Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1945 жылғы Бербанк, Калифорниядағы жұмысшылар ереуілі мен дүрбелеңі
1945 labor strike and riot in Burbank, California
Голливудтың қара жұмасы немесе Голливудтың қанды жұмасы – АҚШ-тағы ұйымдасқан еңбек тарихында 1945 жылдың 5 қазанына берілген атау. Сол күні студиялық одақтар конференциясы (CSU) өкілдік еткен декораторлардың алты айлық ереуілі Герберт Соррелл басшылығымен Калифорния штатының Бербанк қаласындағы Warner Bros. студиясының қақпаларында қанды төңкеріске ұласты. Бұл ереуілдер 1947 жылы Тафт-Хартли заңының қабылдануына көмектесті және CSU-нің тарауына, сондай-ақ қарсылас Халықаралық театр сахнасы қызметкерлері альянсы (IATSE) басшылығының қайта құрылуына әкелді.
Hollywood Black Friday, or Hollywood Bloody Friday, is the name given, in the history of organized labor in the United States, to October 5, 1945. On that date, a six month strike by the set decorators represented by the Conference of Studio Unions (CSU) boiled over into a bloody riot at the gates of Warner Bros.' studios in Burbank, California led by Herbert Sorrell. The strikes helped the passage of the Taft–Hartley Act in 1947 and led to the eventual breakup of the CSU and reorganization of the rival International Alliance of Theatrical Stage Employees (IATSE) leadership.
Өмірбаян
Студиялық одақтар конференциясы сол кезде Біріккен суретшілер ұйымының ұйымдастырушысы Герберт Соррелл басқарған халықаралық одақ болды. Ол ағаш шеберлерін, Біріккен суретшілер 644-ті, аниматорлар гильдиясын, электриктерді [IBEW 40], жұмысшыларды, декораторлар гильдиясын және Голливудтағы студиялар үшін жұмыс істейтін бірнеше басқа да мамандықтарды білдірді. Жеті жүз жетпіс декоратор IATSE-ден бөлініп, Мошендік фильмдердің интерьер декораторлар қоғамын (SMPID) құрды және 1937 жылы продюсерлермен тәуелсіз келісімшарт жасасты. SMPID 1943 жылы CSU-ға қосылды, ал CSU SMPID-ді келісімшарт келіссөздерінде өкілдік етті. Продюсерлер келіссөздерді тоғыз айға тоқтатқаннан кейін, IATSE декораторларға қатысты CSU-ның құзыретына күмән келтірді, бұл CSU мен IATSE құзырет үшін күрескен кезде тағы бес айлық кешіктіруге әкелді. 1945 жылғы ақпанда продюсерлер Соғыс еңбек жөніндегі кеңестің ХСО-ның декораторларға қатысты құзыретке ие екендігі туралы бағалауымен тағайындалған тәуелсіз төрешінің шешімін мойынсұнудан бас тартқанда, бұл ереуілге жол ашты. 1946 жылғы ереуілден кейін CSU-ны продюсерлер, IATSE басшысы Рой Брюердің ықпалымен студиялардан стратегиялық түрде шеттетіп алды. Ол кейіннен Соррелл мен CSU-ға бағытталған, еңбек одақтарына коммунистердің енуі туралы жалған айыптаманы көтерді. Кейбір одақтар жұмысына қайта оралуға мәжбүр болды, ал қалғандары IATSE-ге оралмағандардың міндеттерін жүктеді, осылайша Біріккен суретшілер мен ағаш шеберлері одағынан шығарылды.
The Conference of Studio Unions was then an international union, led by the United Painters organizer Herbert Sorrell. It represented the Carpenters, United Painters 644, Screen Cartoonists Guild, Electricians [IBEW 40], Laborers, Set Decorators Guild, and several other crafts working for the studios in Hollywood. Seventy seven set decorators broke away from IATSE to form the Society of Motion Picture Interior Decorators (SMPID) and negotiated an independent contract with the producers in 1937. The SMPID joined the CSU in 1943, and the CSU represented the SMPID in their contract negotiations. After the producers stalled the negotiations for nine months, IATSE questioned CSU jurisdiction over the set decorators, which led to a further five month delay while the CSU and the IATSE fought over jurisdiction. When the producers refused to acknowledge an independent arbitrator appointed by the War Labor Board's assessment that the CSU had jurisdiction over the set decorators in February 1945, it set the stage for the strike. After the strike in 1946, the CSU would be strategically locked out of the studios by the producers, influenced by the IATSE leader, Roy Brewer. He would then lead the false charge of the infiltration of communists within the labor unions focused on Sorrell and the CSU. Some of the unions were forced to return back to work, but others had the IATSE take over their duties to any who did not return and thus expelled the United Painters and the Carpenters Union.
Шабуылдау
1945 жылдың наурыз айында шамамен 10 500 CSU қызметкері ереуілге шығып, барлық студиялардың алдына пикетке шықты, нәтижесінде бірнеше фильмдердің түсірілімі кешікті, оның ішінде Дэвид О. Селзниктің "Күн астындағы жекпе-жек" эпопеясы және Коул Портер туралы "Түн мен күн" фильмі. Өкінішке орай, студиялардың қоймасында 130-ға жуық аяқталмаған фильм болғандықтан, олар осы ереуілді уақытша тоқтатуға мүмкіндік алды. Дегенмен, Disney, Monogram және бірнеше тәуелсіз студиялар CSU-мен келіссөздер жүргізді, ал Columbia, Fox, MGM, Paramount, RKO, Universal және Warner келісімге келмеді. IATSE мүшелерінің көптегені басшылықтың бұйрықтарына және айыппұл салу және мүшелік билеттерін жою туралы қауіп-қатерге қарамастан, пикет желісін кесіп өтуден немесе CSU мүшелерінің жұмысын істеуден бас тартты.
An estimated 10,500 CSU workers went on strike in March 1945 and began picketing all the studios resulting in delays of several films, including David O. Selznick's epic Duel in the Sun and the Cole Porter story Night and Day. Unfortunately for CSU, the studios had some 130 films on the shelves and so comfortably sat out a strike for the time being. Regardless, Disney, Monogram, and several independents bargained with CSU, but Columbia, Fox, MGM, Paramount, RKO, Universal, and Warner did not. Despite orders from their leadership and threats of fines and revocation of their cards, many members of IATSE refused to cross the picket lines or to do work that was normally filled by members of the CSU.
Қара жұма
Қазан айына қарай ақша да, шыдамдылық та таусылып, 1945 жылдың 5 қазанында Warner Bros. бас қақпасының алдына 300-ге жуық ереуілші жиналды. Бұл кезде Лос-Анджелестегі күздің әдеттегі ыстығына қарағанда температура тым жоғары болды. Ереуілге қатыспағандар таңғы сағат 6-да жұмысқа келгенде, кедергілер қойылды және жағдай шиеленісе түсті. Оларды алмастыруға келген жұмысшылар ереуілшілердің қатарынан өтуге тырысқанда, олардың машиналары тоқтатылып, аударылып кетті. Екі тараптан да күштер қосылды, наразылыққа шамамен 1000 адам жиналды, ал Глендейл және Лос-Анджелес полициясы Бербанк полициясы мен Warner Bros. қауіпсіздік қызметіне тәртіп сақтауға көмектесуге келді. Көптеген жұмысшылар қақпаны бұзып өтуге тырысқанда, жалпы төбелес басталды, ереуілшілер оларды қоршап алды, ал ереуілді бұзуға тырысқандар тізбектермен, балғалармен, құбырлармен, көзден жас шығару газымен және резеңке таяқтармен шабуыл жасады. Warner Bros. күзетшілері кіреберіске жақын ғимараттардың шатырынан көзден жас шығару газын септі. Warner Bros. өрт сөндірушілері ереуілшілерге өрт сөндіру шлангаларымен су шашыды. Күннің соңына қарай 300-ге жуық полиция қызметкері мен аудандық шериф оқиға орнына шақырылды, 40-тан астам адам жарақаттанды. Ереуілшілер келесі дүйсенбіде полицияға ереуілге араласуға тыйым салатын сот шешімімен оралды, ал Warner Bros. қақпадағы ереуілшілердің санын шектеу туралы өз шешімін қабылдады. Апта бойы зорлық-зомбылық жалғасқанмен, жариялылық тараптарды келіссөз үстеліне қайта оралуға мәжбүр етті және бір айдан кейін ереуіл аяқталды. Бірақ CSU-дың жеңісі Пирр жеңісіне айналды, себебі AFL төрелік комиссиясының талаптары бойынша сөздерді түзету туралы даулар CSU мен IATSE-нің құзыретіне қатысты қосымша сұрақтар тудырды.
By October, money and patience were running low as some 300 strikers gathered at Warner Bros.' main gate on October 5, 1945. Temperatures were abnormally warm for the already hot LA autumn. When non strikers attempted to report for work at 6:00 in the morning, the barricades went up, and tensions flared. As replacement workers attempted to drive through the crowd, their cars were stopped and overturned. Reinforcements arrived on both sides as the picket increased to some 1,000 people and Glendale and Los Angeles Police came to aid the Burbank Police and Warner Security attempting to maintain the peace. When more replacement workers attempted to break through to the gate, a general melee ensued as strikers mobbed them, and strikebreakers responded by attacking the strikers with chains, hammers, pipes, tear gas, and night sticks. Warner security rained more tear gas down from the roofs of the buildings adjoining the entrance. Warner firefighters sprayed the strikers with fire hoses. By the end of the day, some 300 police and deputy sheriffs had been called to the scene and over 40 injuries were reported. The picketers returned the following Monday with an injunction barring the police from interfering with the strike, and Warner retaliated with its own injunction limiting the number of pickets at the gate. Although the violence would continue through the week, national exposure forced the parties back to the bargaining table and resulted in an end to the strike one month later but the CSU victory was a Pyrrhic one, where contentions over wording dictated by an AFL arbitration team would lead to further questioning as to CSU and IATSE jurisdiction on the set.
Салдары
1946 жылдың қыркүйек айының басында IATSE және студиялар өкілдері арасындағы келісімдер IATSE жұмысшыларының қолданыстағы CSU қызметкерлерінің орнын басуына кепілдік бергеннен кейін, студиялар CSU-ді студиялардан толығымен қуу жоспарын жасады. 23 қыркүйекте студиялар CSU мүшелерінің барлығын – құрылыс бақылаушыларын, шеберлерін және техникалық персоналды – «жедел түсірілім алаңында» (hot set) қарапайым ағаш шеберлері ретінде жұмыс істеуге қайта бағыттады, бұл жұмыс көптеген адамдар үшін жылдар бойы бұрынғысы болмаған. Олардың лауазымдық міндеттемелерін бұзу – кәсіподақ шағымына себеп болды. Адамдар наразылық білдіріп, жұмыстан бас тартқандықтан, оларға алдын ала дайындалған жалақы төленіп, үйлеріне жіберілді, содан кейін студиядан тыс қалдырылды. Шерулер қайта жанданды, ал CSU тағы бір ереуілдің ауыр салмағын көтеруге мәжбүр болды. CSU-мен ынтымақтастық таныту үшін IATSE 683 кинолабораториясының техниктерінің мүшелері ереуілге шыққандарына қарамастан, CSU мүшелері мен студия күзет қызметкерлері арасындағы қақтығыстар, сондай-ақ Screen Actors Guild-тың CSU-ға қарсы бұрылуы CSU-ның күш-жігеріне кедергі келтірді. CSU 13 айға созылған ереуілден ешқашан қалпына келмеді, содан кейін ұзақ уақыт жұмыссыз және мұңайып жүрген мүшелері мен жақтастарына шеру жолынан өтіп, жұмысқа оралуға рұқсат беру туралы шешім қабылдады. CIO да күресіп жатқан CSU мүшелеріне көмектесіп, оларға басқа CIO салаларында жұмыс табуға көмектесті. Голливудтағы тәртіпсіздік Тафт-Хартли заңының қабылдануына ықпал етті, ол студиялардың лоббилеуі және ереуіл кезінде CSU-дың жетекшісі Герб Соррелдің коммунистік партияға мүше екендігі туралы айыптаулардың нәтижесінде қабылданды, бұл Соррел мен CSU-дың бірте-бірте қараңғылыққа ұшуына әкелді. Томас Пиншон кейінірек осы оқиғалардың кейбіреулерін өзінің «Винеланд» романында арқау ретінде пайдаланды.
After meetings between IATSE and representatives of the studios in early September 1946 had guaranteed IATSE workers to fill the positions of existing CSU employees, the studios came up with a plan to force CSU out of the studios once and for all. On September 23, the studios reassigned all the CSU members from construction supervisors, foremen, and maintenance men to work as journeymen carpenters on "hot set," a position in which many of the men had not worked many years. The violation of their job descriptions was a cause for a union grievance. The men protested and refused and so were given pre prepared paychecks for their time and effectively sent home and then locked out. The pickets went back up, and the CSU was forced to assume the crushing burden of another strike. Despite a walkout by members of IATSE 683 film laboratory technicians in solidarity with CSU, open fighting between CSU members and studio security forces and a vote by the Screen Actors Guild that effectively turned its back on CSU hampered the CSU's efforts. The CSU would never recover from the strike, which had lasted some 13 months before it voted to permit long unemployed, impoverished members, and supporters to cross the picket line and return to work. The CIO also came to the aid of the struggling CSU members and assisted them in finding jobs in other CIO industries. The disorder in Hollywood helped prompt the Taft Hartley Act, which was passed by the help of the studios' lobbying and by accusations of the alleged Communist Party membership of Herb Sorrell, the leader of the CSU during the strike, which prompted Sorrell and the CSU to descend slowly into obscurity. Thomas Pynchon would later use some of the events as backstory in his novel Vineland.