Кіріспе

Жылан түрі
Түрлер қорабы
| сурет = ValakadynRooij.jpg
| күйі = LC
| күйі жүйесі = IUCN3.1
| күйі туралы сілтеме =
| туысы = Hydrophis
| түрі = schistosus
| авторы = (Daudin, 1803)
| синонимдері =
Disteira schistosa
Enhydrina schistosa
Hydrophis schistosus
Hydrus valakadyn
| синонимдері туралы сілтеме =

Сипаттама

Ростральді қабық енінен ұзын, және төрт қалқанмен жанасады; маңдайлық қабық енінен ұзын, тері қабықтарынан қысқа; мұрындық қабықтар екі алдыңғы ерін қабықтарымен жанасады; кейде ішінара бөлінген; бір преокуляр және бір немесе екі постокуляр; уақытша қабықтар l–3; жеті немесе сегіз жоғарғы ерін қабықтары, төртінші немесе үшінші және төртінші көзге кіреді, соңғысы кейде бөлінген; алдыңғы иек қабықтары айқын емес, бөлек. 50–70 қатардағы түйіншелі немесе қыры бар қабықтар; құрсақ қабықтары 230–314, сәл кеңейген. Жыланның жоғарғы жағы әдетте біркелкі қара сұр түсті, бүйірлері мен төменгі жағы ақшыл. Жастар зәйтүн немесе сұр түсті, қара көлденең жолақтары бар, ортасында ең кең. Басы мен денесінің ұзындығы 1110 мм; құйрығы 190 мм. Вала Кадиян атауы тамил тілінен алынған, ал малаялам тілінде валакадайн сөзі "желі тістеуші" дегенді білдіреді.

Тұрғылықты ортасы мен мінез-құлқы

Бұл жыландар көбінесе Үндістанның жағалауы мен жағалау аралдарында кездеседі. Олар сол аймақта таралған 20 түрлі теңіз жыланының ішіндегі ең көп кездесетін түрлерінің бірі. Олар күндіз де, түнде де белсенді болады. Олар 100 метрге дейін суға сүңгіп, су астында максималды бес сағатқа дейін қалуға қабілетті, содан кейін қайтадан су бетіне шығады. Теңіз жыландарының денесінде артық тұзды шығаратын бездер болады. Олар улы және ерекше агрессивті, кейбір герпетологтар оларды "тікелей мінезді және қатыгез" деп сипаттайды. Оның шамамен 1,5 миллиграмы уы салдарынан өлімге әкелуі мүмкін. Олардың негізгі тағамы – балық.

Уыт

Бұл түрдің уы өте күшті нейротоксиндер мен миотоксиндерден құралған. Бұл кең таралған түр теңіз жыланының шағуынан болатын өлім жағдайларының көп бөлігіне (барлық теңіз жыланының шағуының 90% дейін) жауап береді. Токсикологиялық зерттеулер бойынша, бұл көрсеткіш 0,1125 мг/кг-ға тең. Шағудың әрбір ретіндегі удың орташа мөлшері шамамен 7,9–9,0 мг, ал адам үшін қаупі бар доза 1,5 мг деп есептеледі.