Рассел Вашингтон: Сан-Диего Чарджерс футболшысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық футболшы (1946–2021)

Рассел Юджин Вашингтон (17 желтоқсан 1946 – 5 тамыз 2021) – американдық кәсіби футболшы, шабуылдаушы. 1968 жылдан 1982 жылға дейін Америка футбол лигасының (АФЛ) және Ұлттық футбол лигасының (НФЛ) «Сан-Диего Чарджерс» командасында ойнады, алғашқы екі маусымын қорғаушы ретінде өткізді. 1968 жылғы НФЛ/АФЛ драфтының бірінші раундында (жалпы есеп бойынша 4-ші) таңдалды. Колледж кезеңінде «Миссури Тайгерс» командасы үшін футбол ойнады. Вашингтон өте ірі дене бітімімен (6 фут 6 дюйм, шамамен 300 фунт) және төзімділігімен белгілі болды. Өмірінің басым бөлігін бір командада өткізді, «Чарджерс» үшін 200 матч өткізді, оның ішінде оң қанаттағы шабуылдаушы ретінде 148 матчтық үздіксіз тізбек құрды, ол он жылдан астам уақытқа созылды. Карьерасының көп бөлігінде нашар командада ойнағанымен, плей-оффқа тек соңғы төрт маусымында қатысты. Осы кезеңде ол рекордтық «Эйр Кориэлл» шабуылдық тактикасында маңызды рөл атқарған тәжірибелі шабуылдық желінің құрамында болды.

Колледждік мансап

Сент-Луис Пост Диспетчері "көп ізделіс тудырған жаңадан келген" деп сипаттаған Вашингтон 1964 жылы Миссури Тайгерлеріне қосылды. Келесі жылы ол қорғаныс шебінің негізгі ойыншысы болды және тізе жарақатынан кейін екі ойынға қатыспағанына қарамастан, Big Eight жылдың үздік ойыншысы деп танылды. Вашингтон мансабындағы жалғыз голын үшінші курста соқты, қарсыластың тепкісін тоқтатып, одан кейін оны UCLA-ға қарсы өткен ойында эндзонаға қайтарды. Сол жылы ол тағы да тізе жарақатына байланысты алты ойынға қатыса алмады. Төртінші курсына қадам басқанда, Седалия Демократы Вашингтонды Тайгерлер қатарындағы "көрікті жұлдыздардың" бірі деп атады. Миссури сол жылы оны шабуыл шебіне ауыстырды, сондай-ақ кейбір ойындарда фулбек ретінде де пайдаланды. Вашингтон маусым соңында көптеген наградаларға ие болды, Associated Press All Big Eight құрамына, The Sporting News All American бірінші командасына енді.

Қорғаудағы шайба (1968-69)

Сан-Диего Чарджерс Вашингтонды 1968 жылғы қаңтарда өткен NFL/AFL ортақ драфтында төртінші нөмірмен таңдады, ал ол мамыр айында олармен келісім шарт жасасты. Сан-Диего оны қорғаныс шебуші ретінде пайдалануды жоспарлады, нашар паспен шабуылды жақсартуға және өткен маусымда лигада соңғы орын алған қорғанысты нығайтуға үміттенеді. Жаңа өнерпаз маусымында Вашингтон кәсіби мансабында тұңғыш рет есепке енді, Денвер Бронкосқа қарсы жеңіс сыйып келген кезде әріптесі Стив ДеЛонгпен бірге қауіпсіздікке қол жеткізді. Ол Америка Футбол Лигасының жылдың үздік қорғаушысы сыйлығы үшін өткізілген дауыс беруде 29 дауыстан 2-сін алды. Вашингтон қорғаныста екінші жыл ойнады, бірақ қарсыластардың квотербектерін ұстауға қиындық келді.

Шабуылдаушы ұстап алу (1970-82)

Сан-Диего 1970 жылы жаттығу лагерінде жарақат алған Джин Фергюсонның орнын толтырғаннан кейін Вашингтонды шабуылға қарсы тұруға ауыстырды. Жаңа позициядағы алғашқы ойындардың бірінде ол үш сақтың авторы атанған, Даңқ залының қорғаушысы Дикон Джонстан бірнеше рет жеңіліске ұшырады. 1971 жылы United Press International (UPI) мақаласында Вашингтонның шабуылдаушы позицияны меңгеру қабілеті күмәнді деп көрсетілді, бұл желінің тиімділігін анықтайтын фактор болды; олар AFC-де пас қорғау бойынша көш бастап, 14 ойында 19 сақты жіберді. 1972 жылғы маусымнан кейін спорт журналисі Мюррей Олдерман Chargers шабуыл желісін "лигадағы кез келген командамен салыстыруға болатын" ең үздік бөлім деп бағалады. Вашингтон 1973 жылы жеке наградаға ие болды, UPI оны All-AFC екінші командасына қосты. Ол сондай-ақ командаластарының дауысымен Chargers-тің ең құнды ойыншысы атанды. Вашингтон 1974 жылдан 1979 жылға дейінгі алты жыл ішінде бес рет Pro Bowl-ға шақырылды. Осы аралықтағы алғашқы екі маусымда (1974 және 1975) ол командасынан осы құрметке ие болған жалғыз ойыншы болды; Escondido Times Advocate газеті осы маусымдар арасында жарық көрген мақаласында оны "Chargers командасының жұлдыз ойыншысына ең жақын" деп атады. Вашингтон 1976 жылы Pro Bowl-ға қатыса алмады, бірақ Сан-Диегоның бас бапкері Томми Протро команданы кеңейтіп, қайта құруда болды, ал Вашингтон мен оның әріптесі Дуг Уилкерсон 1977 жылғы маусымға үш жылдан астам уақыттан бері Chargers сапындағы екі ғана ойыншы ретінде кірді. Вашингтон сол жылы тағы да Pro Bowl-ға шақырылды және Forrest Gregg шабуылдаушы сызықтың үздік ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. Ол 1978 жылы қатарынан 153 ойынға қатысып, клубтық рекордты жаңартты, бұл рекордты бұрын Уолт Суини мен Джон Хэдл бірлесіп иеленген. Pro Bowl-ға тағы шақырылғаннан кейін, Вашингтон NEA жүргізген дауыс беру нәтижесінде All-Pro бірінші командасына енді. Жаңа бас бапкер Дон Кориелл басшылығымен команда жақсарғаннан кейін, Вашингтон 1979 жылғы маусымға Сан-Диегодағы 12-ші жылына плей-оффқа алғаш рет қатысуға үмітпен кірді. Вашингтонның тағы бір Pro Bowl маусымының нәтижесінде, Chargers маусымның соңғы ойынында AFC West дивизионының титулын жеңіп алды. Ол: "Осы жылдар бойы мен ешқашан үмітімді үзген емеспін. Мен оптимистпін. Мен әрқашан жақсы болатынын ойладым. Мен осындай күннің келетініне сендім" деді. Сан-Диего плей-оффта көңіл көншітпеді, алғашқы ойында өз алаңында Хьюстон Ойлерс командасына есе жіберді. 1980 жылы Вашингтон кәсіби мансабында алғаш рет жарақат алып, бірнеше ойынды жіберіп алды. 6-шы аптада Оукленд Рейдерс командасына қарсы өткен ойында, Джон Матусакты тосқауылдаған кезде Вашингтонның сол аяғы тіреліп қалды және сол жағынан соққы алды. Оның тікелегі шөпке ілініп, тізе буындары жыртылып, тізе қапшығы шығып кетті. Бұл жарақат оны маусымнан шығарды және қатарынан 178 ойынға қатысу және 148 ойынды бастау сериясін тоқтатты. Вашингтон 1981 жылдың көп бөлігінде тізесіне байланысты қиындықтарды бастан өткерді, бірақ ол әлі де ерекше ойыншы болды және үш ойыннан басқа барлық ойынға қатысты. 1982 жылғы ереуіл салдарынан қысқартылған маусым Вашингтонның лигадағы соңғы маусымы болды. Ол әр ойында ойнаған және Сан-Диегоның шабуылдық ойынының негізгі бағыты пас болғанына қарамастан, тұрақты маусымның тоғыз ойынында Футсты он екі рет сақтың алдынан құтқаруға мүмкіндік берген тәжірибелі шабуылдық сызықтың бір бөлігі болды. Фауц осы уақытқа дейін көптеген пас беру рекордтарын жаңартқан және осы жетістіктердің көп бөлігі үшін өз сызығына үлкен алғыс айтты. Вашингтон 1983 жылы мансабын жалғастыруды жоспарлап, маусым арасында жаңа келісімшартқа қол қойды, бірақ маусым басталғанға дейін күтпеген жерден Эндрю Гиссингердің пайдасына құрамынан шығарылды. Сан-Диего Вашингтонның төрт маусымының әрқайсысында плей-оффқа қатысты, бірақ ешқашан Супер Боулға жетпеді. Chargers командасы Вашингтон мен оның кейбір әріптестері кеткеннен кейін пас қорғау бойынша тиімділігін жоғалтты.

San Diego switched Washington to offensive tackle in 1970 after a training camp session where he filled in for the injured Gene Ferguson. In one of his first games at the new position he was repeatedly beaten by Hall of Fame defensive end Deacon Jones, who had three sacks. Entering 1971, a United Press International (UPI) article listed Washington's ability to master playing at offensive tackle as a question mark that would determine the line's effectiveness; they went on to lead the AFC in pass protection, allowing 19 sacks in 14 games. After the 1972 season, sports journalist Murray Olderman rated the offense line as probably the Chargers' best unit and "comparable with any in the league." Washington earned an individual honor in 1973, as UPI placed him in their All AFC second team. He was also voted the Chargers' MVP by his teammates. Washington was voted to the Pro Bowl five times in the six year period from 1974 to 1979. In the first two of these, 1974 and 1975, he was the only player on his team to gain the honor; an Escondido Times Advocate article written between these seasons dubbed him "the closest thing the Chargers have to being a superstar." Washington missed the Pro Bowl in 1976 but the Chargers, San Diego head coach Tommy Prothro had been rebuilding the team extensively, with Washington and fellow lineman Doug Wilkerson entering the 1977 season as the only two players on the roster who had been Chargers for more than three years. Washington was again a Pro Bowler that year, and also won the Forrest Gregg offensive lineman of the year award. He set a new club record for consecutive appearances during 1978, passing the old record of 153 shared by Walt Sweeney and John Hadl. As well as another Pro Bowl appearance, Washington was named a first team All Pro in the player voted NEA awards. With the team having improved under new head coach Don Coryell, Washington entered the 1979 season hopeful of making his first playoff appearance in his 12th year in San Diego. Aided by another Pro Bowl season from Washington, the Chargers managed to clinch the AFC West division title in the final game of the season. He said, "All those years, I never gave up. I'm an optimist. I always thought it would get better. I thought there would be a day like this." San Diego were disappointing in the playoffs, losing at home to the Houston Oilers in their first game. In 1980 Washington missed games through injury for the first time in his professional career. During a week 6 defeat to the Oakland Raiders, Washington had his left foot planted while blocking John Matuszak, and was struck from that side; his cleats caught in the turf, resulting in torn knee ligaments and a dislocated knee and kneecap. The injury put him out for the season, ending streaks of 178 consecutive appearances and 148 consecutive starts. Washington was bothered by his knee for most of 1981, but he was still a standout player, and played in all but three games. The strike shortened 1982 season proved to be Washington's last in the league. He was part of a veteran offensive line who played in every game and only allowed Fouts to be sacked twelve times in nine regular season games, despite the San Diego offense revolving around the pass. Fouts had broken numerous passing records by this time, and gave his line a lot of the credit for this success. Washington planned to continue his career in 1983 and signed a new contract during the offseason, but was surprisingly waived in favor of Andrew Gissinger shortly before the season began. San Diego made the playoffs in each of Washington's four seasons, though they never reached the Super Bowl. The Chargers were less effective at pass protection after the departure of Washington and some of his fellow linemen,

Жеке өмір

Вашингтон зейнетке шыққаннан кейін әртүрлі бизнеске ие болды, соның ішінде Калифорния штатының Ұлттық қаласында автокөлік жуу қызметі. Ол Паата тумасы Инеске үйленген. Вашингтон маусымдар арасында 1982 жылы шамамен 600 тұрғыны бар Чуук штатындағы Паата аралында онымен бірге уақыт өткізетін. Олардың екі баласы болды. Вашингтон 2021 жылғы 5 тамызда 74 жасында қайтыс болды. Өлім себебі жарияланбады.