Кіріспе
Француздар Майами басшысы Мемескияны (сондай-ақ Ла Демуазель немесе Олд Бритон деп те аталады) француз одағын қабылдамағандығы және ағылшын саудагерлерімен сөкелескені үшін жазалауға бекітті, бұл бұрынғыда жергілікті саудаға француз монополиясы болған жағдайға қауіп келтірді. 1752 жылғы 21 маусымда Пикавиллианиге жасалған шабуылда, сондай-ақ Пикавиллиани шайқасы деп белгілі болған оқиғада, ауыл мен сауда бекеті қиратылды. Француз одақтас үндістер ауылға шабуыл жасап, Мемескияны және кем дегенде бір ағылшын саудагерін өлтірді, сондай-ақ ағылшын бекінісі мен сауда бекетін өртеп жіберді. Шабуылдан кейін Пикавиллиани ауылы оңтүстік-шығысқа қарай шамамен бір шақырымға көшірілді. Кейіннен осы жерге жақын Пикуа қаласы (Огайо штаты) салынды. Пикавиллианидің қирауы тікелей түрде Огайо алқабындағы басқа бекіністерде британдықтардың қорғанысын күшейтуіне және әскери күштерін арттыруына себеп болды, сонымен қатар бұл француздар мен үндістер соғысына ұласатын кең ауқымды британдық-француздық қақтығыстың алғы күресі ретінде қарастырылды.
Этимология
Pickawillany атауының ағылшын түбірі pkiiwileni, бұл шоуни тілінде Маями тайпасын білдіреді – сөздермен айқанда "шет елдік". Маями тайпасы бұл елді мекенді Pinkwaawileniaki деп атаған, бұл шоуни тіліндегі pekowiiθa, яғни "күлді адамдар" деген сөздің тікелей аудармасы.
Құрылуы мен ерте тарихы
Француздар мен үндістер соғысының алдындағы екі онжылдықта Франция, Канада мен Луизиана арасындағы жабдықтау және байланыс желілері үшін стратегиялық маңызы бар Огайо елінің әскери және экономикалық бақылауын сақтауға тырысты. Француз билігі көбінесе Жаңа Франция үкіметі мен аймақта тұратын үнді тайпалары, негізінен Майами (Твигтуи), Вайандот (Хурон) және Шоуни арасындағы тұрақты қарым-қатынасқа байланысты болды. Пенсильваниядан келген ағылшын саудагерлері француз саудагерлеріне қарағанда арзан тауарларды көп көлемде жеткізе алды, бұл тері саудасының үлкен бөлігін өзіне тартты және Огайоның көптеген тайпаларын ағылшындарға одақтасуға итермеледі. Француздар сол жылы Вайандоттарды Джунундатты тастап кетуге мәжбүр етті, бірақ олар Мемескияның басшылығымен жаңадан құрылған Пиккавиллини Майами қауымының күшейіп келе жатқан ықпалына тап болды. 1747 жылдың соңында Мемеския Майами индейлерінің шамамен 100 шақырым (161 км) қашықтықтағы тобын Кекионгадағы олардың қауымынан оңтүстік-шығысқа қарай, Мауми өзенінің батыс жағалауындағы Пиккавиллиниге қоныстандыру үшін алып барды, ол кейін Лорами өзені деп аталған жердің сағасынан қарсы жатқан еді. Ауыл Батыс Огайодағы бірнеше сауда жолдарының тоғысқан жерінде орналасқандықтан, аймақтағы саудаға ерекше ықпал етті. Бұдан өзге, ол Огайо/Ұлы Майами өзендері жүйесі мен Эри көлі және солтүстік пен батыстағы басқа да нүктелер арасындағы үш маңызды порттың (өзендер арасындағы жер үстімен тасымалдау орындары) оңтүстік соңғы нүктесі болды. Шығыстан және Огайо өзенінің бастауынан батыс Ұлы көлдерге қарай сумен саяхаттағанда, бір аймақтан екіншісіне өту үшін Пиккавиллини арқылы өтуге амал жоқ еді. Пиккавиллини сауда үшін Потаватоми, Кикапу, Иллинойс және басқа тайпаларға жеткілікті жақын болды және Пенсильвания мен Вирджинияның ағылшын саудагерлеріне қол жетімді болды. Оның орналасуы француздарға қауіп төндірді, өйткені ол француздарға одақтас көптеген тайпаларға оңай қол жетімді болды және ағылшын саудагерлерін француздар өздерінікі деп санайтын аумаққа алып келді. 1748 жылдың шілдесінде Алты Ұлттың, Делавар, Шоуни, Нантикокс және Твигтуидің елу бес өкілі Пенсильванияның Ланкастердегі сот ғимаратында кездесіп, Пенсильвания провинциялық кеңесімен бейбітшілік шарты жасасты. Үнді басшылары Огайоның басқа қауымдастықтарын француздарды тастап, ағылшын одағына қосылуға көндіруге уәде берді. Селорон 23 үлкен қайық пен қайықпен Огайо өзені бойымен төмен қарай жүріп, "қорытпа экспедициясы" кезінде Огайоға құятын алты жерде қорғасын пластиналарды жерледі. Пластиналарда Франция үшін аумақты иелену туралы жазулар жазылған. Сондай-ақ, Селорон ағылшын саудагерлерін іздеп тауып, оларға Францияға тиесілі осы аумақтан кетуді ескертті. Киттанинг, Логстаун және Төменгі Шоунтаунға барып, салқын жауап алғаннан кейін, Селоронның тобы Ұлы Майами өзенінен (Боннекамп "тасты өзен", Rivière a la Roche деп атаған) Пиккавиллиниге дейін жол жүріп, 13 қыркүйекте сонда келді. Селорон Пиккавиллиниде тұратын екі "ағылшын сарбазын" бірден тауып, оларды жіберді. Уильям Трент қалада бірнеше ағылшын саудагерлері тұрғанын, бірақ олар Селорон келгенге дейін қашып кеткенін айтады. Селорон өзінің тобымен ауылға жақындаған кезде болған қақтығысты атамайды. Уильям Тренттің айтуынша, жауынгерлер француздарға оқ атып, үш сарбазды өлтірді. Британдықтар "Ақымақ капитан" деп атаған Твигтуидің басшысы француздарды шабуылға шақырды, бірақ олар бас тартқан кезде, Ақымақ капитан "бреклотын алып тастады және мырза Селоронды бетінен шапалақпен шауып, оған қарт әйел екенін айтты". Селоронның тобы бір апта бойы қала сыртында тұрақтады. Ол Мемескияны өз халқын Кекионгаға қайтаруға көндіруді қалаған, ал кейбір миамилер "көп қарсылық білдірмегенін" айтты. Губернатор Роберт Динвиддидің хатына сәйкес, француздар Кроганның Пиккавиллиниде сауда бекетін құрғанын білгенде, олар Кроганды тұтқындау немесе оның бас терісі үшін баға ұсынды: Француздар тұтқындаған екі тұтқын, Эри көлінде француз офицерінен қашып, француздар оларға аталған Кроганды және Эндрю Монтур аудармашыны тірі немесе бас терісін өлімге әкелетін адамға үлкен ақша ұсынды деген хабар әкелді. 1752 жылы 17 қазанда Пенсильвания Ассамблеясына берген мәлімдемесінде Паттен Пиккавиллиниді "Твигтуи қаласы деп атады, ол Огайоның батыс тармағының басына жақын орналасқан, ағылшындар оны Миамис өзені деп атайды". Ол "Майами қалашығында 200-ге жуық жауынгер, барлығы Твигтуи ұлтының адамдары тұрып жатыр деп есептелген, және...
In late 1747 Memeskia led a group of Miami Indians about 100 mile (161 km) to the southeast from their community at Kekionga on the Maumee River, to settle Pickawillany on the west bank of the Great Miami River, opposite the mouth of what was later named Loramie Creek. The village was at the convergence of several trading trails in western Ohio, giving it unusual influence over trade in the region. In addition, it was the southern terminus of three key portages (overland carrying places between rivers) that provided access between the Ohio/Great Miami River systems and Lake Erie and other points to the north and west. Traveling by water from the east and the headwaters of the Ohio River toward the western Great Lakes, it would have been almost a necessity to pass through Pickawillany to get from one region to the other. Pickawillany was near enough to the Potawatomi, Kickapoo, Illinois, and other tribes for trade, and accessible to the English traders of Pennsylvania and Virginia. Its location was a threat to the French, as it was easily accessible by many tribes allied to the French, and brought English traders far into territory the French considered theirs.</blockquote>
In July 1748, fifty five representatives of the Six Nations, Delawares, Shawnees, Nanticokes, and Twightwees met at the courthouse in Lancaster, Pennsylvania and signed a peace treaty with the Pennsylvania Provincial Council. The Indian leaders promised to try to persuade other Ohio communities to leave the French and join a pro English alliance. moved down the Ohio River on a flotilla of 23 large boats and birch bark canoes, on his "lead plate expedition," burying lead plates at six locations where major tributaries entered the Ohio. The plates were inscribed to claim the area for France. Céloron also sought out English traders and warned them to leave this territory which belonged to France. After visiting Kittanning, Logstown and Lower Shawneetown and receiving a cool response, Céloron's party traveled up the Great Miami River (which Bonnecamps referred to as the "rocky river", Rivière a la Roche) to Pickawillany, arriving there on 13 September. Céloron immediately found two "English soldiers" living in Pickawillany and sent them away. efn|Trent says several English traders were living in the town but fled before Céloron arrived. Céloron does not mention a confrontation that took place when he and his party approached the village. According to William Trent, warriors opened fire on the Frenchmen, killing three soldiers. A Twightwee leader called the Mad Captain by the British then invited the Frenchmen to attack, but when they refused, the Mad Captain "pulled off his breechclout & slapped Monsieur Céloron across the face and told him he was an old woman." Céloron's party spent a week camped outside the town. He wanted to persuade Memeskia to lead his people back to Kekionga, and some of the Miamis said they "had not much objection". According to a letter from Governor Robert Dinwiddie, when the French learned that Croghan had established a trading post at Pickawillany, they offered a price for Croghan's capture or for his scalp:
Two Prisoners who had been taken by the French, and had made their Escape from the French Officer at Lake Erie brought News that the French offered a large sum of Money to any person who would bring them the said Croghan and Andrew Montour the Interpreter alive, or if dead their scalps. In his deposition to the Pennsylvania Assembly on 17 October 1752, Patten referred to Pickawillany as "the Twightwee Town, which lies near the head of that Western branch of the Ohio called by the English, Miamis River." He reported that "this Miami Town was computed to have about 200 fighting men, all of the Twightwee Nation, settled therein, and are some of those who left the French seven or eight years ago [from 1752], in order to trade with the English." While he was there, four Ottawa Indians sent as emissaries by the French arrived, and a council was held with Memeskia. The Ottawas presented gifts and requested that Memeskia reconsider his alliance with the English. Croghan and Gist were present at the council, at which both the French and English flags were displayed. After hearing the French message, the speaker of the Miamis replied,
<blockquote>Brothers of the Ottaways, You are always differing with the French Yourselves, and yet you listen to what They say, but we will let you know by these four Strings of Wampum that We will not hear anything they Say to Us, nor do anything they Bid Us As You threaten Us with War in the Spring We tell You that if You are angry we are ready to receive You, and resolve to die here before We will go to You. Burney had previously established a forge at the Wyandot community of Muskingum, Benjamin Stoddert reported to Sir William Johnson that "two hundred Orondack Indians under the command of Monsieur Belletre and Chevalier Longville design against a village of the Twightwees where the English are building a trading house." In fact, French troops and Ottawa warriors under the command of Céloron de Blainville assembled at Detroit, but the Indians complained that the force did not have sufficient strength to attack Pickawillany and refused to proceed. In late 1751, François Marie Picoté de Belestre led a raiding party of seventeen warriors to Pickawillany, They captured two English traders and killed a Miami man and a woman. On 23 May 1752, Lieutenant John Mills wrote to Pennsylvania Governor James Hamilton to inform him "By some foreign Indians, just arrived, I am told that [Monsieur St. Orr, a French officer] is gone back to Canada to conduct an Army back, to be employed against them [the Twightwees]." On 7 June, Langlade and a force of 272 Ottawa reached Detroit, where about 30 of the Indians deserted, having heard that there was a smallpox epidemic among the Miamis. The Miamis later alleged that thirty French soldiers accompanied the Indians but did not take part in the raid. and made their way to Lower Shawneetown. in front of his Miami men.). The trader William Ives passed by the town the next night and reported later to William Trent that "the white men's houses were all on fire, and that he heard no noise in the Fort," although there was one gunshot and someone calling out. as are letters from Governor Dinwiddie and other Pennsylvania leaders. A brief statement made by five English traders who were captured (some accounts list only four) was made in a deposition on 2 February 1753.
Археологиялық зерттеулер
2002 және 2011 жылдар аралығында 1999 жылы Огайо штаты сатып алған жер учаскесінде кең ауқымды жұмыстар жүргізілді. Бұл жер Пиква тарихи аймағы мемлекеттік ескерткішіне қосылып, Огайо тарихи қоғамының бақылауында болды. Бұл жерде 19 ғасырдың ортасынан бері шаруашылық белсенді түрде жүргізіліп келеді және Пикавиллианидың көзге көрінетін іздері табылмады. Қашықтан зондтау, магнитометрия, электрлік кедергі және жерді тесіп өтетін радар зерттеулері арқылы 1500-нен астам артефакттар табылды, олардың ішінде мушкет доптары, қорғасын қалдықтары, «сыңғырлағыш конус» деп аталатын кішкентай латунь әшекейлері, латунь жебе ұштары, мылтық тастары және темір құралдар бар. Қашықтан зондтау деректері ғимараттардың негіздерінің, жер асты жертөлелерінің және құдықтың бөліктерін көрсететін бірнеше жер асты аномалияларын анықтады. Ағымдағы жобаның мақсаты маңызды құрылымдар мен іс-әрекет орындарының орналасқан жерін анықтау болып табылады. 2009 жылы табылған артефакттарға жасыл мүйізді шыны таспен әшекейленген латунь сақина, француз стиліндегі мылтық тастары, латунь жебе ұштары (өте сирек кездесетін сабақты түрлері де бар), латунь және темір ілгек, тас темекі құбыры, көптеген шыны және керамикалық моншақтар, сондай-ақ 1699 және 1745 жылдар аралығында жасалған француз мылтықтарының екі түйреуі кірді. 2011 жылы табылған темір балға ерекше қызығушылық тудырды. Рейдтен аман қалған екі ағылшынның бірі Томас Берни қару жасаушы болса, ал ожібве индейлері жүрегін жеген ағылшын саудагері темірші болған. Табылған басқа да темір бұйымдары темірші шеберханасының жанындағы қоқыс жинау орнынан келген болуы мүмкін.