Кіріспе

Француздар Майами басшысы Мемескияны (сондай-ақ Ла Демуазель немесе Олд Бритон деп те аталады) француз одағын қабылдамағандығы және ағылшын саудагерлерімен сөкелескені үшін жазалауға бекітті, бұл бұрынғыда жергілікті саудаға француз монополиясы болған жағдайға қауіп келтірді. 1752 жылғы 21 маусымда Пикавиллианиге жасалған шабуылда, сондай-ақ Пикавиллиани шайқасы деп белгілі болған оқиғада, ауыл мен сауда бекеті қиратылды. Француз одақтас үндістер ауылға шабуыл жасап, Мемескияны және кем дегенде бір ағылшын саудагерін өлтірді, сондай-ақ ағылшын бекінісі мен сауда бекетін өртеп жіберді. Шабуылдан кейін Пикавиллиани ауылы оңтүстік-шығысқа қарай шамамен бір шақырымға көшірілді. Кейіннен осы жерге жақын Пикуа қаласы (Огайо штаты) салынды. Пикавиллианидің қирауы тікелей түрде Огайо алқабындағы басқа бекіністерде британдықтардың қорғанысын күшейтуіне және әскери күштерін арттыруына себеп болды, сонымен қатар бұл француздар мен үндістер соғысына ұласатын кең ауқымды британдық-француздық қақтығыстың алғы күресі ретінде қарастырылды.

Этимология

Pickawillany атауының ағылшын түбірі pkiiwileni, бұл шоуни тілінде Маями тайпасын білдіреді – сөздермен айқанда "шет елдік". Маями тайпасы бұл елді мекенді Pinkwaawileniaki деп атаған, бұл шоуни тіліндегі pekowiiθa, яғни "күлді адамдар" деген сөздің тікелей аудармасы.

Құрылуы мен ерте тарихы

Француздар мен үндістер соғысының алдындағы екі онжылдықта Франция, Канада мен Луизиана арасындағы жабдықтау және байланыс желілері үшін стратегиялық маңызы бар Огайо елінің әскери және экономикалық бақылауын сақтауға тырысты. Француз билігі көбінесе Жаңа Франция үкіметі мен аймақта тұратын үнді тайпалары, негізінен Майами (Твигтуи), Вайандот (Хурон) және Шоуни арасындағы тұрақты қарым-қатынасқа байланысты болды. Пенсильваниядан келген ағылшын саудагерлері француз саудагерлеріне қарағанда арзан тауарларды көп көлемде жеткізе алды, бұл тері саудасының үлкен бөлігін өзіне тартты және Огайоның көптеген тайпаларын ағылшындарға одақтасуға итермеледі. Француздар сол жылы Вайандоттарды Джунундатты тастап кетуге мәжбүр етті, бірақ олар Мемескияның басшылығымен жаңадан құрылған Пиккавиллини Майами қауымының күшейіп келе жатқан ықпалына тап болды. 1747 жылдың соңында Мемеския Майами индейлерінің шамамен 100 шақырым (161 км) қашықтықтағы тобын Кекионгадағы олардың қауымынан оңтүстік-шығысқа қарай, Мауми өзенінің батыс жағалауындағы Пиккавиллиниге қоныстандыру үшін алып барды, ол кейін Лорами өзені деп аталған жердің сағасынан қарсы жатқан еді. Ауыл Батыс Огайодағы бірнеше сауда жолдарының тоғысқан жерінде орналасқандықтан, аймақтағы саудаға ерекше ықпал етті. Бұдан өзге, ол Огайо/Ұлы Майами өзендері жүйесі мен Эри көлі және солтүстік пен батыстағы басқа да нүктелер арасындағы үш маңызды порттың (өзендер арасындағы жер үстімен тасымалдау орындары) оңтүстік соңғы нүктесі болды. Шығыстан және Огайо өзенінің бастауынан батыс Ұлы көлдерге қарай сумен саяхаттағанда, бір аймақтан екіншісіне өту үшін Пиккавиллини арқылы өтуге амал жоқ еді. Пиккавиллини сауда үшін Потаватоми, Кикапу, Иллинойс және басқа тайпаларға жеткілікті жақын болды және Пенсильвания мен Вирджинияның ағылшын саудагерлеріне қол жетімді болды. Оның орналасуы француздарға қауіп төндірді, өйткені ол француздарға одақтас көптеген тайпаларға оңай қол жетімді болды және ағылшын саудагерлерін француздар өздерінікі деп санайтын аумаққа алып келді. 1748 жылдың шілдесінде Алты Ұлттың, Делавар, Шоуни, Нантикокс және Твигтуидің елу бес өкілі Пенсильванияның Ланкастердегі сот ғимаратында кездесіп, Пенсильвания провинциялық кеңесімен бейбітшілік шарты жасасты. Үнді басшылары Огайоның басқа қауымдастықтарын француздарды тастап, ағылшын одағына қосылуға көндіруге уәде берді. Селорон 23 үлкен қайық пен қайықпен Огайо өзені бойымен төмен қарай жүріп, "қорытпа экспедициясы" кезінде Огайоға құятын алты жерде қорғасын пластиналарды жерледі. Пластиналарда Франция үшін аумақты иелену туралы жазулар жазылған. Сондай-ақ, Селорон ағылшын саудагерлерін іздеп тауып, оларға Францияға тиесілі осы аумақтан кетуді ескертті. Киттанинг, Логстаун және Төменгі Шоунтаунға барып, салқын жауап алғаннан кейін, Селоронның тобы Ұлы Майами өзенінен (Боннекамп "тасты өзен", Rivière a la Roche деп атаған) Пиккавиллиниге дейін жол жүріп, 13 қыркүйекте сонда келді. Селорон Пиккавиллиниде тұратын екі "ағылшын сарбазын" бірден тауып, оларды жіберді. Уильям Трент қалада бірнеше ағылшын саудагерлері тұрғанын, бірақ олар Селорон келгенге дейін қашып кеткенін айтады. Селорон өзінің тобымен ауылға жақындаған кезде болған қақтығысты атамайды. Уильям Тренттің айтуынша, жауынгерлер француздарға оқ атып, үш сарбазды өлтірді. Британдықтар "Ақымақ капитан" деп атаған Твигтуидің басшысы француздарды шабуылға шақырды, бірақ олар бас тартқан кезде, Ақымақ капитан "бреклотын алып тастады және мырза Селоронды бетінен шапалақпен шауып, оған қарт әйел екенін айтты". Селоронның тобы бір апта бойы қала сыртында тұрақтады. Ол Мемескияны өз халқын Кекионгаға қайтаруға көндіруді қалаған, ал кейбір миамилер "көп қарсылық білдірмегенін" айтты. Губернатор Роберт Динвиддидің хатына сәйкес, француздар Кроганның Пиккавиллиниде сауда бекетін құрғанын білгенде, олар Кроганды тұтқындау немесе оның бас терісі үшін баға ұсынды: Француздар тұтқындаған екі тұтқын, Эри көлінде француз офицерінен қашып, француздар оларға аталған Кроганды және Эндрю Монтур аудармашыны тірі немесе бас терісін өлімге әкелетін адамға үлкен ақша ұсынды деген хабар әкелді. 1752 жылы 17 қазанда Пенсильвания Ассамблеясына берген мәлімдемесінде Паттен Пиккавиллиниді "Твигтуи қаласы деп атады, ол Огайоның батыс тармағының басына жақын орналасқан, ағылшындар оны Миамис өзені деп атайды". Ол "Майами қалашығында 200-ге жуық жауынгер, барлығы Твигтуи ұлтының адамдары тұрып жатыр деп есептелген, және...

Археологиялық зерттеулер

2002 және 2011 жылдар аралығында 1999 жылы Огайо штаты сатып алған жер учаскесінде кең ауқымды жұмыстар жүргізілді. Бұл жер Пиква тарихи аймағы мемлекеттік ескерткішіне қосылып, Огайо тарихи қоғамының бақылауында болды. Бұл жерде 19 ғасырдың ортасынан бері шаруашылық белсенді түрде жүргізіліп келеді және Пикавиллианидың көзге көрінетін іздері табылмады. Қашықтан зондтау, магнитометрия, электрлік кедергі және жерді тесіп өтетін радар зерттеулері арқылы 1500-нен астам артефакттар табылды, олардың ішінде мушкет доптары, қорғасын қалдықтары, «сыңғырлағыш конус» деп аталатын кішкентай латунь әшекейлері, латунь жебе ұштары, мылтық тастары және темір құралдар бар. Қашықтан зондтау деректері ғимараттардың негіздерінің, жер асты жертөлелерінің және құдықтың бөліктерін көрсететін бірнеше жер асты аномалияларын анықтады. Ағымдағы жобаның мақсаты маңызды құрылымдар мен іс-әрекет орындарының орналасқан жерін анықтау болып табылады. 2009 жылы табылған артефакттарға жасыл мүйізді шыны таспен әшекейленген латунь сақина, француз стиліндегі мылтық тастары, латунь жебе ұштары (өте сирек кездесетін сабақты түрлері де бар), латунь және темір ілгек, тас темекі құбыры, көптеген шыны және керамикалық моншақтар, сондай-ақ 1699 және 1745 жылдар аралығында жасалған француз мылтықтарының екі түйреуі кірді. 2011 жылы табылған темір балға ерекше қызығушылық тудырды. Рейдтен аман қалған екі ағылшынның бірі Томас Берни қару жасаушы болса, ал ожібве индейлері жүрегін жеген ағылшын саудагері темірші болған. Табылған басқа да темір бұйымдары темірші шеберханасының жанындағы қоқыс жинау орнынан келген болуы мүмкін.