Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
5-ші АҚШ-тың түсті кавалериясы – Америка Құрама Штаттары Армиясының полкі, ол Америка Азамат соғысы кезінде АҚШ түсті әскерлерінің бірлігі ретінде құрылған. 5-ші USCC ең белгілі қара түсті жауынгерлік бөлімдердің бірі болды. Ол алғашқы екі шайқасынан кейін 1864 жылдың қазан айында Кентуккиде ресми түрде ұйымдастырылды. 1865 жылдың ақпанына дейін полковник Джеймс Брисбин оған қолбасшылық етті, содан кейін ол 6-шы АҚШ түсті кавалериясын басқарды. Оның басқарушы офицері Луи Генри Карпентер 1866 жылдың 20 наурызына дейін полкке қолбасшылық етті. Полк бұрынғы құлдардан, бостандық алған азат адамдардан және Одақ әскерлеріне қашқан құлдардан тұрды. Бұл бөлімнің көптеген ақ офицерлері кейіннен Батыстағы үнді соғыстары кезінде жұмыс істеген танымал "Буффало сарбаздары" атты әскерлеріне тағайындалды. Көптеген USCC сарбаздары (кейіннен әскерлер деп аталды) Азамат соғысы бөлімдері таратылғаннан кейін одан әрі қызмет етуге ерікті түрде келісті. Бұл полкті 5-ші Массачусетс түсті кавалериясымен шатастыруға болмайды.
The 5th United States Colored Cavalry was a regiment of the United States Army organized as one of the units of the United States Colored Troops during the American Civil War. The 5th USCC was one of the more notable black fighting units. It was officially organized in Kentucky in October 1864, after its first two battles. It was commanded by Colonel James Brisbin until February 1865, when he took over the 6th US Colored Cavalry. His executive officer, Louis Henry Carpenter, commanded the regiment until 20 March 1866. The regiment was composed of ex slaves, freedmen, and slaves who had escaped to Union lines. Many white officers from the unit were later assigned to the famed Buffalo Soldiers cavalry units who operated during the Indian Wars in the West. Many USCC soldiers (later called troopers) volunteered for further service after their Civil War units were retired. This regiment is not to be confused with the 5th Massachusetts Colored Cavalry.
Ұйым
1864 жылдың алғашқы айларында Кентукки әскери округінің қолбасшысы генерал Стивен Гано Бурбридж №24 Бұйрық шығарды. Бұл оның құрамындағы түсті әскер бөлімшелерін құруға рұқсат берді. Олардың құрамына бұрынғы құлдар, бостандық алғандар және Одақ әскерлерінің қатарына қашып келген құлдар кірді. Бөлімше ресми түрде 24 қазан 1864 жылы АҚШ Түсті әскерлерінің құрамына енгенімен, ол екі рет шайқасқа қатысты. Оның алғашқы ірі шайқасы 1864 жылдың 2 қазанында Вирджиния штатының Солтвилл тұз өндіріс орнында және оның төңірегінде болды. Бёрбриджтің шабуылы туралы хабар 5-ші USCC-ге жеткенде, полк шабуылдан оралғанға дейін ресми түрде ұйымдастырылмаған еді. Кейбір сарбаздар әскери қызметке ресми түрде қабылданбаған, азаған офицерлер тағайындалған, ал кіші офицерлер (КСО) тіпті аз болды. Дегенмен полковник Джеймс Ф. Уэйдке Кентуккидегі Бёрбриджке қосылу бұйрығы беріліп, топтың уақытша басшысы болып тағайындалды. Уэйд бөлімшені құруға асығып, 600 адамын жаттығусыз аттарға мінгізіп, оларды «Энфилд» атқыш мылтықтарымен жабдықтап берді. Бұл мылтықтар атты әскерге тиімсіз болды, себебі оларды аттан түспей қайта зарядтау мүмкін емес еді. Салыстырарлық жағдайда, 11-ші Мичиган және 12-ші Огайо атты әскерлері «Спенсер» қайталайтын карабинмен қаруланды, ол ат үстінде толық тиімділікпен қолданылды. Генерал Грант генерал Бёрбриджге Оңтүстік-Батыс Вирджинияға барып, Солтвиллдегі тұз өндіріс орнын жоюды бұйырған еді. Сондықтан 5-ші USCC полковник Брисбиннің күштеріне қосылып, Бёрбриджке Кентукки штатының Престонбург қаласында қосылды. Бёрбридж 27 қыркүйекте Престонбургтен Солтвиллге қарай жорыққа шықты. Ақ әскерлер қараларға деген жек көрушілікпен қарап, оларды қорлап мазақтап жүрді. Кейде олардың бас киімдерін шешіп алып немесе аттарын ұрлап кетіп, бірақ қара солдаттар өзін кәсіби манерде ұстады.
In the early months of 1864, General Stephen Gano Burbridge, commander of the Military District of Kentucky, issued General Order No. 24/ This authorized the formation of colored units in his command. They were composed of ex slaves, freedmen, and slaves who had escaped to Union lines. Although the unit was not officially formed as part of the United States Colored Troops until 24 October 1864, it saw combat on two different occasions. Its first major encounter was on 2 October 1864, in and around the salt works of Saltville, Virginia. When word of Burbridge's raid reached the 5th USCC, the regiment had yet to be officially organized until after they returned from the raid. Some soldiers had not officially enlisted; few officers had been appointed, and fewer non commissioned officers (NCO) were assigned. Yet Colonel James F. Wade was temporarily placed in charge of the group with orders to join Burbridge in Kentucky. In his haste to create the unit, Wade mounted his 600 men on untrained horses and supplied them with Enfield infantry rifles. These were useless to mounted men as they could not be loaded from horseback. In comparison, the troops of the 11th Michigan and 12th Ohio cavalries were armed with Spencer repeating carbines, which were wholly effective from horseback. General Burbridge had been ordered by General Grant to proceed into southwest Virginia and destroy the salt works at Saltville. The 5th USCC, therefore, was attached to Colonel Brisbin's forces and joined Burbridge in Prestonburg, Kentucky. Burbridge left Prestonburg on 27 September to march towards Saltville. White troops resented the blacks and subjected them to ridicule. They sometimes pulled their hats off or stole their horses, but the black soldiers conducted themselves with professional conduct.
Солтвилл шайқасы және 5-ші USCC
5-ші USCC 1864 жылғы 1-3 қазан аралығында генерал Стивен Гано Бурбридж басқаратын одақтың әскерлерінің құрамында Салтвилл I шайқасына қатысты. Конфедерация шебін бұзуға батыл күш сарп еткеніне қарамастан, атты әскерлер қайта-қайта кері шегінді. Одақтың әскерлері жеңіліске ұшырады. Шайқас аяқталғаннан кейінгі сағаттарда Чемпион Фергюсон басқаратын конфедерациялық партизандар тұтқынға алынған және жараланған одақ әскерлерін, әсіресе 5-ші USCC мүшелерін аурухана төсектерінде қырғынға ұшыратты. Фергюсон соғыс аяқталғаннан кейін тұтқынға алынып, жасаған қылмыстары үшін сотқа тартылды. Нэшвиллде өткен сотта ол кінәлі деп танылып, дарға асу жазасына кесілді. Америка Азамат соғысы кезінде соғыс қылмыстары үшін жазаланған үш адамның бірі осы Фергюсон болды.
The 5th USCC participated in the Battle of Saltville I on 1–3 October 1864, as part of the Union forces under the command of General Stephen Gano Burbridge. Despite valiant attempts to break through Confederate lines, the cavalry was repeatedly repulsed. The Union forces were defeated. In the ensuing hours after its finish, Confederate partisans, led by Champ Ferguson, murdered captured and wounded Union soldiers, notably members of the 5th USCC, in their hospital beds. Ferguson was arrested after the war had ended and tried for the murders. He was convicted in the trial in Nashville and sentenced to death by hanging. He was one of only three men to be executed for war crimes that took place during the American Civil War.
1864 жылғы қысқы шабуыл
1864 жылдың желтоқсанында генерал Джордж Стоунмен 5-ші USCC-ге Шығыс Теннессиден оңтүстік-батыс Вирджинияға шабуылға қатысуға бұйрық берді. Нәтижесінде 12 желтоқсанда Кентукки штатының Хопкинсвилл қаласында, 13 желтоқсанда Теннесси штатының Кингспорт қаласында, 17 және 18 желтоқсанда Вирджиния штатының Марион қаласы маңындағы Марион шайқасы, сондай-ақ 20 және 21 желтоқсанда Вирджиния штатының Солтвилл қаласы маңындағы Солтвилл шайқасы болды. Бәрі де Одақтың жеңісі деп есептелді. Марион шайқасы кезінде дивизия командирі Стивен Г. Бербридж 5-ші USCC-ге Одақ желісінің сол жақ флангындағы екі ақ сарбаз бөлімі арасында орналасуға бұйрық берді. Полковник Джеймс С. Брисбин және оның орынбасары Карпентер өздерінің аттан түскен сарбаздарын Конфедерацияның қорғаныс бекіністеріне қарай бастап кетті. Одақтың алғашқы шабуылы сәл әлсіреп, кері шегінді. Карпентер сарбаздарына қайта құруланып, жиналуға бұйрық берді. Зор дауыспен 5-ші USCC қорғаныс бекіністеріне қарай шапты, бірақ қорғаныс шебін бұза алмады. Карпентер сарбаздарға ор қазуға бұйрық берді, ал түн құлап, еріктілер арадағы кеңістікте жарақат алғандарды құтқаруға шықты. 18 желтоқсанда таң суық, жаңбырлы және жеңіл тұманды болды. Екінші күн де бірінші күннің жалғасы болды, бірнеше Одақ шабуылдары жасалды. Одақтың орталық бөлігі Конфедерацияның қорғаныс бекіністерінің ортасын бұзуға қол жеткізді, бірақ көтерілісшілердің қарсы шабуылынан кейін қайта шегінді. Карпентер түсті сарбаздардан құралған атты құтқару тобын басқарып, сол жақ фланқтағы жабық көпірдің жанында тұтқындалған ақ сарбаздарды құтқарып алды. Шабуылдан бір сағаттан кейін жергілікті тұрғындар жолдың үстінен және жанынан 15 өлген және 20 жарақат алған сарбазды тапты. Кейін тағы төрт сарбаз жарақаттан немесе суықтан қаза тапқандары анықталды. Симпсонвилл тұрғындары 20 жарақат алған сарбазды қалаға жеткізді, олардың 8-інің жарақаты соншалықты ауыр болғандықтан, олардың тірі қалуы күмәнді болды. Барлығы алты сарбаз жолда немесе Луисвиллде қайтыс болды. 2009 жылы түсті терілі сарбаздарға жасалған шабуыл мен олардың өлтірілуін еске алу үшін ескерткіш ашылды.
In December 1864, General George Stoneman ordered the 5th USCC to participate in a raid from East Tennessee into southwestern Virginia. This resulted in engagements that involved the 5th USCC at Hopkinsville, Kentucky on 12 December, Kingsport, Tennessee on 13 December, the Battle of Marion near Marion, Virginia on 17 & 18 December, and the second Battle of Saltville on 20 & 21 December near Saltville, Virginia. All were considered Union victories. During the Battle of Marion, Division Commander Stephen G. Burbridge ordered the 5th USCC between two white units on the left flank of the Union line. Lieutenant Colonel James S. Brisbin and his second in command, Carpenter, led their dismounted soldiers forward toward the Confederate defensive works. The first Union charge wavered and fell back. Carpenter ordered his men to reform and rally. With a mighty yell the 5th USCC rushed forward toward the breastworks but could not break the defensive line. Carpenter ordered the men to dig in and night fell. Volunteers went out between lines to rescue the wounded. On 18 December, the morning was cold and rainy with a light fog. The second day began as a copy of the first with multiple Union charges. The Union center was able to breach the center of the Confederate breastworks but were pushed out by a Rebel counterattack. Carpenter led a mounted rescue force of colored soldiers to save white soldiers trapped near a covered bridge on the left flank. About an hour after the ambush, local citizens found 15 dead and 20 wounded soldiers on and near the road. Four more soldiers were later found dead of wounds or of exposure nearby. The men of Simpsonville took 20 wounded men back to town; 8 of the men so severely wounded they were not expected to live. A total of six soldiers died en route or in Louisville. A memorial marker commemorating the ambush and murder of US Colored Troops was unveiled in 2009.
5-ші USCC-нің аяқталуы
5-ші USCC Солтүстік Вирджиния армиясы Аппоматтокс сотында капитуляциялағаннан кейін шамамен бір жыл бойы қызметте болды. 1866 жылдың 16 наурызында 5-ші USCC Арканзас штатының Хелена қаласында соңғы рет жиналды. Бұл шара Солтвилл шайқасының бірінші кезеңінде жоғалып кеткен 50 әскерді құрметтеу үшін өткізілді. Тарихшылар Уили Холлда емделген қара нәсілді әскерлер қазір Холстон зираты деп белгілі университет аумағында жерленген болуы мүмкін деп есептейді. Бұл әзірге дәлелденбеді. Федералды және Конфедерациялық Кентуккидің 5-ші полктерінің сарбаздары арасында бірдей есімдер жиі кездеседі. Университет аумағындағы Конфедерация зираттары дұрыс белгіленбеген болуы мүмкін.
The 5th USCC remained on duty for almost a year after the surrender of the Army of Northern Virginia at Appomattox Court House. On 16 March 1866, the 5th USCC held its final formation in Helena, Arkansas. It was an occasion for honoring the 50 missing soldiers from the first battle of Saltville. Historians believe that it is likely the murdered black soldiers who were being treated at Wiley Hall may have been buried at what is now known as the Holston Cemetery on campus. This has not been proven. There are common names among the men of the Federal and Confederate 5th Kentucky regiments. Confederate graves on the campus may not be accurately marked.