Фрэнк Трейси Грисволд: Американ дін қызметкерінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Америкалық епископ (1937–2023)
американдық қаржыгер және жазушы

Фрэнк Трейси Грисуолд III (18 қыркүйек 1937 – 5 наурыз 2023) – американдық дін қызметкері, Епископтық шіркеудің 25-ші бас епископы болды.

Ерте өмір және білім

Грисвольд Пенсильвания штатының Брин-Мор қаласында дүниеге келді және Нью-Гэмпшир штатының Конкорд қаласындағы Сент-Полс мектебінде білім алды. Ол Гарвард колледжінде оқыды, онда ағылшын әдебиеті мамандығын таңдап, 1959 жылы бакалавр (AB) дәрежесін алды. Ол діни қызметкер ретінде дайындалу үшін Бас теологиялық семинарияда оқыды және 1962 жылы Оксфордтағы Ориел колледжінен теология бойынша тағы бір бакалавр дәрежесін алды: дәстүр бойынша, оның бакалавр дәрежесі 1966 жылы магистр (MA Oxon) дәрежесіне дейін көтерілді.

Діни қызмет

Грисвольд 1962 жылғы 15 желтоқсанда Эндрю Цумен диякон, ал 1963 жылғы 23 маусымда Дж. Гиллеспи Армстронгпен дін қызметкері ретінде тағайындалды. Осыдан кейін ол Чикаго епархиясының көмекші епископы болды. 1987 жылдан бастап 1998 жылы төраға епископ болып тағайындалғанға дейін ол Чикаго епископы қызметін атқарды. Грисвольд 1998 жылдан 2003 жылға дейін Англикандық-Римдік Католик Халықаралық Комиссиясының тең төрағасы болды. Ол 1998 жылғы Ламбет конференциясының тұрақты комитетінің мүшесі болды. Сондай-ақ ол епархиялық, ұлттық және халықаралық литургия, құлшылық және экуменизм комитеттерінде жұмыс істеді. Ол дінаралық диалогқа қызығушылық танытып, Илияс дінаралық институтының Әлемдік діни көшбасшылар кеңесінде қызмет етті. 2003 жылы Грисвольд Гин Робинсонның Нью-Гэмпшир епархиясының епископы болып тағайындалуын қолдады, осылайша Робинсон епархияның алғашқы ашық гомосексуал епископы болды. Грисвольд Робинсонның епископқа орнату рәсімін өткізді. Қауіпсіздік мақсатында күшті күзетілді, екеуі де бронежилет киді. Грисвольдтың төраға епископ ретіндегі мерзімі 2006 жылғы 1 қарашада аяқталды. Оның орнын Англикандық қауымдастықтың алғашқы әйел приматы Катарина Джеффертс Шори иеленді. Ол ұлттық және халықаралық деңгейде оқыту, уағыздау, жазу, лекция оқу және рухани ізденістерді ұйымдастырумен айналысты. Төраға епископ лауазымынан кейін ол Оңтүстік Корея, Куба және Жапониядағы семинариялар мен университеттерде, сондай-ақ Епископтық діни мектепте, Тынық мұхитының шіркеуінің діни мектебінде, Вирджиния теологиялық семинариясында және Сибери Вестернде қонақ профессор болып жұмыс істеді. Ол сонымен қатар Иоанн Евангелист қоғамының қонақ епископы болды. Ол «Үйге оралу: юбилейге шақыру» (2000), «Киелі Рухты іздеу: махаббат пен сағыныш туралы ойлар» (2017) және «Күндерімізді дұға ету: нұсқаулық және серік» (2018) кітаптарының авторы, ал пастор Марк МакИнтошпен бірлесіп «Иман тұқымдары: христиандық сенімнің ядросындағы теология және руханият» және «Үміт егіні: Киелі кітаптарға көзқарас» (екеуі де 2022) кітаптарын жазды.

Griswold was ordained as a deacon on December 15, 1962, by Andrew Tsu and as a priest on June 23, 1963 by J. Gillespie Armstrong. upon which he became coadjutor bishop of the Episcopal Diocese of Chicago. He was Bishop of Chicago from 1987 until he became the presiding bishop in 1998. Griswold was co chair of the Anglican Roman Catholic International Commission from 1998 to 2003. He was a member of the standing committee for the 1998 Lambeth Conference. He also served on diocesan, national, and international committees for liturgy, worship, and ecumenism. He was interested in interfaith dialogue and sat on the board of World Religious Leaders for the Elijah Interfaith Institute. In 2003, Griswold supported the successful appointment of Gene Robinson as bishop of the Episcopal Diocese of New Hampshire, making Robinson the denomination's first openly gay bishop. Griswold presided over Robinson's ordination ceremony. Due to threats of violence, there was a heavy security presence and both men wore bulletproof vests. Griswold's term as presiding bishop ended on November 1, 2006. He was succeeded by Katharine Jefferts Schori, the first woman to become a primate in the Anglican Communion. He continued a ministry of teaching, preaching, writing, lecturing and leading retreats, nationally and internationally. Following completion of his term as presiding bishop, he served as a visiting professor at seminaries and universities in South Korea, Cuba and Japan, as well as at the Episcopal Divinity School and the Church Divinity School of the Pacific, Virginia Theological Seminary and Seabury Western. He also served as bishop visitor to the Society of St. John the Evangelist. He was the author of Going Home: An Invitation to Jubilee (2000), Tracking Down the Holy Ghost: Reflections on Love and Longing (2017) and Praying Our Days: A Guide and Companion (2018) and, with the Rev. Mark McIntosh, the co author of Seeds of Faith: Theology and Spirituality at the Heart of Christian Belief and Harvest of Hope: A Contemplative Approach to Holy Scripture (both 2022).

Жеке өмір және өлім

Грисвольд және оның әйелі Фиби Ветцель Грисвольд Филадельфияда тұрды. Олардың Елиза мен Ханна есімді екі қызы болған.

Құрметтер

Ол жалпы теологиялық семинариядан, Сейбери батыс теологиялық семинариясынан, Нашотаха үйінен, Севаниден, Риккйо университетінен және Беркли діни мектебінен, Вирджиния теологиялық семинариясынан, Оңтүстік-Батыс семинариясынан және епископтық діни мектептен құрметті докторлық дәрежелер алды. Сондай-ақ, 1997 жылы Елизавета II патшайым оны Иерусалимдегі Киелі Иоанн госпиталінің ең қадірлі орденінің қауымдасқан субпрелаты етіп тағайындады.

Қасиеттілер

Джон М. Аллин, 23-ші бас епископ
Фрэнсис Г. Беррилл, Чикагоның 8-ші епископы
Джеймс В. Монтгомери, Чикагоның 9-шы епископы

Грисуолд – Епископтық шіркеуде митрополиттік санға ие болған 794-ші епископ.