Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Адамжи Пирбхай (13 тамыз 1845 – 11 тамыз 1913) – үнді бизнес магнаты, меценат және Британдық Үндістандағы Бомбей қаласындағы Дауди Бохра қауымының мүшесі.
Sir Adamji Peerbhai (13 August 1845 – 11 August 1913) was an Indian business magnate, philanthropist and member of the Dawoodi Bohra community based at Bombay in British India.
Өмірбаян
Адамжи Пирбхай 1846 жылы Британдық Үндістанның Гондал княздік мемлекетінің (қазіргі Гуджарат) Дхораджи қаласында Қадыр бабай мен Сакина Бану Пирбхойдың өте кедей Давуди Бохра отбасында дүниеге келген. Бір кезде ол мақта зауыттарында 15 000-нан астам жұмысшыны жұмысқа орналастырды және Екінші Буер соғысы кезінде британдық сарбаздардың шатырлары мен хаки формалары үшін қолданылған кенептерді жеткізді. Ол британдық сарбаздарға арналған мыңдаған шатырлар мен аяқ киімдерді шығаратын бірнеше зауыттарды құрды, сондай-ақ Азиядағы ең ірі тері зауыттарының бірі – Батыс Үндістан тері зауытының иесі болды. Ол алғашқыда кеме жасаумен айналысып, кейін сауда және коммерциялық қызметке көшкен деп есептеледі. Адамжи Пирбой 1897 жылы Мумбайдың алғашқы үнді шерифі болып тағайындалды және сондай-ақ Әділет Тәлімгері (Justice of Peace) лауазымына ие болды. Кейін Пирбой бір уақытқа Мұсылман Лигасының бірінші президенті болды және 1907 жылғы желтоқсанда Карачиде өткен оның алғашқы сессиясына төрағалық етті. 1900 жылы оған «Қайсар-и-Хинд» атағы берілді. 1907 жылы ол британ үкіметінен рыцарь атағын алып, «Сер» атағымен марапатталды. Сауатсыз болғанына қарамастан, Сер Адамжи Мұхаммедтік Білім беру Конференциясының алғашқы президенті болып сайланды. Бохра қауымында оны «Рафиуддин» деп те атады, 49-шы Дай, Сайдна Мұхаммед Бурхануддин оған «Рафиуддин» атағын берген. 1892 жылы Бомбей штатының көптеген аймақтарында оба эпидемиясы болды. Пирбой дәрігерлерді тағайындап, шетелден вакциналар мен дәрі-дәрмектер әкеліп, Аманбай қайырымдылық ауруханасында халыққа тегін емдеу көрсетті. Оның басқа да қайырымдылық істеріне 1877 және 1897 жылдары Гуджараттағы құрғақшылық кезінде азық-түлік тарату, 1866 жылы Бурханпурдағы көмек көрсету шаралары, Йемендегі көмек көрсету жұмыстары, Мекке, Медина, Кербалада демалыс үйлерін салу, Катхиаварда жетімдер үйін ашу, кем дегенде 27 мектеп ашу және Алигарх Мұсылман Университетіндегі Уэльс Принці Ғылым Институтын құруға қаржы жұмсау кірді.
Adamji Peerbhhai was born in 1846 in Dhoraji, Princely State of Gondal, British India (now Gujarat), in a very poor Dawoodi Bohra family to Qadir bhai and Sakina Banu Peerbhoy. At one point he employed more than 15,000 workers in his cotton mills and supplied the canvas used for the tents and khaki uniforms of the British soldiers during the Second Boer War. He established several factories manufacturing thousands of tents and shoes for British soldiers and was also the owner of the Western Indian Tanneries, one of the largest tannery in Asia. It is thought that he first made his money from shipbuilding, and then diversified into trade and commercial interests. Adamji Peerbhoy became appointed as the first Indian Sheriff of Mumbai in 1897 and was also appointed as Justice of Peace. Later, Peerbhoy became the first president of the Muslim League for a time, presiding over its first session in Karachi in December 1907. In 1900 he was honoured by the title of `Qaisare Hind'. In 1907 he was made a knight and given the title of `Sir’ by the British Government. Though an illiterate, Sir Adamji was honoured by Mohammedan Educational Conference to be its first president. He was also known as 'Rafiuddin' in the Bohra community, the 49th Dai, Syedna Mohammed Burhanuddin had conferred title of `Rafiuddin’ on him. In the year 1892, plague hit numerous parts of the Bombay State. Peerbhoy appointed doctors, arranged for vaccines & medicines from abroad and treated the public free of cost at the Amanbai Charitable hospital, for the sake of the nation. Among his other philanthropic works were distribution of grain during drought of Gujarat in 1877 and 1897, relief works at Burhanpur in 1866, relief works in Yemen, building of rest houses in Mecca, Medina, Karbala, starting orphanage in Kathiawar, starting at least 27 schools and funding establishment of Prince of Wales Science Institute at Aligarh Muslim University, to name a few. which linked Matheran and Neral.