Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1940-1950 жылдардағы байланысы жоқ топ.
the unrelated group from the 1940s and 1950s
Мансап
Сельма қаласында, Алабама штатында, Америка Құрама Штаттарында Дрифтерлер оны танығанға дейін дүниеге келген. Ол 1955 жылы 21 жасында Нью-Йоркте топқа жетекші вокалист ретінде қосылды. Ұлттық қызметке АҚШ армиясына шақырылды; қайтып келген соң "Джонни Дарроу" есімімен жеке ән жазды. Ол Дрифтерлерге қайта қосылды, енді құрамда төрт жаңа мүше болды, және 1964 жылы Руди Льюис қайтыс болғаннан кейін, келесі күні "Under the Boardwalk" әнін жазуға дайындалып жатқанда, жетекші вокалист болды. Мур басты вокалды өз міндетіне алды. Содан кейін ол тұрақты жетекші вокалист атанды. Мур 1960-шы жылдары топпен бірге көптеген хиттер жасады, олардың ішінде ең танымалдары – "Saturday Night at the Movies", "Come On Over to My Place", "At the Club" және "Up in the Streets of Harlem". Ол 1970 жылдың басынан 1998 жылға дейін Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапарларда топпен бірге болды, бұл оны топтың ең ұзақ қызмет еткен мүшесі ретінде таныстырды.
Born in Selma, Alabama, United States, before being discovered by the Drifters. He joined the group as lead vocalist in New York in 1955, at age 21. He was drafted into the US Army for national service; upon returning, he recorded as a soloist under the name "Johnny Darrow". He rejoined the Drifters, now with four new members, and became the lead singer in 1964, after the death of Rudy Lewis, who was due to record "Under the Boardwalk" the next day. Moore took over the lead vocals. Subsequently, he became permanent lead. Moore had a string of hits with the group in the 1960s, most notably "Saturday Night at the Movies", "Come On Over to My Place", "At the Club" and "Up in the Streets of Harlem". He remained with the group touring the United Kingdom from early 1970 to 1998, establishing him as the group's longest serving member.
Ұлыбритания
1970-ші жылдардың басында Ұлыбританияға көшіп келген Мур мен тобы "Киноның артқы қатарында сүйісу", "Бірінші махаббатым кетіп бара жатыр", "Мен сені үйге алып кетейін бе, кішкентай қыз?", "Сәлем, бақыт!" және "Менің кішкентай қызыл кітабымда сен тек сан емессің" сияқты бірнеше хитпен танылды. 1982 жылы шаршап, ол топтан кетіп, Лондон негізді өз тобын құрды. Одан әйелі Женифер Мур және үш ұлы – Кристиан Мур, Дэвид Мур және Джон Мур кіші қалды. Джонни Мурдан қыздары Даун М. Хейли мен Д’Тоня Дин да сақталып қалды.
Having relocated to the UK in the early 1970s, Moore and the group scored with a string of hits, "Kissin' in the Back Row of the Movies", "There Goes My First Love", "Can I Take You Home Little Girl", "Hello Happiness" and "You're More Than a Number in My Little Red Book". In 1982, exhausted, he left the group and then launched his own group based in London. He was survived by his wife Jennifer Moore and their three sons. Christian Moore, David Moore
and John Moore Jr. Johnny Moore is also survived by his daughters Dawn M. Haley and D’Tonya Dean.
Марапаттар мен құрметтер
1988 жылы Мур Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. 1999 жылы Мурға Ритм және Блюз қорынан өмірден өткен соң «Пионер» сыйлығы табысталды.
In 1988, Moore was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame. Moore was given a posthumous Pioneer Award in 1999 by the Rhythm and Blues Foundation.