1964 жылғы "Open House" телешоуы туралы сын-пікірлер жинағы
Open House (1964 TV series)
1964 ж. BBC телеарнасындағы «Open House» ашық есіктер» бағдарламасы туралы: Gay Byrne, Peter Haigh, Robert Robinson жүргізген, маңызды сұхбаттар мен аяқталу себептері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ашық үй – 1964 жылы BBC телеарнасында Гей Берн, Питер Хей және Роберт Робинсон ұсынған телесериал. Соңғы бөлімі 1964 жылдың 5 желтоқсанында көрсетілді. Бағдарламаның тоқтатылуы BBC 2-ге кешкі сағаттарда ертерек бастауға және кейінірек аяқтауға жағдай жасады.
Open House is a 1964 BBC TV series presented by Gay Byrne, Peter Haigh and Robert Robinson. The last episode aired 5 December 1964. The programme's ending allowed BBC 2 to start at a sooner time and end at a subsequent time during evening hours.
Қабылдау
Білл Эдмунд The Stage and Television Today журналында жағымсыз пікір жазып, "Мәшһүрлермен сұхбаттар, егер олар келгені үшін осылай шамадан тыс ризашылық білдірмегенде, әлдеқайда жақсы болар еді. Мен санауды жоғалтпасам, өткен сенбіде бағдарламада он бес түрлі тақырып болды. Басынан соңына дейін қарау тым көп. Бірақ қандай бөлімдерді көруге талпынар едіңізді қалай білесіз? Біле алмайсыз. Сіз білмейсіз" деді. Variety журналынан Отта аралас пікір білдіріп, "Продюсерлер Т. Лесли Джексон мен Стюарт Моррис осы жиынтыққа жылдам және тартымды формат берді, ал басты кемшілік Тони Мариоттың сценарийінің жалпы әлсіздігі, әсіресе байланыстыратын бөлімдерде болды. Сұхбаттар да он жыл ескіргендей сезілді. Бұл бағытта колумнист Лорд Арран ең жақсы өнер көрсетті, себебі ол қасаңдықтың өзінде өмір сүреді. Тони Осборнның оркестрі тұрақты түрде жақсы сүйемелдеді, бірақ Осборн камераға көз жыпылықтауын тоқтатуы керек" деді. The Stage and Television Today журналынан Марджори Норрис бірінші бөлім туралы аралас пікір жазып, шоуда көптеген "жаман әдеттер" бар екенін анықтады. Ол былай деп жазды: "Бұрын көрмеген Гей Бёрн жағымды және сергек мінезге ие. Бірақ, шарапатты ашытқыны дәмсіз қамырға енгізу үшін ол қаншама күресті! Радиодағы "Roundabout" бағдарламасынан алынған идея болса да, қалаған кезде бағдарламаны бастап, тоқтату мүмкіндігі жақсы. Норрис жалғастырды: "Музыкалық номерлер осы бағдарламаның ең жақсы бөлігі болды, бірақ орындаушылардың басын кесіп көрсететін декорациялар болмағанда. Менің ойымша, шоудың жұлдызы Джо Браун болды. Бұл жас орындаушы соңғы жыл ішінде үлкен жетістіктерге жетті, бірақ ол өз сөздеріне күліп алмауды үйренуі керек". The Guardian газетінен Мэри Кройзер шоуды жағымсыз бағалап, "Баяу, шаршатарлықтай әрекет, жаман әзілдер, балалардың қателіктері, жаңалықтарды суреттеу үшін ақымақ суреттер, бүкіл нәрсенің тым ұялмастығы мен жайлылығы сенуге келмейтін еді. Дегенмен, Лондон мұнарасы мен Гринвич сияқты жерлерді Cutty Sark кемесімен бірге көрсету идеясы пайдалы және қызықты болды" деді. Бірмингем Пост газетінен Николас Барретт осы серияны "екі сағаттық жағымды ойын-сауық" деп атады, "Open House" телебағдарламасы көруден басқа шаруасы жоқ адамдарға арналған сияқты. Оның барлық күлкілі, әзіл-қалжыңға толы презентациясы, қара Vynide айналмалы креслодан жасалған, жарнама агенттерінің сезімталдығын тоңазытқан көрермендердің қиялын сәл ғана қозғайды".
In a negative review, Bill Edmund wrote in The Stage and Television Today, "The interviews with the celebrities would be much better if they weren't thanked quite so gushingly for condescending to come. Unless I lost count, there were fifteen different items in the programme last Saturday. To watch from beginning to end is too much. But how do you know when to switch on for the items you fancy? You can't. You don't." In a mixed review, Otta of Variety stated, "Producers T. Leslie Jackson and Stewart Morris gave a slick and fast moving format to the melange, and the chief fault was the general flabbiness of Tony Marriott's script, especially in the linking. The interviews, too, seemed a decade out of date. Columnist Lord Arran came over best in this branch of the program, for he makes a living at being outrageous. Tony Osborne's smooth orchestra gave fine backing throughout, though Osborne should give up winking at the camera." In a mixed review of the first episode, The Stage and Television Todays Marjorie Norris found the show to have numerous "bad habits". She wrote, "Gay Byrne, who I have not seen before, has a pleasant, relaxed charm. But what a struggle the poor man had to inject a little yeast into the soggy dough. The idea of a programme you can pick up and drop whenever you like is a good one—even if it is a dead pinch from radio's Roundabout." Norris continued, "All the same, the musical numbers were the best features of this programme except when the sets cut performers' heads off. For my money, the star of the show was Joe Brown. This young performer has come on apace in the last year but he must learn not to giggle at his own remarks." The Guardians Mary Crozier negatively reviewed the show, writing, "The slow, relentless pottering, the bad jokes, the schoolboy howlers, the silly drawings to illustrate news items, the ineffably coy and cosy air of the whole thing was unbelievable. There did seem, however, to be one useful and interesting idea, that of showing places like the Tower of London and Greenwich with the Cutty Sark." Nicholas Barrett of Birmingham Post called the series "two hours of ingratiating light entertainment", stating, "Open House seems to have catered for people who have nothing better to do than watch the box. Its all grinning, all jesting presentation from the inevitable black Vynide swivel chair can have done little more than mildly tickle the passing fancy of the sort of audience whose sensibilities have already been dulled by the ad men."