Кіріспе

Ақуыз

Глюкоза тасымалдаушы 4-ші түрі (GLUT4), сондай-ақ ерітінді тасымалдаушы отбасы 2, жеңілдетілген глюкоза тасымалдаушы 4-ші мүшесі деп те аталады, адамдарда SLC2A4 генімен кодталады. GLUT4 – инсулинмен реттелетін глюкоза тасымалдаушысы, ол негізінен майлы тіндерде және жолақты бұлшық еттерде (қаңқа және жүрек) кездеседі. Бұл ерекше глюкоза тасымалдаушы ақуызының алғашқы дәлелдерін 1988 жылы Дэвид Джеймс берген. GLUT4 гені 1989 жылы клондалып, гендік картаға түсірілген. Жасуша бетінде GLUT4 қандағы глюкозаның концентрация градиенті бойынша бұлшықет және май жасушаларына жеңілдетілген диффузиясын қамтамасыз етеді. Жасушаларға енгеннен кейін глюкоза бауырда глюкокиназамен және басқа тіндерде гексокиназамен тез фосфорилияланып, глюкоза-6-фосфатқа айналады, ол гликолизге түседі немесе гликогенге полимерленеді. Глюкоза-6-фосфат жасушалардан кері диффузиялай алмайды, бұл глюкозаның жасушаларға пассивті түрде енуі үшін концентрация градиентін сақтауға да қызмет етеді.

Құрылымы

Барлық ақуыздар сияқты, GLUT4 ақуызының бастапқы тізбегіндегі ерекше аминқышқылдарының орналасуы оған глюкозаны плазмалық мембрана арқылы тасымалдауға мүмкіндік береді. N-ұшындағы фенилаланиннен өзге, екі лейцин қалдығы және COOH-ұшындағы қышқыл мотивтер эндоцитоз және экзоцитоз жылдамдығын анықтауда маңызды рөл атқарады деп саналады.

Басқа GLUT ақуыздары

Жалпы саны 14 GLUT ақуызы бар, олар тізбектес ұқсастыққа негізделген 3 классқа бөлінеді. 1-классқа GLUT 1, 4 және 14 кіреді, 2-классқа GLUT 5, 7, 9 және 11 кіреді, ал 3-классқа GLUT 6, 8, 10, 12 және 13 кіреді. Барлық GLUT ақуыздары арасында кейбір тізбектес айырмашылықтар болғанымен, олардың барлығында негізгі құрылымдық компоненттер бар. Мысалы, GLUT ақуыздарының N және C ұштары клетканың цитоплазмасына қаратылған, және олардың барлығы 12 трансмембраналық сегменттен тұрады.

Скелет бұлшық еті

Скелеттік бұлшық еттің жолақты жасушаларында GLUT4 концентрациясы плазмалық мембранада жаттығу немесе бұлшық еттің жиырылуы нәтижесінде арта алады. Жаттығу кезінде организм глюкозаны энергия ретінде пайдалану үшін АТФ-қа түрлендіруі қажет. G6P концентрациясы төмендегенде гексокиназаның тежелуі азаяды, соның салдарынан АТФ-ты құрайтын гликолиз және тотығу жолдары жүзеге асырылады. Бұл бұлшықет жасушаларының ішкі концентрациясы төмендегенде көбірек глюкоза сіңіре алатынын білдіреді. Клеткадағы глюкоза деңгейін арттыру үшін GLUT4 осы жеңілдетілген диффузияда қолданылатын негізгі тасымалдаушы болып табылады. Бұлшықет жиырылулары ұқсас механизммен жұмыс істейді және GLUT4-ті плазмалық мембранаға транслокациялауға да ықпал етеді, бірақ екі скелеттік бұлшықет процесі де әртүрлі ішкі GLUT4 түрлерін пайдаланады. GLUT4 тасымалдаушы көпіршіктері трансферринге оң немесе теріс реакция береді және әртүрлі стимулдармен жұмылдырылады. Трансферринге оң реакция беретін GLUT4 көпіршіктері бұлшықет жиырылуы кезінде қолданылады, ал трансферринге теріс реакция беретін көпіршіктер инсулин стимуляциясымен және жаттығу арқылы белсендіріледі.

Жүрек бұлшық еті

Жүрек бұлшық еті қаңқа бұлшық етінен сәл өзгеше. Тынығу кезінде олар негізгі энергия көзі ретінде май қышқылдарын пайдалануға бейім. Қызмет артқанда және оның соғу жиілігі жоғарылағанда, жүрек бұлшық еттері глюкозаны жылдам тотықтыра бастайды. Жүрек бұлшық еттеріндегі GLUT1 және GLUT4 мРНК деңгейлерін талдау GLUT1 жүрек бұлшық еттерінде қаңқа бұлшық еттеріне қарағанда маңыздырақ роль атқаратынын көрсетті. Дегенмен, GLUT4 глюкозаның басты тасымалдаушысы деп саналады. Басқа тіндердегідей, GLUT4 та инсулин сигналына жауап береді және глюкозаның жасушаға таралуын жеңілдету үшін плазмалық мембранаға жеткізіледі.

Майлы тін

Майлы тіндер, көбінесе май деп аталады, метаболикалық гомеостазды сақтау үшін энергия қоймасы болып табылады. Дене глюкоза түрінде энергия алғанда, оның бір бөлігі жұмсалады, ал қалғаны гликоген (негізінен бауырда, бұлшықет жасушаларында) немесе майлы тіндердегі триглицерид түрінде сақталады. Глюкоза мөлшері мен энергия жұмсалу арасындағы теңсіздік майлы жасушалардың гипертрофиясына және гиперплазиясына алып келеді, бұл семіздікке себеп болады. Сонымен қатар, адипоциттердегі GLUT4 гендерінің мутациялары майлы жасушаларда GLUT4 экспрессиясының артуына әкелуі мүмкін, бұл глюкозаның көп мөлшерде сіңуіне және демек, майдың көп сақталуына жағдай жасайды. Егер GLUT4 артық экспрессияланса, ол қоректік заттардың таралуын өзгертіп, артық глюкозаны майлы тіндерге жіберуі мүмкін, нәтижесінде майлы тіндердің массасы артады. Инсулин бүйрек үсті безіндегі бета-жасушаларда сақталады. Қандағы глюкоза бета-жасушалар мембранасындағы глюкоза рецепторларымен байланысқанда, жасуша ішінде сигнал каскады басталады, нәтижесінде осы жасушалардағы көпіршіктерде сақталған инсулин қан ағынына бөлінеді. Инсулин деңгейінің жоғарылауы глюкозаның жасушаларға сіңуіне ықпал етеді. GLUT4 жасушада көпіршіктерде сақталады және инсулин мембраналық рецепторларға байланысқанда жасушаның плазмалық мембранасына жылдам қосылады. Гендік түрлендірілген бұлшықет инсулин рецепторын жою (MIRKO) тышқаны инсулиннің глюкоза сіңуіне сезімтал болмауы үшін жасалған, яғни GLUT4 болмайды. Дегенмен, диабетке шалдыққан немесе ашқарақтағы гипергликемиясы бар тышқандар сезімталдықтың теріс әсерлеріне төзімді болды. GLUT4 механизмі каскадты эффекттің мысалы болып табылады, онда лигандтың мембраналық рецепторға байланысуы сигналды күшейтеді және жасушалық жауапты тудырады. Бұл жағдайда инсулин инсулин рецепторына димерлі түрінде байланысып, рецептордың тирозинкиназа доменін белсендіреді. Содан кейін рецептор PI 3 киназа ферментін байланыстыратын инсулин рецептор субстратын немесе IRS 1 қосады. PI 3 киназа мембраналық липидті PIP2-ні PIP3-ке айналдырады. PIP3 PKB (белок киназасы B) және PKB-ні фосфорилдеп белсендіре алатын PDK1 арқылы ерекше танылады. Фосфорилденгеннен кейін PKB белсенді күйге енеді және TBC1D4-ті фосфорилдейді, бұл TBC1D4-ке байланысты GTPазаны белсендіретін доменді тежейді, Rab ақуызының GDP-ден GTP-ге байланысқан күйге ауысуына мүмкіндік береді. GTPазаны белсендіретін доменді тежеу каскадтағы келесі белгілерді белсенді күйде қалдырады және GLUT4-ті плазмалық мембранада экспрессиялауға ынталандырады. RAC1 – инсулин де белсендіретін GTPаза. Rac1 қабықшадағы актин цитоскелетінің қайта ұйымдасуын ынталандырады, бұл GLUT4 везикулаларын плазмалық мембранаға енгізуге мүмкіндік береді. RAC1 жою тышқанында бұлшықет тіндеріндегі глюкоза сіңуі төмендеді.

Бұлшықеттердің жиырылуы

Бұлшық еттің жиырылуы бұлшық жасушаларын GLUT4 рецепторларын өз беттеріне жылжытуға ынталандырады. Бұл әсіресе жүрек бұлшық еттерінде байқалады, онда үнемі жиырылу GLUT4 транслокациясының қарқынын арттырады; бірақ қаңқа бұлшық еттерінің жиырылуы күшейгенде де аз дәрежеде көрінеді. Қаңқа бұлшық еттерінде бұлшық еттің жиырылуы GLUT4 транслокациясын бірнеше есеге арттырады, және бұл RAC1 және AMP-белсендірілген протеинкиназамен реттелуі мүмкін.

Бұлшықеттерді созу

Бұлшық етті созу GLUT4 транслокациясын және кеміргіштердің бұлшық еттерінде RAC1 арқылы глюкозаның сіңуін де ынталандырады.

Өзара әрекеттесулер

GLUT4 өліммен байланысты 6-протеінмен, сонымен қатар Daxx деп аталатын, өзара әрекеттеседі. Апоптозды реттеуге қатысатын Daxx цитоплазмада GLUT4-пен байланысады. GLUT4-те кездесетін UBX домендері апоптоздық сигнализациямен байланысты екені көрсетілген. Бұған қоса, жақындағы зерттеулерде гиппокамп сияқты орталық нерв жүйесінде GLUT4 генінің бар екендігі анықталды. Сонымен қатар, гиппокампта инсулинмен стимуляцияланған GLUT4 тасымалының бұзылуы гиппокамп нейрондарының метаболизмінің және пластикалық қабілетінің төмендеуіне алып келеді, бұл депрессияға ұқсас мінез-құлық пен когнитивтік бұзылыстарға себеп болады.