Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд суретшісі (1859-1948)
Канада саясаткері
Scottish watercolour painter (1859 1948)
the Canadian politician
Дугальд Сазерленд Макколл (10 наурыз 1859 – 21 желтоқсан 1948) – шотланд суретшісі, өнер сыншысы, лекция оқыған және жазушы. Ол 5 жыл бойы Тейт галереясының сақтаушысы болды.
Dugald Sutherland MacColl (10 March 1859 – 21 December 1948) was a Scottish watercolour painter, art critic, lecturer and writer. He was keeper of the Tate Gallery for five years.
Өмір
Макколл Глазго қаласында дүниеге келді және 1876-1884 жылдар аралығында Лондон және Оксфорд университеттерінде білім алды. Ол сондай-ақ 1884-1892 жылдар аралығында Вестминстер өнер мектебінде және Альфонс Легрос басшылығымен Слейд мектебінде оқыды. Ол шебер акварелист болғанымен, өнер туралы жазушы және лекция оқушы ретінде танымал. 1890-1895 жылдар аралығында «The Spectator» журналында, ал 1896-1906 жылдар аралығында «Saturday Review» журналында өнер сыншысы болып жұмыс істеді. Макколл 1896 жылы Жаңа ағылшын өнер клубының мүшесі болды және 1901-1905 жылдар аралығында «Архитектуралық шолу» журналын басқарды. Ол 1902 жылы «XIX ғасыр өнері» атты авторитетті кітабын жариялады, ал оның Филип Вильсон Стирге арналған өмірбаяны 1945 жылы Джеймс Тейт Блэк естелік сыйлығымен марапатталды. Ол журналистикасы мен кітаптарында француз импрессионистерін жақтады және олардың идеяларын таратуға, Британияда импрессионизмге деген қатынасты қалыптастыруға зор үлес қосты. 1906-1911 жылдар аралығында Тейт галереясының сақтаушысы, ал 1911-1924 жылдар аралығында сэр Клод Филлипс зейнетке шыққаннан кейін Уоллес коллекциясының сақтаушысы болды. Дугальд Сазерленд Макколл 1948 жылы Лондонда қайтыс болды. 1950 жылы Тейт галереясында оның туындыларының естелік көрмесі ұйымдастырылды. Оның ұлы Рене Макколл – крикетші және журналист.
MacColl was born in Glasgow and educated at the University of London and the University of Oxford between 1876 and 1884. He also studied at the Westminster School of Art and the Slade School under Alphonse Legros between 1884 and 1892. Although an accomplished watercolourist, he is best remembered as a writer and lecturer on art. From 1890 to 1895 he was art critic for The Spectator, and for the Saturday Review from 1896 to 1906. MacColl became a member of the New English Art Club in 1896, and edited the Architectural Review from 1901 to 1905. He published the authoritative book, Nineteenth Century Art, in 1902 and his biography Philip Wilson Steer was awarded the 1945 James Tait Black Memorial Prize. In his journalism and books he was a major advocate of the French Impressionists, and was influential in spreading their ideas and shaping public attitudes in Britain towards favouring Impressionism. From 1906 to 1911 he was keeper of the Tate Gallery and, after the retirement of Sir Claude Phillips, the Wallace Collection from 1911 to 1924. Dugald Sutherland MacColl died in 1948 in London. A Memorial Exhibition of his work was held at the Tate Gallery in 1950. His son was René MacColl, a cricketer and journalist.
Үгіт-насихат
Карьерасы барысында Макколл көптеген көркемдік тұрғыдан даулы мәселелерді қолдады. 1903 жылы "Saturday Review" журналында ол сэр Фрэнсис Чантрейдің мұрасын Корольдік академияға қалдырып, ел үшін өнер туындыларын сатып алуға қаржыландыруға берген Чантрей мұрасының басқарушылары шарттардан тыс әрекет етуде және сапасы төмен туындыларды сатып алып жатыр деген пікірін білдірді. 1904 жылы жарық көрген "Чантрей мұрагерлігін басқару" атты кітабынан кейін үкіметтік комиссия реформалар жүргізді. Ол сондай-ақ үкіметтің өнерге көбірек қаражат жұмсауын талап етті, нәтижесінде 1903 жылы Ұлттық өнер жинақ қоры құрылды. 1920 жылдары ол Джон Реннидің Ватерлоо көпірін сақтап қалу үшін сәтсіз күш сарды. Герберт Моррисон мен Лондон округі кеңесі оны бұзу және жаңасымен алмастыру жөніндегі ұсынысты қолдауда сәттілікке жетті. Басқа да мәселелердің арасында ол Корольдік көркемсурет комиссиясының мүшесі ретінде Вестминстер аббаттығының солтүстік қабырғасының астына сакристия салу туралы 1925 жылғы ұсынысқа қарсы шықты. Ол сондай-ақ Оксфорд колледждеріне "готикалық" стильдегі қосымшалар салу мәселесін талқылауда және Табылған балалар үйін сақтау жөніндегі жұмыстарда белсенді қатысты.
During his career, MacColl campaigned for a number of artistically controversial causes. In 1903, in the Saturday Review, he argued that the administrators of the estate of Sir Francis Chantrey, who had left the Chantrey Bequest to the Royal Academy to fund the purchase of artworks for the nation, were departing from the terms and buying mediocre works. After his subsequent book in 1904, Administration of the Chantrey Bequest, a government committee initiated reforms. He also campaigned for the government to spend more on art, resulting in the founding in 1903 of the National Art Collections Fund. In the 1920s he campaigned, unsuccessfully, for the preservation of John Rennie's Waterloo Bridge. Herbert Morrison and London County Council were eventually successful in their advocacy for its demolition and replacement. Other causes included his opposition, as a member of the Royal Fine Art Commission, to the 1925 proposal to build a sacristy under the north wall of Westminster Abbey. He was also a central figure in discussions of "Gothic" additions to Oxford colleges, and in efforts to preserve the Foundling Hospital.