«Love Letters» - 1945 ж. жазылған танымал ән. Edward Heyman сөзін, Victor Young музыкасын жазған. Nat King Cole, Elvis Presley сияқты әншілер орындаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвард Хейман мен Виктор Янгтың 1945 жылғы "Love Letters" әні, Эдвард Хейманның сөзіне және Виктор Янгтың музыкасына жазылған. Ән алғаш рет 1945 жылдың қазанында шыққан, осы аттас фильмде сөздерсіз пайда болды. Дик Хаймс орындаған ән нұсқасы 1945 жылдың наурыз айында жазылып, Виктор Янг аранжировкалап, дирижерлік етті. "Love Letters" 1945 жылы "Оскар" сыйлығының "Ең үздік ән" номинациясына ие болды, бірақ "It Might as Well Be Spring" әніне есе жіберді. Бұл әнді көптеген әртістер орындады, олардың ішінде Нат Кинг Коул (1957), Кетти Лестер (1962), Элвис Пресли (1966) және Элисон Моет (1987) есімдері ерекше аталады.
1945 song by Edward Heyman and Victor Young
the 1945 song
"Love Letters" is a 1945 popular song with lyrics by Edward Heyman and music by Victor Young. The song appeared, without lyrics, in the film of the same name released in October 1945. A vocal version by Dick Haymes, arranged and conducted by Young, was recorded in March 1945 and peaked in popularity in September. "Love Letters" was subsequently nominated for the Academy Award for Best Original Song in 1945, but lost to "It Might as Well Be Spring" from State Fair. The song has been covered by a number of artists, most notably by Nat King Cole (1957), Ketty Lester (1962), Elvis Presley (1966), and Alison Moyet (1987).
Кетти Лестер нұсқасы
1962 жылы Era Records Кэти Лестердің "Love Letters" әнін, "I'm a Fool to Want You" әнінің орындалуымен бірге сингл ретінде жариялады. Лестердің "Love Letters" әнін жазу кезінде Линкольн Майорга пианино мен органмен аспаптық қосымшалар жасады, ал барабанда Эрл Палмер ойнады. Бұл ән 1962 жылдың басында Billboard Hot 100 хит-парадында 5-орынға жетті. Сондай-ақ, сингл R&B чартында 2-орынды, ал Ұлыбритания сингл чартында 4-орынды иеленді, 1 миллионнан астам данасы сатылды және RIAA тарапынан алтын дискпен марапатталды. 1991 жылы RIAA-ның "Ғасыр әндері" тізімінде 176-шы орынға ие болды. Лестердің орындауы Дэвид Линчтің 1986 жылғы "Көк барқыт" фильмінде, Франк Буттың (Дэннис Хоппер) пәтеріне полиция шабуылы кезінде және осы фильмнің саундтрек альбомында пайда болды.
In 1962, Era Records released Ketty Lester's version of "Love Letters" as a single, backed by her version of "I'm a Fool to Want You". Lester's recording of "Love Letters", which featured Lincoln Mayorga's sparse piano and organ arrangement and Earl Palmer on drums, reached No. 5 on the Billboard Hot 100 in early 1962. The single also reached No. 2 on the R&B chart and No. 4 on the UK Singles Chart, selling over 1 million copies, and was awarded a gold disc by the RIAA. In 1991, it was ranked 176th on the RIAA's list of the Songs of the Century. Lester's version appeared in David Lynch's 1986 film Blue Velvet, playing during a police raid on Frank Booth (Dennis Hopper)'s apartment, and on its accompanying soundtrack album.
Диаграммалар
Диаграмма (1962) Ең жоғары позиция Австралия Kent Music Report 10 Ирландия IRMA 8 Жаңа Зеландия RIANZ 6 Ұлыбритания синглдер тізімі 4 АҚШ Billboard Hot 100 5 АҚШ Billboard Hot R&B 2
Chart (1962)PeakpositionAustralia Kent Music Report10 Ireland IRMA8 New Zealand RIANZ6 UK Singles Chart4 U. S. Billboard Hot 1005 U. S. Billboard Hot R&B2
Элвис Пресли нұсқалары
Элвис Пресли "Love Letters" әнін 1966 жылдың 26 мамырында жазды. Бір аптадан астам соң, 1966 жылдың 8 маусымында RCA әнді сингл ретінде шығарды, ал B жағы "Come What May" болды. "Love Letters" 1966 жылдың 22 шілдесінде Billboard Hot 100 хит-парадында 19-орынға жетті және тек жеті апта ғана хит-парадта тұрды. Бұл жазбаға қатысқан музыканттар: Скоти Мур – электр гитара, Чип Янг – акустикалық гитара, Флойд Крамер – фортепиано, Дэвид Бриггс – орган, Боб Мур – бас гитара, Д.Дж. Фонтана – барабан, Бадди Харман – соққы аспаптары, Бутс Рэндольф және Руфус Лонг – саксофон, ал Пит Дрейк – педальді сталь гитара. Пресли әнді 1970 жылы қайта жазды; бұл кейінгі нұсқа 1971 жылғы "Элвистің сүйіспеншілік хаттары" альбомында пайда болды.
Elvis Presley recorded a version of "Love Letters" on May 26, 1966. Just over a week later, on June 8, 1966, RCA released the song as a single, with "Come What May" as the B side. "Love Letters" peaked at No. 19 on the Billboard Hot 100 on July 22, 1966, staying on the chart for only seven weeks. Musicians on this recording included Scotty Moore on electric guitar, Chip Young on acoustic guitar, Floyd Cramer on piano, David Briggs on organ, Bob Moore on upright bass, D. J. Fontana on drums, Buddy Harman on percussion, Boots Randolph and Rufus Long on saxophone, and Pete Drake on pedal steel guitar. Presley re recorded the song in 1970; this later version appears on the 1971 album Love Letters from Elvis.
Элисон Моет нұсқасы
1987 жылы Элисон Мойет әннің жеке нұсқасын альбомға енбеген сингл ретінде шығарды. Ол Ұлыбританияда 4-орынға ие болды және 12 апта бойы хит-парадтарда қалды. Синглді насихаттау үшін музыкалық видео түсірілді, онда Dawn French және Jennifer Saunders қатысты. 2013 жылы The Quietus журналына берген сұхбатында Мойет "Love Letters" әнін хит болатынын білгендіктен жазғанын айтты: "«Love Letters» және «Weak in the Presence of Beauty» – қазір маған ұнамайтын екі ән, екеуінің де кінәсі менде. Мен оларды таптым. Сол кезде мен өзімді ақылды сезіндім, хит дегеннің не екенін білемін деп ойладым". 2004 жылы ол BBC телеарнасына: "Менің «Love Letters» және «That Ole Devil Called Love» әндерім жақсы қабылданғаннан кейін, маған джаз дивасы болуға қысым түсті". Ән шыққаннан кейін Music & Media басылымы Мойеттің нұсқасын «көңіл күйлі» және «азаматтық қолдауға ие» деп сипаттады. Smash Hits журналының қонақ рецензенты Zodiac Mindwarp әнді «өте жақсы орындалған» деп тапты, бірақ ол Simply Red әнін еске салады. Record Mirror басылымынан Кэрол Линфилд Мойеттің орындалуын «жалықтыратын» және «баяу әрі ақымақ кавер» деп сынады.
In 1987, Alison Moyet released her own version of the song as a non album single. It reached No. 4 in the UK and remained in the charts for twelve weeks. A music video was filmed to promote the single and featured Dawn French and Jennifer Saunders. Speaking to The Quietus in 2013, Moyet revealed she recorded "Love Letters" as she knew it would be a hit: "'Love Letters' and 'Weak in the Presence of Beauty' – neither song I enjoy now – they're both my fault. I found them. That was when I was feeling smart, thinking that I knew what a hit was." She also told the BBC in 2004: "After my versions of 'Love Letters' and 'That Ole Devil Called Love' did well, there was definite pressure for me to become some sort of jazz diva." Upon release, Music & Media described Moyet's version as "moody" and "sparsely backed". Zodiac Mindwarp, as guest reviewer for Smash Hits, felt the song was "very well done" but reminiscent of Simply Red. Carole Linfield of Record Mirror criticised Moyet's rendition as "dreary" and a "slow and dopey cover".