Уильям Гордон: Лорд Стратнавер және Сутерленд әулетінің тарихы
William Gordon, Lord Strathnaver
Лорд Стратнавер (Уильям Гордон): шотланд саяхатшы, 1708-де парламентте болды, бірақ тегі себебімен құқықсыз деп жарияланды. Сутерленд әулетінің тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Гордон (19 желтоқсан 1683 – 13 шілде 1720), 1703 жылдың 4 наурызынан бастап Лорд Стратнавер деген сыпайы атаумен танымал болған, шотланд саясаткері. Ол 1708 жылы британдық Парламенттің Төменгі палатасында қысқа ғана уақыт отырды, бірақ шотланд теңізінің үлкен ұлы болғандықтан, оның кандидатурасы қабылданбады. 1719 жылы оның әкесі Сазерленд кланының басшысы ретінде мойындалғанда, отбасының тегі Сазерлендке өзгертілді.
William Gordon (19 December 1683 – 13 July 1720), known by the courtesy title of Lord Strathnaver from 4 March 1703, was a Scottish politician who sat briefly in the British House of Commons in 1708 until he was declared ineligible, being the eldest son of a Scottish peer. In 1719, the family name was changed to Sutherland, when his father was recognised as the Chief of Clan Sutherland.
Ерте өмір
Лорд Стратнавер – Джон Гордонның, Сазерлендтің 16-шы графының және оның бірінші әйелі Хелен Кокрейннің, Уильям Кокрейннің, Лорд Кокрейннің қызының үлкен ұлы болды. 1702 жылы әскерге қатысып, жаяу әскер полковнигі болды. Осы кезде оның шектен тыс ішімдік ішуі байқала бастады. 1705 жылғы 9 қазанда Уильям Морисонның қызы Кейт Морисонға 60 000 мерк мөлшерінде келісімшарт бойынша үйленді. Содан кейін әкесі оған Сазерленд иелігін және осы арқылы отбасының сайлау құқығын басқаруды тапсырды. Оның сайлануы, сондай-ақ Шотландиялық теңдердің басқа да мұрагерлерінің сайлануы дауға түсті. 1707 жылғы Одақ туралы заңға дейін шотландтық теңдердің үлкен ұлдары Шотландия Парламентіне сайлануға құқылы емес еді. Англия Парламенті үшін мұндай шектеулер болған жоқ. Шотландиялық теңдердің үлкен ұлдары Одақтан кейін Ұлыбритания Парламентіне сайлана ала ма деген сұрақ туындады. Палата кеңесшілерді шақырғаннан кейін сайлау петициялары мен жазбаша өтініштер оқылды, ал адвокаттар өз клиенттері үшін аргументтер келтірді. Кеңесшілер сөздерін аяқтағаннан кейін сұрақ формулировкаланды және дауысқа салынды. Палата дауысқа салған ұсыныс: «Шотландияның заңдары бойынша Шотландияның теңдерінің үлкен ұлдары Шотландия Парламентіне графтық немесе қалалық комиссарларды [sic, burghs қараңыз] сайлауға немесе сайлануға құқылы болды; демек, Одақ шарты бойынша Шотландиядағы кез келген графтық немесе қалалық округті [sic] Ұлыбританияның Өкілдер палатасында отыруға сайлауға немесе сайлануға құқылы». 1708 жылғы 3 желтоқсанда Өкілдер палатасы мәселені шешті, өйткені сол кезде Палата өз мүшелерінің сайлану құқығын судьяға шешудің орнына өзі анықтады және ұсынысты қабылдамады. Лорд Стратнавер Тайн қалалық округінен депутат болып сайлануға құқылы емес деп жарияланды және орынды босатты.
Lord Strathnaver was the eldest son of John Gordon, 16th Earl of Sutherland and his first wife Helen Cochrane, daughter of William Cochrane, Lord Cochrane. He joined the army in 1702 and was a Colonel of Foot. By this time the effects of his heavy drinking were apparent. He married, with 60,000 merks, under a contract dated 9 October 1705, Katharine Morison, daughter of William Morison MP. His father then gave him responsibility for the Sutherland estate and thereby, the family’s electoral interest. His election, and that of a number of other heirs to Scottish peerages, was contested. Before the Act of Union 1707, the eldest sons of peers were ineligible to be elected to the Parliament of Scotland. No such restriction existed for the Parliament of England. The question arose whether the eldest sons of Scottish peers could be elected to the Parliament of Great Britain, after the Union. After the House called in counsel, the election petitions and representations in writing were read out and the lawyers put forward arguments for their clients. After counsel had withdrawn, a question was formulated and put to a vote. The proposition the House voted on was "that the eldest sons of the Peers of Scotland were capable by the Laws of Scotland at the time of the Union, to elect or be elected as Commissioners for the Shire or Boroughs [sic, see Burghs] to the Parliament of Scotland; and therefore by the Treaty of Union are capable to elect, or be elected to represent any Shire or Borough [sic] in Scotland, to sit in the House of Commons of Great Britain". On 3 December 1708, the House of Commons decided the issue, as at that time the House judged the eligibility of its members itself rather than leaving the issue to be decided by a Judge, and rejected the motion. Lord Strathnaver was declared ineligible to be elected an MP for Tain Burghs and vacated the seat.
Кейінгі өмірі
1708 жылдың қазан айында Стратнавер өзінің полкімен Фландрияға аттанды. Ол сол кездегі ең егде полковник болғандықтан, Марлборо герцогынан жоғарылау сұрады, сондай-ақ әкесі де оның ісіне араласты. Бірақ ештеңе орындалмады және 1710 жылдың маусымында ол ашуланып, лауазымын сатты. Ол вигтердің белсенді қолдаушысы болып қалып, 1710 және 1713 жылдары виг кандидаттарының сайлануына көмектесті. 1711 жылы ол Сазерленд патшалығының адмирал орынбасары және сот судьясының орынбасары болып тағайындалды, ал 1715 жылы Росс палатасының басқарушысы болды. Ол 1715 жылғы якобиттер көтерілісіне қарсы тұру үшін Сазерленд кланының полкіне басшылық етті. 1724 жылы генерал Уэйдтің жоғарғы аймақтар туралы баяндамасында «Лорд Сазерленд және Стратнавердің» қару-жарақ көтере алатын адамдарының саны 1000 деп есептелді. Оның еңбегі үшін әкесі Стратнаверге жылына 500 фунт стерлинг мөлшерінде зейнетақы алуға қол жеткізді, бірақ ол 1717 жылға дейін бекітілмеді, содан кейін ол корольдік сыйлықтан 1250 фунт стерлинг көлемінде грант алды, ол артта қалған соманы жабатын болды. 1718 жылы Стратнавер Инвернесс шерифі болды. 1719 жылы ол қайтадан белсенділік танытып, якобиттердің жоспарланған шабуылына қарсы тұруды ұйымдастырды.
In October 1708 Strathnaver went with his regiment to Flanders. As the oldest colonel then in service, he sought promotion from the Duke of Marlborough and his father also interceded on his behalf. However nothing transpired and in June 1710 he sold his command in a fit of pique. He remained an active supporter of the Whigs and assisted the return of Whig candidates in 1710 and 1713. He was appointed admiral depute and bailie depute for the regality of Sutherland by 1711 and became Chamberlain of Ross in 1715. He took command of a regiment of Sutherland clansmen to resist the Jacobite rising of 1715. General Wade's report on the Highlands in 1724, estimated the number of men to bear arms by "Lord Sutherland and Strathnaver" to be 1000. For his efforts, his father obtained for Strathnaver a pension of £500 a year, but it was not approved until 1717, when he received a grant of £1,250 from royal bounty to make up the arrears. Strathnaver became sheriff of Inverness in 1718. In 1719 he became active again in organizing resistance to a threatened Jacobite invasion.
Өлім және мұра
Лорд Стратнавер 1719 жылы туберкулезден ауырып, 1720 жылдың 13 шілдесінде әкесінен бұрын қайтыс болды. Оның сегіз ұлы болды, олардың төртеуі сақталды. Оның үлкен ұлы одан кейін бірнеше ай ғана өмір сүрді, ал екінші ұлы Уильям ақырында титулға ие болды. Оның әйелі 1765 жылы қайтыс болды.
Lord Strathnaver fell ill from consumption in 1719, and died before his father on 13 July 1720. He had eight sons of whom four survived. His eldest son survived him by only a few months, and the second son, William, eventually succeeded to the peerage. His widow died in 1765.