Кіріспе

Сербия композиторы, мұғалімі және баспагер Исидор Бажич (16 тамыз 1878 – 15 қыркүйек 1915) – сербиялық композитор, мұғалім және баспагер.

Өмірбаян

Ол Аустрия-Венгрия империясының Кула қаласында дүниеге келген. Будапештте Ханс фон Кесслердің шәкірті болған ол, Нови-Сад орта мектебінде сабақ берді, онда музыка мектебін құрып, «Серб музыкасы» журналын және «Серб музыка кітапханасын» (серб композиторларының сирек жарияланатын жинағы) шығаруды бастады. Ол сондай-ақ мелографпен қызығушылық танытқан. Ол Нови-Садта қайтыс болды. Оның ең маңызды туындысы – фольклорға негізделген романтикалық ұлттық опера «Кнез Иво од Семберие» (Семберияның Иво князі), мазмұны 19 ғасырдың басында, 1804 жылы түріктерге қарсы болған бірінші серб көтерілісінен алынған. Одан басқа, ол көптеген пьесалар мен әндер, сондай-ақ жеңіл опералар, «Милош Обилич» симфониясы (қазіргі таңда жоғалып қалған), «Мена» увертюрасы, фортепианоға арналған шығармалар («Серб рапсодиясы», «Композициялар альбомы»), фортепианомен орындалатын әндер («Махаббат әндері» циклі), хор музыкасы және тамбура тобына арналған музыка жазған. Романтикалық сезімталдыққа және мелодиялық шеберлікке ие, көбінесе халық музыкасына ұқсас болғандықтан, оның бұл туындылары сол заманда туған өлкесінде оны өте танымал еткен. Бажич Сербиялық Сокол қозғалысының гимні – «Песма Серпских Соколова» («Сербиялық Соколдар әні») авторы ретінде еске алынады. Сонымен қатар, Милорад М. Петровичтің (1875-1921) өлеңдерінің көптегені, Исидор Бажичтің музыкасына қосылып, бір ғасырдан астам уақыт өткен соң өздері классикаға айналды («По Градини месечина», «Зарудела шлива Ранка», «Мой јаблане», «Све док је твога благог ока» және т.б.).