Кіріспе
Бунни Брук (9 қаңтар 1921 жылы туған) 1950 жылдардың басында Мельбурндағы Prompt Corner кофеханасын досымен бірге басқарды. Сол кезде бірнеше қалалық кофеханалар ЛГБТ жандарға арналған жасырын орындар болды, себебі олар үшін басқа коммерциялық орындар аз болатын. Prompt Corner поэзия кештерін де өткізді және гейлер мен лесбиянкалардан бөлек, театр өнеріне және богемиялық өмір салтына бейім адамдарды тартты. 1976 жылдың сәуір айында Брук жүрек ұстамасына шалдықты, ол оны "өлімнің алдына" жеткізді. Сиднейдегі Балмен ауруханасының жансақтау бөлімінде 10 күн жатпай бұрын, Розельдегі үйінде кеудесіне қатты ауырсыну сезіп құлады. Бұл 5 жыл ішінде осындай ұстаманы төртінші рет басынан өткізгені еді. Бруктың жағдайы бірнеше ай бойында өмір салтындағы қарбалас өзгерістерден туындады, бұл жүрегіне әсер ететін қатты стреске әкелді. Дәрігерлер оған ешқашан мұндай стреске шыдамау керектігін ескертті, және ол бұдан былай олай болмауына көз жеткізді. 1976 жылы Брук қала маңындағы Балменге көшіп барды, бірақ бір жылдан кейін үйді жалға беріп, шығып кетті, себебі оған қорқытулар, анонимді хаттар, полиция, жедел жәрдем қызметкерлері және тіксікшілердің келуі сияқты ерекше қорқыныш науқаны жасалды. Брукке екі иті болды, көршісіне де екі иті болған, және олар екеуі де үй итін бақылау туралы фотокөшірмелерді алды, бұл жоғарыда айтылған оқиғалардың алғашқы белгісі деп саналды. Брук Пэт Макдональдпен бірге тұрды, ол оны Фло Паттерсон рөліне ұсынды. Олар бір жылы туған және Сиднейдің солтүстігіндегі Вахруонгадағы Фокс-Вэлли Роудтың шығыс жағындағы кішкентай үйде тұрды. Олардың қарым-қатынасының нақты мәні бастапқыда толыққанды айтылмаған болса да, олардың шетелдегі түрлі орындарда демалып жүрген көптеген суреттері журналдарда жарияланды. Пэт Макдональд 1990 жылы қарын безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Брук 1990 жылдардың ортасында, өліміне бірнеше жыл қалғанда, нервтік құлаудан зардап шекті. Оның себебі белгісіз, бірақ Брук мансабының басында депрессиямен ауырған.
In the early 1950s, Brooke managed the Prompt Corner coffee lounge in Melbourne with her girlfriend. At that time, several city coffee lounges implicitly catered specifically to LGBT patrons at a time when few other commercial venues existed for them. Prompt Corner also held poetry readings and, aside from the gay and lesbian patrons, it attracted the theatrical and bohemian crowd. In April 1976, Brooke endured a heart seizure which brought her to the "brink of death", collapsing at her Rozelle home with crushing chest pains before spending 10 days in intensive care of Balmain Hospital, Sydney. It was the fourth time in 5 years suffering a similar seizure. In Brooke's case, the seizure was brought on by a busy change in lifestyle over a period of months, causing extreme tension that affected the heart; doctors warned she must never endure such tension again, and she made sure it did not happen again. In 1976, Brooke moved into her house in the near city suburb of Balmain, yet one year later rented the house and moved out due to a terror campaign which bizarrely included threats, anonymous letters, visits from police, ambulancemen and an undertaker. Brooke owned two dogs, as did her neighbour, and both received photostat pamphlets about keeping residence dogs under control, which is believed to have been the first indication of the aforementioned events. Brooke lived with Pat McDonald, who suggested her for the role of Flo Patterson. They shared the same birth year and a small house at the eastern end of Fox Valley Road in Wahroonga in northern Sydney. Although the true nature of their relationship was never originally detailed, many photos of them on holiday in various overseas locations were featured in magazines. Pat McDonald would later die in 1990 of pancreas cancer. Brooke endured a nervous breakdown within the mid 1990s, which was a few years before her death. It is not known as to why, but Brooke did have a history of depression in the earlier decades of her career.
Карьерасының алғашқы жылдары (1940-1970 жылдар)
Кейін Брук Мельбурн қаласындағы Crawford Productions тележүргізу компаниясында машинистка болып жұмыс істеді. Crawford компаниясымен байланысы Бруктің шығармашылық жағын оятып, ол сценарийлерге қызығушылық танытып, әуесқой театрлық үйірмеге қосылды. Бір жыл өткен соң ол Ұлыбританияға сапар шекті және жеті күннің ішінде репертуарлық театр, радио және теледидар бағдарламаларында жұмысқа орналасты. Оның алғашқы Magic Circle Club-тағы қонақ ретіндегі өнері, екі күйеуі бар оңтүстік сұлуы рөлінде, балалар телесериалында Вейл тәте (сиқыршы) рөліне қайта оралуына себеп болды. Кейін ол Еуропада жүргенде Марсель Марсодан сабақ алып, мим суретшісі болды. 1940 жылдардың соңында Брук бір жылдан кейін Австралияға оралып, «Бунни Брук» деген заңды есімін алды, ол кейіннен оның кеңінен танымал атына айналды. Бруктің актерлік мансабы 1970 жылдарға дейін жалғасты. Ол Аделаида театр компаниясының директоры болып жұмыс істегенде, «96 номерлі үй» сериалындағы рөлге кастингке шақырылды. Сериал продюсерлері Дори Эванстың (Пэт Макдональд) досы және әңгімешіл Дори Эванстың (Дорри Эванс) рөлін табуда қиындыққа тап болды, ал Брук осы рөлге өте сәйкес келді. Бастапқыда Дори мен оның күйеуі Гербтің пәтеріне жиі келіп тұратын Флоның кейіпкері, жазушылар Флоның көршілес аудандағы пәтерін өртеп, оны Дори мен Гербтің пәтеріне толықтай көшірді, онда ол сериалдың көптеген комедиялық оқиғаларының маңызды бөлігіне айналды. Брук 1977 жылы сериал аяқталғанға дейін «96 номерлі үй» сериалында ойнады, сондай-ақ 1974 жылы оның фильмге бейімделуіне қатысты. Осыдан кейін ол Австралия теледидарында жиі көрінетін актриса болды, 1970 жылдардың соңында «Жас дәрігерлер» және «Бедеу жылдар» сияқты телесериалдарда рөлдер ойнады. Брук «Жас дәрігерлер» эпизоды үшін клоун рөлінде жазылды, ол клоун өнеріндегі білімімен Grundy Organization атқарушы директоры Рег Уотсонды таң қалдырды. Он жыл бұрын ол клоун туралы пьеса жазып, оның көмегімен жас көрермендерді театрға қызықтыруға тырысты, оның сюжетінде клоун киім себетінен актерлік сөздерді қолданатын еді. Пьесаның сәттілігіне байланысты ол тағы бір пьеса жазып, клоунына Трамбо деп ат қойып, оның қызыл мұрынын іздеуге мәжбүр етті. Мельбурн маңындағы шағын театрлардағы көрермендердің ынталы жауабын алғаннан кейін, Брук үшінші клоундық пьеса жазды. Ол сондай-ақ фильмдерде, мини-сериалдарда және телефильмдерде әртүрлі рөлдерде ойнады. Ол Олимпиадалық жүзуші Доун Фрейзер туралы «Таң!» көркем фильмінде Фрейзердің анасының рөлін сомдады.
Кейінгі мансабы (1980-ші жылдар 1990-шы жылдар)
1980 жылдардың басында Брук Мельбурнда тұрып, тағы да Кроуфорд Продакшнс компаниясында жұмыс істеді, бұл жолы кастинг агенті ретінде. Ол сонымен қатар Кроуфордтың "Skyways" және "Carson's Law" шоуларында актерлік рөлдерде ойнады. 1980 жылдары ол "Хендерсон балалары" үшін одан әлі көп танылмаған Кайли Миноугты таңдады. 1980 жылдың қараша айында Брук "Rock Pool" (ABC) үшін "ЕҢ ҮЗДІК АКТРИСА ЖЕКЕ ОРЫНДАУЫ" номинациясында Пингвин сыйлығын жеңіп алды.
Содан кейін Брук 1989 жылғы "Round the Twist" балалар сериалындағы Нелл Рикардс рөлімен жаңа буын көрермендерге танылды, ал 1990 жылы "E Street" теледрамасындағы Auntie Violet "Vi" Patchett рөлін бірден ойнады. 1991 жылы ол осы сериалды тастап кеткен кезде, оның кейіпкері бұрынғы досы Джонни Литтлдің үйлену ұсынысын қабылдап, жазылды. Бұл рөлді бұрынғы "Number 96" актері Джонни Локвуд ойнады. Кейін ол "Round the Twist" сериалының екінші маусымында (1992) ойнады және "A Country Practice" сериалының кейбір эпизодтарында қонақ ретінде түсті. Брук, бұрынғы әріптесі Джойс Джейкобспен бірге ("A Country Practice" сериалынан), "4-ші қабаттағы жұмақ" (1998) атты қысқа фильмде түсті, онда олар "Bunny Brooke" деп есептелді. (Атының басындағы "e" әрпі жоқ, кейде бұрынғы жұмыстарда да осылай көрсетілген.) Бұл оның соңғы актерлік жұмысы болды; кейіннен оған рак диагнозы қойылды және 2000 жылы қайтыс болды. Бруктың актерлік мансабы 1940 жылдардың соңынан бастап 50 жылға созылды, ол театр сахнасында 1956 жылдан 1989 жылға дейінгі төрт онжылдыққа созылған кем дегенде 69 актерлік жұмыстың авторы болды.
Өлім
Брук, көп темекі шегуші және ішімдік ішуші, ішек және бауыр қатерлі ісігімен екі жыл күрескеннен кейін, 2000 жылдың 2 сәуірінде 79 жасында Манли, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы ауруханада қайтыс болды. 2009 жылдың 20 қаңтарында оның 1974 жылғы күміс "Логи" сыйлығы (Брукке 1975 жылы Голливудтың көрнекті өкілі Джон Уэйн тапсырған) Куинсленд штатының анонимді саудагері eBay желігіндегі 24 сағаттық аукционда 2225 австралиялық долларға сатып алынды. Брук 2000 жылы қайтыс болғандықтан, сыйлықтың қалай сатушыға тиесілі болғаны толыққанды белгісіз.
Құрметтеулер
Чарли Литтл, режиссер, Брукке өмірін оған қайтыс болғанға дейін көп ұзамай еске түсіруге мүмкіндік берді, өйткені оның ауруы күшейді. Литтл еске алады, ол былай деді: "Мен өмірімде қалағанның бәрін жасадым. Мен өте бақытты әйелмін". Сондай-ақ, Брукты "Чаплин сияқты" деді. Элизабет Киркби, No 96 актерлік құрамының мүшесі және бұрынғы NSW саясаткері: "Бруктің ойыны әсерлі болды. Диалог болмады. Бұл тек оның бет-әлпеті арқылы болды. Оқиғалар шынымен болып жатқандай сезілді". Элейн Ли, тағы бір No 96 актерлік құрамының мүшесі, Брук "күлкі, күлкі, күлкі туралы еді. Біз көп күлдік, ол өте қызық әйел еді". Комедияшы және "Round The Twist" жұлдызы Марк Митчелл: "Банниден үйренбеу мүмкін емес. Кез келген қиын жағдайда оған жүгінуге болатын, себебі ол уақтылы, тіпті біраз ойландыратын кеңес беретін еді". Фрэнки Дж. Холден, тағы бір "Round The Twist" жұлдызы, Брук "балалармен ойнай алатын, ересектермен жұмыс істейтін маңызды актриса болатын және сол түні команданы ішімдікке беріп жіберетін" деді. Бруктің ұзақ жылдар бойы агенті болған Джоанна Милош (сонымен қатар Джоанна Милош Пиекарска деп те аталады) былай деді: "Көптеген адамдар ескі буынның индустриясында Брукты білді, онымен жұмыс істеді, Бруктан үйренді немесе оның басшылығымен жұмыс істеді" және "оның индустрияға тигізген әсері зор болды".