Кіріспе

Католик ділдарының дүниежүзілік жиыны

Аспенсияға барушылар, ресми түрде Аспенсиялық Августиндер қауымы (Congregatio Augustinianorum ab Assumptione; қысқартылған АА) деп белгілі, католик ділдары мен бауырластарының дүниежүзілік қауымы болып табылады. Олар көптеген елдерде қызмет етеді. Француз бөлімі 19 ғасырда француз саяси және әлеуметтік тарихында маңызды рөл атқарды.

Құрылтайшысы

1810 жылы 30 тамызда Ле-Виган қаласында туған Эммануэль д'Альзон алғашқы білімін Монпельедегі үлкен семинарияда (1832–1833) алды, оны Римде аяқтады. Фелисите де Ламеннаның шәкірті болған ол бұрынғы ұстазымен жол айырды, бірақ оның бірнеше идеяларының ықпалында қалды. Ним епархиясында Клод Петит Бенуа де Шаффой (1822–1835), Жан Франсуа Мари Карт (1837–1855), Клод Анри Плантье (1855–1875) және Франсуа Николас Бессон (1875–1878) басшылығымен көптеген пасторлық жобаларды іске қосты. Д'Альзон екі діни қауым құрды: ерлерге арналған (Аспенсиандар) және әйелдерге арналған (Аспенсиандық облаттар). 43 жыл қызмет еткеннен кейін 1878 жылы бас викарий лауазымынан қанағаттанды. Ол алғашқы шәкірттерімен бірге шетелдік миссионерлік қызмет (Австралия, Шығыс Еуропа), білім беру, баспасөз және қажылық сапарлар сияқты батыл апостолдық мақсаттарға кірісті. 1880 жылы 21 қарашада Ним қаласында қайтыс болды және 1991 жылы желтоқсанда Папа Иоанн Павел II оны құрметті деп жариялады.

Қазіргі күн

Қазіргі қауымның өмір ережесі Гиппоның Августинінің өмір ережесінен шабыттанды. Бұл халықаралық қауым әлемнің шамамен 30 елінде өкілдік етеді, соңғы негіздер 2006 жылы Филиппин, Вьетнам және Тогода құрылды. Қауым ұзақ жылдар бойы білім беру, баспасөз, экуменизм, қажырлы сапарлар және миссионерлік қызмет салаларында жұмыс істеп келеді. 2011 жылғы Бас Шығармада француз дін қызметкері Бенуа Грьер 11 мамырда 10-шы бас дін қызметкер ретінде екі мерзімге, яғни екі рет алты жыл қызмет еткен Рихард Ламуроның орнын басуға сайланды. Дін институтының жаңа басшысы, дәрігер, теолог және этика маманы 1958 жылы Францияның Шо́ни қаласында дүниеге келген. Ол Францияның Реймсте медицинаны оқыды және сонымен қатар семинарияда философия мен қасиетті теологияны оқып, Успенский дін қызметкеріне үміткер ретінде тәрбиелене бастады. 1991 жылы Аспенсиандықтар қатарына қосылды және 1995 жылы дін қызметкеріне тоғыстырылды. 2012 жылғы Annuario Pontificio мәліметтері бойынша, Аспенсиандық августиндердің саны 882 дін қызметкерін құрайды, олардың 541-і дін қызметкері, ал 125 қауымда қызмет етеді.

Ассиумпция отбасы

Он үш діни қауым бар, олардың барлығы бір жолмен немесе екіншісімен тікелей үш негізгі негізін қалаушы тұлғаларға (Теодор Комбалот, 1797–1873, Мари Эужени де Жесус Миллерет де Бру, 1817–1898 және Эммануэль д'Альзон, 1810–1880) немесе олардың шабыттығымен байланысты. Олардың мүшелері әлемнің 60-тан астам елінде кездеседі. Аспенсиандардан басқа, тағы бірнеше қауым үлкен Аспенсиандық отбасының құрамына кіреді: Аспенсиандық діни қауымдағы әйелдер (апалар), Аспенсиандық миссионер әйелдер (апалар), Аспенсиандық кішкентай әйел бауырлар, Аспенсиандық дұғашылар, Святая Жанна д'Арк әйелдер қауымы, Аспенсиандық ерлер бауырлар, Біздің Сағайымыздың тартуы әйелдер қауымы, Аспенсиандық миссионерлер және Крест әйелдері.

Алғашқы Ассимпионист қауымдары

Алты бастапқы Ассампция қауымының бесеуі Францияда құрылған және тек ерлерден ғана тұрады.

Агюстиндіктер

Августиншілердің Шамалы (А. А.) ордені, Францияның Ним қаласында Эммануэль д'Альзон құрған.

Айненнің сестерлері

Аспанға Көтерілушілер (О. А.) 1865 жылдың мамыр айында Рошебель-дю-Виган (Гард) қаласында д’Альзон мен Мари Корренсон, діни қызметінде Ана Эммануэль Мари де ла Компашн (1842–1900) ретінде танымал болған, Айньоның Аугустиндіктерінің әйелдер тармағы ретінде құрылды. Корренсон 1842 жылдың 28 шілдесінде Парижде орта тапқа жататын Ним отбасында дүниеге келді. Д’Альзон оны алғашқы басшы генерал қылып таңдады. Қауым христиандық бірлікке ерекше мән берді.

Ассимпионияның кішкентай әпкелері

А. Л. А. 1865 жылы шілде айында Парижде (Сен) Этьен Перне (1824–1899) және монастырда Мария де Жесус ана ретінде белгілі Антуанетт Фейдж құрды. Олардың қауымы құрылған сәтінен бастап, үйден ауру, мұқтаж жандарға көмек көрсетуге арналды. 1875 жылы Париж архиепископы кардинал Гибер, ал 1897 және 1901 жылдары Рим оларды ресми мойындады. 1993 жылы Италиядағы Малика Сестренки Успениядан бөлініп шыққан нәтижесінде Қасиетті Марияның қайырымдылық сестерлері (С. Қ. А.) құрылды. Олар Comunione e Liberazione қозғалысымен байланысты.

Асқазанның көтерілуінің ортанттары

Асылымның ортанттары (Or. А.) Франсуа Пикард (1831–1903) және Гетсемани анасы Изабелл атымен танылған Изабелл де Клермонт Тоннерре құрды. Бұл қауым шағын мөлшерде сақталды. 1941 жылы ол 1639 жылы Антуан Ле Куэн құрған Марсельдің Сакраментиндік қарындастарын қосты. "Асылымның діни отбасыларының бастауы" атты кітапшада қауымның бұрынғы бас архивисті Пьер Тувенеро (1926–1979) 1972 жылы Асылымның алты бастапқы тармағының ортақ мұрасын баяндады. Олар өздерінің ерекше шақыруларын, дербес басқару құрылымдарын және апостолдық қызметтерін толық құрметтесе де, рухани достық, апостолдық қолдау және бауырластық ынтымақтастықпен нығайтылған ортақ тарихтарын көрсетеді. Олардың ортақ белгілерінің кейбірі: Августиндік руханилық, Христоцентризм (мистикалық Тәңірден туу және Құдайдың Патшалығына ерекше назар аудару), Шіркеуге деген сүйіспеншілік және Евхаристияның маңыздылығы, Мәриямға деген құрмет, мықты ортақ өмір, ортақ дұға, оқудың маңызы. Ол сондай-ақ, жылдар бойы отбасы мүшелері арасында туған қиындықтарға, шиеленістерге, сынақтарға және түсініспеушіліктерге тоқталады. Олардың ортақ басқа да ерекшеліктері бар: өмірлік ережелерінің ұқсастығы, миссионерлік міндеттеме, белгілі бір адамгершілік қасиеттерге (ашықтық, қарапайымдық, жылылық), діни өмірдің үш құрамдас бөлігінің (дұға, қауымдастық, апостолдық) тепелдігі, басқарудағы бірлескен жауапкершілік, дін қызметкерлерімен ынтымақтастық және халықаралық отбасының құрамына кірудің маңыздылығы.

ХХ ғасырдың іргетастары

Аспанға көтерілу отбасының тағы бірнеше негіздері 20 ғасырда құрылды, және олардың барлығы Аспанға көтерілушіге қарыз болса да, барлығы "Аспанға көтерілу" деген атты алып жүрмейді. Әйгілі Жанна д'Арктің қарындастары (С. Дж. А.) 1914 жылы АҚШ-тың Массачусетс штатындағы Вурчестер қаласында Мари Клемент Стауб және Сестра Жанн дю Сакре-Кер, туған Селина Бенуа (1876–1936) құрған. Бас үйі 1917 жылы Квебек штатының Силлери қаласында орналасты. Сервас Обрерас Катекистас (С. О. К.) 1934 жылы Аргентинада Жозеф Мари Моро (1897–1947) құрды. Крест қарындастары 1939 жылы Афинада құрылды. Олардың бас үйі Ипиру көшесіндегі Агия Параскевиде орналасқан. Бұл қауымды Елпиде Янис Стефану (1896–1978) негіздеді. Аспанға көтерілу бауырлары 1951 жылы Бениде (Конго Демократиялық Республикасы) епископ Анри Пьерар (1893–1975) құрды, ол Бени-Бутембо епархиясы үшін епархиялық институт болды. Олар әлі де шағын қауым болып қалып отыр. Біздің Анамыздың Таныстырылуының кішкентай қарындастары 1948 жылы епископ Пьерардың бастамасымен епархиялық институт ретінде құрылды. Олардың бас үйі қазір Бутембода, Солтүстік Кивуда (Конго Демократиялық Республикасы) орналасқан. Кресттің кішкентай миссионерлері 1955 жылы Боготада құрылды. Кейіннен олар Аспанға көтерілушілермен тікелей байланысы жоқ, зайырлы институтқа айналды. Әсіресе 1970-жылдардан бастап, Аспанға көтерілу отбасының әртүрлі қауымдары ортақ шығу тегін және рух пен өмір салтының ұқсастығын айқын көрсетті. Бұл күш-жігерлер алмасудың және ортақ бағдарламалардың артуына әкелді: жаңадан кірушілердің біріккен курстары, жиналыстар, Аспанға көтерілу отбасының жас мүшелерінің кездесулері, ғылыми конференциялар, қауымдардың бас кеңестерінің жылдық жиналыстары, бірлескен негіздер, провинциялық деңгейде ынтымақтастық, және екі журналды бірлесіп дайындау (Assomption et ses oeuvres және Itinéraires Augustiniens).

Ассимпионисттік руханилық

1993 жылы Эммануэль д’Альзонның «Аспанға көтерілу рухы» деген атпен жинақталған мақалалар сериясы Аспанға көтерілушілер руханиятын баяндады.

Августиндік

Августиндік ғалым Фулберт Кайре (1884–1971), харизманың августиндік анықтамасын ұстанады: Успенский августиндік шабыттан туған, бұл оның атында, ережесінде, ол құрған институтта (Les Etudes augustiniennes) және негізін қалаушының жазбаларында Августинге жасалған көптеген сілтемелерде көрінеді (ол бірде «Құдай қаласы» Успенский үшін «бір түрлі екінші аян» болуы керек деп жазған), сондай-ақ Августин дәстүріндегі көптеген Успенский авторларында (Кайре, Эдгар Бурк, Марсель Нойш, Гульвен Мадек, Эрнест Фортин, Джордж Фоллиет, Реми Мунш және т.б.) байқалады.

Кристоцентризм

Афанасий Саге (1896–1971) д’Альзонның жазбаларын толыққанды түрде талдап, негізін қалаушының маңызды жазбаларының жинағы – «Écrits spirituels» редакторы болды. Саге негізін қалаушының ой-өрісіне және оның ой-пікірін, рухани өмірін, апостолдық қызметін құрайтын тақырыптарға: Патшалық, Мистикалық Жан бітіру, Христианцентризм, Августин дәстүрі, сондай-ақ француз рухани мектебінің (Берулл, Боссуэ, Олиер және т.б.) ықпалына назар аударады, осыны д’Альзон ана Мари Эугениямен бөлісті.

Үштік

Америка Құрама Штаттарында тұратын француздық теолог Джордж Тавард (1922–2007) Д’Альзонның шығармаларының терең Тринитарлық шабыттанғанын, Құдайдың құқықтарын жақтаушы тақырыптар мен іс-әрекеттер айналасында айқындылатынын баса көрсетеді.