Энн Мэбет: Глазго қозғалысының суретшісі және суфражисткасы
Ann Macbeth
Энн Макбет (1875-1948) – британдық суретші, тігінші, педагог, Глазго қозғалысының мүшесі. Суфражистка, тулар дизайнымен аты шықты. Өнері мен әлеуметтік қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суфражистка және суретші (1875–1948)
British artist and suffragette (1875–1948)
Энн Макбет (25 қыркүйек 1875 – 23 наурыз 1948) – британдық кестеші, дизайнер, педагог және автор, Глазго қозғалысының мүшесі және Чарльз Ренни Маккинтошпен байланыста болған суретші. Ол сонымен қатар белсенді суфражист болды және суфражистер мен суфражисткалар қозғалысы үшін тулар жасады.
Ann Macbeth (25 September 1875 – 23 March 1948 ) was a British embroiderer, designer, teacher and author, a member of the Glasgow Movement and an associate of Charles Rennie Mackintosh. She was also an active suffragette and designed banners for suffragists and suffragettes movements.
Ерте өмір
Макбет Болтонның Холливелл қалашығында дүниеге келді және Глазго өнер мектебінде оқыды. Бала кезінде ол қызыл жегіге шалдықты. Ол тоғыз баланың ең үлкені еді. Оның әкесі Норман Макбет, инженер-механик, ал анасы Энни МакНикол болды. Ол өнерге бейім отбасында өсті: оның әйелдері суретшілер Роберт Уокер Макбет және Генри Макбет Рейберн болды, ал әкесінің әкесі портретші Норман Макбет еді. 1902 жылы ол Туринде өткен Заманауи декоративтік өнердің бірінші халықаралық көрмесінің «Шотландия бөліміне» қатысып, Ғылымды дамыту жөніндегі британдық қауымдастықтың профессоры Раккерге сыйға тартылған тудың бір жағындағы Глазго қаласының гербін жасағаны үшін күміс медаль жеңіп алды.
Macbeth was born in the Bolton suburb of Halliwell, and studied at the Glasgow School of Art. When Macbeth was a child, she had a scarlet fever attack. She was the eldest of nine children. Her father was Norman Macbeth, a mechanical engineer, and her mother was Annie MacNicol. She came from an artistic background: her uncles included the artists Robert Walker Macbeth and Henry Macbeth Raeburn and her paternal grandfather was the portraitist Norman Macbeth. In 1902, she participated in the 'Scottish Section' of the First International Exhibition of Modern Decorative Art in Turin where she won a silver medal for the design of the Glasgow Coat of Arms on one side of the banner presented to Professor Rucker of the British Association for the Advancement of Science.
Оқыту
1901 жылы Глазго өнер мектебінде оқуын аяқтағаннан кейін Макбет Джесси Ньюберидің көмекшісі болды және оның керемет кесте жұмыстары «The Studio» журналында үнемі жарияланды. 1906 жылы Глазго өнер мектебінде металл өңдеу сабақтарын бастады. Ол 1907 жылдан 1911 жылға дейін кітап мұқабасын жасаудан, ал 1912 жылдан бастап керамикалық әшекейлеуден сабақ берді. 1902 жылдан 1911 жылға дейін кестелеу бөлімі Глазго өнер мектебінің қолөнер бөлімдерінің ішіндегі ең ірісі болды. Глазгодағы барлық мектеп оқушысы қыздарға тігіс тігуді үйрету міндетті болды. Ньюбери, Макбет және олардың шәкірттері жасаған жұмыстардың екі негізгі түрі болды: табиғаттан шабыттанған, практикалық заттарға қолданылған, айқын, аппликацияланған стиль немесе өртке қарсы экрандарда немесе шіркеу ілгектерінде кездесетін суреттерден тұратын дәстүрлі эстетикалық стиль. Ньюбери екеуінің ішінде батылрақ болуы мүмкін, бірақ Макбет панельдерді көбірек және көрнекті тігістермен кестеледі. Бұл кестеленген панельдерде гүл шоқтарымен немесе пейзажға енген жас қыздар бейнеленген, бұл сол кездегі витраждың әйнек өнімдеріне ұқсас. 1908 жылы ол Джесси Ньюбериден кейін Глазго өнер мектебіндегі кестелеу және тігіс бөлімінің жетекшісі болды, ал 1912 жылы кестеленген сәндік өнер студиясының ғылыми директоры атанды. 1911 жылы ол Шотландияның Ұлттық Тарихы, Өнері және Өнеркәсібі көрмесін жоспарлауға қатысты және Декоративтік және Бейнелеу өнері бөлімінің комитетіне мүше болды. 1911 жылы педагог-психолог Маргарет Свонсонмен бірге «Білім беру тігісі» атты оқулық жариялады. Оқулық халықаралық деңгейде мойындалды және тігіс өнерін оқытуға үлкен әсер етті. Глазго өнер мектебіндегі кестелеу сабақтары барлық қауым үшін ашық болды. Мектеп мұғалімдеріне арналған сенбілік сабақтар Шотландия Білім беру министрлігінің сертификатын алуға мүмкіндік берді. Оқыту және жарияланымдары арқылы Макбет Глазго қозғалысының радикалды дизайн көзқарасын таратып, Өнер және қолөнер қозғалысының идеяларын іске асырды. Ол үй шаруашылығының тігіс тігу мәртебесін көтеріп, әйелдерді жеке стильдегі киім жасауға шақырды. Мақта, зығыр және жұта сияқты «қарапайым материалдарды» қолдану арқылы ол дизайнерлік киімді қарапайым жағдайдағы әйелдерге қолжетімді етті. Жарияланымдарында Макбет үлгілерді көшіруден аулақ болып, дизайнер-шеберлердің жаңа буынын қадағалады. 1920 жылдан бастап Макбет Әйелдер институтында қолөнер сабақтарын оқытып, жергілікті экономикалық қиындықтарды жеңілдету бағдарламаларына қатысты.
After completing her studies at the Glasgow School of Art in 1901 Macbeth became assistant to Jessie Newbery and her striking embroidery work was given regular coverage in The Studio. In 1906 she started teaching metalwork at the Glasgow School of Art. There she also taught bookbinding from 1907 to 1911, and ceramic decoration from 1912 onwards. From roughly 1902 to 1911, the needlework department was the largest of the craft sections at the Glasgow School of Art. There was a requirement that all Glasgow schoolgirls should be taught to sew. Work constructed by Newberry, Macbeth, and their students was of two main types: the bold, appliquéd, patterned style inspired by nature and found on practical items, or the more conventional aesthetic consisting of picture panels, which were found on fire screens or ecclesiastical hangings. Newberry might have been the bolder of the two designers, although Macbeth embroidered panels more extensively with expressive stitching. These embroidered panels featured young girls with garlands or girls set within a landscape, similar to the stained glass pieces of the period. In 1908 she succeeded Jessie Newbery as Head of the Needlework and Embroidery section at the Glasgow School of Art, and in 1912 she became the Director of Studies in the Needlework Decorative Arts Studio. In 1911 she took part in the planning for the Scottish Exhibition of National History, Art and Industry, sitting on the committee of the Decorative and Fine Arts Section. Together with the educational psychologist Margaret Swanson Macbeth published the textbook Educational Needlecraft in 1911. The textbook won international acclaim and widely influenced the teaching of needlecraft. The embroidery classes at the Glasgow School of Art were open to the community as a whole. Saturday classes for schoolteachers led to a certificate by the Scottish Education Department. In her teaching and publications Macbeth spread the radical approach to design of the Glasgow Movement and put into practice the ideas of the Arts and Crafts movement. She elevated the status of home dressmaking and encouraged women to create their own individualistic clothing. She brought designed dresses within reach of women with modest means by advocating the use of "humble materials" such as cotton, linen and crash. In her publications Macbeth encouraged a new generation of designer craftswomen, discouraging copying of patterns. From 1920 onwards Macbeth also taught handicrafts at the Women's Institute and participated in programmes to alleviate local economic hardship.
Әйелдер сайлау құқығының белсенділігі
Макбет 1908 жылы Эдинбургте өткен Ұлттық әйелдер сайлау құқығы қоғамының шеруі үшін баннерді жасады. 1909 жылғы қазанда Ұлыбританиядағы әйелдер сайлау құқығы үшін күрес жүргізген Әйелдер әлеуметтік және саяси одағының Глазго бөлімшесіне Макбеттің кестелеген баннері табыс етілді. 1910 жылғы көрме үшін Макбет WSPU Holloway тұтқындары баннерін – 80 суфражистка аштықпен қарсылық білдіргендердің қолтаңбалары кестеленген зығыр матадан тігілген көрпе жасады. Кейіннен ол баннер ретінде пайдаланылды. Сайлау құқығы баннерлерін жасаумен қатар, Макбет Әйелдер әлеуметтік және саяси одағының мүшесі болды және белсенді әрекеттерге қатысты. Осының салдарынан ол түрмеге қамалды, бірақ сот және газет есептерінде оның аты жоқ болғандықтан, ол жалған есіммен іс-әрекет еткен болуы мүмкін; оның не істегені белгісіз. 1912 жылғы мамырда Глазго өнер мектебінің хатшысына жазған хатында Макбет оның "мейірімді хаттары" үшін алғыс айтып, "Екі апталық жалғыз бөлмеде күштеп тамақтандырудан кейін, мен күткеннен әлдеқайда әлсізмін" деп жазды. 1912 жылы түрмеден шыққаннан кейін ол бірнеше ай бойы "жартылай денсаусыздау" күйде күтімді қажет етті. Мектеп басшылары Макбеттің сауығуына барлық қолдауын көрсетті. Макбетке "жұмысқа оралуға мүмкіндік беретін барлық жағдай жасалды". Мұндай жауапкершілік мектеп басшыларының сайлау құқығын қолдайтын суретшілерге деген ишаралық келісімін көрсетті.
Macbeth designed the banner for the 1908 Edinburgh march of the National Union of Women's Suffrage Societies. In October 1909 the Glasgow branch of the Women's Social and Political Union, the militant wing of the campaign for women's suffrage in the United Kingdom, was presented with an embroidered banner designed by Macbeth. For a 1910 exhibition Macbeth designed the WSPU Holloway Prisoners Banner a linen quilt with the embroidered signatures of the 80 suffragette hunger strikers. It was subsequently used as a banner. Aside from working as a suffrage banner maker Macbeth was also a member of the Women's Social and Political Union and she engaged in militant action. As a result, she was imprisoned although, as she does not appear in court or newspaper reports, she appears to have done so under a false name; the nature of her action is unknown. In a letter to the Secretary of the Glasgow School of Arts from May 1912 Macbeth thanked him for his "kind letters" and wrote "I am still very much less vigorous than I anticipated after a fortnight's solitary imprisonment with forcible feedings". After the 1912 prison stay she needed several months care as a "semi invalid". The School's Governors were extremely supportive of Macbeth during her time of recovery. Macbeth was given “every consideration until well enough to return to work.” This level of commitment highlighted a tacit approbation of artists advocating for the suffrage cause from the School's Governors.
Өнер шығармашылығы
Макбет белгілі кестеші және дизайнер атанды. Оның көптеген туындылары кітап мұқабаларын жасау, металл өңдеу, сондай-ақ Александр Мортон және Co., Дунди қаласының Дональд Брос компаниясы және Либерти мен Нокс зығыр жіп компаниясы үшін кілемдерге сурет салуды қамтыды. 1920 жылы Макбет Камбрияның Вестморленд аймағындағы Паттердейлге көшіп өтті. Ол 1928 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Глазго өнер мектебінде қонақ лекторы болып жұмыс істеді. Паттердейлде ол тігін-тоқыма бұйымдарын, көбінесе ірі декоративтік суреттерін, сондай-ақ шіркеулерге арналған маталарды және киімдерді жасауды жалғастырды. Ол кілем тоқудың оңай әдісін ойлап тапты, ол 1929 жылы «Ауыл әйелінің кілемі» деген кітабында жарияланды. Ол машиналар дизайнды демократияландыратынын және машиналардың қалай жұмыс істейтінін түсіне білген шеберлер жоғары көркемдік деңгейге жете алатынын айтты. Оның кестелеу және керамикадағы жұмыстарының бір бөлігі 2018 жылдың 30 наурызынан 14 тамызына дейін Келвингроув мұражайында өткен «Глазго стилін жасау» көрмесінде қойылды. Оның көптеген жұмыстары «Студия» журналында жарияланған.
Macbeth became a renowned embroider and designer. Her prolific output included bookbindings, metalwork and designs for carpet manufacturers Alexander Morton and Co., Donald Bros. of Dundee, and Liberty's & Knox's Linen Thread Company. In 1920 Macbeth moved to Patterdale in Westmorland, Cumbria. She remained a visiting lecturer at the Glasgow School of Arts until her retirement in 1928. In Patterdale she continued to produce needleworks, often large decorative designs, and produced church hangings and vestments. She devised a simple method of rug weaving which was published in her book Country Woman’s Rug in 1929. She argued that machines would democratise design and that craftworkers who understood the workings of machines could achieve high artistic quality. A range of her work, both in embroidery and in ceramics, was on display in Kelvingrove Museum in its exhibition Making the Glasgow Style from 30 March to 14 August 2018. The Studio contains many images of her work.
Жарияланымдар
Макбет кестелеу тақырыбында алты кітап жариялады: «Educational Needlecraft» (алғаш рет 1911 жылы Маргарет Свонсонмен бірге жарық көрді), «The Playwork Book» (алғаш рет 1918 жылы жарық көрді), «School and Fireside Crafts» (алғаш рет 1920 жылы Мей Спенспен бірге жарық көрді), «The Country Woman's Rug Book» (алғаш рет 1921 жылы жарық көрді), «Needleweaving» (алғаш рет 1922 жылы жарық көрді) және «Embroidered Lace and Leatherwork» (алғаш рет 1924 жылы жарық көрді). Ол сонымен қатар зергерлік бұйымдардың бірнеше эскизін жасады, олардың кейбіреулері Питер Уайли Дэвидсонның кітаптарында иллюстрация ретінде пайда болды.
Macbeth published six books on embroidery: Educational Needlecraft (first published in 1911, with Margaret Swanson), The Playwork Book (first published 1918), School and Fireside Crafts (first published 1920 with May Spence), The Country Woman's Rug Book (first published 1921), Needleweaving (first published 1922), and Embroidered Lace and Leatherwork (first published 1924). She also produced several designs for jewellery some of which appear as illustrations in books by Peter Wylie Davidson.