Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Австралиядағы көл
Lake in South Australia
Каллабонна көлі – Оңтүстік Австралияның Қиыр Солтүстік аймағында орналасқан, өсімдігі аз немесе толығымен жоқ құрғақ тұзды көл.
Lake Callabonna is a dry salt lake with little to no vegetation located in the Far North region of South Australia. The
Көл – кейінгі плейстоцен дәуірінің қазба жәндіктері үшін маңызды орын. Ол BirdLife International ұйымы су тасқынынан кейін су құстары үшін маңызды болғандықтан маңызды құс аймағы деп таныған Strzelecki Desert Lakes маңызды құс аймағының шегінде орналасқан.
The lake is an important site for late Pleistocene fossils. It is within the extent of the Strzelecki Desert Lakes Important Bird Area, identified as such by BirdLife International because of its importance for waterbirds when holding water in the aftermath of floods.
Тарих
Бұл аймақта алғашқы мал өсірушілер 1881 жылы солтүстік Флиндерс тауларынан көшіп келген Раглесс ағайындар болды, олар қой шаруашылығын ашты. 1892 жылы станция иесі Ф. Б. Раглесске көлдің құрғақ бетіне кіріктірілген бірнеше алып қаңқалар көрсетілді, оларды екі күн бұрын Джеки Нолан есімді абориген станса жұмыскері тапқан. Оңтүстік Австралия мұражайы Х. Хёрст атты қызметкерді зерттеуге жіберді, ал төрт айдан кейін нәтижелер мұражайға жеткізілді. Қаңқаларды зерттегеннен кейін сэр Томас Эльдер мен Оңтүстік Австралия мұражайының директоры Э. Стирлинг қаржылаған экспедиция ұйымдастырылды, және Хёрст команданы жұмыстан босатуға дейін оларды сол жерге қайтарды. Бірнеше сапардан кейін Стирлинг пен А. Х. Ц. Зиетц көптеген дипротодон және дроморнит тұқымдас қаңқаларын жинады. 1901 жылы бұл аймақ қазба қорығы деп белгіленді, және кіруге рұқсат шектеулі.
The first pastoralists in the area were the Ragless brothers in 1881, who moved there from the northern Flinders Ranges, opening a sheep run. The station owner in 1892, F. B. Ragless, was shown a number of giant skeletons embedded in the dry surface of the lake, discovered two days before by an Aboriginal station hand named Jackie Nolan. The South Australian Museum sent a worker, H. Hurst, to investigate the site and four months later the results were delivered to the museum. After examination of the skeletons an expedition funded by Sir Thomas Elder and E. C. Stirling, director of the South Australian Museum, was organised and Hurst led the team back to the site before being dismissed. After several visits, Stirling and A. H. C. Zietz collected a large number of diprotodon and dromornithidae skeletons. The area was designated a Fossil Reserve in 1901, and access is restricted.
Стрелецкий аймақтық қорығы
Каллабонна көлінің солтүстік жағы Стрзелецкий аймақтық қорығының шегінде орналасқан.
The northern end of Lake Callabonna is within the boundary of the Strzelecki Regional Reserve.
Калабонна көлі - қазба қорығы
Каллабона көлі – Оңтүстік Австралия мұражайының 19 ғасырдың соңында тапқан, жойылған марсупиалдар туысы Дипротодонның толық сақталған қаңқалары табылған орын. Бұл орынның палеонтологиялық маңызы өте жоғары деп есептеледі. 1901 жылы мемлекеттік заңмен фоссилдік қорық болып жарияланды, және 1929 жылғы Корольдік жерлер туралы заң күшімен қазірге дейін, 2002 жылдан бастап сақталып келеді. Әкімшілік жауапкершілік Оңтүстік Австралия мұражайында. 2002 жылы көлге "Корольдік жерлер туралы 1929 жылғы заңға сәйкес фоссилдік қорық ретінде аз күш жұмсалғаны" және 1972 жылғы Ұлттық парктері мен жабайы табиғат туралы заң бойынша жариялау "бақыланбас кіруден туындайтын бұзылудан" жоғары деңгейде қорғауды қамтамасыз етуі мүмкін екені айтылды. 1997 жылдың 13 ақпанында Оңтүстік Австралияның мұра тізіміне енгізілді.
Lake Callabonna is the location of a site where the “articulated skeletons of Diprotodon,” an extinct genus of marsupial, were found in the late 19th century by the South Australian Museum. The site is considered to have “a very high palaeontological significance.” A fossil reserve was dedicated in 1901 under state law which currently in force as of 2002 as the Crown Lands Act 1929 with administrative responsibility lying with the South Australian Museum. In 2002, it pointed out that the lake received “negligible management effort as a Fossil Reserve under the Crown Lands Act 1929” and that proclamation under the National Parks and Wildlife Act 1972 may provide a higher level of protection against “degradation arising from uncontrolled access.” It was listed on the South Australian Heritage Register on 13 February 1997.