Стиви Рэй Воган және Double Trouble тобының тарихы

Кіріспе

Double Trouble – американдық блюз-рок тобы. Техас штатының Остин қаласынан шыққан, әнші-гитарист Стиви Рэй Вонның қосалқы тобы. Топ 1980-ші жылдары белсенді болды және блюз музыкасын жаңғыртуға үлкен үлес қосып, көптеген кейінгі блюз және рок орындаушыларына шабыттандырды. 1978 жылы Техас штатының Остин қаласында құрылған топ, алғашқы құрамын бірнеше рет өзгертіп, соңында Вон, Крис Лейтон (барабан), Томми Шеннон (бас) құрамындағы күшті триоға айналды. 1985 жылы Риз Уайнанс (кебордтар) қосылғаннан кейін топ төрт адамнан тұратын болды. Воганмен бірге олар «Стиви Рэй Вон және Double Trouble» деп таныстырылды. Блюз және рок музыкасының негізінде құрылған топ, баллададан соулға дейінгі әртүрлі жанрларда жұмыс істеді, көбінесе джаз және басқа да музыкалық элементтерді пайдаланды. Бастапқыда Воган, Лу Энн Бартон (вокал), Фредде Уолден (барабан), Джеки Ньюхаус (бас) және Джонни Рено (саксофон) құрамындағы бес адамнан тұратын топ, Техас штатындағы клубтарда төрт жыл бойы өнер көрсетіп, өзінің танымалдылығын арттырды. Триого (Вон, Лейтон, Шеннон) айналғаннан кейін, олардың музыкалық әлеуетін продюсер Джон Х. Хэммонд көтермеледі, ол топқа Epic Records компаниясымен жазба жасауға келісімшарт жасауға көмектесті. 1983 жылы «Texas Flood» альбомы сыншылардың мақтауына және коммерциялық табысқа ие болғаннан кейін топ танымал болды. 1980-ші жылдардың ортасына қарай олар халықаралық деңгейде танымал болды және 1990 жылдың тамызына дейін әлемдік турлар жасады, содан кейін Воган Висконсин штатының Ист-Трой қаласынан ұшып кеткеннен кейін тікұшақ апатында қаза тапты. Оның өлімінен кейін оның інісі Джимми басқаруымен бірнеше постмус релиздер шығарылды. Воганның қазасынан кейін Double Trouble әртүрлі жолдармен жұмыс істеді, 2001 жылы студиялық альбом шығарды және блюз және Остин жергілікті музыканттары үшін сессиялық топ ретінде жұмыс істеді. Топ АҚШ-та 11,5 миллионнан астам альбом сатты және Воган қатысқан төрт студиялық альбомы үшін платина сертификатын алды. Олар төрт рет «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды, соның ішінде «In Step» (1989) альбомы үшін «Ең үздік заманауи блюз орындаушысы» номинациясын жеңіп алды.

American blues rock band

the UK dance act

Double Trouble is an American blues rock band from Austin, Texas, which served as the backing band for singer guitarist Stevie Ray Vaughan. The group was active throughout the 1980s and contributed to reviving blues music, inspiring many later blues and rock acts. Formed in Austin, Texas in 1978, the group went through several early line up changes before settling on a power trio consisting of Vaughan, Chris Layton (drums), Tommy Shannon (bass). They became a four piece by 1985 after adding Reese Wynans (keyboards). Whilst with Vaughan they were billed Stevie Ray Vaughan and Double Trouble. Rooted in blues and rock music, the group worked in various genres ranging from ballads to soul, often incorporating jazz and other musical elements. Initially a five piece lineup with Vaughan, Lou Ann Barton (vocals), Fredde Walden (drums), Jackie Newhouse (bass) and Johnny Reno (saxophone), they built their reputation playing clubs around Texas over a four year period. Molded into a trio (Vaughan, Layton, Shannon), their musical potential was encouraged by producer John H. Hammond, who got the band a recording contract with Epic Records. They gained popularity after their debut album, Texas Flood, became a critical and commercial success in 1983. By the mid 1980s, they had become an international act, touring extensively around the world until August 1990, when Vaughan was killed in a helicopter crash after departing East Troy, Wisconsin. Various posthumous releases featuring Vaughan have been issued since his death, overseen by his brother Jimmie. Since Vaughan's death, Double Trouble has continued in various capacities, releasing a studio album in 2001 and acting as a session band for blues and local Austin musicians. The band has sold over 11.5 million albums in the United States, receiving platinum certifications for all four of their studio albums featuring Vaughan. They have won four Grammy Awards including Best Contemporary Blues Performance for their album In Step (1989).

Тәрбиелену және алғашқы жылдары (1978-1982)

1977 жылдың қыркүйегінде Стиви Рэй Вон Остин қаласының тікелей музыка ортасынан бірнеше музыканттармен бірге ревю стиліндегі топ құрды, олардың ішінде әнші Лу Энн Бартон, бассист В. К. Кларк, клавишник Майк Киндред, барабаншы Фредде "Фараон" Уолден және саксофоншы Джонни Рено болды. Олар өздерін «Үштік қауіп» деп атады, бұл Воганның көп құралды талантына сілтеме жасайтын лақап есім болатын. 1978 жылдың мамырында Кларк пен Киндред топтан кетіп қалды; Воган топтың атын сол аттас Отис Раш әнінен кейін «Дабл Трабл» деп өзгертті. Кларк жеке тобын құру үшін кеткеннен кейін Бартон кастингтен өтіп, Джеки Ньюхаусты жұмысқа алды, ол алғаш рет Бартонмен Форт-Уорт қаласында танысқан. Шілдеде Уолденді Джек Мур алмастырды, ол Род-Айленд штатының Провиденс қаласында туып, барабан ойнауды жалғастыру үшін Остинге көшіп келген. Үш айдан кейін Мур колледжді бітіру үшін Провиденске оралды, ал қыркүйекте оның орнына Крис Лейтон келді. Бартон мен Рено 1979 жылы топтан кетуге шешім қабылдағанда, топ қуатты триоға айналды, ал Воган жетекші вокалист болды, сондай-ақ олардың аты «Стиви Рэй Вон және Дабл Трабл» деп өзгертілді. 1980 жылдың қазанында Хьюстон қаласындағы Рокфеллер клубында топтың жиі өнер көрсетуі кезінде Вон Джонни Винтердің бұрынғы бассисті Томми Шэннонмен бірге джем-сессия жасады және 1981 жылдың қаңтарында жұмысқа қабылданды. Келесі бір жарым жыл ішінде топ Фицджеральд пен Клуб Фут сияқты Техас штатының клубтарында өнер көрсету арқылы танымал болды. Олар Еуропадағы Epic Records компаниясының бас менеджері болған Чесли Милликинды өздерінің менеджері ретінде жалдады және Техас штатының Манор қаласының жанындағы ат жарысы трассасы Manor Downs-ты басқарды. Топ келесі жылы жарыста өнер көрсетті, ол ұсынылған телесериал үшін түсірілді, бірақ оны ешбір ірі телеарна қабылдамады. 1982 жылдың наурыз айында продюсер Джерри Векслер Остиндегі концерттен кейін Вон мен Дабл Трабл тобын Швейцариядағы Монтрё джаз фестивалінде өнер көрсетуге ұсынды. 1982 жылдың шілдесінде топ фестивальде өнер көрсетті және бұл іс-шарада өнер көрсеткен алғашқы келісім шарты жоқ топ болды. Көрермендердің наразылығына қарамастан, олардың өнері Дэвид Боуи мен Джексон Браунның назарын аударды, соңғысы топқа Лос-Анджелестегі өзінің жазба студиясын тегін пайдалануға ұсынды. Лейтон еске алады: «Ол: "Менің Лос-Анджелесте студиям бар. Мен оны өндіріске дейінгі жұмысым үшін сақтап, арнайы жобалар үшін бірнеше адамға қарызға бердім. Егер сіздер Лос-Анджелеске келсеңіздер және оны пайдаланғыларыңыз келсе, маған алдын ала хабарласыңыздар, сонда ол сіздер үшін болады" деді».

In September 1977, Stevie Ray Vaughan formed a revue style group with several musicians from the Austin live music scene, including singer Lou Ann Barton, bassist W. C. Clark, keyboardist Mike Kindred, drummer Fredde "Pharaoh" Walden, and sax player Johnny Reno. They called themselves Triple Threat Revue, which was a nickname for Vaughan in reference to his multi instrumental talent. By May 1978, Clark and Kindred had left the group; Vaughan changed the name to "Double Trouble", after an Otis Rush song of the same name, and a reference to both Vaughan and Barton. After Clark left to form his own band, Barton auditioned and hired Jackie Newhouse, who first met Barton in Fort Worth. In July, Walden was replaced by Jack Moore, a native of Providence, Rhode Island who moved to Austin to pursue drumming. After three months, Moore moved back to Providence to finish college, and was replaced by Chris Layton in September. When Barton and Reno decided to leave the band in 1979, the group morphed into a power trio and Vaughan became the lead vocalist, and their name was changed to "Stevie Ray Vaughan and Double Trouble". In October 1980, during one of the band's frequent appearances at Rockefeller's in Houston, Vaughan jammed with Tommy Shannon, a former bassist for Johnny Winter, and was hired in January 1981. During the next year and a half, the group gained popularity by performing in Texas clubs such as Fitzgerald's and Club Foot. They hired Chesley Millikin as their manager, who had been Epic Records' general manager in Europe, and ran Manor Downs, a horse racing track near Manor, Texas. The band performed at the racetrack the following year, which was filmed for a proposed television series, though it was not picked up by any major network. In March 1982, producer Jerry Wexler recommended Vaughan and Double Trouble to perform at the Montreux Jazz Festival in Switzerland, after attending a performance in Austin. In July 1982, the band performed at the festival and were the first unsigned act to perform at the event. Despite boos from the audience, their performance caught the attention of David Bowie and Jackson Browne, the latter who offered the group free use of his recording studio in Los Angeles. Layton recalls: "He goes, 'I have a studio in Los Angeles. I keep it for my pre production work and have loaned it out to a number of people for special projects. If you guys are ever in Los Angeles and you want to use it, just let me know in advance and it's yours.'"

Техас су тасқыны мен ауа райына төтеп бере алмады (1983 1984)

1982 жылы қарашада Браун студиясында жаздырылғаннан кейін «Texas Flood» альбомы жарық көрді, ал продюсер Джон Х. Хэммонд 1983 жылы наурыз айында топты Epic Records лейблімен келісімшартқа отырғызды. Маусымда шыққан «Texas Flood» Billboard 200 тізімінде 38-орынға жетті және бастапқыда жарты миллионнан астам дана сатылды. Топ жылдың бірінші жартысында Солтүстік Америкада гастрольдік сапарда болды, одан кейін тамыз-қыркүйек айларында екі апталық еуропалық тур жасады. АҚШ-қа оралғаннан кейін, олар The Moody Blues тобының концертінде алдын ала өнер көрсетті, әр концерті үшін 5000 доллар және билет сатылымының табысты болуына байланысты бонус алды. Олар 1984 жылдың ақпанында көрсетілген «Austin City Limits» бағдарламасында желтоқсан айында алғашқы тікелей теледидарлық өнер көрсетулерін жасады. Топтың екінші студиялық альбомы «Couldn't Stand the Weather» «Texas Flood» альбомын сату көрсеткіштерінен асып түсті. 1984 жылдың қаңтарында жазылған альбомға Fabulous Thunderbirds тобының мүшелері Джимми Вон және Фрэн Кристина, сондай-ақ «Stang's Swang» әнінде орындалған саксофонист Стэн Харрисон сияқты музыканттар енді. 1984 жылдың мамырында альбом жарық көргеннен кейін, топ халықаралық гастрольдік сапарға шықты, Скандинавия, Германия, Австралия және Жаңа Зеландияда концерттер берді. Ұдайы халықаралық гастрольдердің өзінің некесіне келтіретін қиындықтарды мойындай келе, Вон: «Ең қиын жайт – мен әйелімді көбінесе көре алмаймын, бірақ ол гастрольге келсе, оған үйренбегендіктен қиын болады. Егер сіз оған үйренбесеңіз, екі-үш күннен кейін бір-біріңізге жаныңызды жегізе бастайсыз, ал ол одан да жаман» деді. 1984 жылдың 4 қазанында топ Вонның отызыншы туған күнін мерекелеу үшін Карнеги залында өнер көрсетті, онда Roomful of Blues духовой бөлімі, доктор Джон, Джимми Вон, Анджела Стрехли және Джордж Рейнс сияқты көптеген арнайы қонақтар болды, бұл өте жақсы қабылдауға ие болды. Топтың алғашқы Австралия сапары қазан-қараша айларында Сидней опера үйінде өткен екі толық сатылған концертті қамтыды.

Soul to Soul, есірткілерді пайдалану және оңалту (1985 1988)

1985 жылдың наурыз айынан бастап Soul to Soul альбомын жазған кезде топтың эксперимент жасауға деген құштарлығы күшейді. Воган "Say What!" әнін жазу кезінде екі ва-ва педалін қолданғанын еске алды, олардың үстіне отырып, әрқайсысын жеке басқарды. Альбомның бір бөлігінде Джо Сублетт, Дойл Брамхолл және топтың клавишшісі ретінде шақырылған Риз Уайнанстың жұмыстары орын алды. Алайда, топтың кокаин қолдануы артты, әсіресе Вогандыкі, Брамхолл куә болғандай, ол "органның үстінде кокаин үйінділерін" көрген. Ол Воганның кокаинге тәуелділігі туралы былай деді: "Мен көп қолдансам, Стиви менінен бес, тіпті он есе көп қолданды". Студиялық жазбалардың шамамен 800 минуты осы сессияларға жұмсалды және коллекционерлер нарығына тарады. Қыркүйек айында шыққан Soul to Soul сыншылардан ара-жібір баға алды. Allmusic-тің Стивен Томас Эрлвин: "Барлық жақсы қасиеттеріне қарамастан, Soul to Soul өз бөліктерінің жиынтысынан төмен болып шықты, және оның себебін анықтау қиын. Бәлкім, Воган жазу кезінде есірткіге қарсы күрестің алдында болды, немесе бұл тек ауыспалы альбомдарға тән біркелкілік болуы мүмкін", - деді. 1986 жылдың шілдесінде топ Остин мен Далласта үш концертті жазды, кейін ол Live Alive деп аталған концерттік альбомы ретінде шығарылды. Бір айдан кейін Воган әкесінің ауруханаға түскенін біліп, туған қаласы Далласқа отбасымен бірге болу үшін ұшып кетті. Әкесі үш күннен кейін асбестпен байланысты асқынулар салдарынан қайтыс болды. Қоштасу рәсіміне қатысқаннан кейін Воган дереу Монреальге Джарри паркіндегі өнер көрсетуіне ұшып барды, ол сол кезде топ үшін ең жоғары төленген концерт болды. Монреальдегі концертті бір жанкүйер былай еске алды: "Ол екі сағат бойы талмай ойнады және аншлагқа шыққан көрермендерге бір сөз де айтпады. Бірақ қосымша өнер көрсетуге шыққанда: 'Бұл сіздер үшін, әке', - деді. Мен сол түні алдыңғы қатарда тұрдым, ол концерт барысында көп рет ойнағанда жылап отырды. Мен осы өнерді ешқашан ұмытпаймын". Бір айдан кейін Еуропаға гастрольдік сапар кезінде Воган жылдар бойы алкоголь мен есірткілерді қолданғандықтан, сусызданудан өлімге жақындап қалды және Людвигсхафендегі ауруханаға түсті. Лондоннан екі апталық емнен кейін ол Атлантадағы Пичфорд ауруханасына жатты және бір ай реабилитациядан өтті, толыққанды қалпына келіп, денсаулығы жақсарды. Ол гастроль кезінде жергілікті Анонимді алкоголиктер (АА) жиналыстарына жиі қатысты. Воган келесі екі жыл бойы Live Alive альбомын қолдау үшін Double Trouble тобымен бірге Англия, Италия және Германия сияқты елдерге гастрольдік сапарлар жасады. Сондай-ақ, топ Вашингтонда президент Джордж Буштің инаугурациялық кешінде өнер көрсетті.

The band's desire to experiment grew as they recorded Soul to Soul, beginning in March 1985. Vaughan recalled using two wah wah pedals for "Say What! ", sitting on a stool and working them separately. Parts of the album featured work by Joe Sublett, Doyle Bramhall and Reese Wynans, who was hired as the band's keyboardist. The group's cocaine use increased however, especially Vaughan's, as witnessed by Bramhall, who recalled seeing "mounds of cocaine on top of the organ". He said of Vaughan's cocaine use: "Where I was doing a lot, Stevie was doing five times, ten times more than I was doing." Nearly 800 minutes of the studio recordings were devoted to the sessions and leaked into the collector's market. Released in September, Soul to Soul received mixed reviews from critics. Allmusic's Stephen Thomas Erlewine commented, "For all of its positive attributes, Soul to Soul winds up being less than the sum of its parts, and it's hard to pinpoint an exact reason why. Perhaps it was because Vaughan was on the verge of a horrible battle with substance abuse at the time of recording or perhaps it just has that unevenness inherent in transitional albums." In July 1986, the band recorded three shows in Austin and Dallas for a live album, later released as Live Alive. One month later, Vaughan learned that his father was hospitalized for an illness, and flew to his hometown of Dallas to be with his family; his father died three days later from complications associated with asbestos. After attending the funeral, Vaughan immediately flew to Montreal for a performance in Jarry Park, which was reportedly the highest paying show for the band at the time. A fan recalls the Montreal concert: "He played for a solid two hours and never said a word to the crowd until he came back for an encore and said, 'This one's for you, daddy.' I was in the front row that night, and many times during the set he was crying while playing. I will never forget that performance." During a tour of Europe a month later, Vaughan was hospitalized in Ludwigshafen for near death dehydration from years of alcohol and substance abuse. After two weeks of treatment in London, he checked into Peachford Hospital in Atlanta and spent a month in rehabilitation, emerging fully recovered and healthy; he would often attend local Alcoholics Anonymous (AA) meetings on tour. Vaughan rejoined with Double Trouble to tour in support of Live Alive for the next two years, visiting countries such as England, Italy, and Germany. The band also performed at the inaugural party for President George H. W. Bush in Washington, D. C.

In Step, соңғы тур және Воганның өлімі (1989 1990)

Воган мен Double Trouble келесі студиялық альбомын шығару үшін Soul to Soul альбомын жазуға көмектескен Джим Гейнсті таңдады. Топ Лос-Анджелестегі Sound Castle және Summa студияларында, сондай-ақ Мемфистегі Kiva студиясында жазба жасады. Сессиялар шамамен төрт айға созылса да, өнімді болды және екі апта ішінде дайын болды. In Step альбомы 1989 жылғы маусымда Billboard 200 тізімінде 33-орында дебют жасады. Allmusic-тің Стивен Томас Эрлевин альбом туралы пікірінде: «In Step-тің кереметтігі – ол Воганның музыкалық тұлғасының барлық жақтарын толыққанды көрсетеді, оның әр қырысын жүзеге асырады, бірақ сонымен қатар жаңалықтарды ашу сезімін сақтайды», – деп жазды. In Step АҚШ-та екі миллионнан астам, ал Канадада 50 мыңнан астам дана сатылды. Сол қазан айында Воган мен Double Trouble «The Fire Meets the Fury» деген атпен 34 концерттен тұратын Солтүстік Америкалық ареналық турнеге шықты. Турне үшін топ Джефф Бекты бірлескен жетекші артист ретінде шақырды. Концерттер көбінесе Фредди Кингтің «Going Down» әнімен аяқталар еді. 1990 жылдың тамызында, Джо Кокермен өткізілген жазғы турнеден кейін, топ Висконсин штатының Ист-Трой қаласындағы Альпинд Валли музыкалық театрында Эрик Клэптонмен бірге екі концерт өткізді. 26 тамыздағы соңғы қойылымнан кейін Воган Чикагоға бару үшін тікұшақты жалдады. Ол, пилот және Клэптонның тур тобының үш мүшесі (агент Бобби Брукс, күзетші Найджел Браун және тур менеджерінің көмекшісі Колин Смайт) 27 тамыздың таңғы сағаттарында жақын жердегі гольф алаңынан ұшып шыққаннан кейін шаңғы төбесіне құлап, қаза тапты. Ағасы Джимми Воган Воганның Чикагоға қайтуға асыққандығын еске алды:

Воганның қосылуы 1990 жылдың 30 тамызында Далластағы Лорел Лэнд зиратында өтті. Қызметті Форт-Уорт қаласындағы Біріккен методист шіркеуінің пасторы Барри Бейли ашты, ол Воганның АА демеушісі болған. Қосылуға топ мүшелері Шэннон мен Лейтон, сондай-ақ топтың менеджері мен Воганның гитара техниктері қатысты.

Воганнан кейінгі қос қиындық (1990 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Кейін Лейтон мен Шеннон 1990 жылдары Остинде екі "жартылай супертоп" құруға көмектесті, Arc Angels және Storyville, және W. C. Кларк, Кенни Уэйн Шепард және Дойл Брамхоллмен жұмыс істеді. 2001 жылы олар "Tone Cool Records" лейблында "Been a Long Time" атты Double Trouble жаңа студиялық альбомын шығарды. Бұл альбомда Дойл Брамхолл, Лу Энн Бартон, Риз Уайнанс, Джонни Ланг, Вилли Нельсон, Доктор Джон және Джимми Вон қатысты. Альбом АҚШ блюз чарттарында 1-орынға ие болды және Billboard 200 тізімінде 126-орынға жетті. Double Trouble кейін Джимми Д. Лейннің ырғақ бөлімі ретінде жұмыс істеді және оның ең соңғы "It's Time" (2004) CD-сінде ойнады. Олар сондай-ақ бразилиялық блюз гитарисі Нуно Минделистің екі альбомында ойнады және 2000-шы жылдардың соңында Джо Бонамассамен гастрольдік сапарда болды. 2015 жылы Double Trouble және Воэн Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. 2019 жылы Double Trouble, Риз Уайнанс, Кенни Уэйн Шепард және басқалармен бірге Double Trouble-дің ең танымал кезеңіндегі көптеген әндері бар "Sweet Release" альбомын жазды. Альбом 2019 жылдың 1 наурызында жарық көрді.