Британдық отарлық әкімші және дипломат Уолтер Эдвард Дэвидсонның өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық колониялық әкімші және дипломат сэр Уолтер Эдвард Дэвидсон (20 сәуір 1859 – 16 қыркүйек 1923) – британдық колониялық әкімші және дипломат. Ол Сейшель аралдарының, Ньюфаундлендтің және Жаңа Оңтүстік Уэльстің губернаторы қызметін атқарды, сондай-ақ қызмет барысында қайтыс болды.

Ерте өмір және мансап

1859 жылдың 20 сәуірінде Валеттада, Мальтаның Корольдік колониясында туған Дэвидсон, Ирландияның Киллилегх қаласының Джеймс Дэвидсонның ұлы болды. Оксфордтағы Магдален колледжінде білім алғаннан кейін Дэвидсон Кембридждегі Крайст колледжін бітірді. 1880 жылы Цейлон мемлекеттік қызметіне қабылданды және 1898 жылы Коломбо қалалық кеңесінің төрағасы және Коломбо қаласының мэрі болды (1897–1898). 1902 жылдың мамырында Оңтүстік Африкадағы Екінші Бур соғысының аяқталуына байланысты бейбіт келісімге қол қойылғаннан кейін, Дэвидсон 21 маусымда Трансвааль колониясының Колониялық хатшысы болып тағайындалды, сонымен қатар губернатор лорд Милнердің атқарушы кеңесінің мүшесі атанды. 1902 жылдың қараша айындағы туған күніне орай, ол Святой Михаил және Святой Георгий орденінің серігі (CMG) болып тағайындалды. Келесі жылдары ол 1904 жылы қызметтен кеткенге дейін Бур соғысынан кейінгі колонияны қайта құруға қатысты. 1913 жылдың 15 қаңтарында Дэвидсон Ньюфаундленд доминионының губернаторы болып тағайындалды. Ұзақ жыл қызмет еткені үшін 1914 жылы Святой Михаил және Святой Георгий орденінің Командоры болып тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дэвидсон Ньюфаундленд патриотылық қауымдастығының төрағасы ретінде Ньюфаундлендтің әскери күш-жігерін басқаруға көмектесті және қоғамдық істерде зор ықпалға ие болды. Корольдік Ньюфаундленд полкінің құрметті полковнигі және Ньюфаундленд күштерінің Бас қолбасшысы ретінде ол жауынгерлерді жинау және ұйымдастыруда белсенді рөл атқарды. Оның өкілеттігі аяқталып, 1917 жылы Ньюфаундлендтен кетті, себебі Ньюфаундлендтің қаржылық жағдайы күрт нашарлап, 1914 жылдан бері оның және премьер-министр сэр Эдвард Моррис басқарған саяси келісім бұзыла бастады. Губернатор ретінде ол 1916 жылдың 25 қазанында Иерусалимнің құрметті Иоанн орденінің рыцары және Лондонның Савил клубының мүшесі атанды. 1920 жылдың қаңтар айында Еңбек партиясының премьер-министрі Джон Стори, Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы кеңесіне қосымша тағайындаулар жасау туралы Дэвидсонның пікірін сұрады. Ол Жоғарғы палатаның мүшелерінің санын арттыру қажет емес деп есептесе де, тамыз айында он алты жаңа мүшенің кандидатурасын мақұлдады. 1920 жылдың 20 желтоқсанында Сторидің орнына келген Джеймс Дули және оның кабинеті бір апта бұрын Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы ассамблеясындағы дауыс беруде жеңіліске ұшырағаннан кейін отставкаға кетті. Содан кейін Дэвидсон оппозиция жетекшісі сэр Джордж Фуллерді премьер-министр етіп тағайындады. Алайда Фуллер көпшілік дауысқа ие болмағандықтан, үкімет құруға жасаған әрекеттері сәтсіз аяқталды. Жеті сағат премьер-министр болғаннан кейін Фуллер Дэвидсоннан парламентті таратуды сұрады. Дэвидсон Дули төменгі палатада әлі де көпшілікке ие екенін ескере отырып, бұл өтінішті қабылдамады, ал Фуллер отставкаға кетті. Қызметін атқарып жүргенде, Дэвидсон 1923 жылдың 16 қыркүйегінде Сиднейдегі Үкімет үйінде жүрек-қан тамырлары ауруынан қайтыс болды. Сиднейдегі Сент-Эндрю соборында және толық мемлекеттік жерлеу рәсімінен кейін ол Оңтүстік Бас зиратына жерленді, онда 1925 жылы қоғамдық жазылым арқылы ескерткіш орнатылды. Оның өлімі туралы хабарды естіген Sydney Morning Herald газеті оның "Империяға жасаған көрнекті қызметіне" құрмет көрсетіп, "Барлық қоғамдастық Ұлыбританияның шетелдегі ең көрнекті және сүйікті өкілдерінің бірінің қазасына ортақ және шын жүректен қайғырады" деп жазды.

Born on 20 April 1859 at Valletta on the Crown Colony of Malta, Davidson was the son of James Davidson of Killyleagh, Ireland, an agent for the Peninsular and Oriental Steam Navigation Company. After being educated at Magdalen College School, Oxford, Davidson graduated from Christ's College, Cambridge. In 1880 he entered the Ceylon Civil Service and, by 1898, had risen to be Chairman of the Colombo Municipal Council and Mayor of Colombo (1897–1898). Following the peace treaty for the Second Boer War in South Africa in May 1902, Davidson was on 21 June appointed Colonial Secretary in the Colony of Transvaal, and thus a member of the executive council of the governor, Lord Milner. He was appointed a Companion of the Order of Saint Michael and Saint George (CMG) in the November 1902 Birthday Honours list. In the following years he was involved in the post Boer War reconstruction of the colony, until he left the office in 1904. On 15 January 1913, Davidson was appointed as Governor of the Dominion of Newfoundland. For his long service, he was appointed a Knight Commander of the Order of St Michael and St George in 1914. During the First World War, Davidson helped direct Newfoundland's military effort in his role as Chairman of the Newfoundland Patriotic Association, and was very influential in public affairs. As Honorary Colonel of the Royal Newfoundland Regiment and as Commander in Chief of the Newfoundland Forces, he played an active role in recruitment and organisation. His term expired and he left Newfoundland in 1917 just as the financial situation for Newfoundland was in sharp decline, and the political consensus over which he and the prime minister, Sir Edward Morris, had presided since 1914, was breaking down. As governor, he was made a Knight of Grace of the Venerable Order of St John of Jerusalem on 25 October 1916 and a member of the Savile Club, London. In January 1920 the Labor Premier, John Storey, sought Davidson's approval concerning additional appointments to the New South Wales Legislative Council. Though he was of the opinion that the size of the Upper House ought not to be increased, in August Davidson approved the nomination of sixteen new members. On 20 December 1920, Storey's successor, James Dooley, and his cabinet resigned after having lost a vote in the New South Wales Legislative Assembly a week before. Davidson then commissioned the Leader of the Opposition, Sir George Fuller, as premier. However, as Fuller did not have a majority, his attempts to form government failed. After serving as premier for seven hours, Fuller requested a double dissolution from Davidson. Davidson refused, on the basis that Dooley still had a majority in the lower house, and Fuller resigned. While still in office, Davidson died of cardiovascular disease at Government House, Sydney on 16 September 1923. After lying in state at St Andrew's Cathedral, Sydney and a full state funeral, he was buried in South Head cemetery, where in 1925 a memorial was erected by public subscription. On the news of his death, the Sydney Morning Herald paid tribute to his "Splendid record of Empire service" and noted that "the whole community shares a common and heartfelt sorrow at the passing of the one of the most distinguished and popular of His Majesty's overseas representatives".

Мұра

Ол қайтыс болғаннан кейін, 1923 жылғы қазан айында, оның құрметіне Frenchs Forest айналасындағы жер учаскесі "Дэвидсон Парк мемлекеттік демалыс аймағы" деп жарияланды. Кейіннен дамыған Дэвидсон елді мекені оның атын алды, соның ішінде 1971 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының сайлау округі және 1972 жылы жергілікті жоғары мектеп осы атпен аталады. Леди Дэвидсонның еңбегін құрметтеу үшін 1923 жылы Солтүстік Туррамурада Леди Дэвидсон ауруханасы ашылды, ал Форествиллде Леди Дэвидсон саябағы құрылды.