Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық жазушы (1764–1838)
British writer (1764–1838)
Энн Джулия Хэттон (туған аты Кембл, Свонсидің Энн атымен жарияланған; 29 сәуір 1764 – 26 желтоқсан 1838) – 19-ғасырдың басында Ұлыбританияда танымал болған романист және әйел жазған алғашқы белгілі либретто – «Таммани» романының авторы.
Ann Julia Hatton (née Kemble, published as Ann of Swansea; 29 April 1764 – 26 December 1838), was a popular novelist in Britain in the early 19th century and author of Tammany, the first known libretto by a woman.
Өмірбаян
Энн Хэттон Вурчестерде, Роджер Кемблдің қызы болып дүниеге келді. Ол актрисалар Сара Сидонс пен Джон Филип Кемблдің әпкесі болды. Кембл отбасының басқа да мүшелері актерлікпен айналысты. Энн сахнаға шығудан бұрын мантуа тігушінің шәкірті болды. 1783 жылы, он тоғыз жасында ол актер К. Кертиске тұрмысқа шықты, бірақ көп ұзамай оның бұрыннан үйленгенін білді. Энн қаржылық қиындыққа тап болды, сол жылы газетте жарнама арқылы жұрттан көмек сұрады, тіпті Вестминстер аббаттығында өзін-өзі өлтіруге әрекет жасады. Көрекесін табу үшін ол Лондонның әйгілі борделінде "модель" болып жұмыс істеді. Осы үйде ол кездейсоқ түрде бетіне оқ тиіп жарақаттанды. Бұл оқиға жергілікті газеттерде жарияланды, онда оның "әдепсіз қызметі", сондай-ақ "мақтаныш пен күшті рухы" туралы айтылды. 1792 жылы Энн Уильям Хаттонға үйленді, ал бір жылдан кейін олар Америкаға кемемен аттанды. 1794 жылы Энн Хэттонның өте танымал "Таммани: Үндіс басшысы" Бродвейде тұңғыш рет қойылды. Бұл әйел жазған алғашқы белгілі либретто және Америка Құрама Штаттарында америкалық тақырыпта жазылған тұңғыш ірі опера либреттосы болды. 1799 жылы Энн мен Уильям Ұлыбританияға оралып, Оңтүстік Уэльстегі Суонси қаласына қоныстанды. Олар 1806 жылы Уильям қайтыс болғанға дейін теңіз жағалауында моншахана және қонақ үй іске асырды. 1806 жылдан 1809 жылға дейін Энн Кидвелиде би мектебін ашты, бірақ 1809 жылдан бастап өмірінің қалған бөлігін Суонсиде өткізіп, танымал жазушы атанды. 1810 мен 1831 жылдар аралығында ол "Суонсидің Энн" псевдонимімен Minerva Press басылымы үшін поэзия және готикалық тақырыпта он төрт роман жазды. Энннің түрлі топтармен араласуы және кедейлікке ұшырауы оған өз заманының әлеуметтік кемшіліктерін көрумен қатар, оны бастан кешіру мүмкіндігін берді. Оның туындылары сол кездегі готикалық фантастика, әлеуметтік сатира және моральдық прогресс туралы әңгімелерге деген сұранысқа жауап берді, кейіпкерлері стереотиптік әйелдер болды: монахтар готикалық, әйелдер күйеулерін жазады, аналар тым ұқыпты, ал бойжеткендер болса ашулы. 1835 жылы (71 жасында) Уильям Уоткиз салған Энннің портреті Суонси мұражайында сақтаулы. Ол Суонсиде қайтыс болды.
Ann Hatton was born in Worcester, the daughter of strolling player Roger Kemble. She was the sister of the actors Sarah Siddons and John Philip Kemble. Other members of the Kemble family were also actors. Ann was apprenticed to a mantua maker before going on the stage. In 1783, at the age of nineteen, she married an actor, C. Curtis, but soon found out that he was already married. Ann was left in such straits financially that in that year she appealed for relief from the public in a newspaper advertisement, and even attempted suicide in Westminster Abbey. To survive she earned her living as a "model" in a notorious London bagnio, or brothel. It was in such a house that she was accidentally shot in the face. This was reported in local newspapers, which mention her "immoral avocation", but also her "proud and strong mind." In 1792 Ann married William Hatton, and a year later the couple sailed to America. In 1794 Ann Hatton's tremendously popular Tammany: The Indian Chief was given its première on Broadway. This was the first known libretto by a woman, and the first major opera libretto written in the United States on an American theme. By 1799 Ann and William had returned to Britain, and settled at Swansea in south Wales; where they ran a bathing house and lodgings near the seashore until William's death in 1806. From 1806 to 1809 Ann kept a dancing school in Kidwelly, but from 1809 onwards spent the remainder of her life in Swansea and became a well known writer. Between 1810 and 1831 she wrote poetry, and fourteen novels featuring gothic themes for Minerva Press, using the pseudonym of "Ann of Swansea". Ann's mixing precariously with various classes and suffering times of poverty gave her the insight of living through, as well as seeing, the social ills of her times. Her work responded to the popular taste of the time for gothic fiction, social satire, and stories of moral progress, with stereotypical women as her characters: nuns are gothic, wives harangue, mothers are fussy, and old maids bad tempered. A portrait of Ann in 1835 (at the age of 71) by William Watkeys is held in Swansea Museum. She died in Swansea.