Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік Африкалық крикетші (1925–2004)
Сол сияқты есімдерді бөліседі
South African cricketer (1925–2004)
others of a similar name
Алистер Иннес "Шотланд" Тейлор (25 шілде 1925 – 7 ақпан 2004) – Оңтүстік Африка спортшысы, Трансвал үшін бірінші сынып крикет және хоккей ойнаған, сондай-ақ Трансвал крикет командасына төрт маусым бойы капитандық еткен. Тейлор 1956 жылы Оңтүстік Африка құрамасы сапында бір крикет тест матчына қатысты. Ол Король Эдуард VII мектебінің түлегі болды, "Олд Эдуардианс" клубында сквош секциясын ұйымдастырды және Оңтүстік Африка Хоккей Одағының президенті болып сайланды. Тейлор 78 жасында инсульттан көз жұмды.
Alistair Innes "Scotch" Taylor (25 July 1925 – 7 February 2004) was a South African sportsman who played first class cricket and hockey for Transvaal, and captained the Transvaal cricket team for four seasons. Taylor represented South Africa in one cricket Test in 1956. He was an alumnus of the King Edward VII School, set up a squash section in the Old Edwardians club, and was elected president of the South African Hockey Union. Taylor died of a stroke at the age of 78.
Крикет мансабы
1925 жылғы 25 шілдеде Йоханнесбургте дүниеге келген Тейлор – жоғары деңгейдегі соққышы. 1950–51 жылдары Родезияға қарсы матчта ашылушы ретінде алғашқы ойынын өткізді. Келесі матчта бірінші жүзіндік соқты. Грикваланд Вест бір иннингпен 332 ұпаймен жеңілді. Тейлор ойын барысында бұрынғы Керри Кубогының рекордтық көрсеткішін жаңартқан Оңтүстік Африка құрамасының тәжірибелі ойыншысы Эрик Роуэнмен бірінші жеребеде 204 ұпай жинады. Тейлорсыз Трансвал 1954–55 жылғы алғашқы ойында жеңіске жетті, бірақ Тейлор қорғаудағы чемпион Батыс провинциясына қарсы матчта ойнады. Ол бірінші сыныптық ең жоғары көрсеткіш – 180 ұпай жинады, нәтижесінде Трансвал бір иннингпен 306 ұпаймен жеңді. Келесі аптада Наталға қарсы Кен Фанстонмен бірге Трансвал алғашқы иннингте Наталдың көрсеткен 32 ұпайынан 8 қадам қалып қойды, бірақ Хью Тайфилд пен Ян Смит, содан кейін Тейлор Тайфилдтен 9 ұпаймен жеңіліп қалды. Трансвал жеңіске жету үшін 246 ұпайға ұмтылып, 99 ұпай жинады. Тревор Годдардтың 55 ұпайы Наталға 46 овер бойы тең ойнауға көмектесті, онда Тейлор командасының 423 ұпайының 61-ін екі иннингте соқты. Трансвал Батыс провинциясын жеңе алмағандықтан, екінші орынға қанағат етуге мәжбүр болды. 461 ұпаймен, Керри Кубогы маусымындағы ең көп ұпай жинаған Тейлор ұпай кестесінде жетінші орынды иеленді, бірақ соққы орташасы бойынша көшбасшы болды. Тейлор келесі маусымда капитандық дебютін жасады, командасын Шығыс провинциясына қарсы 52 ұпаймен жеңіске жеткізіп, лигада көшбасшылыққа шықты. Бірақ, Хью Рой (карьерасы бойында боулинг орташасы 42-ге жететін орташа жылдамдықпен тастайтын ойыншы) Тейлорды боулингпен жеңіп алды, нәтижесінде Трансвал үшінші жеңісі үшін 272 ұпайға ұмтылды. Рассел Эндеанның 91 ұпайына қарамастан, Трансвал жеңіліп, Батыс провинциясы Керри Кубогының жеңісіне бастау алды. Трансвал Батыс провинциясымен болған келесі ойында да жеңіліске ұшырады, жаңбыр салдарынан қиын жағдайда 120 ұпайға жетіп, 8 қадам қалып қойды. Тейлор ашылушы ретінде қойылғаннан кейін ең көп ұпай жинады. Алайда, ол маусымда тек бір рет 50 ұпайдан асты, 235 ұпаймен Керри Кубогы ұпай кестесінде 34-ші орынды иеленді. Келесі маусымда Керри Кубогы ойындары өткізілмеді, Англия 20 бірінші сыныптық матч өткізді. Алайда, Трансвал мен Натал арасында бірінші сыныптық матч өтті. Бірінші иннингте теннисші 85 ұпай соққаннан кейін, Трансвал 145 ұпайдан кемдеп, ойынды үш қадаммен жеңіп алды. Тейлор Трансвал және Оңтүстік Африка құрамасының туристерге қарсы екі ойынында ойнады. Капитан Джеки МакГлев жарақат алғандықтан, тестілік құрамадан шығып қалды, нәтижесінде ол Рождество қарсаңында басталатын алғашқы тестіге шақырылды. Ол екі иннингте 12 және 6 ұпай жинады, Англия тестілік матчты 131 ұпаймен жеңіп алды. МакГлев екінші тестіге оралды, бірақ қайтадан ойнай алмады, бірақ қазір Родезияның ашылушысы Тони Пити Тейлорға артықшылық берді, ол маусымды бірінші сыныптық соққы орташасы 22 көрсеткішімен аяқтады. Келесі маусым да жақсы болған жоқ. Трансвал тағы да Наталды жеңсе де, Тейлор тағы да бір санға жетпеді, ал гастрольдік австралиялықтарға қарсы екі матчта ол бір рет те 50 ұпайдан аспады, нәтижесінде 1949–50 жылғы бір ойыннан кейін алғаш рет 50 ұпайдан аспады. Келесі маусымда үш елулік соққы оның соққы орташасын 24,92-ге дейін көтерді, Керри Кубогы тағы да ойналды. Жаңбырлы маусымда ол ұпай кестесінде 20-шы орынды иеленді, ал Трансвал Батыс провинциясын жеңіп, соңғы екі ойында Наталмен тең түсті, нәтижесінде Кубокты жеңіп алды. Тейлор алты ойынның төртеуінде капитан болды. Оның соңғы жүздігі келесі маусымда келді, 197 ұпай жинады, Рассел Эндеанмен бірге шекараларды бір иннингпен және 44 ұпаймен жеңді, Трансвал тек екі қадамды жоғалтты. Тейлор 353 ұпай жинап, Керри Кубогында оныншы орынды иеленді, бірақ Наталға қарсы титулды шешуші ойында 15 және 0 ұпай жинады, ол Трансвалды соңынан ертіп, титулды жеңіп алды. Ол өзінің соңғы ойынын 1960–61 маусымның алғашқы айларында Оңтүстік Африканы аралаған Халықаралық кавалериялықтарға қарсы өткізді, Фред Труман мен Брайан Стэтамның ашылушы боулгерлер жұбына қарсы 7 және 41 ұпай жинады. 2004 жылғы 7 ақпанда Йоханнесбургте қайтыс болды.
Born 25 July 1925 in Johannesburg, Taylor was a top order batsman, and made his Currie Cup debut as an opener against Rhodesia in 1950–51. He scored his first century in the next match, as Griqualand West were defeated by an innings and 332 runs and Taylor added 204 for the first wicket with South Africa Test veteran Eric Rowan, who broke the previous Currie Cup record score during the game. Without Taylor, Transvaal won their first game of the 1954–55, but Taylor played in the match against defending champions Western Province, making a first class highest score of 180 as Transvaal won by an innings and 306 runs. The following week against Natal, he and Ken Funston took Transvaal within 32 runs of Natal's first innings total with eight wickets in hand, but Hugh Tayfield and Ian Smith, and Taylor was then bowled by Tayfield for nine as Transvaal made 99 in pursuit of a target of 246 to win. As Trevor Goddard's 55 helped Natal bat out 46 overs for the draw in the return leg, where Taylor hit 61 of his team's 423 runs in two innings, and Transvaal also failed to beat Western Province, they had to be content with second place; with 461 runs, the most Taylor had made in a Currie Cup season, Taylor finished seventh in the runs tally but topped the batting averages. Taylor got his captaincy debut the following season, leading his team to a 52 run win over Eastern Province and the league lead, but followed it up by getting bowled by Hugh Roy (a medium pacer with a career bowling average of 42) as Transvaal chased 272 for their third win. Despite Russell Endean's unbeaten 91, Transvaal lost, and Western Province got off to the start that would eventually lead to the Currie Cup title. Transvaal also lost their other clash with Western Province, as they chased 120 with eight wickets down on a rain affected wicket. Taylor top scored after being put in to open. However, he only got one fifty in the season, and with 235 runs he finished 34th on the Currie Cup runs table. There was no Currie Cup cricket the following season, as England toured and played 20 first class matches. However, there was a first class match between Transvaal and Natal, and after a run out in the first innings Taylor hit 85 as Transvaal recovered from a 145 run first innings deficit to win the game by three wickets. Taylor played in two games for Transvaal and a South African XI against the tourists, and with captain Jackie McGlew out of the Test squad with an injury he was picked for the first Test starting on Christmas Eve. He ended with 12 and 6 in his two innings, as England won the Test by 131 runs. McGlew returned for the second Test, but was unable to play again, but now Rhodesia opener Tony Pithey was preferred to Taylor, who ended the season with a first class batting average of 22. The next season was little better. Though Transvaal again beat Natal, Taylor once again got out in single figures, and in his two matches against the touring Australians he failed to make fifty even once, thus failing to pass 50 for the first time since his one game season in 1949–50. Three fifties the following season helped him up the batting average to 24.92 as the Currie Cup was once again played for, and in a rain affected season he finished 20th in the runs tally and Transvaal won the Cup after a win over Western Province and a draw with Natal in the final two games. Taylor was captain in four of the six games. His last hundred came the following season, in a 197 run stand with Russell Endean as Border were defeated by an innings and 44 runs, with Transvaal losing only two wickets. Taylor made 353 runs, tenth in the Currie Cup, but only made 15 and 0 in the title decider against Natal, which Natal drew to win the title after making Transvaal follow on. He made his final game against the International Cavaliers side that toured South Africa in the early months of the 1960–61 season, making 7 and 41 against an opening bowler pair of Fred Trueman and Brian Statham. He died 7 February 2004 in Johannesburg.