Уэльс велошабазының жетістіктері мен күресі

Кіріспе

Уэльс велосипедшісі афроамерикандық кітапханашы.

Халықаралық велосипедшілік мансабы 2002-2007

Кук 2002 жылғы маусымның басында испандық-украиндық «Deia Pragma Colnago» командасының құрамында кәсіпқой болып қатысты және Италияның Форли қаласында тұрақтады. Ол австралиялық велошабандоз Рошелль Гилмормен бірге тұрып, итальян тілін үйренді. 2002 жылы өзінің алғашқы кәсіпқой маусымында Кук Италия, Франция және Нидерландыда жарыстарда жеңіске жетті, сондай-ақ 2002 жылғы Достастық ойындарында жол жарысында жеңіске ие болды. Бұл Уэльс үшін жол жарысынан алғашқы жеңіс болды, егер ол ер немесе әйел болсын. Кук 19 жасында алғашқы «Тур де Франс» жарысында күшінің таусылғанын айтты, ал команданың автокөлігінде болған кездесуде оған көмектесу үшін «дәрілер» ұсынылды. Николь BBC Wales Sports Personality of the Year сайысында екінші орын алды. Кук 2003 жылы «Acca Due O'Team» командасымен келісім шарт жасады. Командалардың мөлшерін шектеуге байланысты UCI ережесі «Acca Due O» командасын 2003 жылы екіге бөлді, сондықтан Кук көптеген жас шабандоздармен бірге жаңа «Ausra Gruodis Safi Team» командасы үшін жарысты. Ол 2004 және 2005 жылдары біріктірілген және қайта аталған «Safi–Pasta Zara–Manhattan Team» командасы үшін өнер көрсетті. 2003 жылы Кук «La Flèche Wallonne Féminine», «Amstel Gold Race», «GP de Plouay» және «GP San Francisco» жарыстарында жеңіске жетті. Ол 2003 жылғы UCI әйелдер жол жарысы әлем кубогының чемпионы атанды, бұл жарыста ең жас жеңімпаз және алғашқы британдық болды. Ол жол жарысында үшінші орын алды. Кук BBC Wales Sports Personality of the Year атанды. Ол маусым айында «Tour du Grand Montréal» кезінде полиция мотоцикліне соқтығып, сол тізесіне тігіс салдырды. Үш аптадан кейін ол «Giro de Trentino» жарысында қайтадан апатқа ұшырады және шілде мен тамыз айларында 4 апталық жарыстан қалысты. Қыс және көктемдегі оңалту шаралары қайталап тұратын тізе проблемасын шешпеді, сондықтан ол мамыр айында операция жасады. Маусым айының соңында ол сегіз айдың ішінде алғашқы жарыста өтіп, бесінші рет британдық титул иегері атанды. Келесі айда Кук «Giro d'Italia Femminile» жарысын жеңіп алды, бұл ең жас жеңімпаз және Ұлы турда жеңіске жеткен алғашқы британдық велошабандоз (ер немесе әйел) болды. 2004 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында әйелдер арасындағы жол жарысында бесінші, жолдағы уақыт сынағында 19-шы орын алды. 2005 жылы ол тағы да «La Flèche Wallonne Féminine» жеңімпазы атанды. Сондай-ақ ол «GP Wallonie», «Trofeo Alfredo Binda» және «Trofeo Citta di Rosignano» жарыстарында жеңіске жетті. Ол UCI жол чемпионатында екінші орын алды. 2005 жылдың соңында ол швейцариялық «Univega Pro Cycling» командасына екі маусымға қосылды және 2006 жылы Луганоға көшіп, қазірге дейін сонда тұрып жатыр. 2005 жылдың қазан айында Уэльс велосипедшілер одағының (WCU) іріктеу комиссиясы 2006 жылғы Достастық ойындарына алты ер адамнан тұратын толық команданы жіберуді шешті, бұл Ұлттық жаттықтырушы Джулиан Винннің ұмтылысын қолдау мақсатында болды, бірақ Кук өзінің титулын қорғау үшін бір адамнан тұратын команда ретінде жіберілетінін шешті. 2016 жылдың сәуірінде Кук өзінің мансабында кездескен спорттың сексистік көзқарастарының мысалы ретінде осы жағдайды келтірді – «Элиталық велосипедтер әлеміне қош келдіңіз, онда сексизм жобаланған». 2005 жылдың желтоқсанында 2006 жылғы Достастық ойындарына дайындалып жатқанда, ол UCI Track World Cup Манчестер кезеңінде кілті сүйегін сындырды. Осыған қарамастан, команданың қолдауы болмағандықтан, ол 2006 жылдың наурыз айында өткен ойындарда жол жарысында үшінші орын алды. Өзінің өмірбаянында Кук «Олардың шешімімен WCU Австралияға, Канадаға, Англияға және Жаңа Зеландияға менің басымды табаққа сыйлады» деп жазды. Алты валлийдің ешқайсысы ерлер жарысын аяқтаған жоқ. 2006 жылдың 1 тамызында Кук UCI-нің әйелдер арасындағы жол жарыстарының әлемдік рейтингінде 1-орынды иеленді. 2006 жылдың 3 қыркүйегінде ол үш әлем кубогы жарысында жеңіске жеткеннен кейін екінші рет UCI әйелдер жол кубогында жеңіске ие болды – «La Flèche Wallonne Féminine», «Ladies Golden Hour» және «Castilla y Leon World Cup Race». Ол сондай-ақ 2006 жылғы әйелдер арасындағы «Grande Boucle» жарысын 6 минуттан артық айырмашылықпен жеңіп алды. Басқа маңызды жеңістердің қатарына төрт кезең мен «Thüringen Rundfahrt» этаптық жарысындағы жалпы жеңіс және «Magali Pache Time Trial» кірді. Ол UCI Road Race әлем чемпионатында үшінші орын алды. 2007 жылы Кук «Geelong World Cup» және «Ronde van Vlaanderen» жарыстарын жеңіп алды, бұл 2007 жылғы UCI әйелдер жол жарыс жарыс чемпионатының алғашқы екі жарысы болды. Бұл алғашқы маусымдағы жеңістер оның UCI әйелдер арасындағы жол жарыстарының әлемдік рейтингінде бірінші және екінші орын алған велошабандоздар арасындағы айырмашылық бойынша жаңа рекорд орнатуына әкелді. Сондай-ақ ол екінші рет «Alfredo Binda Trofeo», «Geelong Tour», «GP Costa Etrusca» жарысының 2-ші кезеңінде жеңіске жетті және «Grande Boucle» титулын қорғады. 2007 жылғы әлем чемпионатының соңғы жарысы – «Rund um die Nürnberger Altstadt» алдында алған тізе жарақаты Кукке өзінің титулын толық қорғауға мүмкіндік бермеді, жақын қарсыласы Марианна Вос соңғы жарыста жеңіске жетіп, титулды иеленді. Кук бірінші жарыстан бастап серияны басқарды. Ол 2007 жылы Штутгартта өткен әлем чемпионатында қатыса алмады. Кук 2008 жылы өткен сұхбатта жарақат салдарынан спортты тастау туралы ойланғанын мойындады.

Cooke turned professional for the Spanish Ukrainian Deia Pragma Colnago team at the start of the 2002 season, basing herself in Forli, Italy where she shared a house with Australian rider and future founder Rochelle Gilmore and learned Italian. In her first professional season in 2002, Cooke won races in Italy, France and the Netherlands, and won the road race in the 2002 Commonwealth Games, the first ever win in the road discipline for Wales, either male or female. Cooke said her strength left her in her first Tour de France, aged 19, and a meeting in the team campervan suggested "medicines" to help her. Nicole was runner up in the BBC Wales Sports Personality of the Year competition. Cooke signed for the Acca Due O'Team for 2003 and a new UCI regulation limiting team sizes split the Acca Due O squad in two for 2003 so Cooke rode for the new Ausra Gruodis Safi Team with many of the younger riders. She rode for the merged and renamed Safi–Pasta Zara–Manhattan Team in 2004 and 2005. In 2003 Cooke won La Flèche Wallonne Féminine, the Amstel Gold Race, the GP de Plouay and the GP San Francisco. She was the 2003 UCI Women's Road World Cup champion, youngest to win the competition and the first Briton. She came third in the world road championship. Cooke was voted BBC Wales Sports Personality of the Year. She hit a stationary police motorbike in June at the Tour du Grand Montréal required stitches in her left knee. Three weeks later she crashed again at the Giro de Trentino and had to miss 4 weeks of racing in July and August. A winter and spring of rehabilitation failed to cure the recurring knee problem and she had surgery in May. At the end of June in her first race in eight months, she won her fifth British title. The following month Cooke won the Giro d'Italia Femminile, the youngest winner and the first British cyclist, male or female, to win a Grand Tour. At the 2004 Summer Olympics she placed fifth in the women's road race and 19th in the road time trial. In 2005, she again won La Flèche Wallonne Féminine. She also won the GP Wallonie, Trofeo Alfredo Binda and the Trofeo Citta di Rosignano. She came second in the UCI Road World Championships. At the end of 2005 she joined Swiss based team Univega Pro Cycling for two seasons, moving to Lugano in 2006 where she still lives. In October 2005 the Welsh Cycling Union (WCU) selection commission decided to send a full team of six male riders to the 2006 Commonwealth Games, centered on supporting the aspirations of the National Coach Julian Winn, but also decided that Cooke would be sent as a one person team to defend her title. In April 2016 Cooke would cite this as an example of the sexist attitudes of the sport she encountered throughout her career in an article – Welcome to the world of elite cycling where sexism is by design. In December 2005, when preparing for the 2006 Commonwealth Games, she broke a collarbone during the Manchester leg of the UCI Track World Cup; despite this, and the lack of any team support, she came third in the road race at the Games in March 2006. In her autobiography Cooke wrote "By their decision the WCU had gifted Australia, Canada, England and New Zealand my head on a plate". None of the six Welsh men completed the men's race. On 1 August 2006 Cooke took over as number 1 on the UCI's women's world road race rankings. On 3 September 2006 she secured the UCI Women's Road World Cup for a second time after winning three world cup races in the season – La Flèche Wallonne Féminine, the Ladies Golden Hour and the Castilla y Leon World Cup Race. She also won the 2006 Grande Boucle, the women's Tour de France, by over 6 minutes. Other important wins included four stages and the overall title at Thüringen Rundfahrt stage race and the Magali Pache Time Trial. She came third in the UCI World Road Race Championships. In 2007, Cooke took the Geelong World Cup and the Ronde van Vlaanderen, the first two races on the 2007 UCI Women's Road World Cup. These early season wins led to her setting a new record in the UCI's women's world road race rankings for the gap between the first and second ranked cyclists. She also won the Trofeo Alfredo Binda for a second time, the Tour of Geelong, stage 2 of the GP Costa Etrusca and defended her Grande Boucle title. A knee injury sustained prior to the last race of the 2007 World Cup, the Rund um die Nürnberger Altstadt, prevented Cooke from fully defending her title with close challenger Marianne Vos winning the final race and taking the title. Cooke had led the series since the first race. The injury forced her to miss the 2007 World Championships in Stuttgart. Cooke later admitted in an interview in 2008 that she had considered quitting the sport due to the injury.

2008: Олимпиадалық және әлемдік табыстар

Кук 2008 жылы Team Halfords Bikehut командасына қосылды. Оның 2008 жылғы алғашқы жеңісі – «Тур де л’Од» жарысы болды, онда ол Ұлыбритания ұлттық құрамасымен бірге бірінші кезеңді жеңіп, жалпы есепте төртінші орынға ие болды. 28 маусымда Кук тоғызыншы рет ұлттық жол жарысы чемпионы атағын жеңіп алды, бұл оның қатарынан сегізінші жеңісі болды. Кук 2008 жылғы Пекинде өткен жазғы Олимпиада ойындарында Ұлыбритания атынан әйелдер арасындағы жол жарысына қатысып, 10 тамыз күні алтын медальді жеңіп алды. Бұл Ұлыбританияның қазіргі Олимпиада ойындарындағы 200-ші алтын медалі еді. Велосипед спортының жол жарысы дисциплинасы 1896 жылы қазіргі Олимпиада ойындарының басталғаннан бері Олимпиада бағдарламасына енгізілген. Жеке жол жарысы барлық ойындарда, ал командалық уақыт сынағы, жеке уақыт сынағы және командалық жол жарысы кейбір Олимпиада бағдарламаларында ұсынылған. 2008 жылға дейін Ұлыбритания жол жарысының барлық дисциплиналарында алты күміс және төрт қола медаль, ал жеке жол жарысында үш қола және екі күміс медаль (Фредди Грубб – 1912 және Фрэнк Саутхолл – 1928) жеңіп алған. Осылайша, 2008 жылы Кук әйелдер арасында велосипед спортының кез келген түрінде алғашқы британдық Олимпиада алтын медалін жеңіп қана қоймады, сонымен қатар жынысына қарамастан, британдық спортшының жол жарысының кез келген дисциплинасында жеңген алғашқы алтын медалін алды. Алдыңғы күні жеке жол жарысына қатысқан төрт британдық спортшының ешқайсысы жарысты аяқтамады. Бұл сондай-ақ Уэльс әйелінің жеке Олимпиадалық жарыста жеңіп алған алғашқы Олимпиада алтын медалі болды. Кук бір жылдың ішінде жол жарысынан әлем чемпионы және Олимпиада алтын медалінің иегері атанған бірінші велосипедші болды, ол кез келген елден болсын. Италияның Варезе қаласында өткен жарыс 3 сағат 42 минут 11 секундқа созылды, нәтижесінде Марианна Вос 2-ші орынды, ал Джудит Арндт 3-ші орынды иеленді. Кук командаластарының жұмысын жоғары бағалап, соңғы айналымда 12 спортшыдан тұратын топты қуып жеңіп, өзіне жеңіс мүмкіндігін қайтарды. Куктың «Cycle for life» атты кітабы 2008 жылғы қазан айында Kyle Cathie баспасынан жарық көрді. Кітапта оның велосипедке деген құштарлығы мен ынтасы, сондай-ақ оның білімі, тәжірибесі және шеберлігі біріктірілген. Ол барлық деңгейдегі велосипедшілерге арналған, бастаудан бастап бәсекеге қабілеттілікке дейін, сонымен қатар күнделікті жаттығулар, жарыстар және достармен бірге велосипед тебу туралы кеңестер берілген.

Cooke joined Team Halfords Bikehut for 2008. Her first victory of 2008 was the Tour de l'Aude, in which she rode with a Great Britain national team, taking the first stage and finishing fourth overall. On 28 June, Cooke won her ninth national road race champion title, and her eighth consecutive win. Cooke represented Great Britain at the 2008 Summer Olympics in Beijing in the Women's Road Race where she won the gold on 10 August 2008, the 200th gold for Great Britain in the Modern Olympic Games. The road cycling disciplines had been in the Olympic programme since inception of the modern Olympics in 1896. The Individual Road Race has featured in every games with the Team Time Trial, Individual time Trial and Team Road Race appearing in certain Olympic programmes. By 2008 Britain had a record of achieving six Silver and four bronze medals in all road disciplines and just three Bronze and two Silvers (Freddie Grubb – 1912 & Frank Southall – 1928) in the Individual Road Race. Thus, in 2008, Cooke not only recorded the first British Olympic gold medal in any cycling discipline for a female and also the first ever Gold Medal won in any road discipline by a British rider, irrespective of sex. On the previous day none of the four British men entered in the Individual Road Race finished the race. This was also the first ever Olympic Gold Medal won by a Welsh woman in an individual Olympic event. She became the first cyclist, male or female, of any nation, to become the road race World Champion and Olympic gold medalist in the same year. An eventful race in Varese, Italy lasted 3 hours 42 minutes and 11 seconds, culminating in a sprint beating Marianne Vos in to 2nd place and Judith Arndt in 3rd. She credited her teammates for their work, pulling back the 12 rider break with 1 lap to go, putting Cooke back in contention. Cooke's book, Cycle for life was published in October 2008 by Kyle Cathie The book combines her passion and enthusiasm for cycling, together with her knowledge, proficiency and experience. It is aimed at cyclists at all levels, with expert advice on everything from getting started to turning competitive, covering commuting, racing and riding with friends.

Кейінгі мансабы: 2009-2012

Кук 2009 жылы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) болып тағайындалды. 2008 жылы жеткен жетістіктері үшін Transworld Sport ұйымының "Жылдың үздік әйел спортшысы" атағына ие болды. Ол сондай-ақ Sunday Times Sportswoman of the Year сыйлығының да иегері атанды. 2009 жылдың маусым айында Кук Giro del Trentino жарысын жеңіп алды және британдық ұлттық жол жарысы чемпионатында оныншы рет жеңіске жетті. Куктың Vision1 Cycling Team командасы 2009 жылғы UCI командалық рейтингінде 7-орынды иеленгеннен кейін, 2007–2008 жылдардағы қаржылық дағдарысқа байланысты ірі демеушілерді тарта алмағандықтан Кук команданы жапты. Кук 2010 жылы Equipe Nuernberg Versicherung командасымен келісімшарт жасады. Команда басшылығы негізгі демеушісіз команданы құрастырды, ал желтоқсан айында команда тарап, велошабандыздар командасыз және жалақысыз қалды. Кук 2010 жылғы маусымда Ұлыбритания велосипедшілер командасымен жарысты және жаттықты. Ол Iurreta Emakumeen Bira жарысының бір кезеңінде жеңіске жетті. 2010 жылғы Комонвелт ойындарында Кук әйелдер арасындағы жол жарысында бесінші орын алды, ал 2010 жылғы UCI жол чемпионатында Кук жол жарысында төртінші орынды иеленді. 2010 жылдың қараша айында Кук 2011 жылы Италиядағы Mcipollini Giordana командасына қосылды. Сол жылы ол Giro D'Italia жарысының 5-кезеңінде жеңіске жетті және Әлем чемпионатының жол жарысында төртінші орын алды. Қазан айында Кук Австралиядағы GP Noosa жарысын жеңіп алды. 2012 жылы Faren Honda командасына қосылған Кук Голландиядағы Energiewacht Tour жарысының 6-кезеңінде жеңіске жетті. 2012 жылы Лондонда өткен жазғы Олимпиада ойындарында ол жол жарысында 31-орынды иеленді. Командаласы Лиззи Армистед күміс медальді жеңіп алды. 2012 жылғы UCI жол чемпионатында Кук жеңімпаз Марианна Востан бес минутқа қалып, 60-орынды иеленді. Кук 2013 жылдың 14 қаңтарында 29 жасында спорттан зейнетке шыққандығын жариялады. Журналистерге зейнетке шығуы туралы мәлімдеме жасаған сөзінде Кук "кәсіби велосипед спортындағы жемқорлықтың барлық түрлерін, допингтен гендерлік теңсіздікке дейін ашты. Бұл туралы Forbes журналы "Ланс Армстронгқа қарсы" деп мақала жариялады".

Cooke was appointed Member of the Order of the British Empire (MBE) in the 2009 New Year Honours. She was awarded the Transworld Sport "Female Athlete of the Year" title in recognition of her achievements in 2008. She was also awarded the Sunday Times Sportswoman of the Year award. In June 2009 Cooke captured the Giro del Trentino title and won her tenth British National Road Race Championships title. After Cooke's Vision1 Cycling Team finished 7th in the 2009 UCI Team Rankings, Cooke closed the team after being unable to attract a major sponsor as the financial crisis of 2007–2008 hit. Cooke signed for Equipe Nuernberg Versicherung for 2010. The team management had put the team together without signing a main sponsor and in December the team collapsed, leaving the riders without a team or salary. Cooke raced and trained with the British cycling team in the 2010 season. She won a stage at the Iurreta Emakumeen Bira. At the 2010 Commonwealth Games Cooke placed fifth in the Women's Road Race, and at the 2010 UCI Road World Championships Cooke finished fourth in the road race. In November 2010 Cooke joined the Italian based Mcipollini Giordana team for 2011. That year she won Stage 5 of the Giro D'Italia and took fourth place in the World Championships Road Race. In October Cooke won the GP Noosa, Australia. Joining the Faren Honda team for 2012, Cooke scored won Stage 6 of the Energiewacht Tour in the Netherlands. At the 2012 Summer Olympics in London, she competed in the road race, finishing 31st. Teammate Lizzie Armitstead took the silver medal. At the 2012 UCI Road World Championships Cooke finished 60th, five minutes behind winner Marianne Vos. Cooke announced her retirement from the sport on 14 January 2013 at the age of 29. In a speech to journalists confirming her retirement, Cooke "exposed every aspect of corruption in professional cycling, from doping to gross gender inequality. It took 20 minutes to deliver and was met by journalists by stunned silence then applause" This caused Forbes to title their article "The Anti Lance Armstrong".

Велосипедпен жүргеннен кейін

2014 жылдың наурызында Кук Кардифф университетінде MBA дәрежесін алу үшін оқып жатқаны хабарланды. Оның автобиографиясы "Брейкау" 2014 жылдың жазында жарық көрді және сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. The Guardian газетінің Ричард Уильямс оны "көптеген адамдардың пайдасына айналған жеңістері үшін төленген құны туралы әсерлі және ескерту беретін әңгіме" деп сипаттады. Ол 2014 жылғы The Sunday Times Sports Book of the Year атанды, сондай-ақ William Hill Sports Book of the Year сыйлығының ұзақ тізіміне енді және Cross Sports Book Award сыйлығына үміткер болды. Зейнетке шыққаннан бері Кук спорттағы гендерлік теңдік үшін және допингке қарсы күрес органдарының тексеру өкілеттіктерін күшейту үшін үнемі үгіт жүргізіп келеді. Ол Парламенттік мәдениет, БАҚ және спорт комитетінің спорттағы допингке қарсы күрес тақырыбындағы тергеуіне қатысып, ауызша куәлік берді және оның велоспорттағы допинг туралы UKAD-ға берген ақпараты кейіннен UKAD тарапынан тексерілмегенін мәлімдеді. Ол сонымен қатар спортта кездесетін кең таралған сексизм туралы да айтты. The Times газеті оның куәлігін "Ұлыбританияның алтын жүлделі спортшысы допинг пен сексизмге қарсы күресті" деп сипаттады. The Independent басылымы "Бұрынғы Олимпиада және әлем чемпионы, велоспортшы Николь Кук британдық велоспорт және Team Sky командасын сынап, басқарушы органдардың жауапкершіліктен қашуы, сексизм және спорттағы өнімділікті арттыратын препараттарды (PED) қолданумен күресудегі сәтсіздіктерін айыптады" деп жазды. Кук 2018 жылдың 1 қаңтарында эфирге ұшқан Рождестволық университет сынағында Кардифф университетін өкілдік етті. Команданың басқа мүшелері профессор Лора МакАллистер, доктор Рис Джонс және Лора Тревелян болды.