Орегон штатындағы Уматилла қаласының тарихы мен географиясы
Umatilla, Oregon
Уматилла, Орегон: ақпарат, тұрғындар саны (6906), экономикасы, кедейлік деңгейі (24%), Columbia өзені маңындағы орналасуы. АҚШ қалалары туралы көріңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уматилла (,/j//u//m//ə/'/t//ɪ//l//ə/, YOOməTILə) – АҚШ-тың Орегон штатындағы Уматилла округіне қарасты қала. 2010 жылы халық саны 6 906 адамды құрады, бірақ қала халқының шамамен 2000-ы Екі өзен түзеу мекемесінде сотталғандардан тұрады. Уматилла Гермистон-Пендлтон микрополитендік статистикалық аймағының бөлігі болып табылады, алайда аймақтағы барлық елді мекендердің арасында ең жоғары кедейлік деңгейі (24%) мен ең төменгі орташа отбасылық табысқа ($38 796) ие; үй шаруашылықтарының табысы көршілес Гермистоннан шамамен 23%-ға төмен. Қала Колумбия өзенінің оңтүстік жағасында, АҚШ 730 және I 82 тас жолдары бойында орналасқан. Уматилла химиялық қоймасы қаладан оңтүстік-батысқа қарай 6 миль (10 км) қашықтықта, I 84 және I 82 тас жолдарының қиылысынан солтүстік-батысқа қарай орналасқан.
Umatilla (,/j//u//m//ə/'/t//ɪ//l//ə/, YOOməTILə) is a city in Umatilla County, Oregon, United States. The population in 2010 was 6,906, but the city's population includes approximately 2,000 inmates incarcerated at Two Rivers Correctional Institution. Umatilla is part of the Hermiston Pendleton Micropolitan Statistical Area, but has the highest poverty rate (24%) and lowest Median Household Income ($38,796), of all communities in the area; trailing neighboring Hermiston in household income by nearly 23%. The city is on the south side of the Columbia River along U. S. Route 730 and I 82. The Umatilla Chemical Depot, is 6 mile (10 km) southwest of the city, northwest of the intersection of I 84 and I 82.
Тарих
Еуропалықтар қоныстанғанға дейін Уматилла және Колумбия өзендерінің қосылған жеріндегі түбек кем дегенде 10 000 жыл бойы Уматилла тайпасының иелігінде болған. Бұл жерде уақытша және маусымдық ауылдар, балық аулау және кейіннен жылқы шаруашылығы дамыған. 1806 жылы Колумбия өзенінің сағасынан қайтып келген Льюис пен Кларк экспедициясы өз күнделіктерінде осы жердегі ауылды атап өткен. Алғашқы Уматилла пошта бөлімі 1851 жылдың қыркүйегінде Пендлтоннан шығысқа қарай 8 шақырым жердегі Уматилла үндістері агенттігінде ашылды, бірақ 1852 жылдың қаңтарында жабылды. Уматилла үнді резерваты 1855 жылы Уалла-Уалла кеңесінде жасалған келісімнен кейін құрылды, және көптеген Уматилла, Кайузе және Уалла-Уалла тайпалары осы жерге көшірілді, ал олардың жерлерінің көп бөлігі АҚШ үкіметіне берілді. Содан көп ұзамай, 1862 жылы Айдахо штатының Бойз бассейнінде және Монтанада алтынның табылуымен Колумбия өзені алтын кендеріне ішкі қарайғы жолға айналды. Сол жылы Тимоти К. Давенпорт Уматилла өзенінің сағасындағы қала құру үшін жерді зерттеді және 1863 жылы жоспарын тіркеді. Бұл жер Уматилла өзенінің ағысының төменгі жағындағы орналасқандығы үшін таңдалды, ол Колумбия өзеніндегі кемелердің жоғары қарай жүзуіне кедергі келтіретін және кемелерді тасымалдауды немесе жүк ауыстыруды қажет ететін кедергі тудырды. Алғашқыда бұл жер Уматилла-Лэндинг, содан кейін Уматилла-Сити, одан кейін Колумбия, ал келесі жылы тағы да Уматилла-Сити деп аталды. Оның пошта бөлімі 1863 жылы пошта шебері ретінде З. Ф. Мудимен ашылды. Уматилла тез арада алтын іздеушілер үшін ғана емес, сонымен қатар айналасындағы ауыл шаруашылығы және мал шаруашылығымен айналысатын халықтың өсуіне байланысты маңызды сауда және тарату орталығына айналды. Өзен жағасындағы Уотер-стрит бойында және қаланың гүлденген кезеңінде 3 қонақ үй, 22 салон, 6 дүкен және 3 азық-түлік дүкені болды. 1865 жылдың 6 наурызында Уматилла округінің орталық қаласы болып, аз айырмашылықпен жеңіске жетті, бірақ 1868 жылға дейін ғана сақталды, содан кейін Пендлтонның өркендеген ауылына көшірілді. Сол жылы алғашқы газет (апталық) жарық көрді. 1860 жылдардағы алтын асыру кезінде Уматилла мен Вашингтон штатындағы Уоллула арасында «Жоғарғы Колумбияның Сакраментосы» болу үшін қысқа мерзімге бәсекелестік болды, бірақ алтын асыру екі қаланың да шекаралық ауылдардан тыс өсуіне жеткілікті ұзаққа созылмады. Уматилла 1870 жылдардың соңына дейін маңызды сауда орталығы болып қала берді, 1877 жылы ағыстарды жою арқасында Дальдерден келетін кемелер тікелей Уоллулаға және одан әрі жүре алды. Келесі жылы Орегон бу кеме жүргізу компаниясы Пендлтоннан Уестонға дейін Уматилланы ауыл шаруашылығының ішкі аймақтарымен байланыстыратын тар темір жол құрылысын бастады. 1894 жылғы үлкен су тасқыны бастапқы сауда ауданының қалған бөлігін жойды, ал көптеген сақталған ғимараттар өзеннен алысқа жылжытылды. Уматилла масондық ложасының ғимараты, бастапқы қаладан сақталған жалғыз ғимараттардың бірі, 1901 жылы оңтүстік-шығысқа қарай 14 шақырым жердегі Эхоға (Орегон) көшірілді. 1910 жылдардың басында Уматилла ауыл шаруашылығы орталығы ретінде қайта жанданып, 3 және 4 көшелер бойында жаңа сауда ауданы пайда болды, ол өзеннен емес, темір жолға қарап орналасқан. Тағы да қалада бірнеше қонақ үй және тіпті банк болды. 1916 жылы бірнеше әйел жергілікті билікке үміткер болу үшін құпия ұсыныстар жасады, нәтижесінде «көйлек революциясы» деп аталған оқиға болды. Уматилла химиялық қоймасы 1941 жылы Екінші дүниежүзілік соғысқа дайындық мақсатында ашылды. Қойманың міндеті әр түрлі әскери заттарды, жамылғылардан бастап оқ-дәрілерге дейін сақтау және күтіп ұстау болды. 1962 жылы химиялық қару сақтау миссиясы басталды. 1990 жылдан 1994 жылға дейін нысан жабылуға дайындық үшін қайта ұйымдастырылды, барлық әдеттегі оқ-дәрілер мен жабдықтар басқа орналасқан жерлерге жіберілді. 2011 жылдың 25 қазанында HD қыша газының соңғы бөшегі жойылды, Орегон мен Вашингтон штаттарында химиялық апаттың қаупі жоқ. Уматилланың бастапқы қала орны Джон Дей бөгетінің құрылысы салдарынан су астында қалуы мүмкін деген шешімге келген Америка Құрама Штаттарының инженерлік корпусы анықтағаннан кейін толығымен тасталды. 1965-1968 жылдар аралығында қала темір жолдың оңтүстігіне қарай толығымен қайта салынды, ал бастапқы қала аумағындағы барлық ғимараттар сатып алынып, қиратылды. Бұл орын ауыстыру бекер болды, өйткені өзеннің осы нүктесіндегі су деңгейі бөгеттің су қоймасына әсер етпеді. Уматилланың бастапқы көше желісі темір жолдың солтүстігінде әлі де көрінеді және қазір табиғат қорығы және қорғалған археологиялық орын болып табылады. Ол әлі де инженерлік корпустың меншігінде және жалпы жұртшылыққа қол жетімді емес.
Before European settlement, the peninsula formed by the convergence of the Umatilla and Columbia rivers had been occupied by the indigenous Umatilla people for at least 10,000 years, being the site of temporary and seasonal villages, fishing and later horse breeding. On their return trip from the mouth of the Columbia River in 1806, the Lewis and Clark Expedition made note in their journals of a village on the site. The first Umatilla post office was established in September 1851 at the Umatilla Indian Agency about 5 mile (8 km) east of Pendleton, but was discontinued in January 1852. The Umatilla Indian Reservation was created in 1855 after the Walla Walla Council treaty and many of the Umatilla, Cayuse and Walla Walla tribes relocated there, with the vast majority of their lands being given over to the US government. Not long after, when gold was discovered in the Boise Basin of Idaho and in Montana in 1862, the Columbia River became an important passageway inland to the gold fields. That same year Timothy K. Davenport surveyed for a town site at the mouth of the Umatilla River and filed a plat in 1863. The site was chosen for its location just below the Umatilla Rapids, which formed a navigational headwater on the Columbia and prevented boats from traveling further upstream without needing to be portaged or needing their cargo transferred to a new boat above the rapids. The site was first known as Umatilla Landing, then Umatilla City, then Columbia, then Umatilla City once again over the next year or so. Its post office was established in 1863 with Z. F. Moody as postmaster. Umatilla quickly became an important trade and distribution center not just for gold rush travelers but for the growing population of farmers and ranchers in the surrounding region. A business district developed along Water Street at the river's edge and at the town's peak it had 3 hotels, 22 saloons, 6 mercantiles and 3 grocery stores, among others. It won the county seat of Umatilla County by a small margin on March 6, 1865 But would only remain so until 1868 when it was moved to the burgeoning village of Pendleton. That same year the first newspaper (A tri weekly) was established. For a brief time during the gold rush in the 1860s there was competition between Umatilla and Wallula, Washington to become the "Sacramento of the Upper Columbia" but the gold rush wouldn't last long enough to support either town's growth beyond frontier villages. Umatilla remained a vital commercial center until the late 1870s, when the removal of the rapids in 1877 allowed boats traveling from The Dalles to continue directly to Wallula and beyond. The following year the Oregon Steam Navigation Company began construction of a narrow gauge railroad that would connect Umatilla to the agricultural inland, passing from Pendleton to Weston. The great flood of 1894 destroyed what was left of the original business district and many surviving buildings were moved away from the river. The Umatilla Masonic Lodge Hall, one of the only surviving buildings from the original townsite, was relocated to Echo, Oregon, 14 miles to the southeast in 1901. By the early 1910s, Umatilla was making a resurgence as an agricultural center and a new business district was forming along 3rd and 4th Streets, facing away from the river and towards the railroad tracks. Once again the town had several hotels and even a bank. In 1916 several women launched secret bids for local office, resulting in what has been called the Petticoat Revolution. The Umatilla Chemical Depot opened in 1941, to prepare for World War II. The depot's mission was to store and maintain a variety of military items, from blankets to ammunition. The depot took on its chemical weapons storage mission in 1962. From 1990 to 1994 the facility reorganized in preparation for eventual closure, shipping all conventional ammunition and supplies to other installations. On October 25, 2011, the last barrel of HD mustard agent was destroyed and there is no longer a risk of chemical accident in Oregon and Washington. The original town site of Umatilla was abandoned completely when the United States Corps of Engineers determined that it would likely be inundated by the construction of the John Day Dam. Between 1965 and 1968 the town was completely rebuilt south of the railroad tracks and all of the buildings on the original townsite were bought and demolished. The relocation would turn out to be for naught as the water level at this point in the river was not affected by the dam's reservoir. Umatilla's original street grid can still be seen north of the railroad tracks and is now a nature preserve and protected archaeological site. It is still owned by the Corps of Engineers and is not accessible to the public.
География
Уматилла Пендлтоннан солтүстік-батысқа қарай 30 миль (48 км) жерде орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 4,63 шаршы миль (12 км2) құрайды, оның ішінде 4,42 шаршы миль (11 км2) құрлық және 0,21 шаршы миль (1 км2) су.
Umatilla is 30 mile (48 km) northwest of Pendleton. According to the United States Census Bureau, the city has a total area of 4.63 square miles (12 km2), of which, 4.42 square miles (11 km2) is land and 0.21 square miles (1 km2) is water.
Климат
Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша Уматилла жартылай шөлейтті климатқа ие, климат карталарында "BSk" деп белгіленеді.
According to the Köppen Climate Classification system, Umatilla has a semi arid climate, abbreviated "BSk" on climate maps.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 6 906 адам, 1 634 үй шаруашылығы және 1 215 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 1 766 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздық – болды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 70,1% ақ нәсілді, 2,3% афроамерикалық, 1,5% американдық үндістер, 0,6% азиялық, 23,1% басқа нәсілдерден және 2,4% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 43,1% құрады. 1 634 үй шаруашылығының 50,8% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 51,2% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 14,7% -ында күйеуі жоқ әйелдер, 8,5% -ында күйеуі жоқ ер адамдар және 25,6% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 18,5% жеке адамдардан тұрады, ал 6% -ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 3,15 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,59 адамды құрады. 2017 жылы Уматилладағы үй шаруашылығының орташа табысы 38 796 долларды құрады, бұл 2010 жылғы көрсеткіштен 7,3% төмендеді және жақын орналасқан Гермистон қаласының 50 694 долларынан қалып қойды. 2001 жылғы мәліметтер бойынша, Уматилладағы ең ірі бес жұмыс беруші: Екі өзендерді түзеу мекемесі, JM Manufacturing (поливинилхлорид құбырлары), Gilroy Food (құрғатылған пияз), Boise Cascade (ағаш жоңқасы) және Oregon Rustic (құрғақ жиһаз).
As of the census of 2010, there were 6,906 people, 1,634 households, and 1,215 families residing in the city. The population density was There were 1,766 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 70.1% White, 2.3% African American, 1.5% Native American, 0.6% Asian, 23.1% from other races, and 2.4% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 43.1% of the population. There were 1,634 households, of which 50.8% had children under the age of 18 living with them, 51.2% were married couples living together, 14.7% had a female householder with no husband present, 8.5% had a male householder with no wife present, and 25.6% were non families. 18.5% of all households were made up of individuals, and 6% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 3.15 and the average family size was 3.59. The 2017 median household income in Umatilla of $38,796 represented a decline of 7.3% from 2010, and has fallen well behind nearby Hermiston at $50,694. As of 2001, the five largest employers in Umatilla were the Two Rivers Correctional Institution, JM Manufacturing (polyvinyl chloride pipes), Gilroy Food (dehydrated onions), Boise Cascade (wood chips), and Oregon Rustic (pine furniture).