Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бизнесмен (1845–1910)
American businessman (1845–1910)
Роберт Вуд Джонсон I (20 ақпан 1845 – 7 ақпан 1910) – американдық өнеркәсіпші. Ол сонымен қатар Джонсон & Джонсон компаниясын негіздеген үш бауырдың бірі болды.
Robert Wood Johnson I (February 20, 1845 – February 7, 1910) was an American industrialist. He was also one of the three brothers who founded Johnson & Johnson.
Ерте өмір
Джонсон Пенсильвания штатының Карбондейл қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Сильвестр Джонсон III, ал анасы Франсис Луиза Вуд болды. Джонсон екі бауырымен өсті: Джеймс Вуд Джонсон және Эдвард Мид Джонсон. Джонсон Карбондейл қаласының мемлекеттік мектептерінде және Пенсильвания штатының Кингстон қаласындағы Вайоминг семинариясында білім алды. Оның отбасы епископ шіркеуіне қатысты.
Johnson was born in Carbondale, Pennsylvania. His father was Sylvester Johnson III, and his mother was Frances Louisa Wood. Johnson grew up with two siblings: James Wood Johnson and Edward Mead Johnson. Johnson was educated in the public schools of Carbondale and at Wyoming Seminary in Kingston, Pennsylvania. The family belonged to an Episcopal church.
Мансап
1861 жылы Джонсон Нью-Йорк штатының Пукипси қаласындағы емішілердің Wood & Tittmer дәріханасында ағасы Джеймс Вудтан шәкірттік алды. Бұл оның өмір бойына арналған мансабына дайындық болды. Кейін ол 1864 жылы Wood & Tittmer компаниясын тастап, Нью-Йорк қаласында Roushton & Aspinwall компаниясында жұмыс істеді.
In 1861, Johnson accepted an apprenticeship in Poughkeepsie, New York from his uncle James Wood to work for the apothecary of Wood & Tittmer. This was to become his training for a lifelong career. He later left Wood & Tittmer in 1864, to work in New York City for Roushton & Aspinwall.
Тізім
Rouston & Aspinwall-де жұмыс істеп жүрген кезінде Джонсон Джордж Дж. Сейберимен кездесті және олар фирмадан кетіп, Seabury & Johnson деген атпен бірлесіп бизнес құруға шешім қабылдады. Екеуі де Джозеф Листердің стерильді хирургияның маңыздылығын ашқандығына қызығушылық танытып, операция бөлмесінде көмектесетін өнімдер жасауға тырысты. Джонсон хирургиялық құрал-жабдықтарды ойлап табу үшін күніне 12 сағат жұмыс істеді. 1878 жылы фирма айына 10 000 доллар табады (1878 жылғы 10000,0 доллар шамамен соңғы жылдары <есептелген сомаға> тең).
While working for Rouston & Aspinwall, Johnson met George J. Seabury and they decided to leave the firm and go into business together under the name of Seabury & Johnson. Both men were interested in Joseph Lister's discovery of the implications of sterile surgery and tried to make products that would assist in the operating room. Johnson worked 12 hour days to try to invent aseptic surgical equipment. By 1878, the firm was making $10,000 a month (10000.0 in 1878 is equivalent to about <calculated amount> in recent years)
Сейбери мен Джонсон фирманың табысын бөлісу мәселесінде келіспеді. Сейбери Джонсонның інісі Джеймс Вуд Джонсонның фирмада болуына қарсы болды. 1880 жылы Джонсон өзінің үлесін Сейбериге сатты және он жылға медициналық бизнеспен айналыспауға келісті.
Seabury and Johnson disagreed on the distribution of the firm's profits. Seabury disapproved of having Johnson's brother, James Wood Johnson, in the firm. In 1880, Johnson sold his shares to Seabury, and agreed to abstain from the medical business for ten years.
Johnson & Johnson компаниясы
Осы уақытта Джеймс Вуд Джонсон мен Эдвард Мид Джонсон Johnson & Johnson деп аталатын отбасылық бизнес ашты. Фирманың пайдалылығын сақтап қалу қиын болды, себебі жаңадан құрылған компанияға жеткілікті капитал жетпеді. Екі бауыр жалғыз жұмыс істеп жатқанда, Сибери Джонсонның серіктестіктен кеткен кезде келісілген айлық төлемдерді RWJ-ге төлей алмады. Сибери Джонсон медициналық салаға қайта оралуға келісім берді, егер айлық төлемдерді тоқтатуға болатын болса. Джонсон келісіп, бауырларының фирмасына қосылып, жаңа бастама үшін капитал ұсынды. Жаңа серіктестік Джонсонға компания акцияларының жартысын берді, ал оның бауырлары компанияның 30 пайызын алды. Джонсон Нью-Джерси штатының Нью-Брансуик қаласындағы фабрика мен Нью-Йорктегі кеңсе арасында сапарлап тұрды. 1888 жылдың басына қарай Johnson & Johnson ай сайын 25 000 доллар (1888 жылғы 25 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сома> теңгеге бағаланады) табатын болды.
Meanwhile, James Wood Johnson and Edward Mead Johnson started a family business called Johnson & Johnson. The firm struggled to remain profitable, as it had insufficient capital for a startup company. While the two brothers were proceeding alone, Seabury was unable to pay RWJ the monthly payments that had been agreed upon when Johnson departed the partnership. Seabury agreed to let Johnson re enter the medical industry if Seabury could cease making the monthly payments. Johnson agreed, and joined his brothers' firm, providing the capital for a fresh start. The new partnership gave Johnson half of the company's shares in return for management of the company. His brothers received 30% of the company. Johnson commuted between the factory in New Brunswick, New Jersey, and the office in New York. By early 1888, Johnson & Johnson was making $25,000 a month (25000.0 in 1888 is equivalent to about <calculated amount> in recent years).
Килмер
Фредерик Барнет Килмер Нью-Джерси штатының Нью-Брансуик қаласындағы дәріхананың иесі болды. Джонсон 1887 жылдың басында Килмермен танысып, өмір бойына созылған достық қарым-қатынас орнатты. Джонсонмен кездескеннен кейін Килмер «Johnson & Johnson» компаниясымен тығыз байланысты болды. Кейін ол компанияның қызметкері болып жұмыс істеді және алғашқы медициналық зерттеу зертханаларының бірін құрды. Килмер стерильдік таңу материалдарында көптеген жаңалықтар жасады. Килмер алғаш рет таныстырған маркетингтік өнімдер медициналық нұсқаулықтар болды; пойызбен жүрген кезде жарақат алғанда, мысалы, аяқтарын қысып қалғанда немесе жамбас сүйегі сынғанда қалай әрекет ету керектігі туралы нұсқаулар. Кейін Килмер өзінің жаңа өнімдерімен Американың көп бөлігіне әсер етті. 19 ғасырдың соңында теміржол желілері елдің көп бөлігін қамтыды. Америкалықтар бұрынғыдан гөрі көбірек және алыс саяхаттай бастады. Саяхатшылардың медициналық қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін Килмер алғашқы медициналық жәрдем жиынтығын енгізді. Қызыл Крест белгісі де кеңінен танылды. Көп ұзамай, адамдар алғашқы медициналық жәрдем жиынтығының теміржол мен шамдар сияқты маңызды екенін сезіне бастады. Қажет болғанда алғашқы медициналық жәрдем жиынтығын алу американдықтар үшін әдетке айналды. 1890 жылы Килмер әріптесінен бір науқастың терісінің тітіркенуін емдеу туралы кеңес сұраған хат алды. Науқас дәрілік жама қолданған, сондықтан тітіркенудің себебі жама деп болжанды. Килмер оған итальяндық тальктан кішкентай банка жіберді. Бұл емнің табысқа ие болғаннан кейін «Johnson & Johnson» компаниясы жамаларымен бірге тальк контейнерлерін де қоса бастады.
Dr. Frederick Barnett Kilmer owned a pharmacy in New Brunswick, New Jersey. Johnson met Kilmer in early 1887, and developed a lifelong friendship. After meeting Johnson, Kilmer became more involved in Johnson & Johnson. He eventually became an employee and introduced one of the first medical research laboratories. Kilmer was responsible for making many of the innovations in sterilized dressings. The first marketing items Kilmer introduced were medical manuals; guides for how to react when injured aboard trains, such as when feet are crushed or when legs are broken. Later, Kilmer influenced most of America with his new products. By the late 19th century, railroads had covered most of the nation. Americans were traveling more and farther than ever before. To address the medical needs of travelers, Kilmer introduced first aid kits. The Red Cross symbol became as well known. Soon, people believed that the first aid kits were as important to them as railroads and light bulbs. It became an American way of life to grab a first aid kit when in need of help. In 1890, Kilmer received a letter from a colleague seeking advice on treating skin irritation on one of his patients. The patient had used medicated plasters and it was assumed that the plaster caused the irritation. Kilmer sent him a small tin of Italian talc. With the success of this treatment, Johnson & Johnson started including containers of talc with its plasters.
Жеке өмір
1880 жылы Джонсон Эллен Катлермен үйленді. Олардың бір баласы болды: Роберта Джонсон. Кейін Джонсон Эванжелин Брюстер Армстронгқа үйленді. Олардың үш баласы болды: Джон Сьюард Джонсон I, Роберт Вуд Джонсон II және Эванжелин Джонсон. Оның қызы Эванжелина композитор Леопольд Стоковскиге үйленді, одан екі баласы болды. 1910 жылы Джонсон 64 жасында созылмалы бүйрек ауруынан (Брайт сырқаты) қайтыс болды.
In 1880, Johnson married Ellen Cutler. They had one child: Roberta Johnson. Johnson later married Evangeline Brewster Armstrong. They had three children: John Seward Johnson I, Robert Wood Johnson II, and Evangeline Johnson. His daughter Evangeline married composer Leopold Stokowski by whom she had two children. In 1910, Johnson died of chronic kidney disease (Bright's disease) at the age of 64.