«Анасы» (2005) – финн драмасы, қарым-қатынастарды және түсініспеушілікті көрсетеді. Кинофестивальдерде көрсетілді, «Оскарға» ұсынылды. Хейкки Хиетамиес романы негізінде түсірілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
2005 жылғы фильм
2005 film
«Менің анам» (Den bästa av mödrar) – 2005 жылғы финляндиялық драмалық фильм, режиссері – Клаус Харо. Фильм Хейкки Хиетамиестің романы негізінде түсірілген. Фильм финляндиялық баспасөзден жақсы баға алды және 78-ші «Оскар» сыйлығының «Үздік шетелдік фильм» номинациясына Финляндиядан ұсынылды. Фильмнің әлемдік премьерасы 2005 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде өтті, онда көрермендер дауыс беру нәтижесінде бесінші орынды иеленді.
Mother of Mine (, Den bästa av mödrar) is a 2005 Finnish drama film directed by Klaus Härö. The film is based on a novel by Heikki Hietamies. It received good reviews from the Finnish press, and was selected to be Finland's submission for the Academy Award for Best Foreign Language Film at the 78th Academy Awards. The film had its world premiere at the 2005 Toronto International Film Festival, where it finished fifth in the audience balloting.
Сюжет
Бұл әңгіме – Ээро мен оның биологиялық анасы Кирсти арасындағы әңгіме, онда олар бір-бірімен сөйлесіп, қазіргі уақыттағы түсініспеушіліктер мен айырмашылықтарды түсіндіреді. Ээро Швециядан Сигне (швед анасының) қоштасу рәсімінен оралды. Оқиғаның негізгі уақыты Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңі және басты кейіпкер – фин баласы (Ээро Лахти). Ээроның биологиялық әкесі (Кари Пекка Тойвонен) Финляндия армиясында қызмет етеді. Ол майданда қаза болады, ал Ээроның анасы Кирсти терең күйзеліске түседі. Соғыс ушыға түскенде Ээро Швецияға, жаңа швед отбасына жіберіледі. Жаңа отбасында әкесі Хьялмар Йонссон, анасы Сигне Йонссон және сөйлей алмайтын, бірақ есімдерін еститін әжесі бар. Ол сондай-ақ көршінің қызы Сивпен танысады. Хьялмардың қонақжайлығына қарамастан, Ээро Швецияда қалуға құштар емес және биологиялық анасына оралуды қалайды. Сигне Ээроның жағдайға бейімделуге келмейтініне ашуланады. Ол сондай-ақ тілдік кедергіге және Ээроның орнына қыз баланың тууына ниеттенгендігіне ренжіді. Оның қыз бала тілегінің себебі бар: кейіннен оның алты жасар қызы Элин екі жыл бұрын суға батып қайтыс болғаны белгілі болады. Өзгеріске бейімделу үшін Сигне балаға швед тілін үйретуді қалайды. Ұзақ күрес пен бейімделуден кейін Сигне баяу Ээроға жақындап, оны жақсы көре бастайды. Ээро да күтім мен қамқорлыққа ие болып, оған жақындасады, нәтижесінде ана мен бала арасындағы байланыс нығая түседі. Бірнеше жыл өткен соң Финляндия соғыстан шығып, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталады. Соғыстан сақтап Швецияға әкелінген балалар енді Финляндиядағы үйлеріне қайтарылады. Финляндиядағы (Хельсинкидегі) жағдай жақсарады, демек Ээро биологиялық анасына оралып, Йонссон отбасын Швецияда қалдыруға тиіс. Арадағы байланыс осы кезде осыншалықты нығайып кеткендіктен, ол Хельсинкиге қайтуға құштар емес. Бірақ тілегіне және Сигненің қарсылығына қарамастан, Ээро анасы Кирстиге Финляндияға қайтарылады. Кейіннен, Ээро мен анасы үлкен болғандағы сахнада Ээро анасына сол кезде биологиялық анасымен бұрынғыдай қарым-қатынас жасау мүмкін емес екенін айтады. Бала кезінде ол біреуге жақындаса, барлығын қайтадан жоғалту қаупі бар деп сенген. Анасы жағдай нашарлағанда оны тағы да тастап кетеді деп қорыққан. Ересек Ээро тіпті анасына Скандинавиядан келгенде Кирсти (оның биологиялық анасы) енді оған ана емес екенін айтады.
The story is a discussion between Eero and his biological mother (Kirsti), where they are talking to each other and clarifying their misunderstanding and difference in present time. Eero has just come back from his visit from Sweden for Signe's (Swedish mother) funeral. The plot of the story is based on the time of the Second World War and the main character of the story is a Finnish boy (Eero Lahti). The biological father of Eero (Kari Pekka Toivonen) is in the Finnish Army. He dies in the front and Eero's mother Kirsti falls into deep depression. As the war gets worse, Eero is sent to Sweden to a new Swedish family. In the new family, he has a father Hjalmar Jönsson, mother Signe Jönsson and a grandfather (who cannot speak but hears everything). He also meets the neighbor’s daughter Siv. Despite Hjalmar being very welcoming, Eero is not willing to stay in Sweden and wants to go back to his biological mother. Signe is frustrated in Eero's unwillingness to adjust to the situation. She is also frustrated in the language barrier and the fact that she wanted to have a small girl instead of Eero. There is a reason why she wished to have a girl; it is later revealed that she had lost her six year old daughter Elin two years earlier in a drowning accident. In the struggle of the change Signe wants the boy to learn Swedish. After a long struggle to adjust, slowly Signe starts to attach to the boy and she starts loving him. And getting attention, care and affection, the boy starts attaching too, and that leads to their having a tight mother son relationship. Years later, Finland withdraws from the war and World War II eventually ends. The children taken to Sweden safe from the war are now being returned to their homes in Finland. The situation in Finland (Helsinki) gets better, and that means Eero has to return to his biological mother and leave the Jönsson family in Sweden. The bond between his Swedish family has by then grown so much stronger that he is unwilling to go back to Helsinki. But despite of his wishes and Signe's resistance, Eero is sent back to Finland to his mother Kirsti. Later, in a scene where Eero and his mother are older, Eero tells his mother that back then, it was impossible to ever have the same relationship with his biological mother that they used to. As a child, he was certain that once he lets someone come close to him, he is in risk of losing everything again. Eero was afraid that his mother will leave him again if things get worse. The adult Eero even tells his mother, that when he came back from Skåne, Kirsti (his biological mother) wasn't a mother to him anymore.