Көшіп-қону кезінде қиын жағдайға түскен немесе қауіп төніп тұрған адамдарға көмектесетін Travelers Aid International ұйымы туралы ақпарат. Тарихы, мақсаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Travelers Aid International – саяхат кезінде жолдан адасып қалған, қиын жағдайға түскен немесе саяхаттың нәтижесінде зиян көру қаупі бар балалар мен ересектерге көмектесу мақсатында әлеуметтік қызмет агенттіктері, әуежайлар, теміржол станциялары және басқа да көліктік хабтар арасындағы байланысты жеңілдету арқылы әлемдік деңгейде адамдарға көмек көрсету жүйесі ретіндегі жаһандық желі.
Travelers Aid International is a global network that serves as a human services support system worldwide by facilitating interactions between social service agencies, airports, train stations, and other transit hubs in order to help children and adults who become stranded while traveling or are in distress or at risk of harm as a result of travel.
Тарих
Саяхатшыларға көмек көрсету қозғалысы Миссури штатының Сент-Луис қаласында мэр Брайан Малланфидің басшылығымен басталды. Оның мақсаты американдық пионерлерге және саяхаттарында қиын жағдайға түскен жаңа иммигранттарға көмек көрсету болды. 1851 жылы қайтыс болған кезде Малланфи өсиетімен "батысқа сапар шегетін саяхатшыларға көмек көрсету" үшін жарты миллион доллар қалдырды. 20-ғасырға келген кезде елдегі ірі қалаларда Саяхатшыларға көмек көрсету қоғамдары құрылды. Бұл бағдарламалар арқылы қаңғып қалған саяхатшыларды, әсіресе әйелдер мен балаларды, оларды пайдаланушы, зорлық-зомбылық көрсетуші немесе құрбандыққа шалушылардан қорғауға болады. Ең үлкен қорқыныш – жас әйелдер, туған жеріне қарамастан және иммигранттар да, ұрланып, "ақ құлдарға" айналуы (ақ әйелдерді күштеп жезөкшелікке салу) еді. Сондықтан Саяхатшыларға көмек көрсету қоғамдары, ең әйгілісі – Нью-Йорк Саяхатшыларға көмек көрсету қоғамы, пойыз станциялары мен порттарда осал саяхатшыларға әлеуметтік жұмыс көрсетіп, оларды "ақ құл саудасымен" және оған байланысты жаман әдеттермен күресуден сақтады. Көптеген Саяхатшыларға көмек көрсету бағдарламалары діни ұйымдар тарапынан басталып, қызмет көрсетуде наным-сенімдерге қарамастан қарастырылды. Бұл – АҚШ-тағы ең көне діни емес әлеуметтік көмек ұйымы. Нью-Йорк Саяхатшыларға көмек көрсету қоғамын (TAS NY) құрған Грейс Ходли Додж басқа Саяхатшыларға көмек көрсету қоғамдарын біріктіріп, ұлттық қауымдастық құруды жоспарлаған, бірақ 1914 жылы бұл жоспары орындалмай қайтыс болды. Бірақ, TAS NY Бас хатшысы Орин Кларксон Бейкердің күш-жігерінің арқасында 1917 жылы ұлттық бірігуге қол жеткізілді. Бұл ұлттық қауымдастық "қызметтер тізбегін" ұйымдастырды, яғни бір агенттік клиентті қалааралық тасымалдау қажет болған жағдайда екіншісіне көмектесті. Travelers Aid – қызмет ететін әскерге көмек көрсеткен алғашқы "Бірлескен қызмет ұйымдарының" (USO) бірі болды және 175 әскер транзиттік күту бөлмелерін ұстады. Бүгінде Travelers Aid қауымдастықтың қажеттіліктеріне жауап береді. Әрбір мүше-агенттік саяхатшыларға көмек көрсету қызметін бөліссе де, Travelers Aid агенттіктері үйсіздерге баспана, уақытша тұруға орын, жұмысқа оқыту, кеңес беру, жергілікті көлікке көмек және басқа да бағдарламаларды ұсынады. Осындай ұйымдар басқа елдерде де құрылды; Ұлыбританияда және көптеген елдерде "Travellers’ Aid Society" деп аталады және бастапқыда YWCA-мен тығыз байланыста болды.
The Travelers Aid movement began in St. Louis, Missouri, under the leadership of Mayor Bryan Mullanphy. Its purpose was to provide assistance to American pioneers and new immigrants who became stranded on their journeys. At the time of his death in 1851, Mullanphy left a bequest of a half million dollars in his will to help "aid travelers going west." By the 20th century, Travelers Aid Societies had sprung up in major cities across the country. The programs protected stranded travelers, especially women and children, from others who would use, abuse, or victimize them. The primary fear was that young women travelers, native born and immigrant alike, would be kidnapped and turned into "white slaves" (defined as white women forced into prostitution). Therefore, Travelers Aid Societies, most notably the Travelers Aid Society of New York, provided social work to vulnerable travelers at train stations and piers in order to prevent their falling victim to the white slave trade and related vices. Although many of the Travelers Aid programs were started by religious communities, services were often provided regardless of beliefs. It is the oldest non religious social welfare organization in the United States. The founder of the Travelers Aid Society of New York (TAS NY), Grace Hoadley Dodge, had hoped to unite other Travelers Aid Societies to form a national association, but she died in 1914 before this could be accomplished. Due primarily to the efforts of TAS NY General Secretary Orin Clarkson Baker, national unification was finally accomplished in 1917. This national association provided a "chain of service", with one agency helping another when intercity transportation of a client was required. Travelers Aid was one of the original "United Service Organizations" (USO) that provided assistance to traveling service men and women, operating 175 troop transit lounges. Today, Travelers Aid responds to the specific needs of the community. Although each member agency shares the original service of assisting stranded travelers, many Travelers Aid agencies provide shelter for the homeless, transitional housing, job training, counseling, local transportation assistance, and other programs. Similar organizations were founded in other countries; in Great Britain and many other countries it is spelled as "Travellers' Aid Society", and originally was closely associated with the YWCA.