XIV Луидің Біріктіру палаталары және Францияның аумақтық кеңеюі
Chambers of Reunion
Француз король Людовик XIV-нің 1680-жылдардағы "Қайта қосылу палаталары" Францияның аумағын кеңейту мақсатымен құрылды. Территориялық таластарды шешті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Реюнион палаталары (Chambres des Réunions) – 1680-ші жылдардың басында король Людовик XIV құрған француз соттары. Бұл соттардың мақсаты – Франция аумағын кеңейту еді. Людовик Францияның шекарасын бірнеше соғыстар арқылы кеңейтіп отырды. 1679 жылы Нимвеген келісімінде және 1668 жылы Экс-ла-Шапель келісімінде территориялар иеленді. Соттардың міндеті – осы келісімдер бойынша Францияға қосылған аймақтарға тиесілі тәуелділіктерді анықтау болды. Осылайша, Саарбрюкен, Люксембург, Цвайбрюкен және Страсбург сияқты жерлер Францияға қосылды. Людовик өзінің талаптарын орта ғасырлардан бастау алатын, көбінесе ұзақ уақыттан бері ұмытылған, тәуелді аумақтарға қатысты ежелгі құқықтарға негіздеді. Ол неміс князьдерімен жасалған одақтастық келісімдерінің ресми мазмұнын пайдаланып, олардың жерлерін өзіне қаратуға тырысты. Заңды негіз болмаса да, Людовик Страсбургті де, Казалені де алды. Людовик Реюнион соғысы кезінде қазіргі Люксембургтің көп бөлігін де иеленді, ол сол кезде Осман империясымен соғыс кезінде әлсіреген Киелі Рим империясының құрамында болды. Реюнион саясатының салдарынан туған қақтығыстар Луиге көптеген жемістерін сақтап қалуға рұқсат берген Ратисбон бітімгершілігіне әкелді, бұл басқа елдердің алаңдауы мен, ішінара, пара беру арқасында мүмкін болды, соның ішінде неміс князьдері мен Англияның Карл II-іне жасалған төлемдер де бар. Людовиктің жауырыққан саясаты Еуропаның көп бөлігін наразылыққа толы қылды, нәтижесінде 1688 жылы Аугсбург лигасының соғысы (Тоғыз жылдық соғыс) басталды. Соғыс 1697 жылы Рисвик келісіміне қол қоюмен аяқталды, онда Людовик Реюнион палаталарының нәтижесінде Франциямен "қайта біріктірілген" аумақтың көп бөлігін қалпына келтіруге келісті.
The Chambers of Reunion (Chambres des Réunions) were French courts established by King Louis XIV in the early 1680s. The purpose of these courts was to increase French territory. Louis had been expanding the borders of France in a series of wars. Territory was gained in the Treaty of Nijmegen in 1679 and the Treaty of Aix la Chapelle in 1668. The courts' job was to determine what dependencies, if any, had belonged to the areas incorporated into France by these treaties. In doing so, places such as Saarbrücken, Luxembourg, Zweibrücken and Strasbourg were annexed to France. Louis based his claims on ancient, often long forgotten, rights to the dependent territories stemming from the Middle Ages. He thus took advantage of the formal content of his alliance treaties with the German princes by claiming their land. Although there was no legal claim to it at all, Louis took Strasbourg as well as Casale. Louis also took most of what is now Luxembourg during the War of the Reunions, which was then part of the Holy Roman Empire, while it was distracted by an ongoing war with the Ottoman Empire. The conflicts caused by the Reunion policy ultimately led to the Truce of Ratisbon in which Louis was allowed to keep most gains, partly because of the distraction of other countries and partly by bribes, including payoffs to the German princes and Charles II of England. Louis's hostile policy antagonized much of the rest of Europe, resulting in the War of the League of Augsburg (the Nine Years' War) in 1688. The war ended in 1697 with the signing of the Treaty of Ryswick in which Louis agreed to restore much of the territory that had been "reunited" with France as a result of the Chambers of Reunion.