Кіріспе

DC Comics баспасының Vertigo Comics (DC Vertigo немесе жай ғана Vertigo деп те аталады) – 1993 жылы редактор Карен Бергер құрған американдық комикс баспасы. Vertigo-ның мақсаты – DC-нің негізгі басылымдарының шектеулеріне сәйкес келмейтін, ересектерге арналған мазмұнды комикстерді (мысалы, жалаңаш суреттер, есірткі қолдану, дөрекі тіл, зорлық-зомбылық) шығару арқылы шығармашылық еркіндікке мүмкіндік беру болды. Оның құрамына DC ғаламындағы компанияның комикстері (мысалы, The Sandman және Hellblazer) мен авторлық құқығы бар туындылар (мысалы, Preacher, Y: The Last Man және Fables) кірді. Vertigo 1980-ші жылдардағы DC-нің ересек оқырмандарға арналған басылымдарынан өркендеді, ол DC The Saga of the Swamp Thing комиксін Комикс кодексіне ұсынуды тоқтатқаннан кейін басталды. 1986 жылы шыққан екі ересектерге арналған лимиттік серия – Batman: The Dark Knight Returns және Watchmen – сәтті болғаннан кейін, Карен Бергер редакциялаған DC-нің ересектерге арналған комикстері көбейді. 1992 жылы DC-нің ересек оқырмандарға арналған басылымдары редакциялық тұрғыдан негізгі басылымдардан бөлінді және Бергерге жеке басылым ашуға рұқсат берілді. Vertigo 1993 жылдың қаңтар айында қолданыстағы және жаңа сериялардың қосындысы ретінде іске қосылды. Алғашқы түпнұсқа Vertigo комиксі – Death: The High Cost of Living, Sandman кейіпкері Өлім туралы әңгіме. Басында қорқыныш және фантастика жанрындағы комикстерді басып шығарғанмен, уақыт өте келе Vertigo қылмыс, әлеуметтік тақырыптар, фантастика, өмірбаян және басқа жанрлардағы туындыларды жариялады. Сонымен қатар, Vertigo DC-нің басқа басылымдарында бұрын жарық көрген V for Vendetta және Transmetropolitan сияқты комикстерді де қабылдады. Солтүстік Америкада комикс дүкендері арқылы ай сайын сатылатын серияларды жинақтап, кітап дүкендерінде сатуға арналған басылымдар түрінде шығару моделін Vertigo алғаш рет енгізді. DC-нің ең танымал және ұзақ өмір сүрген басылымы ретінде, бірнеше Vertigo комиксі комикс индустриясының Eisner сыйлығын жеңіп алды, соның ішінде «үздік үздіксіз серия» номинациясын, және фильмдер мен телесериалдарға бейімделді. 2010 жылдары басылымның танымаллығы төмендеді, себебі Hellblazer және Swamp Thing сияқты кейбір комикстер DC-нің негізгі басылымдарына қайта қосылды, ал Бергер 2013 жылы кетіп қалды. Бергер кеткеннен кейін бірқатар редакциялық өзгерістер жасалды, нәтижесінде 2018 жылы басылым DC Vertigo ретінде қайта іске қосылды, бірақ қайта іске қосу көптеген қиындықтарға тап болды, соның ішінде көптеген комикстер тоқтатылды. 2020 жылдың қаңтарында DC Comics компаниясы барлық комикстерін бір бренд астында шығару жоспарының аясында Vertigo басылымын тоқтатты, ал DC Black Label ересек оқырмандарға арналған басылым ретінде оның орнын басты.

Даму

Vertigo 1993 жылы әдебиет және өнер тарихы пәнін оқыған Карен Бергердің жетекшілігімен құрылды, ол 1979 жылы DC Comics-ке редактордың көмекшісі болып келген еді. Бергер DC-де жұмыс істеген кезінен бастап, 1981 жылы «Сырлы үй» сериясымен бастап, Vertigo-ға дейінгі туындыларын редакциялады. 1984 жылы ол Алан Мурдың «Swamp Thing» комиксінің редакторын «Swamp Thing» комиксінің авторы Лен Вайннан қабылдады, ал 1986 жылы «DC-нің британдық байланыс адамы» болып тағайындалды. Ол DC-нің Vertigo құрылғанға дейінгі комикстеріне жеті жылдан кейін Vertigo-ның құрылуы мен дамуына зор үлес қосатын Нил Гейман, Джейми Делано, Питер Миллиган және Грант Моррисон сияқты маманды әкелді. Ол «олардың сезімталдығы мен көзқарасы американдық комикс авторларының көпшілігіне қарағанда жаңарып, ерекше және ақылды болды» деді. Ол сонымен қатар «Kid Eternity», «Black Orchid» (Гейманның DC үшін алғашқы жұмысы) және «The Books of Magic» сияқты шектеулі серияларды да редакциялады. Мұқабаларында «Ересек оқырмандарға арналған» деген белгісі бар осы алты комикс, комикс оқырмандары «Бергерверс» деп атаған күрделі және әсерлі стильді бөлісті. 1992 жылы Левиц, баспагер Женетт Кан және бас редактор Дик Джорданомен өткен редакциялық кеңесте Бергерге осы комикстерді, Бергердің айтуынша, «комикстерде жаңаша әрекет ететін және ортаның «жетілуіне» көмектесетін» жаңа басылым астына қоюға міндеттелді. Сонымен қатар, Disney Comics және бұрынғы DC редакторы Арт Янг Disney-дің ересектерге арналған «Touchstone Pictures» студиясына ұқсас «Touchmark Comics» деп аталатын жаңа басылымды дамытып жатты. Алайда, 1991 жылы «Disney Implosion» деп аталған оқиғадан кейін бұл жоба тоқтатылды. Янг және оның жұмыстары Vertigo-ға қосылды, бұл Бергерге «Enigma», «Sebastian O», «Mercy» және «Shadows Fall» сияқты шектеулі сериялар арқылы басылымның жоспарларын кеңейтуге мүмкіндік берді.

Бастапқы жыл

Vertigo 1993 жылдың қаңтарында бұрынғы, жалғасып жатқан сериялардың жаңа баспа астында жаңғыруымен, жаңа жалғасып жатқан және шектеулі сериялармен, сондай-ақ бір томдық жинақтармен немесе графикалық романдармен іске қосылды. Олардың алғашқы жылдық жоспары – әр ай сайын екі жаңа атауды жариялау, олар жалғасып жатқан/шектеулі сериялар немесе жеке шығарылымдар болатын. Қазіргі сериялардың (жариялану күні 1993 жылдың наурызы) арасында – Shade, the Changing Man (#33 бастап), The Sandman (#47), Hellblazer (#63), Animal Man (#57), Swamp Thing (#129) және Doom Patrol (#64, жаңа авторы Рейчел Поллак). "Vertigo" баспасынан шыққан алғашқы комикс – Нейл Гейман мен Крис Бачалоның үш бөлімді "Өлім: өмір сүрудің жоғары құны" сериясының бірінші саны. Екінші жаңа атау – Питер Миллиганның (сонымен қатар Shade, the Changing Man авторы) жазып, Грант Моррисонның бұрынғы "Kid Eternity" сериясының суретшісі Дункан Фегредо салған, бастапқыда Touchmark-ті іске қосу жоспарланған 8 бөлімдік "Enigma" шектеулі сериясының бірінші саны. Бұл оқиғаны шара жоқ "маркетингтік амал" деп оқиға редакторының бірі Лу Статис қорғады, ол көбінесе "қатыгез манипуляциялар" болатын кроссовер оқиғаларын ұнатпайтынын, "Балалар крестовый жорығының" маркетингтен емес, авторлардың ойларынан туғанын, демек, манипуляциялық емес, "оқиғаға бағытталған" екенін жазды. Алайда, бұл кроссовер жылдық оқиғаға айналмады, тіпті Vertigo серияларымен байланысты "жылдықтар" осы оқиғадан кейін сирек қайта пайда болды. DC-нің басқа баспаларында бұрын жарық көрген, бірақ Vertigo-ның жалпы сипатына сәйкес келетін туындылар осы баспа астында қайта басылды. Оларға V for Vendetta, Vertigo-ның жалғасып жатқан бастапқы сериясының бұрынғы нөмірлері, сондай-ақ Transmetropolitan (алғашқыда DC-нің қысқа ғұмырлы sci-fi Helix баспасы астында) және A History of Violence (алғашқыда Paradox Press желісінің бөлігі) сияқты тоқтатылған баспалардан шыққан кітаптар кірді. Жаңадан бастау алған сериялардың екеуі ұзаққа созылмады: Kid Eternity 16 санынан кейін тоқтатылды, ал Black Orchid тек 22 санымен жалғасты. Sandman Mystery Theatre және көптеген бұрынғы сериялар бірнеше жыл бойы жалғасты, соның ішінде Sandman жоспарланған #75 санымен аяқталды. Hellblazer 2013 жылдың ақпан айында #300 санымен тоқтатылып, бастапқы жалғасып жатқан сериялардың соңғысы болды. Бергер 1992, 1994 және 1995 жылдары "Сандман", "Шейд", "Кид Этернити", "Книга магии", "Өлім: өмір сүрудің жоғары құны" және "Сандман Мистир Театры" сияқты алғашқы және ертедегі Vertigo туындылары бойынша редакциялық жұмысы үшін Айснер сыйлығын жеңіп алды.

Орта кезең

Бастапқыда жалғасып келе жатқан сериялар аяқталып, оларды алмастыру үшін жаңа сериялар іске қосылды, олардың сәттілігі әртүрлі болды. «The Sandman» сериясы аяқталғаннан кейін «The Dreaming» (1996–2001) және Нил Гейманның сериясының кейіпкерлері туралы басқа авторлар жазған әңгімелер жинағы «The Sandman Presents» онымен алмастырылды. Басқа ұзаққа созылған сериялар: Грант Моррисон және әртүрлі суретшілердің «Көрінбейтіндер» (1994–2000); Гарт Эннис пен Стив Диллонның «Преacher» (1995–2000); Уоррен Эллис пен Дарик Робертсонның «Transmetropolitan» (1997–2002); Брайан Аццарелло мен Эдуардо Риссоның «100 Bullets» (1999–2009); Майк Кери, Питер Гросс және Райан Келлидің «Lucifer» (2000–2006); Брайан К. Воган мен Пиа Гюраның «Y: The Last Man» (2002–2008); Фабио Мун мен Габриэль Баның «Daytripper» (2010); Брайан Вуд пен Рикардо Бурчиеллидің «DMZ» (2005–2012); және Билл Уиллингхэм, Марк Бэкингем және басқа да суретшілердің «Fables» (2002–2015) сериялары, оның ішінде Уиллингхэм, Лила Стургес (Мэттью Стургес ретінде белгілі), және әртүрлі суретшілердің «Jack of Fables» (2006–2011) және Уиллингхэм мен әртүрлі суретшілердің «Fairest» (2012–2015) спин-оффтары жарық көрді. 2003 жылы Vertigo баспасы 10 жылдығын тойлады. 2003 жылғы сәуірден 2004 жылғы ақпанға дейінгі (демек, 2003 жылғы ақпан мен желтоқсан аралығында жарық көрген) кітаптарының мұқабаларына Vertigo X белгісі қойылды. Бұл арнайы атау 2003 жылғы сәуірде жарық көрген «Vertigo X Anniversary Preview» атты 48 беттік арнайы нұсқада пайда болды, онда Vertigo-ның болашақ жобалары көрсетілді және Питер Миллиган мен Майк Оллредтің «Shade, the Changing Man» туралы қысқа әңгімесі жарияланды. Басқа жобалардың ішінде Джилл Томпсонның «Мұз маусымы» сюжетінің манга стиліндегі алғашқы нұсқасы және Гайманның мифологияға оралуы – «Сандмен: Endless Nights» атты қысқа әңгімелер жинағы бар болатын. Бергер Vertigo желісінің барлық бағытын қадағалап, 2006 жылғы шілдеде «Vertigo» журналының «Аға вице-президенті – Атқарушы редакторы» лауазымына көтерілді. Оның тағайындалуы 2005 жылы Vertigo-ның «Американың төртінші ірі комикс баспасы» делінген кезде орын алды, ал Пол Левиц оны «Vertigo-ны комикстердің жетекші шығармашылық және коммерциялық жетістіктерінің біріне айналдырғаны үшін» жоғары бағалады.

Дауыс айну

Vertigo Voices-те авторлық құқығы бар "ерекше бір реттік оқиғалар" ұсынылған. Face (қаңтар 1995) Питер Миллиган мен Дункан Фегредоның пластикалық хирургияға байланысты қорқынышты оқиғасы. Tainted (ақпан 1995) Джейми Делано мен Аль Дэвисонның жасырылған естеліктер, шантаж және кісі өлтіру туралы Кафкалық әңгімесі. Kill Your Boyfriend (маусым 1995) Грант Моррисон мен Филип Бонд (Д'Исраэлимен бірге) – басты кейіпкер жаңа, кісі өлтіруге бейім, жаман жігітінің бейнесін қабылдайды. The Eaters (қараша 1995) – Миллиган мен Дин Ормстонның каннибализммен айналысатын қара комедиясы.

Редакциядағы өзгерістер, "қайта іске қосу" және тоқтату

Карен Бергер 2013 жылдың наурыз айында компаниядан кетті. Бергердің «Вертиго» баспасындағы орнын 1993 жылдан бері осы баспаға редактор ретінде жұмыс істеген Шелли Бонд баспалады. Алайда, 2016 жылы DC «қайта құрылымдау» жүргізіп, Бондтың лауазымын жойды, ал «Вертиго» қадағалауы Джейми С. Ричке берілді. 2017 жылдың мамырына дейін Марк Дойл жаңа редактор болды. 2018 жылы DC Comics «DC Vertigo» деп аталған «жалпыға ортақ қайта іске қосу және брендтік жаңару» туралы хабарлады, онда Дойлдың редакторлығымен келер жылға жоспарланған 11 жаңа атау және маусым айында жарияланған жеті жаңа серия болды. Қайта іске қосу кезінде бірқатар қиындықтар туды. Эрик М. Эскивель мен Рамон Виллалобостың «Шекаралық қала» комиксі иммиграция және латиноамерикандық мәдениет тақырыптарына арналған, ал Эскивель комикс жарыққа шығар алдында өлім жанамалары алды. Серия сыншылар тарапынан жақсы қабылданды, бірақ төрт саны жарық көргеннен кейін Эскивель бұрынғы серігіне қатысты сексуалдық және эмоционалдық зорлық-зомбылық жасады деген айыптауларға ұшырады. Виллалобос және түсші Тамра Бонвиллен жобадан бас тартты, ал DC комикске дайын болған сандарды қоса алғанда, комикс тоқтатылды. Осы арада Марк Рассел мен Ричард Пейстің «Екінші келу» комиксі христиандар мен консерваторлар тарапынан сынға ұшырады, олар Иса Мәсіхтің қазіргі заманғы супергероймен бірге тұратын үйге қайтып келуі туралы комикс идеясын құрметсіздік және дінге қарсы деп санады. Комикс алғашқы саны жарық көрмей тұрып тоқтатылды, ал Рассел мен Пейс кейіннен осы комиксті Ahoy Comics арқылы жариялады. Тина Хорн мен Майк Даулингтің «Қауіпсіз секс» комиксі де дебют жасамай тұрып тоқтатылды, кейін Image Comics баспасында «SFSX» деген атпен жарық көрді. DC Comics 2020 жылдың қаңтар айында «Вертиго» баспасын жапты. Балалар мен жасөспірімдерге арналған «DC Zoom» және «DC Ink» баспалары да жойылды. Жаңа жоспар бойынша компанияның барлық комикстері «DC» брендімен жарық көреді және оқырманның жас ерекшеліктеріне сәйкес жіктеледі: «DC Kids» (8–12 жас), «DC» (13+), және «DC Black Label» (17+). «The Sandman Universe» атты жаңа бренді «Sandman» комикстеріне қатысты атаулар сақтап қалды.

Ерте жазушылар

Алан Мур «Swamp Thing» және Джон Константинді жасауымен тығыз байланысты, бірақ ол ешқашан Vertigo баспасында жұмыс істеген жоқ, 1980 жылдардың соңында DC бас компаниясында жұмыс істеуге бас тартты. Оның «Swamp Thing» жұмысы мен «V for Vendetta» қайта басып шығару макси-сериясы Vertigo TPB шығарған кезде ретроспективті түрде жиналды. Грант Моррисон «Animal Man» және «Doom Patrol» Vertigo іске қосылғанға дейін тастап кетті, бірақ олардың осы атаулардағы жұмысы жиналған кезде «Vertigo» деп таңбаланды. Олар 1994 және 2000 жылдар аралығында «Көрінбейтіндер» атты үш томдық туынды жазды. Сонымен қатар, олар бірнеше жеке шығарылымдар мен мини-сериалдарды жасады, соның ішінде «Sebastian O» (1993), «Құпия ойын» (1994), «Сіздің жігітіңізді өлтіріңіз» (1995), «Doom Patrol» спин-оффы «Flex Mentallo» (1996), «The Filth» (2002–03), «Seaguy» (2004), «Vimanarama» (2005), «We3» (2004–05) және «Joe The Barbarian» (2010). Нил Гайман Vertigo-дан төрт жыл бұрын DC Comics-тің «The Sandman»-ын шығарумен танымал болды, бұл атау Vertigo-ның бастапқы желісінің тірегі болды. Оның «Death» мини-сериясы Vertigo-ның іске қосылуының бір бөлігі болды, ал оның алғашқы «The Books of Magic» мини-сериясындағы жұмысы (DC атағы ретінде де шығарылды, 1990–91) жас сиқыршы Тимоти Хантерді қамтыған сол есімді ұзаққа созылған «Vertigo Universe» сериясының негізін қалады. Питер Миллиган Vertigo-ның іске қосылуына екі атау қосты. Оның «Shade, the Changing Man» 1991 жылы, Vertigo-ға дейін шығарылды және 1996 жылға дейін 70 нөмірді шығарды, ол кезде ол Vertigo таңбасына ие болды. Ол сондай-ақ сегіз нөмірлі «Enigma» (1993) мини-сериалдың авторы болды. Миллиган мен Бретт Эвинстің 1989 жылғы «Skreemer» шағын сериясы кейіннен Vertigo жинағына енгізілді. Миллиган сонымен қатар «Human Target» мини-сериясын және жалғасып жатқан серияларды жазды, «Vertigo Voices» суб-типі үшін «The Eaters» және «Face» сериалдарын түсірді, және басқа да бірнеше мини-сериалдар, соның ішінде «The Extremist», «Tank Girl: The Odyssey», «Egypt», «Girl», «The Minx» және «Vertigo Pop! : London». Мур өзі Джейми Деланоны «Hellblazer» үшін ұсынды. Делано 1991 жылы Vertigo іске қосылғанға дейін сериядан шығып, сол кезде «Animal Man» сериясын жазып жүрді. Оның басқа Vertigo жұмыстарына «Outlaw Nation», «Ghostdancing» және екі «Hellblazer» мини-сериалы, «The Horrorist» және «Hellblazer Special: Bad Blood» кіреді. Гарт Эннис Деланодан «Hellblazerді» алып, оны Vertigo іске қосылған кезде жазды. Эннистің ең танымал Vertigo жұмысы - оның және суретші Стив Диллонның авторлық құқығына тиесілі «Preacher», ол 66 саны мен 1995 және 2000 жылдар аралығында алты арнайы бөлімін өткізді. Эннис сондай-ақ Vertigo үшін бірнеше мини-сериал жазды, соның ішінде «Goddess» (1995–96), «Pride & Joy» (1997), «Unknown Soldier» (1997), және «Adventures in the Rifle Brigade» (2001–02), сондай-ақ 2001 және 2003 жылдар аралығында сегіз жеке «War Stories» оқиғасы. Оның Vertigo-ға дейінгі екі еңбегі — «True Faith» («Crisis» журналында серияландырылған) және DC/Helix-тің төрт санындағы «Bloody Mary» (1996–7) — Vertigo лейблімен шығарылған жинақтар болды. Рейчел Поллак, ол «Doom Patrol» жазды, Vertigo іске қосылған кезде, сол атауды 87-ші нөмірге дейін (1995 ақпан), соңғы санына дейін жалғастырды. Ол алғашқы ашық транссексуал супербатыр Коагуланың тууымен танымал. Ол сондай-ақ екі «Vertigo Visions» арнайы шығарылымдарын жазды — 1993 жылғы «The Geek» және 1998 жылғы «Tomahawk». Нэнси А. Коллинз, «Swamp Thing» #110–138 (1991 тамыз – 1993 желтоқсан) романын жазған, сондай-ақ 1996 жылы бір рет түсірілген «Dhampire: Stillborn» романын жазған. Мэтт Вагнер «Vertigo» сериясының алғашқы «Sandman Mystery Theatre» романын жазды және «Sandman Midnight Theatre» арнайы шығарылымын Нейл Гейманмен бірге жазды. Вагнер кейін 29-шы нөмірдегі «Madame Xanadu» сериясын жазды.

Кейінгі жазушылар

Джон Ней Рибер өзінің туындыларының көп бөлігін Vertigo үшін жасады, 1994 және 2000 жылдар аралығында компания үшін ғана жұмыс істеді. Рибер «Сиқыр кітаптары» сериясының алғашқы елу санынан (1994 жылдың мамырынан 1998 жылдың шілдесіне дейін) және көптеген мини-серияларды жазды, олардың көпшілігі кеңейтілген Vertigo әлемінде (әсіресе Sandman / Сиқыр кітаптары бөлімдерінде) орын алды. «Мифтер: Соңғы тур» (1996–97), «Hellblazer / Сиқыр кітаптары» (1997–98), «Тренчкот бригадасы» (1999), «Сиқыр кітаптары: Моллидің әңгімесі» (1999). Рибердің «Көлденең көлеңкелер» (суретші Джон Ван Флитпен бірлесіп) – шындыққа негізделген, оқиғаны «суперқаһармандар әлемінде ойналғаннан гөрі әлдеқайда қорқынышты» ететін қорқынышты оқиға. Рибердің DC үшін жасаған «Tell Me Dark» Vertigo-да жұмсақ мұқабамен шығарылды, сондай-ақ ол әртүрлі антологияларға үлес қосты. J. M. DeMatteis өзінің комикс мансабын DC-нің «House of Mystery» басылымында, Vertigo құрылғанға дейін он жылдан астам уақыт бұрын бастады, кейіннен оның ұсынған Touchmark жобаларының арқасында ең алғашқы Vertigo авторларының бірі болды. ДеМаттистің «Mercy one shot» және «The Last One» мини-сериялары 1993 жылы жарық көрді, содан кейін екі авторлық Epic Comics жобасының қайта басылымдары жарық көрді: оның 1985–87 жылдарғы авторлық макси-сериясы «Moonshadow» 1994 және 1995 жылдар аралығында қайта басылды, ал «Blood: A Tale» мини-сериясы 1996–97 жылдары қайта басылды. ДеМаттис сондай-ақ Vertigo үшін «Таңғажайып іздеушілер» (1996–97) басылымының он бес санына авторлық құқық берді. Майк Кери өзінің американдық комикс мансабын 1990 жылдардың ортасында Caliber Comics-пен бастады, 1999 жылдың наурыз айында «Sandman Presents: Lucifer» мини-сериясының алғашқы санымен танымал болды, бұл бір жылдан кейін жалғасып жатқан серияға және Кериге айтарлықтай мақтау мен жобаларға әкелді. Екінші «Sandman» мини-сериясы «Sandman Presents: Petrefax» (2000) көп ұзамай жарық көрді, содан кейін 2000 жылдың маусымында «Lucifer» дебют жасады. Нейл Гейманның «Sandman» спин-офын шығару оның атауы мен басты кейіпкеріне байланысты оңай болған жоқ, бірақ Кэри оны 75 санына тең «Sandman» үшін (және 2002 жылғы бір реттік басылым: «Nirvana») 6 жыл бойы басқара алды. Осы уақыт аралығында Кэри сондай-ақ «Sandman Presents: The Furies» (2002) OGN-нің қатты мұқабасын, 2002 және 2006 жылдар аралығында «Hellblazer» басылымының 40-тан астам саны мен 2005 жылғы «Hellblazer» түпнұсқалық графикалық романы «All His Engines» жазды. Ол сондай-ақ «Sandman» емес мини-серия «My Faith in Frankie» (2004), Нил Гейманның «Neverwhere» (2005–06) комикс адаптациясы және «God Save the Queen» (2007) OGN жазды. 2007 жылы ол «Crossing Midnight» (2007–08) және «Faker» (2007–08) сериалдарын іске қосты. Брайан К. Воганның Vertigo-дағы алғашқы жұмысы 2000 жылғы «Winter's Edge #3» антологиясындағы қысқа әңгіме болды, ол «Swamp Thing» (vol. 3) (2000–01) басылымын, 20 санымен жарыққа шығарды. 2002 жылдың қыркүйегінде оның (және Пиа Герраның) «Y: The Last Man» басылды. Ол 2008 жылдың наурызына дейін 60 санынан тұрады. Воган сондай-ақ 2006 жылы Vertigo үшін «Бағдадтың мақтанышы» OGN жазды. Эд Брубейкердің Vertigo-дағы алғашқы жұмысы «Vertigo Visions» Prez one shot (1995) болды, ал бірнеше антологиялық басылымдарға аралық үлес қосқаннан кейін оның «Scene of the Crime» (1999) басылымы, тиімді түрде оның кейінгі қылмыс комикстерінің негізін қалады. Оның келесі Vertigo жобасы, апокалиптикалық «Deadenders» (2000–01) сериясы 16 санынан өтті, ал Брубейкер бас компания DC үшін «Batman» және «Detective Comics» үшін жазды. Оның 2001 жылғы мини-сериясы «Sandman Presents: The Dead Boy Detectives» кейбір «Sandman» кейіпкерлерінің оқиғасын айтып берді, кейіннен оны Джилл Томпсон манга түрінде қайта айтып берді (2005). Брубейкер кейіннен өзінің «Vertigo / қылмыс» сезімталдығын WildStorm, Icon және DC және Marvel ғаламдарының негізгі ағымына енгізді. Билл Уиллингэм 1999 жылы шағын баспасөз жұмыстарының көптігінен кейін Vertigo-ға келіп, өзінің покер мини-сериясын іске қосты. «Ұсыныс ойыншысы» (1999–2000) және «Sandman» әлеміне бір рет шпиондық пароди, «Sandman Presents: Merv Pumpkinhead, Agent of D. R. E. A. M.» (2000) және «The Dreaming» сериясына бір рет үлес қосу. Екінші «Sandman» бір түсірілім, «The Sandman Presents: Армандар туралы сіз әрқашан білгіңіз келгеннің бәрі» (2001), сонымен қатар 4 нөмірлі мини-серияға әкелді, «Sandman Presents: The Thessaliad» (2002). Уиллингхемнің ең танымал жұмысы 2001 жылдың шілдесінде «Fables» (суретші Лан Мединамен) дебютімен көп ұзамай пайда болды. 2004 жылы ол «Sandman Presents: Thessaly: Witch for Hire» арқылы «Sandman» әлеміне оралды, ал 2006 жылы Vertigoesque сиқырлық, бірақ негізгі DCU басылымы «Shadowpact» және «Fables» серігі «Jack of Fables» сериясының тұсаукесерін көрді. 2008 жылдың шілдесінде «Fables» өзінің іске асырылуындағы маңызды бұрылыс нүктесіне жақындаған кезде Уиллингэм Лила Стерджеспен (ол кезде Мэтью Стерджес деп аталатын) «House of Mystery» басылымын Vertigo атағы ретінде қайта іске қосты. Vertigo үшін жазған басқа да елеулі адамдар: Кайл Бейкер, Уоррен Эллис, Дэвид Лапхэм, Марк Миллар, Брайан Ацарелло, Пол Поуп, Джеймс Робинсон және Брайан Вуд.

Суретшілер

Бірнеше суретшілер Vertigo үшін көптеген маңызды жұмыстар жасады, олардың бірнешеуі (Стив Диллон, Пиа Гера, Эдуардо Риссо және Дарик Робертсон) негізінен жеке авторлық құқыққа тиесілі туындылар бойынша ұзаққа созылған жұмыстарды жасады (Гераның жағдайында, Y: The Last Man оның бүгінгі күнге дейінгі өнімдерінің шамамен 80% құрайды), ал басқалары бірнеше туындылар бойынша жұмыс істеді. Vertigo-ның негізгі Universe туындылары, The Sandman, Hellblazer және Swamp Thing, әсіресе көркемдік тұрғыдан алуан түрлі болды және көптеген таланттарға үй болды, ал көптеген авторлық мини-сериалдар Vertigo үшін көптеген жеке тұлғалардың жұмысын жасады. Питер Гросс, "Балалар крестовый жорығы" кроссоверіндегі Тимоти Хантер туралы әңгімені қаламмен суреттеу және бояудан бұрын, Swamp Thing және Shade the Changing Man (#36, 1993 жылғы маусым) алғашқы Vertigo санында жұмыс істеді, Аркана жылдық басылымы (1994 жылғы қаңтар). Бұл жаңадан басталган "Сақшылық кітаптары" сериясында тұрақты бояушы рөліне әкелді, ол #6 санымен тұрақты қаламгер және бояушы болып, оның көп бөлігімен қалады, соңғы 25 санын (1998–2000) жазып, суреттеді. Гросс сондай-ақ Рейбердің "Мифтер" бір реттік басылымын бояды және бірінші "Фейри кітаптары" мини-сериясының (1997) толық көркемдік жұмыстарын және келесі жылғы "Фейри кітаптары: Оберонның ертегісі" (1998) қаламдарын ұсынды. "Сақшылық кітаптарынан" кейін Гросс Lucifer-ге көшті (5-саннан бастап, 2000 жылғы қазан) және қалған 56 санын қаламмен суреттеді, сондай-ақ бірнешеуін бояды. Сондай-ақ, ол 2005 жылғы "Константин: ресми киноға бейімделуі" және Дуглас Рашкоффтың 2006–2007 жылдар аралығындағы "Завещание" кітабының бірнеше сандарын суреттеді. Дин Ормстон Vertigo туындылары үшін өзінің суреттерінің үлкен бөлігін жасады, соның ішінде "Соғыс уақытындағы Сиқыр кітаптары" (2004–2005) сериясының басым бөлігі. Оның алғашқы Vertigo жұмысы Sandman #62 (1994 жылғы тамыз) беттеріндегі бірнеше қаламгерлердің бірі болды, ал 1995 жылы ол Питер Миллиганның "The Eaters" бір реттік басылымын қаламмен суреттеді және бояды. Оның суреттері Майк Кэридің "Люцифердің" Питер Гросс қатыспаған сандарының көпшілігінде (14) пайда болады, сондай-ақ ол Кейтлин Р. Кирнанның 4 сандық "Өлімге бара жатқан қыз" (1998–1999) суреттеріне қатысты. Сонымен қатар, ол 1994 және 2007 жылдар аралығында "Крестовый жорықтар", "Құпия үй", "Көрінбейтіндер", "Мифтер", "Sandman Mystery Theatre", "Swamp Thing" және "Завещание" сияқты басқа да Vertigo туындыларының бірнеше (және бірлескен) сандарында жұмыс істеді. Дункан Фегредоның алғашқы ірі американдық жұмысы 1991 жылғы "Kid Eternity" мини-сериясы, Грант Моррисонмен бірлесіп жасалған. 1992 жылғы "Doom Patrol" мұқабасы да Vertigo-ға дейінгі Vertigo аумағында болды, ал Фегредоның алғашқы "нағыз" Vertigo жұмысы сонымен қатар баспа басылымы шығарған бірлескен бірінші жаңа серияда болды: Питер Миллиганның "Enigma". Сегіз сандық серия аяқталғаннан кейін, Фегредо Миллиганның ұзақ уақыт бойы жұмыс істеген "Shade, the Changing Man" (42–50 сандар) мұқабасын жасады, 1995 жылы "Face" бір реттік басылымында Миллиганмен бірлесіп жұмыс істеді, содан кейін "Shade" мұқабасын жасады, қалған суреттердің біреуін қоспағанда барлығын жасады. Ол "Миллениум қызуы" (1995) және "Қыз" (1996) мини-сериалдарына қаламдар мен бояуларды жасады. 1997 және 2002 жылдар аралығында ол "Крестовый жорықтар", "The Dreaming", "Flinch", "Құпия үй", "Sandman Presents: Түстер туралы сіз әрқашан білгіңіз келгеннің бәрі", "Тотемдер", "Weird War Tales" және "Weird Western Tales" журналдарының толықтыру сандарына (немесе бірлескен сандарына) сурет салуға үлес қосты. Сонымен қатар, оның мұқабасы 1999 жылғы "Sandman Presents: Love Street" мини-сериясын, "Соғыс уақытындағы Сиқыр кітаптарының" алты санын және Майк Кэридің "Люцифердің" алғашқы он бес санын безендірді. Джилл Томпсон, негізінен суретші ретінде танылса да, Vertigo үшін сценарийлер жасады, жазушы-суретші ретінде үш "Sandman" туындысын жасады: "The Little Endless Storybook" (2001) және екі манга сюжеттік желілерін қайта баяндады: "Өлім: Өлімнің қақпасында" (2003) және "Өлі жігіт детективтері" (2005). 1993 және 1994 жылдар аралығында ол жалғасып жатқан "Black Orchid" сериясының алғашқы алты санын және 4 сандық "Финал" (1999) мини-сериясын суреттеді. Ол Vertigo-ның жоғары деңгейдегі сериясына он санды қосқан "Sandman" (толық "Brief Lives" сюжеттік желісін суреттеген, оның 7-бөлігі Vertigo-ның бірінші саны болды) және "The Invisibles", сондай-ақ "Seekers into the Mystery" соңғы бес санының төртеуін суреттеді. Ол "Сақшылық кітаптары", "The Dreaming" және "Swamp Thing" журналдарының толықтыру сандарын жасады және "Fables" #59 антология комикстеріне сурет салуға үлес қосты (ОГН "1001 Nights of Snowfall" қатты қаптамасындағы оқиғадан басқа) және "Transmetropolitan: Filth of the City". Jon J Muth, суретші, Vertigo үшін бірнеше мол көлемді жинақтарды жасады, соның ішінде 1998 жылғы "Swamp Thing: Roots" бір реттік басылымын жазып, суреттеді, бояды және түс берді. Негізінен, оның Vertigo өнімдері JM DeMatteis, "Blood: A Tale", "Moonshadow" (және оның кодасы, "Farewell, Moonshadow" (1997)) және "Seekers into the Mystery" кітабының үш санымен бірлесіп жасалған. Мут Грант Моррисонның "The Mystery Play" (1994) және Майк Кэридің 2002 жылғы "Люцифер: Nirvana" арнайы басылымын суреттеді. Оның жұмысы сонымен қатар Нил Гейманның "Sandman" сериясын аяқтады, Мут #74 санын, "The Wake" сюжеттік желісінің соңғы санын және соңғы басты санын суреттеді. Чарльз Весс суреттері Нил Гейман сөздерімен Vertigo жобаларында сирек болса да, ерекше көзге түсті, соның ішінде 4 сандық "Stardust" (1997–1998) мини-сериясы, кейін суреттелген қатты қаптамалы кітап ретінде қайта басылды. Весс жұмысын "Sandman" беттеріндегі екі Шекспир бейімделуінде де көруге болады, олардың біріншісі (Vertigo-ға дейін) комикстер мен дуэт үшін "World Fantasy Award" сыйлығын алды, ал соңғысы серияның соңғы (75-ші) саны болды. Весс сондай-ақ "Fables" ОГН "1001 Nights of Snowfall" үшін оқиғаға үлес қосты, "Сақшылық кітаптарының" мұқабасын суреттеді және "The Dreaming" (2000) санының суретін жасады. Шон Филлипстің алғашқы американдық комикстері Vertigo-ға дейінгі "Hellblazer" беттерінде болды, ал 1993 жылғы мамырда ол "Kid Eternity" (1993–1994) толық 16 сандық басылымын суреттеу арқылы алғашқы Vertigo суретшілерінің бірі болды. Ол алғашқы "The Invisibles" сериясының жиырма бес санының жиырма үш санының мұқабасын суреттеді, сондай-ақ 1995 жылдан 1998 жылға дейін "Hellblazer" (шамамен 20 сандан кейін сурет пен мұқабадан тек мұқабаға ауысқан) сериясына оралды. Ол "Shade, the Changing Man" (1994) сериясының үш саны, "Hell Eternal" (1995) бір реттік басылымы және "The Minx" мини-сериясын суреттеді, сондай-ақ Майкл Ларк жұмысының көп бөлігін бояды. Ол 1999 жылдан 2000 жылға дейін соңғы "The Invisibles" сериясының төрт санын суреттеді, "Hellblazer Special: Bad Blood" мини-сериясының мұқабасын жасады және 2001 жылғы "User" мини-сериясының суреттеріне Джон Болтонмен бірлесіп қатысты. Джон Болтон, тағы бір жиі Гейманмен бірлесіп жұмыс істейтін суретші, Vertigo үшін осы автормен сирек жұмыс істеді, бірақ оның кейіпкерлерін пайдаланды, соның ішінде ОГН "Sandman Presents: The Furies" және "Сақшылық кітаптарының" бастапқы Arcana жылдық басылымы. Ол сондай-ақ "Sandman Mystery Theatre" жылдық басылымына және "Fables" ОГН "1001 Nights of Snowfall" үшін үлес қосты. Шон Филлипспен бірлесіп, ол Девин Грейсонның 2001 жылғы "User" мини-сериясының суретін жасады, ал жеке "Menz Insana" (1997) және "God Save the Queen" (2007) ОГН суреттерін толық суреттеді. Басқа суретшілерге Крис Бахало, Марк Баккингем, Гай Дэвис, Фил Хименес, Джок, Уоррен Плис және Лиам Шарп кіреді.

Мультфильмнің көркем суретшілері

Күмәнді емес, Vertigo-ның мұқабалық дизайнымен ең көп байланыстырылатын есім – Vertigo-ның ең танымал сериясының ("The Sandman" сериясы, 1989–1996) барлық мұқабаларын жасаған суретші: Дэйв МакКин. Осы мұқабалардың алғашқы 46-сы DC баспасы үшін жасалған, бірақ МакКиннің жұмысына "Sandman" сериясының қосымша шығарылымдары, мини-сериялары мен галереялары да кіреді. Олардың ішінде екі "Өлім" мини-сериясы және "Арман" сериалының барлық 60 саны (1996–2001) бар. Ол "Hellblazer" журналының алғашқы 24 DC басылымдарының және 1993 жылғы "5 Black Orchid" Vertigo сериясының барлық 22 мұқабасын жасады (бұл серия оның (және Гайманның) 1988 жылғы DC мини-сериясынан туындаған). Ол "Sandman Mystery Theatre" журналының алғашқы мұқабасын жасады, ал оның жұмысы 1997 жылғы "Dust Covers: The Collected Sandman Covers, 1989–1997" атты суреттер жинағында көрсетілген, онда оның "Sandman" мұқабалары жинақталған. Сонымен қатар, МакКиннің суреттері "Өлім өмір туралы әңгімелейді" (1994) атты қоғамдық қызмет комиксінің ішкі беттерін де әшекейледі, "Арман" журналының (#8) саны, DC басылымының екі саны ("Hellblazer", #27 Гайманмен және #40 Деланомен) және оның және Нил Гайманның "Мистер Пунч" (1994) OGN шығармасын көркейтіп тұр. Осы дуэттің "Black Orchid" комиксі де DC үшін жарық көрді, бірақ кейіннен Vertigo туындысы деп танылды. Брайан Болланд пен Глен Фабри де Vertigo желісі үшін көптеген әйгілі мұқабалар жасады, Фабри, ең алдымен, Гарт Эннис пен Стив Диллонның "Уағыздаушы" (және спин-офф мини-сериясы) комиксіндегі жұмысымен танымал. Америкаға жұмысы жеткізілген алғашқы британдық суретшілердің бірі Болланд, негізінен DC үшін, "Animal Man" комиксінің алғашқы 63 мұқабасын жасады, сондай-ақ Vertigo комиксінің алғашқы алты санының мұқабаларын да суреттеді, кейін осы жұмысты басқа суретшілерге тапсырды. Болланд сондай-ақ Vertigo комиксінің "Doom Patrol" журналының бірінші санының және Моррисонның "Invisibles" комиксінің екінші және үшінші томдарының (1997–2000) мұқабаларын жасады (сонымен қатар Моррисонның "Doom Patrol" комиксінің TPB жинақтарының және "The Invisibles" комиксінің барлық томдары үшін көркемдік жұмыс жасады). Болланд Марк Миллардың "Swamp Thing" (1995), "Vamps" (1994–95), Vertigo "Tank Girl" (1995–96) және "Blood + Water" (2003) комикстерінің үш санының және "Zatanna: Everyday Magic" (2003) мини-сериясының мұқабаларын ұсынды. Болланд сондай-ақ "Heartthrobs" және "Strange Adventures" (1999) антологияларына әңгімелер жазып, суреттеді, сондай-ақ "1001 Nights of Snowfall" OGN комиксін жасады, ал "Gangland" және "Winter's Edge" антологияларына әрқайсысының мұқабасын жасады. 12-ші нөмірден бастап Болланд "Fables" комиксінің "Jack of Fables" спин-оффының мұқабасын жасау міндетін (Fables комиксінің мұқаба суретшісі Джеймс Жаннан) алды және 2008 жылдың маусым айынан бастап осы жұмысты жалғастыруда. Фабри өзінің "Preacher" комиксінің мұқабаларынан басқа, Эннис комиксінің "Adventures in the Rifle Brigade: Operation Bollock" (2001–02) мини-сериясының және автордың "Hellblazer" комиксіндегі алғашқы жұмысының көп бөлігінің (1992–94) мұқабаларын жасады, оған Vertigo комиксінің алғашқы саны және 1998–99 жылдары комикке оралуы кірді. Сонымен қатар, Фабри түрлі арнайы басылымдар үшін бірнеше қысқа "Hellblazer" оқиғаларын суреттеді және "Hellblazer: The Trenchcoat Brigade" мини-сериясының мұқабаларын жасады. Ол "Transmetropolitan" комиксінің "I Hate It Here" атты мульти-артистік арнайы басылымына үлес қосты және "Transmetropolitan" (2002) және "Swamp Thing" (Vol. 3) (2001) комикстерінің әрқайсысы үшін үш мұқаба жасады, "Scarab" (1993–94) мини-сериясының барлық 19 саны, "Outlaw Nation" комиксінің барлық саны және "Gangland", "Heartthrobs" және "Weird War Tales" антологияларының әрқайсысының бір саны үшін мұқаба жасады. 2005 және 2006 жылдар аралығында Фабри Майк Кэридің Нил Гейманның "Neverwhere" романының толық суреттерін жасады, бұған дейін ол 2003 жылғы "Sandman: Endless Nights" OGN комиксіндегі әңгімеде өзімен бірге жұмыс істеген. 2008 жылдың басында ол "Exterminators" журналының бір санының мұқабасын жасады, кейін Ли Бермеходан "Hellblazer" журналының мұқабасын жасау міндетін алды. Басқа да көрнекті мұқаба суретшілері: Дэн Бреретон, Тим Брэдстрит, Дункан Фегредо, Джеймс Джин, Дейв Джонсон және Дж. Г. Джонс.

Фильм

Swamp Thing (1982) – Лен Вайн мен Берни Райтсонның комикс сериясы негізінде түсірілген, режиссері және сценарий авторы – Вес Крейвен. The Return of Swamp Thing (1989) – Лен Вайн мен Берни Райтсонның комикс сериясы негізінде түсірілген, режиссері – Джим Вайнорски. Constantine (2005) – Hellblazer комикс сериясы негізінде түсірілген. A History of Violence (2005) – Джон Вагнер мен Винс Локктың "Зорлық тарихы" атты графикалық романы негізінде, режиссері – Дэвид Кроненберг. V for Vendetta (2006) – Алан Мур мен Дэвид Ллойдтың комикс сериясы негізінде түсірілген, продюсерлері – Вачовски ағайындылары. Watchmen (2009) – Алан Мур мен Дейв Гиббонстың комикс сериясы негізінде түсірілген, режиссері – Зак Снайдер. The Losers (2010) – Энди Диггл мен Джок жасаған ай сайынғы комикс сериясы негізінде түсірілген. The Kitchen (2019) – Олли Мастерс пен Минг Дойл жасаған комикс сериясы негізінде түсірілген.

Теледидар

Адамдық нысана (1992), Питер Миллиганның ABC арнасы үшін жасаған комикс кітап сериясы мен 2010 жылы FOX арнасы үшін осы атпен шыққан тағы бір телесериал негізінде түсірілген. Константин (2014–2015), Алан Мурдың «Хеллблазер» комикс сериясына негізделген және Дэвид Гойер мен Дэниел Серон NBC арнасы үшін әзірлеген. iZombie (2015–2019), Крис Роберсонның The CW арнасы үшін осы аттас комикс сериясына шала-шала негізделген. Lucifer (2016–2021), Нейл Гейман мен Майк Кэридің «Sandman» кейіпкері Люциферге негізделген, FOX (1-3 маусым) және Netflix (4-6 маусым) арналары үшін түсірілген. Preacher (2016–2019), Гарт Эннистің комикс кітап сериясына негізделген және Сет Роген AMC арнасы үшін әзірлеген. Watchmen (2019), Алан Мур мен Дейв Гиббонстың HBO арнасы үшін жасаған комикс кітап сериясына негізделген. Swamp Thing (2019), Лен Вайн мен Берни Райтсонның DC Universe арнасы үшін жасаған комикс кітап сериясына негізделген. Sweet Tooth (2021–2024), Джефф Лемирдің Netflix арнасы үшін жасаған комикс сериясына негізделген. Y: The Last Man (2021), Брайан К. Воган мен Пиа Гераның FX on Hulu арнасы үшін жасаған комикс кітап сериясына негізделген. The Sandman (2022), Нейл Гейманның Netflix арнасы үшін жасаған комикс кітап сериясына негізделген. Bodies (2023), Си Спенсердің комикс кітап сериясына негізделген және Пол Томалин Netflix арнасы үшін әзірлеген.

Бейне ойындар

100 Bullets опцияланып, ішінара ойын ретінде әзірленді, бірақ 2004 жылы жоба тоқтатылды. Лицензия сатып алынды және 2007 жылы бұрынғыдан тәуелсіз ойын жасалып жатты, бірақ бірнеше жыл өткен соң ол да тоқтатылды. Константин – сол аттас фильм негізінде жасалған туынды. The Wolf Among Us – эпизодтық графикалық квест, Билл Уиллингхэмнің Fables комикстер сериясының алғашағы.