Құрып кеткен Суминия терапсидтері

Кіріспе

Терпсидтердің жойылған туысы. Speciesbox
| fossil range = Late Permian,
| image = Suminia ROM.jpg
| image caption = Палеонтологиялық қаңқа, Корольдік Онтарио мұражайы
| genus = Suminia
| parent authority = Ivachnenko, 1994 Суминия – дицинодонт емес аномадонттың ең жас түрі деп танылады. Оның қазба қалдықтары негізінен Ресейдің Киров облысындағы Котельнич өңірінен табылды. Дегенмен, Ресейдің шығыс Еуропа аймақтарындағы бірнеше әртүрлі жерлерде оқшауланған үлгілер де кездескен. Суминия, Оцхерия және Улемика Вениуковиоидтар деп аталатын орыс базальды аномадонттарының монофилетикалық тобын құрайды. Бұл Вениуковиоид аномадонттары Гондванадан Еурамерикаға тараған ата-тегінен пайда болған деп есептеледі. Suminia getmanovi – бұл туыстағы жалғыз анықталған түр және ол өсімдік материалдарын тиімді, функционалды түрде ауыз қуысымен өңдеуге бейімделген тістерімен, сондай-ақ ағаш өмір салты болған алғашқы түрлердің бірі ретінде белгілі.

Ашылу

Жақында Жоғарғы пермдік дәуірге жататын Котлевичтен Суминияның жаңа материалдары қазылып алынды, онда кем дегенде 15 Суминия гетмановинің бунақты скелеттері бар бір үлкен тас блок табылды. Бұл Суминия гетмановидың жаңа материалы негізінен ересек еместерден ересектерге дейінгі үлгілерден тұрады және жақсы сақталған (ауа райының әсері немесе жыртқыштардың іздері жоқ), бұл апаттық оқиға салдарынан жылдам көмілуге алып келген болуы мүмкін. Суминияның тіс тізбегіндегі окклюзиялық бедердің бір қызықты ерекшелігі – окклюзияланатын беттердің бұрышы. 75 градус бұрышпен, жақ жазықтығынан Суминияның артқы бөлігі азықты ұсақтаудың орнына, оны тістеп үзуге арналған деп болжанады. Алдыңғы тістері айтарлықтай үлкен және осындай окклюзиялық бедерден мүлдем құрылақан екені байқалды. Сондықтан, алдыңғы тістер өсімдіктің бөліктерін кесіп, артқы тістерге тістеу үшін дайындауға жауапты болуы мүмкін. Суминияның кең ауыз қуысындағы өңдеуге қатысты мәліметтер оның тістерінің жоғары талшықты өсімдіктерді жеуге арналғанын көрсетеді. Бұл аномадонттардың бұрынғыдай ойлағаннан гөрі, қатты, талшықты өсімдік материалдарын өңдеу қабілетінің негізгі ерекшелік болуы мүмкін деген баламалы түсіндірме ұсынады. Суминия ең ерте кезде белгілі болған ағашқа өмір сүретін төрт аяқты жануар болып есептеледі, себебі оның айқын үлкейген және фаланга тәрізді бірінші карпаль және тарсал сүйектерінен тұтқаға алу қабілеті болғаны көрінеді, бұл олардың тұтқаға алуға қабілетті бірінші саусақтары бар екенін көрсетеді. Бірінші саусақтың бұрышы шамамен 30-40 градусқа дейін өлшенді, бұл оның қалған саусақтардан тәуелсіз, ішке қарай иілуге мүмкіндік береді (қарсыласатын бас бармаққа ұқсас). Бұл сонымен қатар, ұзын аяқ-қолдарымен және тырнақ пішіндес, бүйірден қысылған соңғы фалангаларымен де расталады, бұл жабысу қабілетін арттырады. Сонымен қатар, құйрықтың анатомиясы алдыңғы бөлігінің кеңеюімен, тепе-теңдікке қол жеткізуге және тұтқаға алу қабілетіне ие екенін көрсетеді, бұл ағаш өміріне қосымша дәлелдер ұсынады. Морфометриялық талдау және басқа ағашқа өмір сүретін омыртқалы жануарлармен салыстыру арқылы Суминия гетманови ағаштар арасында өмір сүргеніне анатомиялық дәлелдер келтіріп, ағаш өмірінің эволюциялық тарихында маңызды із қалдырды.

New material of Suminia was recently excavated from the Upper Permian Kotel’nich locality in which a single large block with articulated skeletons of at least 15 specimen of Suminia getmanovi was found. This new material of Suminia getmanovi consisted of mainly subadult to adult specimen that were well preserved (no signs of weathering or predation), suggesting rapid burial perhaps due to a catastrophic event. One interesting feature of the occlusal pattern in Suminia dentition is the angle of the occluding surfaces. With an angle of 75 degrees from jaw plane, it is suggested that Suminia’s more posterior shreds food material rather than crush it. The anterior teeth are observed to be significantly larger and devoid of this occlusial pattern. Therefore, the more anterior teeth are suggested to be responsible for cutting off pieces of plant for the posterior teeth to shred. The evidence for Suminia’s extensive oral processing suggest that Suminia dentition is highly specialized for high fiber herbivory. This provides an alternative explanation that the ability to process tough, high fiber plant material may have been a more basal feature of anomodonts than previously thought. Suminia is referred to as the earliest known arboreal tetrapod due to the suggested grasping abilities inferred from the notably enlarged and phalangiform carpal 1 and tarsal 1 which indicate that they possess a divergent first digit, capable of grasping. The first digit is measured to have an angle of ~30 40 degrees to the remaining digits of the manus and pes which grants ability of the first digit to flex ventrally, independent of the rest of the digits (can be compared to an opposable thumb) This is further supported by the elongated limbs and claw shaped, laterally compressed terminal phalanges which would aid in clinging ability. In addition, the tail anatomy with expansion of the anterior region and suggests ability of balance as well as prehensile, grasping abilities, providing more evidence for arboreal lifestyle. Via a morphometric analysis as well as comparison to other arboreal vertebrates, Suminia getmanovi provides anatomical evidence that it lived among the trees, stamping a significant mark in evolutionary history for arboreal lifestyle.

Жіктеу

Суминиялар базальды аномадонттардың субклады, Venyukovioidea монофилиялық/инфраордеріне жатады.