"Негр лигасының жұлдызы: Оливер Марселлдің өмірі мен мансабы"

Кіріспе

Оливер Марселл (21 маусым 1895 – 12 маусым 1949), «Ghost» деген лақап атымен танымал, 1918 жылдан 1931 жылға дейін негр лигасының бірнеше командасында үшінші базалық ойыншы болды. Ол сонымен қатар шортстоп та ойнады. Оң қолмен соққы беретін және лақтыратын. 1920 жылдары негр лигасының көптеген статистикасы тіркелгенімен, Марселл керемет көрсеткіштерді көрсетті. 1922 жылы «Бахарак Гиантс» командасы сапында .379 орташа ұпай жинады. 1924 жылы «Бахарак» және «Нью-Йорк Линкольн Гиантс» үшін .352 орташа есеппен жақсы соққы берді. «Ghost» жоғары деңгейдегі соққы беруші болғанымен, оның қорғаныс шеберлігі одан да басым болды. Көптеген адамдар оны 1920 жылдары және мүмкін, барлық уақытта лиганың ең үздік үшінші базалық ойыншысы деп санайды. Бейсбол Даңқының залына енген Джуди Джонсон Марселлдің өзінен жақсы қорғаныс ойыншысы екенін мойындады. Ол және шортстоп Дик Ланди сол жақтан ең жақсы ішкі алаңды құрады. Марселл өте жартас мінезді болғандықтан, төрешілер мен қарсыластар жиі онымен дауласып, тіпті кейде әріптестерімен де төбелес тудыратын. Марселлдің бірде Оскар Чарльстонның басын таяқпен ұрып жібергені туралы әңгіме бар. Ол екі рет «Бахарак Гиантс» командасының құрамында «Негр әлем чемпионатына» қатысты. Бір чемпионатта жақсы көрсеткіш көрсетті (.293 орташа, 11 ойында 6 рет шайқасты). Екіншісінде 9 ойында .235 орташа және 2 рет шайқасты. Бірақ, ақ нәсілді қарсыластарға қарсы күресте одан да жақсы нәтижелерге қол жеткізді. Ақ түсті ойыншыларға қарсы 17 кездесуде 63 соққыдан 23-ін дәл соқты, нәтижесінде .365 орташа көрсеткішті иеленді. Марселл 1952 жылы «Питтсбург Курьер» газеті ұйымдастырған сауалнамада негр лигасының ең үздік ойыншысы деп танылды, бұл сауалнамада Джуди Джонсон мен Рэй Дендриджтен озып шықты. 1920 жылдардың соңында Марселлдің командаласы Франк Уорфилд екеуі Кубаның қысқы лигасында ойнап жатқанда, жанжалдан соң Марселлдің мұрнын тістеген. Марселлдің тағы бір командаласы Билл Янси: «Марселлді бейсболдан шығарған нәрсе – ол және [командаласы] Франк Уорфилд Кубада [вероятно, 1927-1928 жылдың қысында, құмар ойыны кезінде] төбелес салған, содан кейін Уорфилд оның мұрнын тістеп алған. Ол мақтаншақ, әдемі жігіт еді, білесіз бе, содан кейін ол мұрнына қара мата таңып жүрді, нәтижесінде енді бейсбол ойнай алмады» деді. Марселл он жыл бойы Кубаның қысқы лигасының тұрақты ойыншысы болды. 1923-24 маусымында ол .393 орташа көрсеткішпен лиганың көшбасшысы атанды. Кубадағы жалпы орташа көрсеткіші .305-ке жетті. «Детройт Старс» командасында ойнағаннан кейін Марселл көп ұзамай карьерасын аяқтады. Оның соңғы карьералық орташа көрсеткіші шамамен .315, 11 рет үйден шығу болды. Марселл 1949 жылы Колорадо штатының Денвер қаласында кедейлікте қайтыс болды және Риверсайд зиратында белгісіз қабірге жерленді.

Oliver Marcell (June 21, 1895 – June 12, 1949), nicknamed "Ghost", was an American third baseman in the Negro leagues for a number of teams around the league from 1918 to 1931. He also played shortstop. A Creole born in Thibodaux, Louisiana, he batted and threw right handed. While the Negro leagues had many statistics recorded in the 1920s, Marcell put up outstanding numbers. In 1922 with the Bacharach Giants, he posted a .379 batting average. Again in 1924, he hit well, putting up a .352 average for Bacharach and the New York Lincoln Giants. Although "Ghost" was a top class hitting infielder, his defensive skills took center stage by comparison. He was considered by most to be the greatest fielding third basemen in the league throughout the 1920s and possibly of all time. Baseball Hall of Famer Judy Johnson once admitted that Marcell was a better defensive player than himself. During that time, he and shortstop Dick Lundy made up one of the best left side infields ever. Marcell was known for a terrible temper, with umpires and opponents commonly drawn into arguments with him, and even teammates sometimes fighting him. There is a story that Marcell once hit Oscar Charleston in the head with a bat. He participated in two Negro World Series, both for the Bacharach Giants. He put up fairly good numbers during one of them (.293, six RBIs in 11 games). In the other, he posted a .235 average with 2 RBIs in 9 games. However, he did much better than that when he got his chance against white competition. He went 23 for 63, good for a .365 average, in 17 exhibition contests against white players. Marcell was rated ahead of Hall of Famers Judy Johnson and Ray Dandridge in the renowned 1952 Pittsburgh Courier player voted poll of the Negro leagues' best players. In a strange incident in the late 1920s, Marcell's teammate Frank Warfield reportedly bit Marcell's nose off after the two got into a fight, when both men were playing in the Cuban Winter League. Bill Yancey, another teammate of Marcell's, said, "What got [Marcell] out of baseball, he and [teammate] Frank Warfield had a fight in Cuba [probably in the winter of 1927 28, over a dice game] and Warfield bit his nose off. He was a proud, handsome guy, you know, and then he used to wear a black patch across his nose and he got so he couldn't play baseball anymore." Marcell had been a staple of the Cuban Winter League throughout the decade. In the 1923–24 season, he batted .393 to lead the league. He ended with an overall .305 average in Cuba. After some time with the Detroit Stars, Marcell didn't play very much longer. His final career average was supposedly around .315 with 11 home runs. Marcell died in poverty in 1949 in Denver, Colorado and was buried in an unmarked grave in Riverside Cemetery.