Неміс заңгері және «Transparency International» ұйымдамасының негізін қалаушысы Петер Эйген

Кіріспе

Неміс заңгері Питер Эйн (1938 жылдың 11 маусымында Германияның Аугсбург қаласында туған) – заңгер, даму экономисі және азаматтық қоғамның жетекшісі. 12 жыл бойы Эйн 100-ден астам елде ұлттық бөлімшелері бар Transparency International (TI) үкіметтік емес ұйымын құрып, оның төрағасы болды. 1993 жылы құрылған TI үкімет, бизнес және халықаралық даму салаларындағы ашықтық пен жауапкершілікті ілгерілетеді.

Ерте өмір және білім

Төрт баланың үшіншісі Питер Эйген 1938 жылғы 11 маусымда Германияның Аугсбург қаласында Грете Эйген (туған Мюхлер) мен инженер мамандығы бойынша және өнеркәсіп басқарушысы Фриц Эйгеннің отбасында дүниеге келді. Эйгеннің балалық шағы соғыс жылдары Берлинде және Чехословакияда өтті, онда оның әкесі нацистік режим тарапынан үлкен зауытты басқаруға жіберілген еді. Соғыстан кейін отбасы Германияға қайтып оралып, 1945 жылы ата-анасымен Меттманн қаласына, ал 1952 жылдан бастап Баварияның Эрланген қаласына қоныстанды. Ол Эрланген және Франкфурт-на-Майнда заң білімін алды, 1964 жылы Франкфурт қаласындағы Гёте университетінде заң ғылымдарының докторы (Dr. iur.) дәрежесін алды. Бұл алдында 1962-1963 жылдары АҚШ-тағы Канзас университетінде Фулбрайт бағдарламасы бойынша оқыған болатын. Америка құрлығында болған кезінде Латын Америкасы бойынша төрт айлық, өмірін өзгертетін саяхат жасады, осы саяхаттың арқасында ол әлеуметтік теңсіздік пен адам құқықтары туралы түсінігін кеңейтті.

Ерте мансап

1966 жылы екінші заң емтиханынан (ассесорлық емтихан) кейін Эйн отбасымен бірге Вашингтонға көшіп барды. Ол Джорджтаун университетінің құқық мектебінде халықаралық бизнес құқығын оқытты және профессор Генрих Кронштейннің халықаралық және шетелдік сауда құқығы институтында профессорлық диссертациясы үшін АҚШ және халықаралық монополияға қарсы заңды зерттеді. 1967 жылы Эйгенге Дүниежүзілік банктегі Заң департаментінде қызметке ұсыныс жасалды. Ол академиялық зерттеулерін тоқтатты және Африка, Азия және Латын Америкасындағы даму бағдарламаларының құқықтық аспектілерімен айналысатын экономикалық даму саласына қадам басты. 1971 жылы ол екі жылдық демалысқа шығып, Форд қорының қолдауымен Ботсвана үкіметіне табиғи ресурстарды дамытуға бағытталған заңдық және техникалық көмек көрсетті. Оның әйелі, Ютта Эйн, Ботсвананың Габороне қаласындағы Ұлттық ауруханада дәрігер болып жұмыс істеді. 1974 жылы Дүниежүзілік банкке оралғаннан кейін Эйн Африка мен Латын Америкасындағы бағдарламалардың менеджері болды, 1983 жылдан бастап Аргентина, Чили, Перу, Эквадор, Парагвай және Уругвай бойынша бағдарламалар бөлімінің бастығы, ал 1988 жылдан 1991 жылға дейін Дүниежүзілік банктың Шығыс Африка аймақтық миссиясының директоры болып Найробиге, Кенияға көшті. Дүниежүзілік банкте жұмыс істеген жылдары Эйн өзінің жұмысының зардапты сыбайлас жемқорлықтың әсерінен қаншалықты көлеңкеде қалып отырғанын түсінді, ол экономикалық, әлеуметтік және демократиялық дамудың басты кедергісі екенін анықтады. Әйелі Ютта, кениялық кедейлерге медициналық көмек көрсетіп жүргендіктен, таңертеңгілік тамақта жиі болып тұратын пікір алмасулар оны Дүниежүзілік банктегі жұмысының маңызды мақсаты ретінде сыбайлас жемқорлыққа қарсы күреске жетеледі. Ол ойдас әріптестерін, сондай-ақ басқа да сарапшыларды, даму саласының көшбасшыларын, дипломаттар мен бизнес басшыларын, соның ішінде даму экономисі Лоренс Коккрофтты, GTZ басшысы Хансйорг Элшорсты, кениялық кәсіпкер Джо Гитхонгоны, Бангладештің қаржы министрі Камал Хоссейнды, Дүниежүзілік банк Коммуникациялар директоры Франк Фогльді және басқаларды жұмылдыра бастады. Бірақ Эйгенге жақын арада бас кеңсесі осы бағыттағы жұмыстарын тоқтатуды бұйырды, тіпті жеке уақытында да. Банктің саясаты сыбайлас жемқорлықты тиісті елдердің ішкі саяси және мәдени істерінің бір бөлігі деп қарастырды және оның жарғысы бойынша банк оларға араласуға құқылы емес еді. Көңілі толмаған Эйн Берлиннен жеке сыбайлас жемқорлыққа қарсы күресін бастау үшін Дүниежүзілік банк қызметінен кетіп қалды.

After his second law exam (Assessor Exam) in 1966, Eigen moved with his family to Washington DC where he taught international business law at the Georgetown University Law School and researched US and international anti trust law for a professorial dissertation at Prof. Heinrich Kronstein's Institute for International and foreign Trade law, Georgetown and Frankfurt Universities. In 1967 Eigen was offered a position at the Legal Department of the World Bank. He interrupted his academic research and entered into the economic development field dealing with the legal aspects of development programs in Africa, Asia and Latin America. In 1971 he took a two year leave to provide under Ford Foundation sponsorship for legal and technical assistance to the government of Botswana focusing on natural resources development. His wife, Jutta Eigen, worked as medical doctor in the National Hospital of Gaborone, Botswana. After his return in 1974 to the World Bank, Eigen became manager of programs in Africa and Latin America, from 1983 Programs Division Chief for Argentina, Chile, Peru, Ecuador, Paraguay and Uruguay, and from 1988 to 1991 moved as Director of the Regional Mission for Eastern Africa of the World Bank, to Nairobi, Kenya. Over the years at the World Bank, Eigen realised how much his work was being dwarfed by the devastating effects of corruption, which in fact he found to be the main obstacle to economic, social and democratic development. Further compelled by the recurring robust breakfast discussions with his wife Jutta, who had been providing medical care to the poorest in Kenyan slums, Eigen started considering the tackling of corruption as a vital goal of his work at the World Bank. He began to mobilise like minded executive colleagues as well as other experts, development leaders, diplomats and business bosses including development economist Laurence Cockcroft, GTZ Head Hansjörg Elshorst, Kenyan Businessman Joe Githongo, Bangladesh Finance Minister Kamal Hossain, World Bank Communications Director Frank Vogl and others. Eigen was however soon ordered by his headquarters not to further pursue these efforts, even during his private spare time. The Bank's policy was indeed to regard corruption as part of the internal political and cultural affairs of the respective countries and under its Charter the Bank was not to interfere. Frustrated, Eigen left the World Bank to spearhead his own anti corruption efforts from Berlin.

Transparency International (TI) ұйымын құру және құру

Дүниежүзілік банкten кеткеннен кейін Эйген жемқорлыққа қарсы күрес үшін азаматтық қоғам ұйымын құру идеясын белсенді түрде іске асырды, себебі оны батыс компаниялары дамушы әлемнің ең кедей елдеріне жүйелі түрде әкелді. Көптеген дамыған елдердің үкіметтері өздерінің шекарасынан тыс жердегі азаматтарының белсенді пара алуына жол бергендіктен, оның күш-жігері көбінесе нағыздық деп есептелді және тіпті Германияда да қарсылық тудырды. Дегенмен, оның бұл әрекетіне Германияның халықаралық ынтымақтастық корпорациясы (GTZ), Еуропалық экономикалық қоғамдастық және Африка үшін жаһандық коалиция сияқты кейбір прогрессивті ұйымдар қолдау көрсетті. Олар оны Африка, Азия және Латын Америкасындағы көптеген конференцияларда сыбайлас жемқорлыққа қарсы іс-қимылды ұсынуға шақырды. Форд қоры 1991 жылы оны Намибия үкіметіне заңгерлік көмек көрсету үшін қаржылады. Бірте-бірте жемқорлықсыз әлем көпшіліктің мүддесіне сай екені түсінілді. Осы уақыт аралығында Эйген әйелі Юттамен бірге жаңадан біріккен Германияның астанасы Берлинге көшіп барды. Өзінің ас үйінен Эйген достары мен басқа да қолдаушыларын сыбайлас жемқорлыққа қарсы күресу үшін ұйым құруға шақырып, бастапқыда «Бизнес практикасын бақылау» (BPM) деп атауды жоспарлады. Бұл батыс бизнес өкілдерінің дамушы елдердің жемқор элиталары оларды пара беруге мәжбүрлейтінін жиі айтуымен байланысты болды; идеясы – осы қысымға пара беруден жамаулы түрде бас тарту арқылы қарсы тұру. Тек көптеген семинарлар мен конференциялардан кейін ғана даму қоғамдастығы мен азаматтық қоғамда бизнестің шешім қабылдаушыларды жиі әлсіз елдерде пара берудегі басты жауапкершілігін мойындаған тұжырымдама пайда болды. Бұл уақыт өте келе Transparency International (TI) ұйымының құрылуына әкелді. 1993 жылдың ақпан айында Эйген әлемнің түкпір-түкпірінен 20-ға жуық рухтанған, ойластырылған және сарапшыларды Гаагаға жинады, онда олар Нидерландтың даму министрі Ян Пронктің кеңсесінде неміс нотариусының алдында Берлиндегі қайырымдылық қоғамына айналу үшін Transparency International-дің құрылтай жарғысына қол қойды. Сол жылдың мамырында Эйген GTZ және Неміс даму қорынан (Deutsche Stiftung für Internationale Entwicklung (DSE)) қаржыны жинап, Берлиндегі Тегельдегі үкіметтің ресми қонақ үйі Вилла Борсигте TI-ді ресми түрде іске қосты. Бұл шараға Африка, Азия және Латын Америкасының көптеген басшылары, сондай-ақ неміс даму қоғамдастығының өкілдері қатысты. Transparency International-дың миссиясы азаматтық қоғам, бизнес және үкіметпен бірлесіп, жемқорлықтың барлық түрлеріне қарсы күресуге тез кеңейді, бұл стратегияны Эйген әзірледі және оны «сиқырлы үшбұрыш» деп атады. Эйгеннің кең ауқымды жаһандық желісін пайдаланып, ұйым көп ұзамай ұлттық деңгейде мықты негіз мен заңдылықты дамытты, барлық құрлықтарда Ұлттық бөлімдер желісін құрды, 2021 жылдың қаңтарына қарай әлемнің 100-ден астам елінде өкілдігі болды. Кейін Эйген Дүниежүзілік банктің 1996 жылы президент Джим Вольфенсон басшылығымен саясатын өзгертуін атап өтті, ол қарыз алушы елдерді жемқорлықтың «рағын» жоюға мәжбүр етті, бұл даму қоғамдастығында үлкен өзгеріс болды және көптеген елдерде басқару мәселелерінде азаматтық қоғамның күшті дауысын нығайтуды жеңілдетті. 2005 жылға дейін Директорлар кеңесінің төрағасы болған Эйген өзінің желісін, тәжірибесі мен өсіп келе жатқан әлемдік атағын Transparency International-дың чемпионы ретінде пайдаланып, жемқорлыққа қарсы жаһандық күрестегі керемет жетістіктерге қол жеткізді. Мысалы, институционалдық тұрғыдан Эйген өзінің жас үкіметтік емес ұйымына ең көрнекті әлемдік көшбасшылардан қолдау табуға қол жеткізді, өйткені АҚШ-тың бұрынғы президенті Джимми Картер мен Германия президенті Ричард фон Вайцзекер екеуі де Бангладеш министрі Камал Хоссейн сияқты басқалармен бірге TI кеңесші кеңесінің мүшелері болды. Сонымен қатар, Эйген 1996-1997 жылдары Берлиндегі Аспен институтында ірі неміс бизнес басшыларымен (бұрынғы неміс президенті Ричард фон Вайцзекердің төрағалығымен) Коль үкіметінің ЭЫДҰ-ның пара алуға қарсы конвенциясына қатысуына қолдау көрсету үшін стратегиялық жоғары деңгейдегі кездесулерді ұйымдастыра алды. Эйген түсіндіргендей, бұл бай елдердің шетелдегі жемқорлықты қылмыстық деп санай бастауына әкелді, олар бұрын шетелдік параны бизнес шығыны ретінде есепке алуға рұқсат беру арқылы оны қолдаған. Бұл көптеген басқа үкіметтер мен ұйымдардың сыбайлас жемқорлыққа қарсы күреске қосылуына шешуші қадам болды. Эйген TI-де саясаткерлермен және жеке сектормен құрылымдық қарым-қатынас орнату философиясын қолдады, сонымен бірге оларды жемқорлықпен айналысудан бас тартуға шақырып отырды. Осы келісімшіл тәсілі оған Дәуіс форумында тұрақты шақыру алып келді, онда ол TI-ді ұсынып, азаматтық қоғамның өкілі ретінде алғашқы болып қатысты. Эйген өз кезегінде WEF-тің есіктерін ҮЕҰ-ларға ашуға ықпал етті, соның арқасында Amnesty International, Greenpeace және Save the Children сияқты ұйымдар қатыса алды. Оның ондағы қайталама сөздері WEF-ті бизнес мүшелері үшін жемқорлыққа қарсы нұсқаулар жасауға көндірді: WEF Partnering Against Corruption Initiative (PACI). TI-дің мақсатына жаңа жақтастарды тартуға қабілеттілігінің тағы бір мысалы ретінде Эйген PricewaterhouseCoopers компаниясының бұрынғы бас директоры Джермин Брукстің қолдауын алды, ол кейін TI-ге көп уақытын про боно ұсынды және басқалармен бірге Wolfsberg Anti Money Laundering Principles қабылдануын жетекшілік етті, TI-дің жеке сектормен жұмысын басқарды және PACI негізі болған TI-дің пара беруге қарсы бизнес принциптерін әзірледі. Питер Эйгеннің көрегендігі мен табандылығын мойындаған Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас хатшысы Кофи Аннан әзілмен БҰҰ-ның жаһандық келісімінің 10-шы (жемқорлыққа қарсы) принципін «Питер принципі» деп атады. Эйгеннің жоғары деңгейдегі ықпалды жұмысы болмағанда, келісімде тек 9 принцип болар еді. TI-ді ұғымдастырып, оның құрылуын жетекшілік еткен және одан кейін оның алғашқы он екі жылында Басқарма төрағасы болған Эйген 2005 жылы осы лауазымнан кетуге шешім қабылдады. Ол ұйымның кеңесші кеңесінің төрағасы болып тағайындалды.

After leaving the World Bank Eigen pursued actively the idea of creating a civil society organisation to fight corruption, mainly as it was driven by western companies systematically into the poorest countries in the developing world. Since most developed country governments condoned the active bribery by their citizens outside their borders, his efforts were met widely dismissed as naïve and even with hostility – including in Germany. However, his endeavours were supported by some enlightened organisations like the German Corporation for International Cooperation GTZ, the European Economic Community and the Global Coalition for Africa who invited him to present the anti corruption case to numerous conferences in Africa, Asia and Latin America. The Ford Foundation funded him again for a legal assistance assignment for the government in Namibia in 1991. Gradually a consensus developed that a corruption free world would be in the interest of most. In the meantime, Eigen and his wife Jutta had moved to Berlin, the capital of the newly reunited Germany. Out of their kitchen, Eigen continued to marshal friends and other supporters to found an organisation to tackle corruption, originally to be called “Business Practice Monitor (BPM)”. This reflected the frequent claims of western business promoters that they were forced by corrupt elites in developing countries to bribes; the idea was to counter this extortion by collective refusal to bribe. Only after numerous workshops and conferences a concept emerged in the development community and among civil society that recognised the key responsibility of business for bribing decision makers in often fragile countries. This led over time to the concept of Transparency International (TI). In February 1993 Eigen gathered some 20 inspired like minded and experts from around the world in the Hague Netherlands where they signed the Founding Charter of Transparency International in the office of the Dutch Development Minister Jan Pronk in front of a German Notary, for it to become a charitable society based in Berlin. In May of the same year Eigen had managed to secure funding from the GTZ and the German Development Foundation (Deutsche Stiftung für Internationale Entwicklung (DSE)) to publicly launch TI in the Villa Borsig, the official Guest House of the Government in Berlin Tegel, having mobilised for that occasion numerous leaders from Africa, Asia and Latin America as well as the German development community establishment. Transparency International's mission quickly widened to tackling corruption in all its forms by engaging civil society, business and government, a strategy designed by Eigen and which he designates as ‘the magic triangle’. Drawing from Eigen's wide global network, the organisation soon developed a strong footing and legitimacy at the national level, spanning a network of National Chapters on all continents, as of January 2021 in over 100 countries worldwide. Eigen later celebrated that the change of the World Bank's policy as of 1996 under President Jim Wolfensohn, requiring borrowing countries to address the “cancer” of corruption, constituted a sea change in the development community and eased considerably the assertion of a strong civil society voice on governance issues in numerous countries. Chairing the Board of Directors until 2005, Eigen used his network, experience and growing global fame as a champion for Transparency International to facilitate spectacular milestone achievements in the global fight against corruption. For example, institutionally, Eigen managed early on the tour de force to enlist endorsement for his young NGO by the most prominent global leaders as with former US President Jimmy Carter and German President Richard von Weizsäcker both became members of TI's Advisory Council among others such as Bangladesh Minister Kamal Hossain. Furthermore, very practically, Eigen was able to convene strategic high powered meetings to bring about global policy change, as in 1996/7 at the Aspen Institute in Berlin with major German business leaders (chaired by the former German President Richard von Weizsäcker) to win their support for the participation of the Kohl Government to the OECD anti bribery convention. As Eigen likes to explain, this saw rich countries criminalising overseas corruption which they used to practically sponsor by allowing the deduction of foreign bribery as another business expense. This was a decisive threshold for many other governments and organisations to join the fight against corruption. Eigen strongly advocated at TI for a philosophy of constructive engagement with politicians and the private sector while pressing them to stop engaging in corruption. This conciliating approach earned him soon a standing invitation at the World Economic Forum in Davos, where he represented TI and was the first civil society leader participating as such. Eigen in turn advocated for WEF to open their doors wider to NGOs, paying the way for Amnesty International, Greenpeace or Save the Children to participate. His repeated interventions there also convinced WEF to develop anti corruption guidelines for its business members: the WEF Partnering Against Corruption Initiative (PACI). A further instance of his ability to win over new champions for TI's cause, Eigen won the support of retired Global Managing Partner of PricewaterhouseCoopers Jermyn Brooks, who then dedicated pro bono much of his time to TI and among others spearheaded the adoption of the Wolfsberg Anti Money Laundering Principles, led TI's work towards the private sector and developed TI's Business Principles for Countering Bribery on which PACI was later modelled. Acknowledging Peter Eigen's vision and tenacity, United Nations Secretary General Kofi Annan ironically dubbed the 10th (anti corruption) Principle of the UN Global Compact ‘the Peter Principle’. Had it not been for Eigen's convincing work at the highest level, the Compact would count only 9 principles. Having conceptualised TI, driven its formation before its incorporation and then chaired its Board for its first twelve years, Eigen decided in 2005 to step down from that role. He was appointed chairman of the organisation's Advisory Council.

Басқа бастамалармен бірге басшылық ету

1990 жылдардың соңында Эйген Дүниежүзілік банк сыбайлас жемқорлыққа қарсы күресті қолдауға қажетті саяси ерік пен қаражатқа ие екенін білді, бірақ сонымен бірге ол әлемдік азаматтық қоғамды қаржыландыруға жеткіліксіз дайын екенін түсінді. Сондықтан, басқа сарапшылармен бірге 2000 жылы ол «Ашықтық үшін серіктестік» қорын құрды – АҚШ заңнамасына сәйкес қайырымдылық ұйым, ол Дүниежүзілік банк қаражатын қабылдауға және үкіметпен конструктивті қарым-қатынас жасайтын азаматтық қоғам ұйымдарына қаржылық және техникалық көмек беру арқылы жақсы басқаруды насихаттауға бағытталған. Азаматтық қоғам ұйымдарының рөлін күшейту қажеттігін мойындап, олардың жетекшілерін дамыту және оқыту, тәжірибе алмасу және алдында тұрған мәселелерді талқылау арқылы Питер Эйген Берлин азаматтық қоғам орталығын (қазіргі Халықаралық азаматтық қоғам орталығы) құруға бастама жасады. Ол бұрынғы Халықаралық Save the Children Alliance (Лондон) бас директоры Буркхард Гнайригтің көмегіне жүгінді, ол 2018 жылға дейін орталықты басқарушы директор ретінде басқарды, ал бастапқы жылдары ерікті түрде жұмыс істеді. 2007 жылдан 2017 жылға дейін Эйген БҰҰ-ның бұрынғы Бас хатшысы Кофи Аннан басқарған Африканың прогресс тобының (APP) мүшесі болды – Африкадағы тең және тұрақты дамуды қолдаған он беделді тұлғадан тұратын топ. Топ мүшесі ретінде ол білімді жинақтау және тарату үшін коалиция құруға көмектесті, сондай-ақ Африкадағы тұрақты өзгерістерге ықпал ету үшін саясатқа әсер ету үшін шешім қабылдаушыларды жинады. 2018 жылы ол Нигерияның бұрынғы президенті Олусегун Обасанжомен бірге оның ізбасары – Африка прогресс тобының тең төрағасы болды. Азаматтық қоғам, жеке сектор және үкімет арасындағы өзара тиімді серіктестік принципіне негізделген «жағдайлы үшбұрыш» қағидасын қолдана отырып, Эйген 2005 жылы Экстрактивті индустриялардың ашықтығын арттыру бастамасын (EITI) құрған Халықаралық кеңесшіл топтың төрағасы болды және 2006 жылдан 2011 жылға дейін оның кеңесін басқарды. Бұл көп тарапты бастама мұнай, газ және минералдық ресурстарды басқарудың жаһандық стандарттарын белгіледі, онда барлық үш сектор бастаманың толыққанды мүшелері ретінде тең дауыс беру құқығына ие. Осыған ұқсас, Эйген Мавританияда Балық шаруашылығының ашықтығын арттыру жөніндегі бастаманы (FiTI) құрды – теңіз балық шаруашылығын тұрақты басқару үшін ашықтықты және қатысуды арттыруға бағытталған көп тарапты жаһандық бастама. Ол 2019 жылдың қазанына дейін FiTI төрағасы болып қызмет етті, содан кейін хатшылық Берлиннен Сейшель аралдарына көшірілді. 2014 жылдан бері Эйген Германияда, Еуропада және бүкіл әлемде демократиялық процестерді және басқару стратегияларын қолдайтын қайырымдылық ұйым – Гумбольдт Виадрана басқару платформасының негізін қалаушы және акционері болып табылады.

By the late 1990s, Eigen knew the World Bank had the political will and funds to support the fight against corruption, but he also understood it was ill equipped to finance civil society around the world. With other experts, Eigen therefore established in 2000 the Partnership for Transparency Fund, a charitable company under US law able to receive World Bank funding and aimed at promoting good governance worldwide by securing funds and technical assistance for civil society organisations constructively engaging with governments. Recognising the need for strengthening the role of civil society organisations, by empowering and training their leaders, exchanging ideas about their challenges and best practice, Peter Eigen initiated the founding of the Berlin Civil Society Centre (now International Civil Society Centre), winning Burkhard Gnärig, former CEO of International Save the Children Alliance (London), to help him set it up and lead the centre as its managing director until 2018, while working pro bono in the early years. From 2007 to 2017 Eigen was a member of former UN Secretary General Kofi Annan led Africa Progress Panel (APP), a group of ten distinguished individuals who advocated at the highest levels for equitable and sustainable development in Africa. As a Panel Member he facilitated coalition building to leverage and broker knowledge and convened decision makers to influence policy for lasting change in Africa. In 2018 he joined former Nigerian President Olusegun Obasanjo as co chair of its successor organization, the Africa Progress Group. Building up on his principle of the ‘magic triangle’ for a mutually beneficial partnership between civil society, private sector and government, Eigen chaired in 2005 the International Advisory Group founding the Extractive Industries Transparency Initiative (EITI), and chaired its board from 2006 to 2011. This multi stakeholder Initiative established global standards for the good governance of oil, gas and mineral resources, whereby all three sectors are formally represented with equal voting power as constituting members of the initiative. In the same vein, Eigen founded in Mauritania the Fisheries Transparency Initiative (FiTI), a global multi stakeholder initiative that seeks to increase transparency and participation for the benefit of a more sustainable management of marine fisheries. He served as Chair of FiTI until October 2019, when the secretariat moved from Berlin to the Seychelles. Since 2014, Eigen has been a co founder and shareholder of the Humboldt Viadrana Governance Platform, a charitable company promoting democratic processes and thought through governance strategies in Germany, Europe and worldwide.

Оқыту және басқа да жұмыстар

1979/80 жылдары Эйген Франкфурт/М қаласындағы Иоганн Вольфганг Гёте университетінде қонақ профессор болып оқыды, 1999 және 2000 жылдардың қысқы семестрлерінде Гарвард университетінде және 2001 жылы Джонс Хопкинс жоғары халықаралық зерттеулер мектебінде (SAIS) дәріс берді. 2002 жылы ол Берлиндегі Эрақылы университетте саяси ғылымдар бойынша құрметті профессор атағын алды және содан бері онда сабақ беріп келеді. 2001 жылдың қыркүйегінде Эйген Карнеги халықаралық бейбітшілік қорына қонақ зерттеуші ретінде қосылды. 2004 жылы ол Нью-Йорктегі тұрақты инвестициялар орталығының (CCSI) кеңесшілер кеңесіне және Вашингтондағы Халықаралық экологиялық құқық орталығының (CIEL) басқармасына кірді.

Жеке өмір

1963 жылы Питер Эйген дәрігер және музыкант Ютта Филиппиге үйленді, олар үш балаға ие болды: Йоханна, Кристиан және Тобиас, олар отбасыларымен АҚШ-та тұрады. Ютта Эйген 2002 жылы қайтыс болды. 2004 жылы Эйген 2004 және 2009 жылғы Германия президенттік сайлауларына социал-демократтық кандидат болған Гесине Шванға үйленді. Эйген шебер атпен жүруші, дрессаж және секіру жарыстарында көп мәрте жеңіске жеткен. Ол Эрлангенде студенттік ат спорты клубын құрды және оқу кезінде неміс студенттік ат спорты одағының (Deutsche Akademische Reiterverband DAR) төрағасы болды. Ол сонымен қатар кларинет пен саксофонда ойнауды ұнатады және тобымен бірге Эрлангенде джаз және әдеби клуб ашты, ол бүгінге дейін "Строгалм" деген атпен жұмыс істеп келеді.

Кітап бөлімдері

П. Эйген / Сыбайлас жемқорлықтың "моральдық салыстырмалылығы" / In: Африка үшін көшбасшылық: Олусегун Обасанджоның 60 жылдығына арналған құрмет / African Leadership Foundation / Нью-Йорк / Vol. : белгісіз / 1995 жыл. Б.: 205–214. / Тіл: ағылшын. Ескерту: Халықаралық ашықтық ұйымының Питер Эйгенінің ("Сыбайлас жемқорлықтың моральдық салыстырмалылығы") және Халықаралық ашықтық ұйымының Джереми Поупының ("Апартеидті Оңтүстік Африкадағы нигериялықтардың бейнелері") үлестерін қоса алғанда. Жинақ: TI POL. P. Eigen / Халықаралық жемқорлыққа қарсы күрестегі серіктестер / In: Германиядағы жемқорлық: себептері, көрініс формалары, күресу стратегиялары / Friedrich Ebert Stiftung / Берлин / 1995. Б.: 63–69. / Тіл: неміс. Жинақ: TI COR. CST. GER; FG* П. Эйген, Кристиан Эйген Зукки / Сыбайлас жемқорлық және жаһандық қоғамдық игіліктер / In: Жаһандық қоғамдық игіліктерді қамтамасыз ету: жаһандануды басқару / Inge Kaul, Pedro Conceicao, Katell Le Goulven (ред.) / UNDP; Oxford University Press / 2002. Б.: ? (1 30). / П. Эйген / Ұйымдасқан азаматтық қоғам жаһандық басқаруды жақсартуға көмектеседі / Нана доктор С.К.Б. Асантеге арналған құрметті жазбалар жинағында, 2015 жыл.