Уильям Карри: Американ футболшысы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Уильям Александр Карри (21 қазан 1942 жылы туған) – американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол Ұлттық футбол лигасында (NFL) орталық позициясында кәсіби түрде ойнаған. Кейін колледж футболының бас жаттықтырушысы болды. Ол колледжде «Джорджия Техникасының сары жакеттері» командасы үшін (1962–1964) ойнады, содан кейін NFL-де он маусым бойы төрт командада өнер көрсетті: «Грин-Бэй Пэкерс» (1965–1966), «Балтимор Колтс» (1967–1972), «Хьюстон Ойлерс» (1973) және «Лос-Анджелес Рамс» (1974). Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Карри 2010 жылы колледж футболында жарысқа қатыса бастаған «Джорджия мемлекеттік университетінің» бас жаттықтырушысы болды. Бұрын ол «Джорджия технология институтында» (1980–1986), «Алабама университетінде» (1987–1989) және «Кентукки университетінде» (1990–1996) бас футбол жаттықтырушысы қызметін атқарды. «Кентукки» және «Джорджия штатындағы» жаттықтырушылық жұмыстары арасында Карри ESPN телеканалында футбол аналитигі болып жұмыс істеді.

Ерте өмір және ойыншы

Карри Джорджия штатының Колледж-Парк қаласында дүниеге келген. 1965 жылы Джорджия Технология институтын өндірістік басқару мамандығы бойынша бітірген Карри 1962 жылдан 1964 жылға дейін легендарлық жаттықтырушы Бобби Доддтың басшылығымен Джорджия Техникасының «Сары жакеттер» футбол командасының орталық шекесінде ойнады. Ол 1964 жылғы НФЛ драфтының соңғы раундында (20-шы) «Грин-Бэй Пэккерс» командасының болашақ таңдауы ретінде таңдалды. Жаңадан келген ойыншы ретінде ол 1965 жылы «Грин-Бэй Пэккерс» және 1966 жылы Супер Боул I командасымен НФЛ чемпионы атанды. Екінші жылы «Грин-Бэй» командасының 35:10 есебімен Супер Боул I жеңісінде Лос-Анджелес Колизейіндегі ойынды бастады. 1967 жылғы НФЛ кеңейту драфтында 9 ақпанда Карриді «Нью-Орлеан Сентс» таңдады. Бір айдан кейін, 6 наурызда, оны үш драфт таңдауымен бірге «Балтимор Колтс» командасына саудалады, олардың бірі сол жылғы бірінші жалпы таңдау (Бабба Смит) болды, «Гари Куоццо», «Буч Эллисон» және 1967 жылғы 17-ші раундқа алмасу үшін. Карриді саудаға қосу туралы өтінішті «Колтс» бас бапкері Дон Шула жасады, ол оның арнайы командалардағы жан-жақтылығына таң қалды. Өте жоғары еңбек этикасы мен табандылығының арқасында Карри НФЛ-дің бірінші деңгейдегі орталық шекесіне айналды. Ол 1968 жылғы НФЛ чемпионаты маусымында «Колтс» командасының бастапқы орталық шекесі болды және шабуылдағы сенімді күш ретінде, сондай-ақ команданың көшбасшысы ретінде қарастырылды. «Колтс» командасының көптеген ойыншылары сияқты, ол да Майамидегі «Оранж Боулда» Джо Намат пен «Нью-Йорк Джетс» командасына 16:7 есебімен Супер Боул III-де жеңілгеніне таң қалды. «Колтс» 1968 жылғы маусымды 13-1 есебімен аяқтады және сол жылығы жалғыз жеңілісін НФЛ чемпионатында «Кливленд Браунс» командасын 34:0 есебімен жеңіп алды. Олар AFL-дің жаңадан келген «Джетс» командасын жеңуге үлкен үміткерлер болды, бірақ апат орын алды: бірінші тоқсанның көп бөлігінде ойынды Нью-Йоркке жеткізгеннен кейін, «Джетс» аймағындағы ұстап алу және екі алаңға гол соғудан кейін «Балтимордың» ештеңесі болмады. Бірінші таймның соңында 7:0 есебімен артта қалған «Колтс», қысымды сезіне отырып, өздерінің тағдырын өзгертуге көмектесу үшін фликерді қолданды. Алайда, «Джетс» қорғанысын мүлдем байқамай қалғаннан кейін, QB Эрл Моррал WR Джимми Оррды аяқ аймағына жақын жерде таба алмады, оның орнына астынан тұтқындалған шайқассыз пас жіберді. Осыны еске алсақ, «Балтимордың» ойынға қайта оралудың соңғы алтын мүмкіндігі болды. Бұл Карри үшін де қиын болды, өйткені «Джетс» бастапқы қолын қатты жарып тастағандықтан, оны ешкім тоқтата алмады, Оррды жақсы көреді және ойынның тачдаунға әкелетініне сенімді болды. «Мен жоғары қарап, Джиммидің ашылғанын көрдім, не болғанын білмеймін», - деді ол. Жеңіліске қорлау қосу үшін, Карри мен оның командаластары ерекше қатал сынға ұшырады, соның ішінде олар ойынды қалай да болса тастап кеткен деген дәлелсіз мәлімдемелер де болды. «Колтс» V Суперкубокты жеңіп алды және тығыз байланысты, тәжірибелі команда сол атақты батыл қорғады, ол (иесі) Кэрролл Розенблум дәуірімен бірге 1971 жылғы АФК титулы ойынында Оранж Боулда Дон Шуланың «Дельфинс» командасына ұтылып аяқталды. «Колтс» командасының иелігі Боб Ирсейге ауысқаннан кейін, Розенблум билігі кезінде франшизаның символы болған команданың чемпиондық рухы, жаңадан тағайындалған GM Джо Томас таратылды. Карридің жақын сенімді адамы және «Колтс» аңызы Джон Юнитас 1972 жылы салтанатты түрде орынбасарлықтан шығарылды, және өткен жылдардағы франшизаның табысына жауаптылардың көпшілігі Балтимордан шығарылды. Ол 29 қаңтарда 1973 жылы «Колтс» командасынан Том Регнер және 1973 жылғы үшінші раундта таңдалған (61-ші жалпы – Билл Олдс) үшін «Хьюстон Ойлерс» командасына саудаланды. Ол Далластағы «Про Боул» ойынында Томасқа жасалған телефон арқылы саудаланғанын білді. 1973 жылы «Хьюстон Ойлерс» командасында қысқа уақыт ойнаған кезде Карри аяғының артқы жағына «Рамс» командасының ұлы Мерлин Олсен соққы бергенде, аяғына ауыр жарақат алды. 1975 жылдың тамызында зейнеткерлікке шықса да, жарақат оның ойыншы мансабын дерлік аяқтады. Карридің НФЛ мансабы НФЛПА-да басшылық лауазымдарда (оның ішінде президент ретінде) атқарған еңбегімен де ерекшеленеді. Өзін-өзі нығайтудағы алғашқы күш-жігерлері сәтті болмағанымен, Карри және «Колтс» командасының серіктесі Джон Макки сияқты ер адамдар бүгінгі НФЛ ойыншыларының айтарлықтай жақсарған жалақысы мен жұмыс жағдайларының негізін қалады деп айтуға болады. Екеуі де Mackey v. National Football League ісінде он бес талапкердің бірі болды, онда судья Эрл Р. Ларсон 1975 жылғы 30 желтоқсанда Rozelle ережесінің антимонополиялық заңдарды бұзу екенін жариялады.

Curry was born in College Park, Georgia. A 1965 graduate from the Georgia Institute of Technology with a degree in industrial management, Curry starred at center for the Georgia Tech Yellow Jackets football team from 1962 to 1964 under legendary coach Bobby Dodd. He was selected as a future draft choice by the Green Bay Packers in the final round (twentieth) of the 1964 NFL Draft. As a rookie, he was an NFL Champion for the 1965 Green Bay Packers, and again in 1966 with Super Bowl I. In his second year, he was the starting center for Green Bay in their 35 10 Super Bowl I victory at the Los Angeles Coliseum. Curry was selected by the New Orleans Saints in the 1967 NFL expansion draft on February 9 after he was left unprotected by Vince Lombardi who chose to keep Ken Bowman as the Packers' new starting center. Curry never saw action for the Saints who traded him one month later on March 6 to the Baltimore Colts along with three draft picks, one of which was that year's first overall selection (Bubba Smith), in exchange for Gary Cuozzo, Butch Allison and a 1967 seventeenth rounder. The request to include Curry in the transaction was made by Colts head coach Don Shula who admired his special teams versatility. Through his tremendous work ethic and tenacity, Curry slowly developed into a first rate NFL center. He was the Colts' starting center during their NFL Championship season of 1968, and was viewed as a reliable force on the offensive line, and a team leader as well. Like most of his Colts teammates, he remains bewildered by their stunning 16–7 loss in Super Bowl III at the hands of Joe Namath and the New York Jets in Miami's Orange Bowl. The Colts had finished the 1968 season with a record of 13–1 and avenged their only loss that year with a 34–0 devastation of the Cleveland Browns in the NFL Championship contest. They were heavy favorites to defeat the upstart Jets of the upstart AFL when disaster struck: after carrying the play to New York for most of the first quarter, due to an interception in the Jets' end zone, and two missed field goals, Baltimore had nothing to show for it. Trailing 7–0 late in the first half, and feeling the pressure, the Colts attempted a flea flicker to help reverse their fortunes. However, after having caught the Jets' defense completely unaware, QB Earl Morrall failed to spot WR Jimmy Orr wide open near the end zone, and instead threw a wobbly pass underneath that was intercepted. In retrospect, this was Baltimore's one last golden opportunity to get back into the game. It was particularly dispiriting for Curry, who, having no one to block due to the Jets biting hard on the initial hand off, had a perfect view of Orr and was sure the play would result in a touchdown. "I looked up, and saw Jimmy open, I don't know what (could've) happened." he said. To add insult to injury, following the loss, Curry and his teammates were subjected to unusually harsh criticisms, including unsubstantiated claims that they had somehow thrown the game. The Colts did go on to win Super Bowl V and the tightly knit, veteran team made a valiant defense of that title, which ended, along with the (owner) Carroll Rosenbloom era, with a loss to Don Shula's Dolphins at the Orange Bowl in the 1971 AFC title game. After ownership of the Colts was transferred to Bob Irsay the team's championship spirit, which was emblematic of the franchise under Rosenbloom's reign, was dissolved by newly installed GM Joe Thomas. Curry's close confidant, and Colts legend, John Unitas was unceremoniously benched in 1972, and many of those responsible for the franchise's success in years past were shipped out of Baltimore—Curry among them. He was dealt from the Colts to the Houston Oilers for Tom Regner and a 1973 third round selection (61st overall–Bill Olds) on January 29, 1973. He learned that he was traded via a collect call from Thomas at the Pro Bowl in Dallas. During a brief stint with the flagging Houston Oilers in 1973, Curry suffered a catastrophic leg injury when he was hit in the back of the leg by Rams' great, Merlin Olsen. Though he did not retire until August 1975, the injury essentially ended his playing career. Curry's NFL career is also notable for his efforts in leadership positions (including a stint as president) at the NFLPA. Though their fledgling efforts at self assertion were largely unsuccessful, it can be argued that men like Curry and Colts teammate John Mackey laid the groundwork for the vastly improved wages and working conditions that exist for NFL players today. Both were among the fifteen plaintiffs in Mackey v. National Football League in which Judge Earl R. Larson declared that the Rozelle rule was a violation of antitrust laws on December 30, 1975.

Жаттықтырушылық мансап

Алғашқы бас жаттықтырушылық қызметіне дейін Карри 1976 жылы Джорджия Техникалық институтында ассистент, содан кейін NFL-де үш маусым (1977–1979) «Грин-Бэй Пэккерс» командасының шабуылдық желісінің жаттықтырушысы болды. Карри 1980 жылы Джорджия Техникалық институтына бас футбол жаттықтырушысы болып оралды. Кейбір мәліметтерге сәйкес, Карридің бас жаттықтырушы ретінде алғашқы шешімі – квотербектер жаттықтырушысы Стив Сперриерді қызметтен босату болған, бірақ ол оны жоққа шығарды. Карри: «Мен Стивті ешқашан жұмыстан шығармағанмын. Мен келмей тұрып-ақ Джорджия Техникалық университеті Пеппер Роджерс штабын қызметтен босатты. Содан кейін, сол штаттан кімді сақтап қалу керектігін ойластырып жатқанда, Стив Герцогтың [ассистенті] қызметін қабылдады». Карри 1985 жылы командасын 9–2 есебімен жеңіске жеткізді және «All American Bowl» турнирінде жеңіске қол жеткізді. Осы еңбегі үшін ол 1985 жылы Associated Press және Atlantic Coast Conference медиасы тарапынан ACC жыл жаттықтырушысы атанды. Карри өзінің альма-матерінде жеті жылда 34–43–4 есебін көрсетті, оның ішінде 1982 (6–5), 1984 (6–4–1) және 1985 (9–2–1) маусымдарында жеңіске жетіп, All American Bowl жеңімпазы атанды. Содан кейін Карри Алабама университетінің бас жаттықтырушысы болып жұмысқа орналасты. Ол жерде ол 26–10 есебін көрсетті, 1989 жылы Оңтүстік-Шығыс конференциясы (SEC) титулының үлесін жеңіп алды және үш жылдық мерзімінде әр жылы боул ойындарына қатысты. 1988 жылдың қыркүйегінде ол Техас A&M командасымен ойнау үшін Алабама командасын ұшпауға шешім қабылдады, себебі «Гилберт» даулы болғандықтан ол ойыншыларына зиян келтіруінен қорқыды. Дауыл Техас штатының Колледж-Стейшн қаласындағы Техас A&M-ге жетпеді, ал «Aggies» жаттықтырушысы Джеки Шеррилл Карри ауа райының қаупін сылтау ретінде пайдаланғанын мәлімдеді, өйткені оның квотербегі жарақат алған. Ойын 1 желтоқсанға ауыстырылды, онда Алабама A&M-ді 30–10 есебімен жеңді. Карри сонымен қатар 1988 жылы Армиға қарсы «Sun Bowl» алдында команда ережелерін бұзғаны үшін Алабаманың қақпашысы Джефф Даннды тоқтатты. Тұрақты маусымда 10–1 есебінен кейін (бірден-бір кемшілік – Обернге қарсы үшінші рет жеңіліс), Карридің 1989 жылғы «Crimson Tide» командасы SEC титулын Оберн және Теннессимен бөлісті – Алабаманың 1981 жылдан бергі алғашқы SEC титулы – және 1990 жылғы «Sugar Bowl» ойынына қатысу құқығын алды, онда олар «Miami Hurricanes» командасына 33–25 есебімен жеңіліске ұшырады. Карри 1989 жылы SEC жыл жаттықтырушысы атағын алды және Бобби Додд жыл жаттықтырушысы сыйлығын жеңіп алды. Карридің үш жылдық көрсеткіші 26–10 болды, бұл оған Алабама жаттықтырушылары арасындағы ең жоғары жеңіске жету пайызын берді. Алайда, Карри Обернге қарсы 0–3 есебін көрсетті. Шындығында, ол өзінің мансабында 12 рет «Tigers» командасын жеңе алмады. Мүмкін, Алабама командасымен алаңдағы ең есте қаларлық әрекеті 1990 жылғы «Sugar Bowl» кезінде болды, ол қабылдаушы Принс Уимблиді Майамиға қарсы бірінші рет би билегені үшін сынады. Карри Уимблиді жаққа шақырып, оның жеңінен ұстап, сабақ берді. ABC ойын камералары көрсеткендей, Уимбли бұрылып, Карри оның бет маскасын ұстап, оны көзбен көз байланысына келтірді. 1990 жылдың басында Алабама Карриге жаңа келісімшарт ұсынды, онда ол ұнатпайтын ережелер болды, оның ішінде жалақыны көтермеу және ассистенттерді жалдау және жұмыстан босату құқығын жою. Карри бұл жағдайға қатты ренжіді, өйткені ол «Tide» командасын SEC титулына және Брайант дәуірінен бергі алғашқы маңызды боул ойынына жеткізген. Ол Кентукки университетінің бас жаттықтырушысы болу ұсынысын қабылдады. 1993 жылы Карридің «Wildcat» командасы 6–5 есебімен тұрақты маусымды аяқтады және 9 жылдан кейін Кентуккидің алғашқы боул ойыны «Peach Bowl» ойынына қатысты. «Wildcat» командасы Клемсонға 14–13 есебімен ұтылып қалды. Бұл оның Лексингтонда жеті маусым бойы жеңіліссіз өткізген жалғыз рекорды болды. Оның 1994 жылғы командасы тек 1–10 есебін көрсетті, бұл әлі де қазіргі заманғы «Wildcat» футбол тарихындағы ең нашар көрсеткіш. Карри 1996 жылғы маусымнан кейін орнынан түсуді сұрады және оны Хал Мэмме алмастырды. 1997 жылы Карри ESPN-ге колледж футболы ойындарының сарапшысы ретінде қосылды. Оның негізгі тапсырмасы ESPN2 колледж футболы сенбі түнгі теледидар трансляциясы, сондай-ақ таңдалған боул ойындары болды. 10 жыл бойы жағадан тыс болғаннан кейін, Карри 2008 жылы Джорджия мемлекеттік университетінің бірінші бас футбол жаттықтырушысы болып сайланды және үш маусымнан кейін зейнеткерлікке шықты.

Prior to his first head coaching assignment, Curry served as an assistant at Georgia Tech in 1976 and then for three seasons in the NFL (1977–1979) as Offensive Line Coach with the Green Bay Packers. Curry returned to Georgia Tech in 1980 as head football coach. While it has been reported that Curry's first head coaching decision was to dismiss the quarterbacks coach, Steve Spurrier, he denies it. Curry said, "I never fired Steve. Georgia Tech fired the Pepper Rodgers staff before I got there. Then while I was deliberating who from that staff to retain, Steve took the Duke [assistant's] job." Curry led his team to a 9–2–1 record in 1985 and a win in the All American Bowl. For his efforts, he was named the ACC Coach of the Year in 1985 by the Associated Press and the Atlantic Coast Conference media. Curry posted a 34–43–4 record over seven years at his alma mater, including winning seasons in 1982 (6–5), 1984 (6–4–1), and 1985 (9–2–1) and won the All American Bowl. Curry then accepted a job as head coach at the University of Alabama. There he posted a record of 26–10, won a share of the Southeastern Conference (SEC) title in 1989 and made bowl appearances every year of his three year tenure. In September 1988, he refused to fly his Alabama team to play Texas A&M because of fears that Hurricane Gilbert would harm his players. The hurricane never reached Texas A&M at College Station, Texas, and Aggies coach Jackie Sherrill claimed Curry used the threat of weather as an excuse because his quarterback was injured. The game was rescheduled for December 1, when Alabama routed A&M, 30–10. Curry also suspended Alabama quarterback Jeff Dunn for breaking team rules prior to the 1988 Sun Bowl against Army. After posting a 10–1 regular season record (the only blemish being a third loss in a row to Auburn), Curry's 1989 Crimson Tide squad shared the SEC title with Auburn and Tennessee—Alabama's first SEC title since 1981—and earned the berth in the 1990 Sugar Bowl, where they lost to the Miami Hurricanes, 33–25. Curry was honored in 1989 as the SEC Coach of the Year and received the Bobby Dodd Coach of the Year Award. Curry's three year record of 26–10 gave him the highest winning percentage among Alabama coaches to that point since the retirement of Bear Bryant. However, Curry had an 0–3 record against Auburn. Indeed, he would never beat the Tigers in 12 tries during his career. Perhaps his best remembered on field act with Alabama came during the 1990 Sugar Bowl, when he castigated receiver Prince Wimbley for celebrating a first down against Miami with a dance. Curry called Wimbley to the sideline, grabbed him by the jersey, and lectured him. As ABC game cameras showed, Wimbley turned away and Curry grabbed his face mask and brought him into eye to eye contact. In early 1990, Alabama tendered Curry a new contract which contained provisions he disliked, including no raise and removal of his power to hire and fire assistants. Curry was particularly upset by this since he'd led the Tide to a share of its first SEC title and its first major bowl appearance since the Bryant era. He responded by accepting an offer to become the head coach at the University of Kentucky. In 1993, Curry's Wildcat squad posted a 6–5 regular season record and earned a spot in the Peach Bowl, Kentucky's first bowl game in nine years. The Wildcats lost that game to Clemson, 14–13. As it turned out, this would be his only non losing record in seven seasons in Lexington. His 1994 team only went 1–10, still the worst in modern Wildcat football history. Curry was asked to step down after the 1996 season and was succeeded by Hal Mumme. Curry joined ESPN in 1997 as a college football game analyst. His primary assignment was the ESPN2 College Football Saturday Night telecast, along with selected bowl games. After 10 years away from the sideline, Curry was chosen as Georgia State University's first head football coach in 2008, and retired after three seasons.

Жеке өмір

Керри – христиан. Керри мектеп кезіндегі сүйіктісі Кэролин Керриге үйленген. Олардың екі баласы және жеті немересі бар.