Роберт Арон: Француз тарихшысы және жазушысы

Кіріспе

Француз тарихшысы және жазушысы Роберт Арон (1898–1975) – саясат және Еуропа тарихы бойынша бірнеше кітап жазған француз тарихшысы және жазушысы.

Ерте өмір және мансап

Роберт Арон 1898 жылдың 25 мамырында Ле-Весинетте, Францияның шығысынан шыққан жоғары топтағы еврей отбасында дүниеге келді. Ол Кондорсе лицейінде оқыды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде француз армиясында қызмет етті. 1918 жылы жауынгерлік қимылдарда жарақаттанды.

Соғыс аралығы

1922 жылы университетте Тілдер мен Классика мамандығы бойынша білім алып жатқанда, Арон Халықаралық студенттер орталығының президенті болды. Арон негізінен 1926-1928 жылдар аралығында төрт спектакльді қойған театрдың продюсері болып жұмыс істеді. Арон үшін Théâtre Alfred Jarry жұмысы соңғы екі жылда «суреалистік сипаттағы жалғыз қауіпті және тәртіпсіздіктерді тудырды» және «революциялық тәртіпсіздіктер» болды. Алғашқы француз тіліндегі басылым 700-ден астам беттен тұрды және негізінен куәгерлердің куәліктері мен Жоғарғы соттың тізімдеріне сүйенді. Ол он бес жылдан астам уақыт бойы Виши тақырыбындағы стандартты анықтамалық еңбек болды және 1954 жыл мен 1981 жыл аралығында алғашқы басылымы 53 000 дана сатылды. Арон Филипп Петеннің пікірінше, «атыс тоқтату Францияның Англия мен Осі арасындағы соғыстың нәтижесін күтіп, уақытша өмір сүруіне мүмкіндік беретін, уақытша тынығудан басқа ештеңе болмады және бола алмайды», ал Лаваль үшін атыс тоқтату одақтарды кері қайтарудың жолын ашуға тиіс болды. Сондықтан Арон «екі Виши» – Петендікі және Лавальдікі бар деп дәлелдеді. Ол сондай-ақ Виши үкіметі одақтастармен құпия келіссөздер жүргізе отырып, ресми түрде Осімен ынтымақтастық жасай отырып, «қос ойын» ойнағанын мәлімдеді. Шарль де Голль Аронға осы санды күмәнмен қарап, 10 000-ды нақтырақ бағалау ретінде келтірді. Оның «Азаттық тарихы» (1959, «Histoire de la Libération») ағылшын тіліне «Де Голль Парижге дейін» (ауд. Хамфри Хейр, Путнам, 1962) деп аударылды, сонымен қатар ол «Тазарту тарихы» (1967–1975, «Histoire de l'Epuration») еңбегін де жазды. 1930 жылдары агностик болған Арон 1945 жылдан кейін еврей дініне қайта оралып, ресми еврей-христиандық диалогқа қатысты. Оның «Бастапқылардың Құдайы» (Нью-Йорк: Морроу, 1966) кітабы діннің пайда болуын және оның Ескі Келісім дәстүрлеріндегі дамуын зерттейді (мысалы, Ыбырайым, Мұса, Синай Келісімі). Ол Исаның яһуди екендігі туралы кітаптар да жазды, соның ішінде «Назареттік Иса: жасырылған жылдар» (Нью-Йорк: Морроу, 1962) және «Яһуди Иса» (Нью-Йорк, Мэрикнулл, 1971). 1974 жылы ол Француз академиясының мүшесі болып сайланды (№650), бірақ 1975 жылдың 19 сәуірінде жүрек талмасынан кенеттен қайтыс болды, сондықтан ресми қабылдау рәсіміне қатыса алмады. Оның соңғы еңбегі «Леопольд III немесе мүмкін емес таңдау» (Léopold III ou le choix impossible) Бельгия монархы Леопольд III және 1940 жылдың мамыр айында Бельгияға неміс басқыншылығының тарихын қарастырды және 1977 жылы қайтыс болғаннан кейін жарияланды.

In 1922, while at university studying for a degree in Languages and Classics, Aron was the President of the Cercle International d'Etudiants. Aron primarily worked as a producer for the theatre, which mounted four productions from 1926 1928.</blockquote>For Aron, the work of the Théâtre Alfred Jarry, 'provoked the only dangerous and disturbances of a Surrealist nature' in the last two years, and were almost 'Revolutionary disturbances'. The original French edition was over 700 pages and relied mainly on the testimonies of eye witnesses and on the records of the High Court. It was the standard work of reference on Vichy for more than fifteen years and the original edition sold 53,000 copies between 1954 and 1981. Aron argued that in Philippe Pétain's view "the armistice was not and could not be anything more than a pause, allowing France to subsist temporarily while awaiting the outcome of the war between England and the Axis for Laval, the armistice was supposed to have paved the way for a reversal of alliances". Aron therefore argued that there were "two Vichy's", Pétain's and Laval's. He also claimed that the Vichy government played a "double game" between the Allies and the Axis by holding secret talks with the Allies while officially collaborating. Charles de Gaulle wrote to Aron disputing this figure, citing 10,000 as the more accurate estimate. His Histoire de la Libération (1959, "History of the Liberation") was translated into English as 'De Gaulle Before Paris' (trans. Humphrey Hare, Putnam 1962) and he also wrote the Histoire de l'Epuration (1967–1975, "History of the Purges"). An agnostic during the 1930s, Aron returned to his Jewish faith after 1945 and participated in formal Jewish Christian dialogue. His book "The God of the Beginnings" (New York: Morrow, 1966) explores the origins of religion and its development in the traditions of the Old Testament (e. g., Abraham, Moses, the Sinai Covenant). He also wrote books about Jesus's identity as a Jew, including Jesus of Nazareth: The Hidden Years (New York: Morrow, 1962), and The Jewish Jesus (New York Maryknoll, 1971). In 1974, he was elected a member of the Académie française (number 650) but he died suddenly of a heart attack on 19 April 1975, before he was able to attend his public acceptance ceremony. His final work, Léopold III ou le choix impossible (Leopold III or the Impossible Choice), looked at this history of the Belgian monarch Leopold III and the German invasion of Belgium in May 1940 and was published posthumously in 1977.