Кіріспе
Оңтүстік Италияның Амалфи қаласына орталықтанған тәуелсіз мемлекет – Амалфи герцогтығы (Ducatus Amalphitanus) немесе Амалфи Республикасы 10 және 11 ғасырларда Оңтүстік Италияның Амалфи қаласын орталық еткен іс жүзінде тәуелсіз мемлекет болды. Қала мен оның аумағы бастапқыда патриций басқарған, ірі Неаполь герцогтығының бір бөлігі болған, бірақ ол Византияның бағыныштылығынан шығып, 958 жылы алғаш рет герцог (немесе дог) сайлады. 10 және 11 ғасырларда Амалфи халқының саны 50 000–70 000 адамға жететін болды. Ол экономикалық қуатты державаға, сауда орталығына айналды, оның саудагерлері 9 және 10 ғасырларда Жерорта теңізі және Италия саудасын бақылады, бірақ кейін солтүстік және орталықтың басқа теңіз республикалары – Пиза, Венеция, Генуя, Анкона және Гаета оны басып озды. 1073 жылы Амалфи тәуелсіздігін жоғалтып, нормандардың шапқыншылығына түсті, ал 1137 жылы Пизаның билігіне қарады.
The Duchy of Amalfi (Ducatus Amalphitanus) or the Republic of Amalfi was a de facto independent state centered on the Southern Italian city of Amalfi during the 10th and 11th centuries. The city and its territory were originally part of the larger ducatus Neapolitanus, governed by a patrician, but it extracted itself from Byzantine vassalage and first elected a duke (or doge) in 958. During the 10th and 11th centuries Amalfi was estimated to have a population of 50,000–70,000 people. It rose to become an economic powerhouse, a commercial center whose merchants dominated Mediterranean and Italian trade in the ninth and tenth centuries, before being surpassed and superseded by the other maritime republics of the North and the Centre: Pisa, Venice, Genoa, Ancona and Gaeta. In 1073, Amalfi lost its independence, falling to Norman invasion and subsequently to Pisa in 1137.
Тарих
Амальфи қаласы 339 жылы сауда ошағы ретінде құрылған. 596 жылы алғашқы епископы тағайындалды. 838 жылы қала Беневентоның Сикардысы қала ішіндегі опасыздардың көмегімен басып алынды, олар оны су жақтанғы қорғаныстан өткізіп жіберді. Салернодағы амальфиліктердің көпшілігі қаланы тонап, кетіп қалды. 839 жылы Амальфи Ломбардтардың үстемдігінен азат болып, префект сайлады. Жақын орналасқан Атрани осы алғашқы префект сайлауларына қатысты. Кейіннен Амальфи Беневентоның билеушісіне қарсы тұру үшін Сиконольфті босатуға көмектесті. 897 жылы өзін-өзі басқаратын республика, формальды түрде Византия империясына бағынышты болса да, Неапольдің қолдауымен Сорентомен соғыста жеңіліске ұшырады, оның префекті тұтқындалды, кейіннен ол үшін құн төленді. 914 жылы префект Масталус I алғашқы судья болып тағайындалды. 903 жылы амальфиліктер Гарлильяно өзенінің жағасында бекінген арабтарға қарсы шабуыл жасау үшін Неапольмен бірікті. Алайда Амальфи мен Неапольдің біріккен күштері арабтар мен олардың одақтасы, Италияның Гаета қала-мемлекеті тарапынан кері қайтарылды. 915 жылы Амальфи арабтарға қарсы Гарильяно шайқасына қатыспады. Бұл, ең болмаса, 909 жылдан бері Амальфи Фатимид халифатымен қарқынды сауда жасауының және осы ықпалды сауда серіктесімен қарым-қатынасты тәуекелге салуды қаламауының салдары болды. Амальфиліктер 10-11 ғасырларда Константинопольде тұрақты және маңызды өкілдікке ие болды. Амальфиліктер шамамен 1040 жылы Левантта латын христиандық бекіністерін және Иерусалим мен Антиохиядағы христиан паломниктері үшін жатақханалар құрды. Орта ғасырларда Амальфиден экспортталатын маңызды тауарлардың бірі - қастаң болды.
Амальфи герцогтігінің мұрасы
Амальфи герцогтігі 1137 жылдан кейін тәуелсіздігін қайта иеленбесе де, Амальфи қаласы 1343 жылға дейін, жер сілкінісі мен дауыл оның портының көп бөлігін қиратқанға дейін, келесі 200 жыл бойы теңіз саудасында маңызды рөл атқарды. Осы 200 жылдың ішінде Амальфи жасаған ең маңызды жаңалық – қазіргі заманғы жәшік тәрізді компастың жасалуы болды. 1295-1302 жылдар аралығында Флавио Джоя компасты суда жүзетін инеден қазіргі күні қолданылатын, 360 градусқа бұрылатын компас картасы бар дөңгелек жәшікке айналдырды.