Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылан түрі
Species of snake
Hydrophis belcheri, көбінесе әлсіз жолақты теңіз жыланы немесе Белхер теңіз жыланы деп аталады, элапид теңіз жыландарының өте улы түрі. Оның мінезі ұялшақ, сондықтан шағу үшін оны қатты жарақаттау керек. Шағылғандардың көпшілігі – желіні қолмен ұстайтын балықшылар, бірақ шағылғандардың тек төрттен бірі ғана уланады, себебі жылан көбінесе уының көп бөлігін енгізбейді. Бұл түрдің уы туралы көп мәлімет болмаса да, егешқұйрықтарда (мысықтарда) бұлшық етке енгізілген кезде оның LD50 токсикалық дозасы 0,24 мг/кг екені анықталды. Белхер теңіз жыланын көбінесе қате түрде ілмек тұмсықты теңіз жыланы (Enhydrina schistosa) деп атайды, және Эрнст пен Цугтың 1996 жылғы «Сұрақтардағы жыландар: Смитсониан жауап кітабы» атты кітабының арқасында бұл жылан әлемдегі ең улы жылан ретінде бұрмаланып танымал болды. Веномтану саласындағы белгілі маман, профессор Брайан Григ Фрай бұл қателік туралы былай түсіндірді: «Ілмек тұмсықты миф «Сұрақтардағы жыландар» атты кітаптағы негізгі қателіктен туындады. Онда барлық токсикалық сынақтардың нәтижелері сынау әдісіне қарамастан (мысалы, тері астына, бұлшық етке, тамырға немесе ішекке) біріктірілді. Сынау әдісі нәтижеге әсер ете алатындықтан, уларды тек бір әдіс шеңберінде ғана салыстыруға болады. Әйтпесе, бұл алманы тасқа теңеумен бірдей». Сонымен қатар, адам жүрегінің жасушаларын зертханада өсіру нәтижесінде, тамшылап берілген ішкі тайпан уының құрлықта да, теңізде де кездесетін жыландардың арасында ең улы екені анықталды. Ең улы теңіз жыланы – Дубуа теңіз жыланы (Aipysurus duboisii).
Hydrophis belcheri, commonly known as the faint banded sea snake or Belcher's sea snake, is an extremely venomous species of elapid sea snake. It has a timid temperament and would normally have to be subjected to severe mistreatment before biting. Usually those bitten are fishermen handling nets, although only one quarter of those bitten are envenomated since the snake rarely injects much of its venom. Although not much is known about the venom of this species, its LD50 toxicity in mice has been determined to be 0.24 mg/kg when delivered intramuscularly. Belcher's sea snake, which many times is mistakenly called the hook nosed sea snake (Enhydrina schistosa), has been erroneously popularized as the most venomous snake in the world, due to Ernst and Zug's published book Snakes in Question: The Smithsonian Answer Book from 1996. Associate Professor Bryan Grieg Fry, a prominent venom expert, has clarified the error: "The hook nosed myth was due to a fundamental error in a book called 'Snakes in question'. In there, all the toxicity testing results were lumped in together, regardless of the mode of testing (e. g. subcutaneous vs. intramuscular vs intravenous vs intraperitoneal). As the mode can influence the relative number, venoms can only be compared within a mode. Otherwise, its apples and rocks.". and human cardiac cell culture shows that venom of the inland taipan, drop by drop, is the most toxic among all snakes; land or sea. The most venomous sea snake is actually Dubois' seasnake (Aipysurus duboisii).
Сипаттама
Белхер теңіз жыланының мөлшері орташа, ересектердің ұзындығы 0,5-тен 1 метрге дейін (шамамен 20–40 дюйм). Оның жұқа денесі көбінесе хромды сары түсті болып келеді және қою жасыл түсті көлденең жолақтары бар. Денесінің үстіңгі бөлігіндегі суреттер құрсаққа дейін жетпейді. Басы қысқа, сол түстерде жолақтары бар. Аузы өте кішкентай, бірақ су ортасында өмір сүруге ыңғайлы. Судан шығарылғанда денесі ақшыл сары түсті көрінеді. Оның қабыршақтары басқа жыландардан өзгешелігі – бірінің үстіне бірі жабысады. Әрбір арқалық қабыршақтың ортасында кішкене дөңгелек болады. Денесі артқы жағынан қатайып, бүйірден қысылған. Құрсақ қабыршақтары өте тар, арқалық қабыршақтардан сәл ғана кең.
The belcher's sea snake is of moderate size, ranging from 0.5 to 1 meter (about 20–40 inches) in adult length. Its thin body is usually chrome yellowish in colour with dark greenish crossbands. The dorsal pattern does not extend onto the venter. The head is short and has bands of the same colours. Its mouth is very small but suitable for aquatic life. Its body, when viewed out of water, appears to have a faint yellow colour. Its scales are different from most other snakes in that they overlap each other. Each dorsal scale has a central tubercle. The body is strongly laterally compressed posteriorly. The ventral scales are very narrow, only slightly wider than the dorsal scales.
Таксономиялық тарихы
Бұл түрді алғаш рет 1849 жылы Джон Эдвард Грей сипаттап, атады.
This species was first described and named by John Edward Gray in 1849.
Этимология
Гидрофис грекше ὕδωρ, hydōr = су + ὄφις, ophis = жылан. Белшери деген атау, кейін адмирал болған, Корольдік теңіз флотының капитаны, сэр Эдвард Белшер ККБ, РН (1799–1877) –тың голотипті жинағанын еске түсіреді.
Hydrophis comes from Greek ὕδωρ, hydōr = water + ὄφις, ophis = serpent. The specific name, belcheri, commemorates the Nova Scotian, Royal Navy Captain, later Admiral, Sir Edward Belcher KCB, RN (1799 1877) who collected the holotype.
Жалпы атаулар
H. belcheri сонымен қатар Белхер мұхит жыланы деп аталады. Белхер теңіз жыланын кейде қателікпен "қосқыр мұрынды теңіз жыланы" (іс жүзінде Enhydrina schistosa) деп, ал бір рет "көк жолақты теңіз жыланы" (іс жүзінде Hydrophis cyanocinctus деп аталатын бір жалпы есім) деп атаған.
H. belcheri is also referred to as Belcher's ocean snake. Belcher's sea snake has been mistakenly called the "hook nosed sea snake" (which is actually Enhydrina schistosa) and in one instance was called the "blue banded sea snake" (which is actually one common name for Hydrophis cyanocinctus).