Кіріспе
Нью-Йорк қаласының апталық газеті "The Spirit of the Times: A Chronicle of the Turf, Agriculture, Field Sports, Literature and the Stage" – Нью-Йорк қаласында жарық көрген американдық апталық газет. Газет жоғары топтағы, көбінесе спортшылардан тұратын оқырмандарға арналған. "Рух" газетінде сондай-ақ көптеген юмористик материалдар жарияланған, олардың көп бөлігі оңтүстік-батыс шекараға жақын жердегі қоныс салушылардың өміріне негізделген. Театр жаңалықтары да маңызды бөлім болды. "Рух" газетінің орташа таралымы шамамен 22 000, ал ең көп таралған кезде 40 000-ға жуық жазылушысы болған.
The Spirit of the Times: A Chronicle of the Turf, Agriculture, Field Sports, Literature and the Stage was an American weekly newspaper published in New York City. The paper aimed for an upper class readership made up largely of sportsmen. The Spirit also included humorous material, much of it based on experience of settlers near the southwestern frontier. Theatre news was a third important component. The Spirit had an average circulation of about 22,000, with a peak of about 40,000 subscribers.
Театр жазуы
"Рух" журналы Нью-Йорктің барлық театрларындағы оқиғаларды қамтыды. Джексон дәуіріндегі ойын-сауықтар әлеуметтік топтар бойынша бөліне бастады, бірақ "Рух" тез арада Парк театрына көбірек назар аударды. 1832 жылдан бастап Боуэри және Чатем Гарден театрлары туралы жарияланған материалдардың бәрі теріс бағытта болды. Портер 1840 жылы былай деп жазды: "Боуэри жақын арада циркке айналдырылады, себебі 'Боуэри ұлдары' заңсыз драмаға деген қызығушылықтарын жоғалтқан, тіпті одан бұрын да қызығушылық танытпаған". Ол Боуэринге бірнеше рет барып, оның сын-ескертпелері қысым мен аяусыздыққа толы: "Ақылға қонымды есептеу бойынша, сахнада және қанаттарда 300-ге жуық адам болды – шаршаған киімдегі әскерлер, жанында қаруы бар офицерлер, бірнеше шаттанған теңізшілер және көптеген 'алма шайнап жүрген балалар'. Көрініс сөзбен сипаттауға келмейтіндей күлкілі болды. Бут [Ричард III] рөлін өзінің ең жақсы стилінде ойнады және нағыз сәттілікке жеткісі келді, бірақ сахнадағы осындай көпшілік тудырған шатасу үнемі күлкілі кедергілерге әкелді. Бұл трагедия емес, кез келген нәрсе болуы мүмкін. Леди Аннамен болған сахнада, оның шеберлігіне риза болған көрермендер галереядан сахнаға тиын мен күміс монеталар лақтырып, балалар арасында қызу талас тудырды. Олар жиі король Ричард пен Леди Аннаның арасымен жүгіріп, сыймаған монетаны ұстап алуға тырысты. Шатырлы сахнада, өте салтанатты және әсерлі болғанда, бірнеше қызығушылық танытқан көрермендер үстелге жақындап, тәжді алып, ауыр қылышты көтеріп, барлық регалияны мұқият қарады, ал Ричард қорқынышты түсінен зардап шекті. Сахна өзгергенде, король Генри, леди Анна және балалардың арбақтары пайда болды, оларды көпшіліктен, патшалық көлеңкелер арасында өздерін көрсеткендерден ажырату қиын болды. Босворт шайқасы – бұл оқиғаның шыңы болды. Көрермендер әскерлермен араласып, сахнаны кесіп өтті, адамдардың шуы, барабанның соққысы және трубаның дауысы естілді. Ричард пен Ричмонд арасындағы жекпе-жек басталғанда, олар жарысқа қатысушылардың әділ төрелік етуін қадағалау үшін олардың айналасына шеңбер жасады және "Шрусбери сағатымен" шамамен он бес минут бойы оларды қадағалады."
By reasonable computation there were about 300 persons on the stage and wings alone—soldiers in fatigue dresses—officers with side arms—a few jolly tars, and a number of "apple munching urchins." The scene was indescribably ludicrous. Booth played [Richard III] in his best style, and was really anxious to make a hit, but the confusion incidental to such a crowd on the stage, occasioned constant and most humorous interruptions. It was every thing or any thing, but a tragedy. In the scene with Lady Anne, a scene so much admired for its address, the gallery spectators amused themselves by throwing pennies and silver pieces on the stage, which occasioned an immense scramble among the boys, and they frequently ran between King Richard and Lady Anne, to snatch a stray copper. In the tent scene, so solemn and so impressive, several curious amateurs went up to the table, took up the crown, poised the heavy sword, and examined all the regalia with great care, while Richard was in agony from the terrible dream; and when the scene changed, discovering the ghosts of King Henry, Lady Anne and children, it was difficult to select them from the crowd who thrust their faces and persons among the Royal shadows.<p>The Battle of Bosworth Field capped the climax—the audience mingled with the soldiers and raced across the stage, to the shouts of the people, the roll of the drums and the bellowing of the trumpets; and when the fight between Richard and Richmond came on, they made a ring round the combattants to see fair play, and kept them at if for nearly a quarter of an hour by "Shrewsberry clock."