Мани Мадхава Чакияр: Көне Санскрит театрының шебері

Кіріспе

Үнді актері (1899–1990)
Оның өмірі туралы 1994 жылғы үнді фильмі

Гуру Мани Мадхава Чакяр (IAST: Māṇi Mādhava Cākyār) (15 ақпан 1899 – 14 қаңтар 1990) – Үндістанның Керала штатынан шыққан, өте талантты суретші және санскрит ғалымы. Қазіргі заманның ең ұлы Чакьяр Куту және Кудиятам (ежелгі санскрит драма театры дәстүрі) шебері және сарапшысы деп есептеледі. Ол Абхиная (классикалық үнді актерлік стилі) және Натьяшастра саласындағы авторитет ретінде танымал болды. "Раса Абиная императоры" атанған ол, Раса Абинаяны орындауда ерекше қабілетке ие еді. Оның Нетрабинаясы әлемге кеңінен танылды, ол көздері арқылы ғана эмоцияны жеткізе білді. Ол барлық дәстүрлі Кудиятамдарды және Чакьяр Кутуда қолданылатын барлық пабандаларды жақсы білді. Кудиятам мен Чакьяр Кутудың ұғымдарын, әдістерін және тәжірибесін нақты және шынайы түрде түсіндіре алды. Ол Бхарата Мунидің Натьяшастрасын, сондай-ақ Кералада кең таралған актерлік өнерді терең зерттеді. Кудиятамның теориясы мен практикасын меңгерудегі білімі мен шеберлігі жоғары деңгейде болды. Ол осы өнер түрлері мен санскриттің тәжірибелі ұстазы және шебері болды. Кудиятам мен Чакьяр Кутуды Керала штаттық ғибадатханаларынан тысқары шығарып, бүкіл Үндістанға таратып, Чакьяр емес шәкірттеріне, тіпті шетелдіктерге де Кудиятамды үйреткен алғашқы адам болды. Ол Кутиятам және басқа да классикалық өнерлер, мысалы, Катхакали саласында көптеген шәкірттер тәрбиеледі. "Натьячарья", "Видушакаратнам" сияқты құрметті атақтарға және "Падма Шри" мен "Сангит Натак Академия" сыйлықтарына ие болды.

Ерте өмір және білім

Мани Мадхава Чакяр 1899 жылдың 15 ақпанында Керала штатының Кожикод ауданындағы Перамбраға жақын Караяд қаласының жанындағы Тирувангаюрдағы әулеттік үйінде дүниеге келді. Оның әкесі Вишну Сарма, анасы Савитри Иллотамма болды. Ол Солтүстік Кераланың Чакяр тегінен шыққан Мани әулетіне жатады, олар ғасырлар бойы Кудиятам – дәстүрлі санскрит театрының және Чакяр Коотхудың сақшылары болды, ол санскрит шампу кавьяларына негізделген тағы бір классикалық өнер түрі. Ол ағаларының тікелей жетекшілігімен Чакяр Коотху мен Кудиятамды дәстүрлі жолмен үйренді, олар осы өнер түрлерінің көрнекті ғалымдары және шеберлері болды. Олар – Гуру Мани Парамешвара Чакяр, Гуру Мани Нилакандха Чакяр және Гуру Мани Нараяна Чакяр.

Раса-Абхинаяның шебері

Ол раса ахинаяның (сезімдерді кемелділікпен бейнелеу) барлық уақыттағы ұлы шебері болып саналады, әсіресе Нетрабинаяға (көздің әдемі және шеберлікпен қимылдары арқылы сезімдерді бейнелеу) қатысты. Ол Сатвика Абиная саласында ерекше жақсы болды. Ол "өткен ғасырдың ең керемет театр актерлерінің бірі" деп есептеледі. Ол Равана (Катти веша), Арджуна (Пача веша), Удаяна (Пача веша), Жемұтавахана (Пажука веша) сияқты рөлдерімен танымал болды, мұндағы рөлдер Сатвика Абинаяға маңыздылығымен ерекшеленеді. Оның "Кайласодхарана" (Кайлас тауын көтеру) және "Парвати Вираха" (Парватиден айырылу) абинаясы, Нетрабиная және Пакарнааттам – Абиная (костюм алмастырмай, үнемі ауысып тұратын бірнеше кейіпкердің рөлін ойнайтын актер) арқылы байытылып, кеңінен мойындалды. Ол "Субхадраданжанжайам" пьесасының "Сихинишалабхам" сияқты слокаларын тек көздерімен ойнап бейнелеуімен танымал болды. Ол өз Нетрабинаясын қолданып, әртүрлі расаларды – қыз күбәләкке, еркек күбәләкке және отқа тағайындап, шам отына түсіп, қайтадан шығуын егжей-тегжейлі көрсетуге қабілетті болды. Башаның "Свапнавасавадаттам" кітабындағы шлока смарамьявандиадхипатех сутаях ( स्मराम्यवन्त्यािधपतेः सुतायाः) Гурудың Абинаясы да кеңінен танымал.

Өнер түрін реформалау

1949 жылы ол «Чакьяр Кутху» өнерін «Всеиндийское радио» үшін орындады, бұл өнердің алғаш рет Кутамбаламнан тыс жерде көрсетілгені болды. 1955 жылы оның жетекшілігімен Кутиятам алғаш рет храм аумағынан тыс сахналанды. Сұхбаттарының бірінде ол: «Менің халқым менің іс-әрекетімді (ғибадатханалардың ішінде Кутху мен Кутиятамды орындау) айыптады. Мен осы өнердің уақыт сынағынан өтуін қаладым. Сондықтан ғибадатханадан шығуға тура келді». 1962 жылы В. Рагхаванның басшылығымен Мадрастағы өнер және санскрит ғалымы «Санскрит Ранга» Чакьярды Кутиятамды орындауға шақырды. Бұл Кутиятамның Кераладан тыс жерде алғаш рет сахналануы болды. Олар Мадраста үш түн бойы өнер көрсетіп, «Абхишека», «Субхадрадхананджая» және «Наганда» пьесаларынан Кутиятам көріністерін көрсетті. Чакьярдың өнері халық пен сыншыларға зор әсер етті, нәтижесінде өнер түрі де, Чакьярдың өзі де Кераладан тыс жерлерде танымал болды. Чакьярдың Нью-Делиге жасаған алғашқы сапарынан кейін 1964 жылы «Чакьяр Коту» мен Кутиятамға қосқан үлесі үшін «Сангит Натак Академи» сыйлығымен марапатталды. Бұл оның алғашқы ұлттық танылуы болды. Ол бүкіл Үндістанда Кудиятамды орындап, оны кеңінен таныстырды. Ол және оның труппасы Мадрас (1962, 1973 және 1977), Мадура (1962), Нью-Дели (1964, 1966, 1974, 1979 және 1983), Варанаси (1964 және 1979), Бомбей (1973 және 1977), Уджайн (1982), Бхопал (1987) және басқа да қалаларда Кудиятам қойылымдарын көрсетті. 1964 жылы Үндістан Президенті Сарвепалли Радхакришнан оны Президент резиденциясында Кутиятамды орындауға шақырды және оның ерекше актерлік шеберлігіне тәнті болды. Оның Кутиятам қойылымдары, лекциялары және Мадрас музыка академиясы, Нью-Делидегі Катхакали халықаралық орталығы, Нью-Дели мен Бомбейдегі Эксперименталды театр және Бомбейдегі Ұлттық сахналық өнер орталығы сияқты танымал орталықтардағы демонстрациялары оған кең танымалдылық пен құрмет әкелді. Ол Калидасаның «Абхиджнянашакунтала», «Викраморуашия» және «Малавикагнимитра»; Бхасаның «Свапнавасавадатта» және «Панчаратра»; Харшаның «Наганда» пьесаларының хореографиясын және режиссерлік жұмысын алғаш рет жасады. Ол және оның труппасы бүкіл Үндістанда осы Кутиятамдарды сахналады. Оның гуруы Рама Варма Париксит Тампуран «Прахладачарита» деп аталатын жаңа санскрит шампу прабандхасын жазып, аға суретшілерді оны «Чакьяр Коту» сахнасында оқып, орындауға шақырды, бірақ олар мұндай жаңа прабандханы қою мүмкін емес деді. Содан Тампуран сол кезде салыстырмалы түрде жас суретші болған Чакьярдан сынап көруін сұрады. Ол келісіп, бір түндік оқудан кейін прабандханың бір бөлігін оқып, келесі күні Кочин штатының сол кездегі астанасы Трипунитурада (1962) орындады. Бұл оқиға ғалымдарды оның санскрит пен классикалық өнерді меңгергенін мойындауға мәжбүр етті. Бірнеше айдан кейін ол бір сахнада толық «Прахладачаританы» орындады. Ол алғаш рет «Чакьяр Коту» мен «Кудиятамды» «Всеиндийское радио» мен «Дордаршан» телеарналарында орындады, бұл осы дәстүрлі өнер түрлеріне мыңдаған тыңдаушыларды тартуға көмектесті. Ол Кудиятамды танымал ету үшін демонстрацияларды ұйымдастыруды бастады.

In 1949 he performed Chakyar Koothu for All India Radio, which was the first time the art was performed outside Koothambalam. In 1955, under his leadership, Kutiyattam was performed outside the temple for the first time In an interview, he remembered My own people condemned my action (performing Koothu and Kutiyattam outside the precincts of the temples), Once, after I had given performances at Vaikom, they even thought about excommunicating me. I desired that this art should survive the test of time. That was precisely why I ventured outside the temple. In 1962, under the leadership of V. Raghavan an art and Sanskrit scholar Sanskrit Ranga of Madras invited Chakyar to perform Kutiyattam there. This was the first time Kutiyattam was performed outside Kerala by his troupe. They performed at Madras on three nights, showing Kutiyattam scenes from three plays: Abhiṣeka, Subhadrādhanañjaya and Nāgānda. Chakyar's performance made great impact on the people and art critics so that the artform and Chakyar himself became known outside Kerala. After Chakyar's first tour to New Delhi, he was awarded the Sangeet Natak Akademi Award in 1964 for his contributions to Chakyar Koothu and Kutiyattam. This was his first national recognition. He performed Kudiyattam all over India and popularised the same. He along with his troop did Koodiyattam performance in places like Madras (1962, 1973 & 1977), Madhura (1962), New Delhi (1964, 1966, 1974, 1979 & 1983), Varanasi (1964 & 1979), Bombay (1973 & 1977), Ujjain (1982), Bhopal (1987) etc. The President of India, Sarvepalli Radhakrishnan, invited him to perform Kutiyattam at Rashtrapati Bhavan in 1964 and was impressed by his exceptional acting skill. His Kutiyattam performances, lectures and demonstrations at well known centres such as the Madras Music Academy, the International Centre for Kathakali in New Delhi, the Experimental Theatre in New Delhi and Bombay and the National Centre for the Performing Arts in Bombay brought him wide popularity and recognition. He choreographed and directed acts of the plays like Kalidasa's Abhijñānaśākuntala, Vikramorvaśīya and Mālavikāgnimitra ; Bhasa's Swapnavāsavadatta and Pancharātra; Harsha's Nagananda for the first time in the history of Koodiyattam. He along with his troupe performed these Kutiyattams all over India. When his guru, Rama Varma Parikshith Thampuran, wrote a new Sanskrit champu prabandha called Prahlādacharita and requested senior artists to study and perform the same on the Chakyar Koothu stage, they said it was impossible for them to stage such a new prabandha. Then Thampuran asked Chakyar, who was then a comparatively young artist, to try. He agreed and studied a part of the prabandha within one night and performed the same on the next day at Tripunithura – the then capital of Cochin state (1962). The incident made the scholars to accept his mastery over both Sanskrit and the classical art form. After some months, he performed entire Prahlādacharita at the same stage. He performed Chakyar Koothu and Koodiyattam for All India Radio and Doordarshan for the first time, which helped to attract thousands of listeners to these traditional art forms. It was he who started demonstrations in Kudiyattam to popularise the same.

Оқыту

Ол қазіргі заманғы Кутияттамның ең ұлы гуруы болып саналады және көптеген жетістікке жеткен шәкірттерді тәрбиеледі. (Қазір Варшава университетінің Индология кафедрасында қызмет етеді), ол 1960 жылдардың басында Гурудан жалғыз сақталған ежелгі санскрит драмасы – Кудияттамды оқу үшін келді, ол кезде ол Банарас индуист университетінде зерттеуші студент болып оқыған. Гуру Мани Мадхава Чакьярдың үйінде тұрып, Кудияттамды дәстүрлі гурукула әдісімен оқыды. Санскрит драмасын және Кутияттам мен Абхиная Мани Мадхава Чакьярдың соңғы шеберінің білімін зерттеу үшін көптеген зерттеушілер келді. Джорджия университетінің (АҚШ) көрнекті санскрит драмасы ғалымы, доктор Фарли Ричмонд та Килликкуруссимангаламдағы үйінде тұрып, Мани Мадхава Чакьярдан ежелгі санскрит өнерін оқыды. Ол Раса Абиная мен Кутияттамды түсірді. Бүкіл Үндістан қолөнер кеңесінің өкілі Камаладеви Чаттопадхьяй 1967 жылы Кутияттамда қолданылатын костюмдер (Ахарьябхиная) туралы зерттеу жүргізу үшін Гуру Мани Мадхава Чакьярдың үйіне келді. Үндістан театр ғалымы Говердхан Панжал (Ұлттық драма мектебі) 1975 жылы Гурудан Коотхамбалам және Кутияттамды оқыды. Валлатол Нараяна Менон Керала Каламандаламды (сахналық өнер мектебін) құрғанда, ол Раса Абинаяның шебері Мани Мадхава Чакьярды Катхакали студенттеріне Раса Абинаядан бас жаттықтырушы ретінде шақырды. Кейін Катхакали Йогам Кататанд, Керала Каламандалам, ПСВ Натиясангхам Коттаккал және Ганди Сева Саданам Катхакали академиясы Перур оның қызметін Раса Абинаядан қонақ профессор ретінде пайдаланып, Катхакали мен Кутияттамдағы озық студенттерге сабақ берді. Ол "Катхакалиге көз берген ұстаз" деп танылады. Оның Кераланың классикалық сахналық өнеріне тигізген әсері зор. Көптеген Кудияттам, Катхакали, Бхаратанатиям және Мохинияттам артистері осы ұлы ұстаздан тәлім алды. Катхакали артистері, соның ішінде аңызға айналған Каламандалам Кришнан Наир, Гуру Келу Наир, Гуру Ананд Шиврам, Гуру Каламандалам Мадхаван, Гуру Гопинатх, Саданам Кришнанкутти оның шәкірттері болды. Атақты ұстаз және орындаушы Гуру 1982 жылы Килликкуруссимангаламда (Лаккиди) Кутияттам, Чакьяр Кутху, Нангьяр Кутху және осымен байланысты өнер түрлерін оқыту үшін Гурукулам (оқу орталығы) ашты. Гуру қайтыс болғаннан кейін ол Гурудың құрметіне "Падмашри Мани Мадхава Чакьяр Смарака Гурукулам" деп аталды. Бұл мекеме әлі күнге дейін дәстүрлерін сақтап, Кутияттамды оқытуда, жаңғыртуда және сахнаға қоюда маңызды рөл атқарады.

He is considered the greatest guru of Kutiyattam of the modern times, producing many accomplished disciples. (currently at Department of Indology, Warsaw University), who was then a research student at Banaras Hindu University, came to study the only surviving ancient Sanskrit drama Koodiyattam, from Guru around the early 1960s. He stayed at Guru Mani Madhava Chakyar's home and studied Koodiyattam in its traditional Gurukula way. Lot of research scholars came to study the Sanskrit drama from the ultimate exponent of Kutiyattam and Abhinaya Mani Madhava Cakyar. Dr. Farley Richmond (University of Georgia, USA), noted Sanskrit drama scholar also studied about the ancient Sanskrit art form under Mani Madhava Chakyar by staying at his home at Killikkurussimangalam. He had filmed Rasa Abhinaya and Kutiyattam of the maestro. Kamaladevi Chattopadhyay of All India Handicrafts Board came to Guru Maani Madhava Cakyar's home to do research about the costumes used in Kutiyattam (Ahāryābhinaya) (1967). Indian theatre scholar Goverdhan Panjal (National School of Drama) studied about Koothambalams and Kutiyattam under the Guru (1975). When Kerala Kalamandalam (a school for the performing arts) was founded by Vallathol Narayana Menon, he invited authority of Rasa abhinaya, Mani Madhava Chakyar as the master trainer for Rasa abhinaya to the Kathakali students. Later Kathakali Yogam Katathandu, Kerala Kalamandalam, PSV Natyasangham Kottakkal and Gandhi Seva Sadanam Kathakali Academy Perur used his services as visiting professor of Rasa abhinaya and taught advanced students in Kathakali and Kutiyattam. He is known as "the master who gave eyes to Kathakali". His influence on the classical performing arts of Kerala is famous. Many Koodiyattam, Kathakali, Bharatanatyam and Mohiniyattam artists were trained by this great master. Kathakali artists including legendary Kalamandalam Krishnan Nair, Guru Kelu Nair, Guru Anand Shivram, Guru Kalamandalam Madhavan, Guru Gopinath, Sadanam Krishnankutty are his disciples. Guru, who was an eminent teacher and performer opened a Gurukulam (training centre) in 1982 for teaching Kutiyattam, Chakyar Koothu, Nangyar Koothu and related art forms at Killikkurussimangalam (Lakkidi). After Guru's death it was named as Padmasree Mani Madhava Chakyar Smaraka Gurukulam in memory of the Guru. This institution still keeps its tradition and plays a major role in Kutiyattam teaching, revival and performance.

Жарияланымдар

Ол 1975 жылы «Натикалпадрумам» атты Кудиятам туралы аутентикалық, марапатталған кітап жазды. Бұл еңбек зерттеушілер мен студенттер үшін анықтамалық құрал ретінде қолданылады. «Натьякалпадрумам» кітабы Кудиятамның барлық аспектілерін ғылыми және сын тұрғысынан қарастырады. Бұл кітап Кудиятамның энциклопедиясы деп есептеледі. Кітаптың хинди тіліне аудармасын Нью-Делидегі Сангит Натак Академиясы жүзеге асырды. Оның тағы бір кітабы – «Маттавиласам» (1968), ол Маттавиласапрахасана Кудиятамда қолданылатын хореография және пьеса бөлігі (актер нұсқаулығы – Аттапракара) болып табылады. Ол «Абиджанасакунтала», «Свапнавасавадатта», «Викраморвасия», «Малавикагнимитра», «Панчаратра» және «Нагананда» (жарияланбаған) пьесаларының Аттапракараларын жазды. Оның өмірбаяны (малаялам тілінде) «Мани Мадхавеейам» (1999) Керала үкіметінің Мәдени істер департаменті баспасынан шықты. Кітапта Гурудың таңғажайып жетістіктері мен маңызды өмірі бейнеленген. Бұл кітапта оның күресі мен өнерге деген өмір бойындағы адалдығы туралы толық мәлімет берілген. Кітапта Гурудың 80 жылға жуық сахналық өмірін қамтитын естеліктері жазылған. Кітапта маэстроның жеке және театрлық өміріне көз тастауға мүмкіндік беретін көптеген сирек фотосуреттер бар. Гуру түрлі журналдарда мақалалар жазып, Кудиятам, Абхиная, Раагас, Натиясастра, Чакьяр Куту, Катхакалидегі Расабхиная және т.б. салалары бойынша конференцияларда көптеген баяндамалар жасады.

Фильмдер мен деректі фильмдер

Шакиардың Раса Абинаясы, Кудияттамның орындалуы және өмірі туралы бірнеше фильмдер мен деректі фильмдер бар. Мани Мадхава Чакяр: Жұмыс үстіндегі шебер (1994, ағылшын, Кавалам Нараяна Паникар, Орталық Сангит Натак Академиясы, Нью-Дели) – Чакярдың өмірі мен шығармашылығы туралы деректі фильм. Фильмде Чакярдың 1949 жылы дәстүрлі өнер түрлерін алғаш рет храмнан тыс жерде көрсеткен кезде, консерваторлар тарапынан қандай қиындықтарға тап болғаны туралы әңгімесі бар. Фильмде Чакярдың Раса абинаясына арналған сеансы бар, онда ол әртүрлі Расаларды орындайды. Парвати Вирахам: Мани Мадхава Чакяр Равана рөлінде (1993, ағылшын, Орталық Сангиет Натак Академиясы, Нью-Дели) – Кудияттам стиліндегі Пәрвати Вирахамда (Парватинің айырылысы) Равана рөлінде Чакярды көрсетеді. Бұл Ашарияходамани Кутияттамның Пәрвати Вирахам бөлігін және Пакарннаттам абинаясын қамтиды. Сондай-ақ, фильмде Чакярдың классикалық үнді биінде Шива рөлін орындауы көрсетілген. Кутияттам – Үндістанның Санскрит Театры (2002, ағылшын, мультимедиалық CD, Фарли Ричмонд (Джорджия университеті), Мичиган университетінің баспасы, АҚШ) Чакярдың Раса Абинаясының сирек видеоларын, оның ішінде Нетрабинаясының фрагменттерін қамтиды. CD-де сонымен қатар оның Шлокаларды оқуының және пьеса бөліктерін орындауының аудио жазбалары бар. Кудиаттам (1986, хинди, Пракаш Джа, Үндістан) Чакярдың абинаясын көрсетеді және Кутияттамның ұғымдарын және оның абиная техникаларын түсіндіруін көрсетеді. Сондай-ақ, оның сабақтары да көрсетілген. Бұл фильм 1987 жылы ең үздік өнер/мәдени фильм номинациясында Үндістан үкіметінің Ұлттық кино сыйлығын жеңіп алды. Мани Мадхава Чаккиар (1977, ағылшын, Classic Films) – Чаккиар туралы деректі фильм. Онда оның әртүрлі Кутияттамдардағы абинаясы, Чакяр Коотху орындауы және т.б. көрсетілген. Сонымен қатар, оның жеке өмірі де суреттеледі. Гуру Мани Мадхава Чакяр (2009, малаялам, Кришнан Унни, Керала үкіметі) – гуру туралы деректі фильм. Бұл жоба Кераланың көрнекті тұлғаларын суретке түсіру және олардың штат дамуына қосқан үлесін көрсету мақсатымен Керала үкіметінің Ақпарат және қоғамдық қатынастар департаментімен жүзеге асырылуда. Прахладахаритам Чакяр Котху (1986, аудио, Harisree Audios, Керала) – Прахладахарита прабандхасының Чакяр Коотху орындауы, Чакярдың баяндау және оқу қабілетіне көз жүгіртеді. Бұл ерекше, өйткені ол 1964 жылы ұстазы Тампуран қайтыс болғаннан кейін, осы жазбадан басқа, Прахладахаританы орындаған жоқ. Оның көптеген Кудияттам, Чакяр Коотху қойылымдары, демонстрациялары, сұхбаттары және т.б. Нью-Дели, Бомбей, Бхопал, Мадрас, Тируваннатпурам және т.б. қалаларындағы Doordarshan орталықтары және All India Radio арқылы жазылған және бүкіл Үндістанда көрсетілуде. Бомбей Doordarshan орталығындағы Гурудың Кутияттам қойылымын өнер сыншысы және ғалым В.К. Нараяна Менонның ағылшын тіліндегі түсіндіруімен бейнелеуі кеңінен мақтауға ие.

There are several films and documentaries featuring Chakyar's Rasa Abhinaya, Koodiyattam performances and life. Mani Madhava Chakyar: The Master at Work (1994, English, Kavalam Narayana Panikar, Central Sangeet Natak Academy, New Delhi) is a biographical film on the life and work of Chakyar. The film contains an interview with Chakyar where he explains the difficulty he had to face from hardliners when he took the traditional art forms outside temple for the first time in 1949. The film contains a session focussed on Rasa abhinaya by Chakyar, where he enacts various Rasas. Parvati Viraham: Mani Madhava Chakyar as Ravana (1993, English, Central Sangeet Natak Academy, New Delhi) features Chakyar as Ravana in the Pārvatī Viraham (separation of Pārvatī) in Koodiyattam form. It shows the Pārvatī Viraham part of the Ascharyachodamani Kutiyattam and includes the Pakarnnattam abhinaya. documentary film; wherein Chakyar has performed as Lord Siva in Classical Indian dance form. Kutiyattam Sanskrit Theater of India (2002, English, Multimedia CD, Farley Richmond (University of Georgia), The University of Michigan Press, USA) contains rare videos of Chakyar's Rasa Abhinaya including glimpses of his Netrabhinaya. The CD also contains the audios of recital of Shlokas and play parts by him. Kudiattam (1986, Hindi, Prakash Jha, India) features Chakyar's abhinaya and shows him explaining the concepts of Kutiyattam and its abhinaya techniques. It also features him teaching etc. This film has won Indian government's National Film Award for Best Arts/Cultural Film (1987). Mani Madhava Chakkiar (1977, English, Classic Films) is a documentary film about Chakyar. It shows his Abhinaya in different Kutiyattams, his Chakyar Koothu performance etc. It also gives a picture of his personal life. Guru Mani Madhava Chakyar (2009, Malayalam, Krishnan Unni, Govt. of Kerala) is a documentary about the guru. This project is by Information and Public Relations Dept. of Govt. of Kerala as part of capturing the eminent personalities in Kerala and to highlight their contribution to the State. Prahladacharitham Chakyar Koothu (1986, audio, Harisree Audios, Kerala) features Chakyar Koothu performance of the prabandha Prahlādacharita, giving a glimpse into Chakyar's ability in narration and recital. It is unique because he did not perform Prahlādacharita after the death of his guru, Thampuran, in 1964, except for this recording. Many of his Koodiyattam, Chakyar Koothu performances, demonstrations, interviews etc. were documented by Doordarshan centres of New Delhi, Bombay, Bhopal, Madras, Thiruvananthapuram etc. and All India Radio and is still being broadcast all over India. Documentation of Guru's Kutiyattam performance by Doordarshan Centre Bombai with English commentary of art critic and scholar V. K Narayana Menon is widely acclaimed.

Өлім және мұра

1990 жылы 14 қаңтарда Чакиар 90 жасында Оттаппаламдағы жеке емханада табиғи себептерден қайтыс болды. Оның денесі Килликкуруссимангаламдағы үйінде толық құрметпен өртеліп, күлі шашылды. Оның кремацияланған жерінде ескерткіш орнатылған. Оның туған және қайтыс болған күндері түрлі мәдени ұйымдар мен институттар түрлі мәдени шаралар, естелік жиындар және Кутияттам фестивальдерімен атап өтіледі. Ол Кераланың ең көп марапатталған суретшілерінің бірі және Чакяр Коотху мен Кудияттамға арналған барлық маңызды сыйлықтардың алғашқы иегері болды. Керала Сангита-Натака Академиясының жыл сайынғы Кудияттам сыйлығы оған құрмет көрсету мақсатында Маани Мадхава Пураскарам деп аталады. Чакярдың көптеген фильмдері бүгінгі күнге дейін Үндістан мен одан тыс жерлердегі көркем кинотеатрларда үздіксіз көрсетілуде. Оның Кутияттам және Чакяр Коотху қойылымдары мен басқа да деректі фильмдері Doordarshan және All India Radio станцияларында тұрақты түрде көрсетіледі (Гуру бұл өнер түрлерін осы медиа үшін алғаш рет көрсетуді бастаған). Әр түрлі қауымдастықтар Чакярға арналған өнер және мәдениет фестивальдарын үнемі ұйымдастырып тұрады.