Мильва: Итальяндық әнші және актрисаның өмірі мен мансабы

Кіріспе

Италиялық әнші және актриса (1939–2021)

Мария Ильва Биолкати (maˈriːa ˈilva bjolˈkaːti; 17 шілде 1939 – 23 сәуір 2021), Мильва (ˈmilva) деп танылған, итальяндық әнші, сахна және кино актрисасы, теледидар тұлғасы. Ол сондай-ақ «Қызылшаш» (итальян тілінде «La Rossa») деген атпен белгілі болды, себебі шашының ерекше түсі болды. Сонымен қатар, «Горо пантерасы» («La Pantera di Goro») деп те аталды, бұл 1960 жылдардың үш ең танымал итальяндық әншісіне итальян баспасөзі жануарлар аттарын және әншілердің туған жерлерін біріктіре отырып, лақап ат қойғаннан туындады. Оның шашының түсі, көптеген мәлімдемелерінде айтылған, солшыл саяси көзқарасын да көрсетеді. Италияда және шетелде танымал болған ол әлемнің түкпір-түкпіріндегі музыкалық және театр сахналарында өнер көрсетті, сонымен қатар туған Италиясында, әсіресе Германия мен Жапонияда үлкен құрметке ие болды, онда ол жиі музыкалық шараларға және телебағдарламаларға қатысты. Францияда, Жапонияда, Кореяда, Грецияда, Испанияда және Оңтүстік Америкада көптеген альбомдар шығарды. 1965 жылы Эннио Морриконе, 1973 жылы Франсис Лай, 1978 жылы Микис Теодоракис (оның «Was ich denke» альбомы Германияда ең көп сатылған альбом болды), 1980 жылы Энцо Янначчи, 1981 және 1986 жылдары Вангелис, 1982, 1986 және 2010 жылдары Франко Баттиато сияқты еуропалық композиторлар мен музыканттармен бірлесіп жұмыс істеді. Бертольд Брехттің концерттері мен Лучано Берионың опералары әлем театрларында қойылды. Ол Миландағы «Ла Скала», Берлиндегі «Deutsche Oper», Париж операсында, Лондондағы Корольдік Альберт залында және Эдинбург фестивалінде өнер көрсетті. Италияда да, халықаралық аренада да жетістікке жеткен ол музыка және театр саласындағы ең танымал итальяндық тұлғалардың бірі болып қала берді. Оның өнері Италия, Германия және Франция республикалары тарапынан ресми түрде мойындалды, олардың әрқайсысы оған ең жоғары наградаларын берді. Ол заманауи дәуірдегі жалғыз итальян суретшісі болды: Француз Республикасының Ұлттық құрмет орденінің кавалері (Париж, 11 қыркүйек 2009), Италия Республикасының Еңбегі үшін орденінің командирі (Рим, 2 маусым 2007), Германия Федеративтік Республикасының Еңбегі үшін орденінің офицері (Берлин, 2006) және «Ordre des Arts et des Lettres» орденінің офицері (Париж, 1995).

Maria Ilva Biolcati, (maˈriːa ˈilva bjolˈkaːti; 17 July 1939 – 23 April 2021), known as Milva (ˈmilva), was an Italian singer, stage and film actress, and television personality. She was also known as La Rossa (Italian for "The Redhead"), due to the characteristic colour of her hair, and additionally as La Pantera di Goro ("The Panther of Goro"), which stemmed from the Italian press having nicknamed the three most popular Italian female singers of the 1960s, combining the names of animals and the singers' birthplaces. The colour also characterised her leftist political beliefs, claimed in numerous statements. Popular in Italy and abroad, she performed on musical and theatrical stages the world over, and received popular acclaim in her native Italy, and particularly in Germany and Japan, where she often participated in musical events and televised musical programmes. She released numerous albums in France, Japan, Korea, Greece, Spain, and South America. She collaborated with European composers and musicians including Ennio Morricone in 1965, Francis Lai in 1973, Mikis Theodorakis in 1978 (Was ich denke became a best selling album in Germany), Enzo Jannacci in 1980, Vangelis in 1981 and 1986, and Franco Battiato in 1982, 1986 and 2010. Her stage productions of Bertolt Brecht's recitals and Luciano Berio's operas toured the world's theatres. She performed at La Scala in Milan, at the Deutsche Oper in Berlin, at the Paris Opera, in the Royal Albert Hall in London and at the Edinburgh Festival, amongst others. Having had success both in Italy and internationally, she remained one of the most popular Italian personalities in the fields of music and theatre. Her artistic stature was officially recognised by the Italian, German and French Republics, each of which bestowed her with the highest honours. She was the only Italian artist in contemporary times who was simultaneously: Chevalier of the National Order of the Legion of Honour of the French Republic (Paris, 11 September 2009), Commander of the Order of Merit of the Italian Republic (Rome, 2 June 2007), Officer of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany (Berlin, 2006), and Officier of the Ordre des Arts et des Lettres (Paris, 1995).

Ерте өмір және мансаптық бастамалары

Мария Ильва Биолкати 1939 жылғы 17 шілдеде Италияның Феррара провинциясындағы Горо қаласында дүниеге келген. 1959 жылы, жиырма жасында, ол жаңа дауыстар конкурсында жеңіске ие болды және жеті мың алты жүзден астам қатысушының арасынан бас жүлдені жеңіп алды. 1960 жылы ол Cetra Records компаниясымен өзінің алғашқы 7 дюймдік синглын жазды: Эдит Пиафтың "Милорд" әні. Оның сахнадағы алғашқы өнері 1961 жылы Сан-Ремо музыка фестивалінде болды, онда ол үшінші орынды иеленді.

1960 жылдар

1962 жылы Милва Париждегі беделді Олимпиа театрында Эдит Пиафтың репертуарын орындаған алғашқы әнші болды. 1983 жылы ол репертуарды сол жерде қайта орындады, көрермендер мен француз баспасөзінің зор құрметіне бөенді, француз емес әртіс Пиафтың әндерін осындай сезім мен энергиямен қалай түсіне алатынына таң қалды. Музыкалық сыншылар оны жылдың әншісі деп жариялады. Көп ұзамай Милва өзінің екінші LP-жазбасын шығарды – Milva canta per voi, студиялық альбом, ол бұрын сингл ретінде жарияланған бірнеше әндерді, сондай-ақ Эдит Пиафтың әндерінің каверлерін, мысалы, Non, je ne regrette rien (италиян тілінде Nulla rimpiangerò), және Гилберт Беко мен Пьер Деланоэ жазған Et maintenant (кейін ағылшын тілінде What Now, My Love? деп аталатын ән) жинады. 1962 жылы Милва итальяндық фильмде – La bellezza di Ippolita – Гина Лоллобриджида мен Энрико Мария Салерномен бірге ойнады. Фильм 12-ші Берлин халықаралық кинофестиваліне қатысты. Сол жылы ол Стефано Канцио режиссерлік жасаған итальяндық Canzoni a tempo di twist фильмінде де ойнады. Ақпан айында Милва 1962 жылғы Сан-Ремо музыка фестиваліне қатысып, Бруно Паллеси мен Уолтер Малгони жазған джаздық элементтері бар Tango italiano әнімен өнер көрсетті. Оның орындауы байқауда екінші орынды жеңіп алды, ал одан кейін шыққан сингл итальяндық хит-парадтарда бірінші орынға көтерілді. 1963 жылдың 30 сәуірінен 4 мамырына дейін Милва итальяндық Il Cantatutto шоу-бағдарламасын жүргізді. Көп ұзамай Милва өзінің үшінші LP-жазбасын – Da Il Cantatutto con Milva e Villa – шығарды, онда ол Il Cantatutto бағдарламасында орындаған әндердің студиялық нұсқаларын орындады. Альбомда Эннио Морриконе жазған Quattro Vestiti әні де болды, ол сол атпен шығарылатын EP-ге енді. Milva сонымен қатар испан нарығына арналған EP-ді жазды: Milva canta en español. Сол жылы ол өзінің төртінші студиялық альбомын – Le Canzoni del Tabarin – Canzoni da Cortile – шығарды, ол 1920-1930 жылдардағы итальян әндерін қамтитын, Fonit Cetra лейблінде жаңа музыкалық аранжировкалармен шығарылған итальян тіліндегі альбом болды. 1965 жылдың қаңтар айында Милва көп тілді студиялық Canti della libertà альбомын шығарды, онда ол революциялық және еркіндік әндерін, соның ішінде Францияның ұлттық әнұранын – Клод Жозеф Руже де Лиль жазған La Marseilleise, және француз төңкерісі кезінде танымал болған француз әні – La Carmagnole әндерін орындады. Альбомға Джон Браун әнінің итальян тіліндегі нұсқасы, испан Los cuatro generales және орыс әнінің музыкасына негізделген итальяндық халық әні – Fischia il vento да енді. 1968 жылы Милва өзінің бесінші студиялық альбомын – Tango – шығарды, ол итальян тілінде орындалған танго стандарттарынан тұратын альбом болды. Альбом Италияда, Германияда, Испанияда және Бразилияда жарық көрді, оркестрін Iller Pattacini басқарды. 1969 жылы ол өзінің алтыншы студиялық альбомын – Tango Inspirationen – шығарды, ол Германияда шығарылып, неміс және итальян тілдерінде орындалған танго стандарттарынан тұратын альбом болды. Альбомда La Cumparsita, A Media Luz (Guardando intorno a te) және Adios, Pampa Mía әндері де орындалды. 1975 жылы альбом Milva singt Tangos deutsch und italienisch деген атпен қайта шығарылды. 1969 жылдың соңында Милва итальяндық музыкалық комедияда – Angeli in bandiera – Джинно Брамиеримен бірге ойнады. Мюзиклдің авторы итальяндық драматургтер Пьетро Гаринеи мен Сандро Джованнини, ал музыкасын Бруно Канфора жазды. Мюзиклдің алғашқы актерлік құрамының жазбасы I cantori moderni di Alessandroni Италия мен Канадада сол жылы жарық көрді. Сол жылы Милва итальяндық фильмде – Appuntamento in Riviera – Марио Маттоли режиссерлік еткен музыкалық комедияда пайда болды.

In 1962 Milva was the first singer to sing Édith Piaf's repertoire at the prestigious Olympia theatre in Paris. In 1983 she performed the repertoire at the venue again, receiving an ovation from the audience and the French press, very surprised how a non French artist could interpret the songs of Piaf with such feeling and energy. Music critics named her singer of the year. Shortly afterwards, Milva released her second LP record, Milva canta per voi, a studio album that compiled several songs previously published as singles, in addition to covers of Édith Piaf songs, such as Non, je ne regrette rien, translated to Italian as Nulla rimpiangerò, and Et maintenant, written by composer Gilbert Bécaud and lyricist Pierre Delanoë (a song which, in English, would later become known as What Now, My Love?"). In 1962 Milva co starred in the Italian film La bellezza di Ippolita alongside Gina Lollobrigida and Enrico Maria Salerno a comedy film directed by Giancarlo Zagni, playing the role of Adriana. The film was entered into the 12th Berlin International Film Festival. In the same year, she also appeared in the film Canzoni a tempo di twist, an Italian film directed by Stefano Canzio. In February, Milva participated in the Sanremo Musical Festival of 1962, competing with Tango italiano, a jazz infused song written by Bruno Pallesi and Walter Malgoni. Her performance earned her second place in the competition and the single that followed reached number one on the Italian charts. From 30 April to 4 May 1963, Milva was a television presenter on the Italian variety show Il Cantatutto. Shortly after, Milva released her third LP record Da Il Cantatutto con Milva e Villa, in which she performed studio versions of the songs she had sung on Il Cantatutto. In the album, she performed Quattro Vestiti, composed by Ennio Morricone, a song which would be released on an EP by the same name. Milva also recorded an EP for the Spanish market: Milva canta en español. Later in the year, she released her fourth studio album Le Canzoni del Tabarin – Canzoni da Cortile, an Italian language album that covered Italian songs from the 1920s and 1930s, featuring new musical arrangements, released on the Fonit Cetra label. In January 1965, Milva released the multilingual studio album Canti della libertà, an album in which she sang revolutionary songs and songs of freedom, including the national anthem of France, La Marseilleise, written by Claude Joseph Rouget de Lisle, and La Carmagnole, a French song created and made popular during the French Revolution. Amongst the other songs that composed the album were Italian language versions of the marching song John Brown's Song, the Spanish Los cuatro generales, and Fischia il vento, an Italian popular song based on the music of the Russian popular song Katyusha. In 1968, Milva released her fifth studio album, Tango, an album that consisted of tango standards sung in Italian. The album was released in Italy, Germany, Spain and Brazil and featured an orchestra conducted by Iller Pattacini. In 1969, she released her sixth studio album Tango Inspirationen, an album released in Germany and composed of tango standards performed in German and Italian. Amongst the songs performed on the album were La Cumparsita, A Media Luz (Guardando intorno a te) and Adios, Pampa Mía. In 1975, the album was reissued as Milva singt Tangos deutsch und italienisch. In late 1969, Milva co starred in the Italian musical comedy Angeli in bandiera, alongside Gino Bramieri. The musical was written by Italian playwrights Pietro Garinei and Sandro Giovannini and featured music by Bruno Canfora and premiered on 20 October, at the Teatro Sistina, in Rome, Italy. An original cast recording of the musical featuring I cantori moderni di Alessandroni was released in Italy and Canada in the same year. During the same year, Milva appeared in the Italian film Appuntamento in Riviera, a musical comedy directed by Mario Mattoli.

1980 жылдар

1980 жылы Милва «Attends, la vie» атты студиялық альбомын француз тілінде шығарды. Альбомда грек композиторы Микис Теодоракистің әндері орын алды, ал оркестрлеуін итальян композиторы Натале Массара жасаған. Альбом Францияда RCA Victor лейблі арқылы, ал Германияда Metronome лейблі арқылы жарық көрді. Милва екі жыл бұрын Микис Теодоракиспен «Von Tag zu Tag» және «La Mia Età» әндерін жазған кезде бірлесіп жұмыс істеген болатын. 1980 жылы итальян композиторы Энцо Жанначчидің әндері мен музыкасын қамтитын «La Rossa» студиялық альбомы да жарық көрді. Альбом Италияда, Германияда және Аргентинада таралды. «La Rossa» әні «La rossa/Quando il sipario» синглінде жарық көрді және Милваның ең танымал әнінің бірі саналды. Сол жылы Милва ағылшын, француз, испан, итальян және неміс тілдерінде орындалған «Milva International» атты жинақ альбомын шығарды. Альбом Германияда жарық көрді. 1981 жылы Милва мен грек композиторы Вангелис арасындағы ынтымақтастық басталды, олар бірнеше рет бірлесіп жұмыс істеді. 1981 жылғы ынтымақтастық нәтижесінде француз және неміс тілдерінде альбомдар шықты. Алғашқысы неміс тілінде «Ich hab' keine Angst» («Мен қорқып қалмадым») деп аталды. Ол Германияда, Австрияда, Жапонияда және Оңтүстік Кореяда жарық көрді, сондай-ақ «Ich hab' keine Angst/Christine» 7 дюймдік синглі шықты. «Ich hab' keine Angst» әні Вангелис жазған «Белгісіз адамға» композициясына негізделген. Бұл ән француз тілінде оның 1981 жылғы «Moi, je n'ai pas peur» альбомының атауы болды. 1982 жылы Милва итальяндық «Via degli specchi» фильмінде Вероника рөлінде ойнады, бұл Джованна Гальярдо режиссерлік еткен қылмыстық драма. Фильм 33-ші Берлин халықаралық кинофестиваліне қатысты. Жыл соңында Милва «Immer mehr» неміс студиялық альбомын, сондай-ақ «Das Konzert» концерттік альбомын шығарды. Альбом Германияда, Австрияда және Жапонияда жарық көрді. 1983 жылы Милва итальяндық «Al paradise» ойын-сауық шоуының эпизодын жүргізді. Сол жылы Милва итальян тіліндегі «Identikit» студиялық альбомын шығарды, ол Италияда Metronome лейблі арқылы таралды. Ол Вангелиспен бірлесіп жұмыс істеді, оның екі әнін орындады: «Белгісіз адамға» («Dicono di me» итальян тілінде), сондай-ақ «I'll Find My Way Home» әнінің итальян тіліндегі нұсқасын. Кейін сол жылы ол толығымен неміс тілінде орындалған «Unverkennbar» студиялық альбомын шығарды. 1984 жылы Германияда «Vielleicht war es Liebe/Eva» синглі жарық көрді. 1983 жылы, сонымен қатар, 1981 жылдың қаңтарында Берлинде жазылған неміс балеті «Die sieben Todsünden der Kleinbürger» (Кіші буржуазияның жеті өлімге әкелетін күнәсі) әнінің түпнұсқалық актерлік құрамы жарық көрді. Жазбада Милва екі жыл бұрын Анна I және Анна II басты рөлдерінде ойнаған мюзиклдің барлық тоғыз бөлімі болды. 1990 жылы альбом Жапонияда қайта шығарылды. 1984 жылдың 29 қыркүйегінде Милва аргентиналық танго композиторы, аранжировщик және бандонеон ойнатушысы Астор Пьяццолламен және оның квинтеті «Quintette de tango contemporain» Париждегі Théâtre des Bouffes du Nord театрында өнер көрсетті. Өнер көрсетілімінің жазбасы Милваның келесі альбомының негізі болды және Астор Пьяццолламен болашақтағы ынтымақтастық сериясының басталуын белгіледі, онда Милва композитордың «nuevo tango» композицияларын орындады. Сол жылы Милва «Milva & Ástor Piazzolla – Live at the Bouffes du Nord» концерттік альбомын шығарды. Альбомда Пьяццолла жазған және Милва орындаған «nuevo tango» композициялары бар, бұл музыкалық стиль джаз және классикалық музыка элементтерін қамтиды, Пьяццолла өзінің бандонеонымен квинтетіне сүйемелдеді. Милва оның композицияларын француз, итальян және испан тілдерінде орындады. Альбом Аргентинада, Жапонияда, Францияда, Германияда және Италияда жарық көрді. 1985 жылдың 1 қаңтарында ол «Mut zum Risiko» студиялық альбомын шығарды, ол шлагер және европоп музыкалық стильдерін қамтиды. Альбом Германияда Metronome және Bertelsmann Club лейблдері арқылы жарық көрді. Көп ұзамай «Die Kraft unserer Liebe/Du bist ein Freund» және «Nein – Ich ergeb mich nicht/Rosa» синглдері жарық көрді. 1985 жылдың сәуірінде Милва итальяндық «Musicaitalia per l'Etiopia» супергрупасына қатысып, Эфиопиядағы 1983-1985 жылдардағы ашаршылықтан зардап шеккендерге көмек көрсету мақсатында Доменико Модуньоның «Volare (Nel blù di pinto di blù)» әнін жазды. 12 дюймдік сингл және EP шығарылды. Сол жылы ол шлагер, итало-диско, европоп және синтпоп әсерімен салынған «Corpo a Corpo» студиялық альбомын шығарды. Альбом Италияда, Жапонияда және Германияда жарық көрді. Альбомнан ағылшын тілінде орындалған итальяндық диско-поп ән «Marinero» шықты, ол Италияда, Германияда, Жапонияда және Испанияда әртүрлі 7 және 12 дюймдік форматта жарық көрді. 1986 жылдың наурыз айында Милва француз фильмінде Рената Палоцци рөлінде ойнады. «Mon beau frère a tué ma soeur» фильмі Берлин халықаралық кинофестивалінде «Алтын аю» сыйлығына ие болды. 1986 жылы Милва «Ich hab' keine Angst» және «Moi, je n'ai pas peur» әндерімен жетістікке жеткеннен кейін бес жылдан кейін грек композиторы Вангелиспен бірлесіп жұмыс істеуді жалғастырды. Бұл жаңа ынтымақтастық нәтижесінде итальян және неміс тілдерінде екі студиялық альбом шықты: «Tra due sogni» және «Geheimnisse». «Tra due sogni» студиялық альбомы Германияда, Грецияда, Испанияда, Жапонияда және Аргентинада Metronome лейблі арқылы жарық көрді. Италияда ол Dischi Ricordi лейблі арқылы, ал Францияда Polydor лейблі арқылы жарық көрді. 1987 жылы Аргентинада «Tra Due Sogni – Entre Dos Sueños» атты альбом Polydor лейблі арқылы жарық көрді. Альбомнан үш сингл шықты: Италияда шыққан Maxi сингл «Canto a Lloret», Францияда Barclay лейблі арқылы шыққан 7 дюймдік сингл «Canto a Lloret/Blue Notte», сондай-ақ Испанияда Polydor лейблі арқылы шыққан 7 дюймдік сингл «Canto a Lloret/Spring, Summer, Winter and Fall». Альбом 1987 жылы Жапонияда Seven Seas лейблі арқылы жарық көрді және 1992 жылы қайта шығарылды. «Tra due sogni» альбомынан кейін Милва альбомның неміс тіліндегі нұсқасын, «Geheimnisse» альбомын жазды, ол Metronome лейблі арқылы жарық көрді. Альбом «Tra due sogni» альбомындағы әндердің неміс тіліндегі нұсқаларын, сондай-ақ итальяндық нұсқада болмаған «Venedig im Winter» әнін қамтиды. «Tra due sogni» альбомында «Da oben ist sein Zimmer» әнінің итальян тіліндегі нұсқасы «In sogno» орын алған, ол 1981 жылғы «Ich hab' keine Angst» альбомында жарық көрген. «Geheimnisse» альбомынан екі 7 дюймдік сингл шықты: «Du gibst mir mehr/Etwas mehr» және «Deine Frau/Arie», екеуі де 1986 жылы Батыс Германияда Metronome лейблі арқылы жарық көрді. Вангелис екі альбомның да барлық әндерін жазған және «Canto a Lloret» («Du gibst mir mehr»), «Cuori di passagio» («Wunche») және «L'Ultima Carmen» («Die letzte Carmen») әндеріне аранжировка жасаған. Милва Aphrodite's Child тобының «Spring, Summer, Winter and Fall» әнін итальян және неміс тілдерінде орындады. Ол сонымен қатар Бизенің «Habanera» әнін орындады. Альбомда Тони Кэридің «Wenn der Wind sich dreht» және Мелани Сафканың «To Be a Star» әні неміс тілінде «Wer niemals stirbt» деп орындалды. Альбомнан үш сингл шықты: «Wenn der Wind sich dreht», ол Maxi сингл және 7 дюймдік форматта жарық көрді, сондай-ақ Германияда 7 дюймдік форматта шыққан «Komm zurück zu mir». «Wenn der Wind sich dreht» әнінің табысынан кейін Милва оның итальян тіліндегі нұсқасын «Vento di Mezzanotte» деп жазды, ол Metronome лейблі арқылы Нидерландта 7 дюймдік сингл ретінде жарық көрді. «Vento di Mezzanotte» сонымен қатар «Milva» итальяндық альбомында жарық көрді.

In 1980, Milva released the studio album, Attends, la vie, a French language album featuring songs composed by Greek composer Mikis Theodorakis, whose orchestrations were arranged by Italian composer Natale Massara. The album was released on the RCA Victor label in France, and on Metronome label in Germany. Milva had already worked with Mikis Theodorakis two years earlier, when she recorded Von Tag zu Tag and La Mia Età. 1980 also saw the release of La Rossa, a studio album featuring songs written and composed by Italian composer Enzo Jannacci. The album was released in Italy, Germany and Argentina. The title song, La Rossa, was released on the single La rossa/Quando il sipario and would come to be considered Milva's signature song. In the course of the same year, Milva released the multilingual compilation album Milva International which she sang in English, French, Spanish, Italian and German. It was released in Germany. 1981 saw the commencement of a collaboration between Milva and Greek composer Vangelis, with whom she has collaborated on several occasions. The 1981 collaboration would result in the release of both a French and a German language album. The first, sung in German, was Ich hab' keine Angst. It was released in Germany, Austria, Japan and South Korea, and produced the German 7" single Ich hab' keine Angst/Christine. The title song, Ich hab' keine Angst, is based on Vangelis' composition To the Unknown Man, a song which, in French, would become the title of her next album of 1981, Moi, je n'ai pas peur, which was released in France, and covered the songs included on the German release. In 1982, Milva starred in the role of Veronica in the Italian film Via degli specchi, a crime drama film directed by Giovanna Gagliardo. The film was entered into the 33rd Berlin International Film Festival. Later in the year, Milva released the German studio album Immer mehr, as well as the live double album Das Konzert. The album was released in Germany, Austria and Japan. In 1983, Milva hosted an episode of the Italian variety show Al paradise, a television series directed by Antonello Falqui. That same year, Milva released the Italian language studio album Identikit, distributed in Italy under the Metronome label. She collaborated with Vangelis for the album, covering two of his songs; To the Unknown Man, this time recorded in Italian under the title Dicono di me, as well as an Italian language version of I'll Find My Way Home. Later that year, she released the studio album Unverkennbar, an album sung entirely in German. In 1984, the single Vielleicht war es Liebe/Eva was released in Germany. 1983 additionally saw the release of the original cast recording of the German ballet chanté Die sieben Todsünden der Kleinbürger (The Seven Deadly Sins [of the Petty Bourgeoisie]), which had been recorded in Berlin in January 1981. The cast recording featured all nine movements of the musical in which Milva had starred two years earlier, in the leading roles of Anna I and Anna II. In 1990, the album was re released in Japan. On 29 September 1984, Milva performed with Argentine tango composer, arranger and bandoneón player Ástor Piazzolla and his quintet, the Quintette de tango contemporain, at the Théâtre des Bouffes du Nord, in Paris, France. A recording of the performance would become the basis of Milva's next album and would mark the beginning of a series of future collaborations with Ástor Piazzolla in which Milva interpreted the composer's nuevo tango compositions. Later that year, Milva released the live album Milva & Ástor Piazzolla – Live at the Bouffes du Nord, released in collaboration with Ástor Piazzolla. The album featured nuevo tango compositions composed by Piazzolla and sung by Milva, in a musical style that incorporates elements from jazz and classical music, with Piazzolla accompanying his quintet on his bandoneón. Milva interpreted his compositions in French, Italian and Spanish. The album was published in Argentina, Japan, France, Germany and Italy. On 1 January 1985, she released the studio album Mut zum Risiko, an album containing schlager and europop musical styles. It was released in Germany on the Metronome and Bertelsmann Club labels. The release of singles Die Kraft unserer Liebe/Du bist ein Freund and Nein – Ich ergeb mich nicht/Rosa soon followed. In April 1985, Milva participated in the Italian supergroup Musicaitalia per l'Etiopia, recording Domenico Modugno's Volare (Nel blù di pinto di blù) as part of a fundraising effort for the benefit of those affected by the 1983–85 famine in Ethiopia. A 12" single and an EP were released. Over the course of the same year, she released Corpo a Corpo, a studio album infused with schlager, italo disco, europop, and synthpop influences. The album was released in Italy, Japan and Germany. The album produced the single Marinero, an italo disco pop song sung in English, released in Italy, Germany, Japan and Spain in various 7" and 12" formats. In March 1986, Milva played the role of Renata Palozzi in the French film Mon beau frère a tué ma soeur (My Brother in law Killed My Sister), a film by Jacques Rouffio which received a nomination for a Golden Bear Award at the Berlin International Film Festival. In 1986, Milva returned to collaborating with Greek composer Vangelis, five years after her success with Ich hab' keine Angst and Moi, je n'ai pas peur. This new collaboration would result in the release of two new studio albums, one in Italian and one in German; Tra due sogni and Geheimnisse. The studio album Tra due sogni was released on the Metronome label in Germany, Greece, Spain, Japan and Argentina. In Italy, it was released on the Dischi Ricordi label, while in France it was released on the Polydor label. It was released in Argentina as Tra Due Sogni – Entre Dos Sueños on the Polydor label in 1987. The album spawned three singles; the Maxi single Canto a Lloret, released in Italy, the 7" single Canto a Lloret/Blue Notte, released in France on the Barclay label, as well as the 7" single Canto a Lloret/Spring, Summer, Winter and Fall, which was released by the Polydor label in Spain. The album was released on the Seven Seas label in Japan in 1987, and was reissued in 1992. Shortly after the release of Tra due sogni, Milva recorded a German version of the album, entitled Geheimnisse, which was released on the Metronome label. The album contained German versions of the songs presented on Tra due sogni, plus one song, Venedig im Winter, which was omitted from the Italian version. The Italian version, Tra due sogni, contained an Italian language version of the song Da oben ist sein Zimmer, In sogno, which had appeared on her 1981 album Ich hab' keine Angst. Geheimnisse produced two 7" singles; Du gibst mir mehr/Etwas mehr and Deine Frau/Arie, both released in West Germany on the Metronome label in 1986. Vangelis was credited with composing all songs on both Tra due sogni and Geheimnisse and was credited as the arranger on the songs "Canto a Lloret" (Du gibst mir mehr), "Cuori di passagio" (Wunche) and "L'Ultima Carmen" (Die letzte Carmen). Milva covered Spring, Summer, Winter and Fall, originally by Aphrodite's Child, in English, a track which appeared on both Italian and German versions of the album. She also covered Bizet's Habanera. In the album, she covered Tony Carey's Wenn der Wind sich dreht and Melanie Safka's To Be a Star in German, titled Wer niemals stirbt. The album spawned three singles; Wenn der Wind sich dreht, released in both Maxi single and 7" formats, as well as Komm zurück zu mir, released in 7" format, all of which were released in Germany. Following the success of Wenn der Wind sich dreht, Milva recorded an Italian version of the song called Vento di Mezzanotte, which was released as a 7" single by the same name, under the Metronome label, in the Netherlands. Vento di Mezzanotte also appeared on the Italian album Milva, published under the Ricordi label, in the same year. At the end of 1988, Milva appeared in the French film Prisonnières (Women in Prison), a crime drama written and directed by Charlotte Silvera, in the role of Lucie Germon, a prisoner in a women's prison who has given up on life and fears the day of her release. The film was released on 12 October 1988. In 1989, she appeared in Ludi Boeken's film Wherever You Are , playing the role of a wife of an Italian diplomat. That same year, Milva returned to collaborating with composer Franco Battiato, producing a total of three studio albums containing synth pop arrangements, in which Milva sings in Italian, Spanish, French and German. This collaboration between Milva and Battiato produced the studio album Svegliando l'amante che dorme, released in Italy. Milva also recorded the album in Spanish, with the album released as Una historia inventada, released in Spain later that year. The Spanish version of the album generated the 7" single Una historia inventada, which was released in Spain. In December 1989, Milva participated for a second time in the Italian supergroup Musicaitalia in a fundraising project organised and spearheaded by Charles Aznavour for the benefit of those affected by the 1988 earthquake in Armenia, contributing vocals for the song Per te, Armenia, which was released as a single. Two music videos to accompany the song were later recorded and released in May 1990 as part of the fundraising effort. In 1990, the Italian version of the album was released in Japan under the original Italian title but contained two additional tracks that were not present on the original Italian release; Via lattea and Centro di gravità permanente, the latter of which is a duet with Battiato. The album was also released as Una Storia Inventata [Eine erfundene geschichte] in Germany.