Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луизиана штатындағы тарихи үй, АҚШ.
Historic house in Louisiana, United States
Питот үйі – Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы тарихи маңызы бар орын және Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген. Питот үйі – 18 ғасырға жататын креолдық отарлық ел үйі, ол Нью-Орлеан қаласының 1440 Мосс көшесінде орналасқан. Питот үйі қазір Луизиана ескерткіштер қоғамының меншігінде, және ғимарат қоғамның бас кеңсесі ретінде пайдаланылады. Үй Байо Сент-Джон жағасында орналасқан, және оны бұзудан қорғау үшін бастапқы орнынан бірнеше блокқа жылжытылды.
The Pitot House is a historic landmark in New Orleans, Louisiana, and is listed on the National Register of Historic Places. The Pitot House is an 18th century Creole colonial country home located at 1440 Moss Street in New Orleans, Louisiana. The Pitot House is currently owned by the Louisiana Landmark Society, which uses the building as its headquarters. The house is situated on Bayou St. John and was moved several blocks from its original site in order to prevent its demolition.
Тарих
Пито үйін 1799 жылы Дон Бартолом Боске Байо Сент-Джон жағасындағы шалғайдағы үй ретінде салған. Боскенің үйі кірпіш тіреулерде орналасқан көтерілген коттедж болған деген болжам бар. Боске испан отаршылдық шенеунігі болды, оның қызы Сюзет Луизиана губернаторы Уильям Клейборнға үйленді. Ескерту: 1790 жылғы сәулет туралы мақалада үй 1790 жылы аяқталғаны және оны Дон Сантьяго Лоррейнс салғаны айтылады. Сондай-ақ, Эдгар Деганың әжесі Мадам Риллие (1805–1810) үйді иеленген кезде, бірінші қабат жұмсақ кірпіштен қаланған қабырғалармен жабылыпты. Риллие сонымен қатар оңтүстік галереясын және бірнеше шаруашылық ғимараттарды салған, олар қазір сақталмаған. Үйге 1810–1819 жылдары тұрған төртінші иесі Джеймс Питоттың есімі берілген. Пито Нью-Орлеанның алғашқы «америкалық» мэрі (1804–1805) саналады; ол Францияда туғанымен, 1796 жылы Нью-Орлеанға келгенге дейін АҚШ азаматтығын алған. Ішінде 19 ғасырдың басындағы американдық және Луизианалық антиквариаттар бар, бірақ бұл заттар үйге түпкілікті емес. Джеймс Питоның қызы Софи Габриэльдің портреті – үйдің бұрынғы тұрғындарының иеленген жалғыз артефакт. Үйдің басқа да белгілі иелері Феликс Дукайет және Американың алғашқы қасиетті әйелі, Әйе Кабрини.
The Pitot House was initially constructed in 1799 by Don Bartólome Bosque as a country retreat along Bayou St. John. It is speculated that Bosque's house was a raised cottage on brick pillars. Bosque was a Spanish colonial official, whose daughter Suzette married Louisiana Governor William C. C. Claiborne. NOTE: The 1790 in architecture article states that the house was finished in 1790 and was built by Don Santiago Lorreins. It is also believed that during the ownership of Madame Rillieux (1805–1810), Edgar Degas' great grandmother, the ground floor was enclosed with masonry walls of soft brick. Rillieux was also responsible for adding the southern gallery and several outbuildings, which are no longer extant. The house is named for James Pitot, the fourth owner of the house who resided there from 1810 to 1819. Pitot is considered to be the first "American" mayor of New Orleans (1804–1805); for although he was a native of France, he became a naturalized American citizen before arriving in New Orleans in 1796. Inside are American and Louisiana antiques from the early 19th century, but the antiques are not original to the home. A portrait of Sophie Gabrielle, James Pitot's daughter, is the only artifact owned by any past resident of the house. Other notable owners of the house include Felix Ducayet and Mother Cabrini, America's first named saint.
Үй
Бұл үй "байу көпірінің" орналасқан жерінен бірнеше метр қашықтықта. Губернатор Клейборн 1811 жылғы неміс жағалауы көтерілісі кезінде әскерилерге "негрлерге осы жерден өтуге немесе қайтадан өтуге рұқсат бермеуді" бұйырған. Кейбір тарихшылардың пікірінше, бұл оқиға Америка топырағындағы ең ірі құл көтерілісі болған (барлық тарихшылар мойындамайтын теория), және 1811 жылдың қаңтар айында өзеннің жоғарғы ағысында тұратын ақ нәсілді отбасылар Метари Роуд арқылы Нью-Орлеанға ағылып келді. Бұл жол – Байо Сент-Джондағы көпірден өтетін және Байо жолы арқылы қаланың "арғы жағына" қалыпты кіреберіске қол жеткізуді қамтамасыз ететін "биік жатқан" жол болды. 1964 жылы Луизиана ескерткіштері қоғамы үйді қираудан сақтап, оны бастапқы сәніне келтірді. Құрылысында екі еңкейген шатырлы, ағаш тіреулер арасындағы кірпішпен қапталған қабырғалар (briquette entre poteaux) көрінеді. Ағаш тіреулер құрылымдық қолдауды қамтамасыз етеді, кірпіштер жылуды сақтайды, ал гипс осы құрылымды ылғал мен шіруден қорғайды. Пито үйінің стилі ерекше – дәліздер жоқ және сыртқы баспалдақтары бар. Үй ысты жаз бен жәндіктерді ескере отырып жобаланған. Есіктер бір-біріне қарама-қарсы орналасқан, соның арқасында салқын ауа айналымы қамтамасыз етілген. Үйдің төменгі және жоғарғы қабаттарындағы кең галереялар қабырғаларды күннен қорғайды және сыртқы желдің өтуіне мүмкіндік береді. Пито үйі су тасқынына төтеп беру үшін де салынған. Үйдің төменгі қабатындағы кірпіш едендер, бастапқыда құм мен әктің қоспасымен қапталған, Катрина дауілінің су тасқынынан аман қалды, себебі олар судың ағып кетуіне мүмкіндік берді. Галерея, артқы лоджия және ұйықтайтын веранда ашық ауада демалу, тамақтану және ұйықтау үшін пайдаланылды. Олар Луизиананың күшті күнінен қорғану үшін жапқыштармен жабдықталған.
The home is within yards of the site of the "bayou bridge" which Governor Claiborne ordered the military "to permit no Negroes to pass or repass the same" during the events known as the 1811 German Coast Uprising. This event, said by some historians to be the largest slave uprising on American soil (a theory not recognized by all) caused white families living upriver in January 1811 to stream into New Orleans along Metairie Road. That road was the "highland" road which crossed the bridge at Bayou St. John, providing access to the traditional "back of town" entrance along Bayou Road into the city. The house was saved from destruction by the Louisiana Landmarks Society in 1964 and restored to its original splendor, showing the double pitched hipped roof, and the plaster covered brick between post (briquette entre poteaux) construction. The wooden posts act as structural support, the brick offers thermal insulation, and the plaster protects this medley from dampness and rot. The style of the Pitot House is ensuite—with no hallways and an outdoor stairway. The house was designed with hot summers and insects in mind. The doors were positioned across from each other to keep cool air moving. The extended galleries on both the bottom and top levels of the house keep the sun off the walls and offer outdoor breezeways. The Pitot House was also designed to withstand floods and was able to survive the floods of Hurricane Katrina due to brick floors on the bottom level of the house which would have originally been caulked with a dry mix of sand and lime, allowing flood waters to drain through. The gallery, back loggia, and sleeping porch were used for outdoor entertaining, dining, and sleeping; they were fitted with shutters to provide relief from the intense Louisiana sun.
Бақ
Пито үйінің бағында Пито үйі салынған кезеңге тән дәстүрлі өсімдіктер өседі. Олардың ішінде жергілікті гүлдер, цитрус ағаштары, көп жылдық өсімдіктер, түймедақтар, көне гүлдер, камелиялар, шөптер және көкөністер бар. Бақ – жоғарыдағы галереядан көрінуге арналған дәстүрлі партерлік бақ, ал жиектегі қайың жиегі жақында қайта жаңартылды. Партердің шетімен Луизиананың туған жерінде өсетін гүлдері мен бұталары көрсетілген жергілікті өсімдіктер бағы орналасқан. Үйдің қасында аула бар, онда мерекелер мен шаралар ұйымдастырылады.
The garden at the Pitot House grows plants traditional to the time period when the Pitot House was built. These plants include indigenous flowers, citrus trees, perennials, bulbs, antique roses, camellias, herbs, and vegetables. The garden is a traditional parterre garden, designed to be viewed from the above gallery, with the boxwood hedges recently restored. A native plants garden showcases Louisiana wildflowers and shrubs along the perimeter of the parterre. Next to the house is a yard, where parties and events are held.