Кіріспе
Шантарам Раджарам Ванкудре (18 қараша 1901 жыл - 30 қазан 1990 жыл) – үнді кинорежиссері, продюсер және актер, үнді және маратхи фильмдеріндегі жұмысымен танымал. Ол "Др. Котнис Ки Амар Кахани" (1946), "Амар Бхупали" (1951), "Жанақ жаңқақ Паял Баaje" (1955), "До Аанкен Барах Хаат" (1957), "Навранг" (1959), "Дуния На Мане" (1937), "Пинжара" (1972), "Чани", "Ие Маратхиче Нагари" және "Зунж" сияқты фильмдерімен ең көп танылды.
Shantaram Rajaram Vankudre (18 November 1901 – 30 October 1990), referred to as V. Shantaram or Shantaram Bapu, was an Indian filmmaker, film producer, and actor known for his work in Hindi and Marathi films. He is most known for films such as Dr. Kotnis Ki Amar Kahani (1946), Amar Bhoopali (1951), Jhanak Jhanak Payal Baaje (1955), Do Aankhen Barah Haath (1957), Navrang (1959), Duniya Na Mane (1937), Pinjara (1972), Chani, Iye Marathiche Nagari and Zunj.
Мансап
В. Шантарам кинодағы мансабын Бабурао Пайнтердің Колхапурдағы "Махараштра Филм Ко" компаниясында жұмыс істеп бастады. 1921 жылы "Суреха Харан" атты үнсіз фильмде дебют жасады. Шантарам, Анасаһаб (अण्णासाहेब) ретінде танымал, жеті онжылдыққа жуық уақыт бойы кинорежиссер ретінде сәнді мансапқа ие болды. Ол киноның әлеуметтік өзгерістердің құралы ретінде тиімділігін түсінген алғашқы кинорежиссерлердің бірі болды және оны гуманизмді қолдау үшін, бір жағынан, ал екінші жағынан, ықпал мен әділетсіздікті әшкерелеу үшін сәтті пайдаланды. В. Шантарам музыкаға қатты қызығушылық танытты. Ол көптеген музыкалық директорлары үшін "жасырын" музыка жазды және музыка жасауда белсенді қатысты. Кейбір әндерін В. Шантарам мақұлдағанға дейін бірнеше рет репетициялау қажет болды. Ол маратхи тіліндегі "Маноус" фильмі үшін Чарли Чаплиннің мақтауына ие болды. Шаплинге фильм өте ұнады. Ол 1927 жылы "Нетажи Палкар" фильмімен алғашқы фильмін түсірді. 1929 жылы ол Вишнупант Дамле, К.Р. Дхайбер, С. Фателал және С.Б. Кулкарнимен бірге "Прабхат Филм Компанисын" құрды, ол 1932 жылы оның режиссерлігімен маратхи тіліндегі алғашқы фильм "Айодхьяча Раджаны" жасады. 1942 жылы "Прабхат" компаниясынан кетіп, Мумбайда "Раджкамал Каламандир" құрды. Уақыт өте келе "Раджкамал" елдегі ең жабдықталған студиялардың біріне айналды. Шантарам 1964 жылы "Гит Гая Патарон Не" фильмінде қызы Раджшриді (Жаяшриден болған қызы) және Житендраны таныстырды. Бұл екеуінің де дебюттік фильмі болды. Сондай-ақ, ол екінші әйелі Сандияның немере қызы Ранжана Дешмухты 1975 жылы ұлы Киран Шантарамның "Чанданачи чоли анг анг жаали" фильмі арқылы маратхи киноиндустриясына таныстырды. Ранжана 70-80 жылдары маратхи киносында жетекші орынға ие болды. 1985 жылы оған "Дадасахеб Пхалке" сыйлығы табысталды. 1992 жылы ол қайтыс болғаннан кейін "Падма Вибхушан" орденімен марапатталды. Оның "Шантарама" атты автобиографиясы хинди және маратхи тілдерінде жарық көрді. Орталық үкімет және Махараштра штатының үкіметі В. Шантарам атындағы сыйлықты құрды. 1993 жылы құрылған В. Шантарам атындағы Кинофильмдер ғылыми-зерттеу және мәдени қоры кино жасаушыларға түрлі сыйлықтар ұсынады. Бұл сыйлық жыл сайын 18 қарашада табыс етіледі. 1921 жылы 20 жасында ол отбасыларының келісімімен 12 жасар Вималабайға үйленді. Вималабайдан төрт баласы болды: Прабхат Кумар (Шантарам өзінің кинокомпаниясын осылай атады) және қыздары Сарож, Мадхура және Чарушела. Ең үлкен қызы Сарож парсы әулиесі Соли Инженерге үйленді және олар Кольхапур маңындағы Панхаладағы "Вэлли Вью Гранд" курортын басқарады, ол Шантарамның фермасының орнында салынған және Сарожға мұра болып өткен. Шантарамның екінші қызы Мадхура - Пандит Джасрадждың әйелі және музыка директоры Шааранг Дев Пандит пен тележүргізуші Дурга Джасрадждың анасы. Шантарамның үшінші қызы Чарушела - хинди және маратхи актері Сушант Рейдің (Сіддхарт Рей) анасы. Шантарам сонымен қатар атақты маратхи кинорежиссері Мастер Винаяктың анасының туысы және Болливуд актрисасы Нанданың ағасы болды. 1941 жылы Шантарам актриса Жаяшриге (Камулкар) үйленді, олар бірнеше фильмде бірге жұмыс істеді, соның ішінде "Шакунтала" (1942). Оның Жаяшриден үш баласы болды: маратхи киносының режиссері және продюсері Киран Шантарам және екі қызы, актрисалар Раджшри мен Тежашри. 1956 жылы индустар үшін көп әйелге үйленуді тыйым салатын заң өзгертілгенге дейін (бірақ мұсылмандар үшін емес), Шантарам өзінің тағы бір жетекші актрисасы Сандияға (Виджая Дешмух) үйленді, ол оның "Амар Бхупали" және "Парчайян" фильмдерінде ойнаған және оның болашақ фильмдерінде, мысалы, "До Аанкхен Барах Хаат", "Джанак Джанак Паял Бааже", "Навранг", "Джал Бин Мачхли Нритйа Бин Биджли" және "Сехра" фильмдерінде де ойнады. Олардың балалары болмады, бірақ Сандия Вималабаймен және оның балаларымен жақын қарым-қатынаста болды және олармен құрметке ие ана ретінде бірге тұрды. Шантарам 1990 жылы 30 қазанда Мумбайда қайтыс болды. Оның үш әйелі мен жеті баласы бар. Шантарамның немере інілері Свастик Карнатки мен Каран Гурбакшани да Мумбайда режиссерлер болып жұмыс істейді. Вималабай 1996 жылы төрт жыл төсек тартып жатқаннан кейін қайтыс болды. Жаяшри 2003 жылы ұйықтағанда қайтыс болды. Шантарам Махараштра штатының Колхапур маңындағы Панхала қаласында тұрды. Оның қызы Сарож оның үйін сақтап, қалған жерін "Вэлли Вью Гранд" атты қонақ үйге айналдырды.
В. Шантарам Карнатака штатының Хаббалли қаласындағы темір жол цехында жұмыс істеді.
В. Шантарамның отбасы 1917 жылы қаржылық қиындықтарға байланысты Кольхапур қаласынан Карнатака штатындағы Хаббалиге (Хабли) көшіп келді. Жасөспірім Шантарам Хаббалидегі теміржол шеберханасында күн сайын 8 ана (50 пайса) жалақымен жұмыс істеді. Оның еңбекқорлығына тәнті болғандықтан, жалақысы 12 анаға дейін көтерілді. Кешкі уақытта ол Хаббалидегі «Жаңа Декан» кинотеатрында күзетші болып жұмыс істеді. Бұл жұмысы үшін ақы алмаса да, барлық фильмдерді тегін көруге мүмкіндік алды. Сол жерде ол үнді киносының негізін қалаушы Дадасахеб Фалкенің фильмдерін тамашалап, киноға деген құмарлығын арттырды. Хаббалиде фотосурет түсіру және жарнама тақталарын салу өнерін меңгерді. Кейін ол алғаш рет камераға қол тигізгенде бірден оған байланыс сезінгенін айтты.
Тану
2017 жылы 18 қарашада Google Шантарамның 116 жылдығына арналған Google Doodle арқылы құрмет көрсетіп, үндістандық бірінші бетіне орналастырды. 1952 жылы «Амар Бхупали» («Өлмес ән») фильмі Канн кинофестивалінде бақ сынады.
Өмірбаяндары
Шантарам, Киран және Нарвекар, Санжит; V Шантарам: Рояль лотосының мұрасы, 2003, Rupa & Co., Банерджи, Шампа; Бейнелер: Үндістанның бесеу кинорежиссері – В. Шантарам, Радж Капур, Мринал Сен, Гуру Датт, Ритвик Гатак. Ұлттық кино даму корпорациясының Кинофестивальдер дирекциясы, 1985.