Кіріспе

Батыс Мэриленд темір жолы (WMRT) – АҚШ-тың Мэриленд штатындағы 28 миль (45 км) ұзындығындағы, барлығына арналған темір жол трассасы. Ол Форт Фредерик мемлекеттік саябағы мен Литл Орлеанс арасында, Ханкок қаласы арқылы өтеді және C&O каналы мен Потомак өзеніне параллель Батыс Мэриленд темір жолының (WM) бұрынғы бағытын ұстанады. Асфальт төселген трасса жаяу серуендеуге, жүгіруге, велосипед тебуге, роликтермен сырғанауға, шаңғы тебуге және қарға басуға қолайлы.

Тарих

1975 жылы WM-нің Батыс бөлімшесі тоқтатылды, ал 1988 жылдың желтоқсанында Big Pool мен Tonoloway арасындағы рельстері алынып тасталды. C&O Canal Ұлттық паркіндегі бөлігі 1980 жылы Ұлттық парктер қызметіне (NPS) қайтарылды. 1990 жылдың тамызында Мэриленд табиғи ресурстар департаменті Форт-Фредерик мемлекеттік паркінен батысқа қарай және Кіші Орлеан арасындағы жол құқығын WM-нің ізбасары CSX Transportation компаниясынан сатып алды. 1997 жылы Форт-Фредерик пен Хэнкок арасындағы алғашқы 10 мильдік (16 км) бөлігінде құрылыс басталды және 1998 жылы аяқталды. Келесі бөлік – Хэнкоктан Полипонға дейінгі (канал қайықтары қыстайтын шағын су қоймасы) 10,3 мильдік (17 км) ұзарту құрылысы 2001 жылы басталды; ол 2002 жылдың 10 маусымында пайдалануға берілді. Үшінші бөліктің құрылысы 2003 жылы басталды, ол 2005 жылы ашылды. Төртінші бөліктің құрылысы, Пирр станциясынан Литтл Орлеанға дейінгі 4,5 мильдік (7 км) ұзарту, C&O каналы арқылы Индиго туннелін айналып өтуге арналған 2 мильдік (3 км) жолмен қоса, 2005 жылы қаржыландырылды және 2012, 2014 және 2016 жылдары басталу мерзімі өткеннен кейін 2017 жылы басталды; ол 2019 жылы ашылды.

Кіші Орлеанс Paw Paw

Жолды қазіргі батыс нүктесі Литтл-Орлеаннан Мэриленд штатындағы Paw Paw, WV-ге қарама-қарсы жерге дейін ұзарту жоспарланған. Бұл бөлікте Потомак өзенінің Paw Paw иілімінен өту үшін WM-нің алты ірі көпірі және үш туннелі – Индиго, Стикпайл және Кесслер орналасқан. 2008 жылғы зерттеуде туннельдерде жартастар табылғаннан кейін, туннельдер арқылы жолды жүргізудің мүмкіндігін анықтау үшін экологиялық бағалау жүргізілді. Ол Индиго туннелінің Мэриленд штатындағы ең ірі жартас панасы екенін, сондай-ақ ол бес түрлі жартастың ең үлкен қыстау орны екенін анықтады, оның ішінде Шығыс кішкентай табанды жартас және Индиана жартасы (екеуі де қазіргі уақытта жойылып бара жатқан түрлер тізімінде) және көптеген басқа жартастар бар. 2010 жылы наурыз айында жүргізілген сараптамадан кейін Мэриленд штатының шенеуніктері мен NPS туннельдің жартас популяциясын қорғау үшін жолдың Индиго туннелін C&O каналының жағалау жолы арқылы айналып өтуіне келісті. 2012 жылы NPS Pearre стансасынан Paw Paw стансасына дейінгі кеңейтуге қатысты экологиялық бағалауды аяқтады. Ол жолды Stickpile және Kessler туннельдері арқылы жүргізуді немесе олардың айналасына айналма жолдар салуды қоса алғанда, жолды ұзартудың бірнеше нұсқаларын қамтыды. NPS ешқайсысын таңдамады, орнына Pearre стансасынан Stickpile туннелінің шығыс порталына дейін 7.2 мильге (12 км) жолды ұзартуды ұсынды, онда ол аяқталады, сондай-ақ Paw Paw маңындағы C&O каналы арқылы WM көпірінен Bevan иілімінің солтүстік жағындағы Бесінші Потомак өткеліне дейін 0.9 мильді (1 км) қосуды ұсынды. Stickpile туннелін айналып өтуге болатын болса да, Kessler туннелінің маңындағы жер бедері тым қиын деп табылғандықтан, 2014 жылы Кіші Орлеанның батысындағы кеңейту мерзімсіз тоқтатылды. 2016 жылы Батыс Вирджиния жоспардан бас тартты, сондықтан ұсынылған Кіші Орлеан–Stickpile туннелі және Paw Paw–Бесінші Потомак өткелінің көпір бөлімдері тоқтатылды.