Нью-Йорктегі Stonewall Inn – ЛГБТ құқықтары үшін күрестің бастауы. 1969 жылғы көтеріліс, тарихы, қазіргі маңызы туралы біліңіз. ЛГБТ, Stonewall, Нью-Йорк.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорктегі гей-таверна және ескерткіш
Gay tavern and monument in New York City
Stonewall Inn (сонымен қатар Stonewall деп те аталады) – Нью-Йорктегі Манхэттеннің Гринвич-Виллидж ауданындағы Кристофер көшесі, 53-ші үйінде орналасқан гей-бар және ойын-сауық тавернасы. Бұл 1969 жылғы Стоунволл көтерілісінің ортасы болды, ол АҚШ-та гей бостандық қозғалысының және ЛГБТ құқықтары үшін заманауи күрестің бастауына әкелді. Көтеріліс кезінде Stonewall Нью-Йорк қаласындағы сирек гей-барлардың бірі болды. Алғашқы гей-бар 1840 жылдары жылқы тұрақтары ретінде салынған Кристофер көшесі, 51-53 мекенжайында орналасқан еді. Алғашқы Stonewall 1930 жылы жетінші авенюдің оңтүстігінде спикизи ретінде ашылды. 1934 жылы Кристофер көшесіне көшіріліп, 1966 жылға дейін мейрамхана ретінде жұмыс істеді. 1967 жылдың басында Геновез қылмыстық отбасымен байланысты төрт мафиози мейрамхананы сатып алып, оны гей-бар ретінде қайта ашты. Stonewall Inn гей-еркектер үшін, әсіресе жастар мен гей-қоғамдастықтың шетіндегілер үшін танымал орын болды. Stonewall жеке клуб ретінде жұмыс істеді, себебі оған алкоголь лицензиясын алуға рұқсат берілмеген; полиция иелерінен пара алғанға қарамастан, барға жиі рейд жасады. 1969 жылдың 28 маусымы мен 3 шілдесі аралығындағы Стоунволл көтерілісі осындай рейдтің бірінен кейін болды. Бар көтерілістен кейін көп ұзамай жабылды, ал екі ғимарат бөлініп, жылдар бойы әртүрлі бизнеске жалға берілді. 1990 жылы Джимми Пизано Кристофер көшесінің 53-ші үйінде жаңа бар ашты, ол бастапқыда «Жаңа Джимми» деп аталды, бірақ кейін Stonewall болып өзгертілді. 1994 жылы Пизаноның қазасынан кейін оның серігі Томас Гаргило барды басқарды, содан кейін Доминик ДеСимон және Боб Гурецки басқарды. Stonewall Inn 2006 жылы жабылды және Билл Морган, Тони ДеСикко, Курт Келли және Стейси Ленц барды сатып алғаннан кейін 2007 жылдың наурызында қайта ашылды. Кристофер көшесі, 51-ші үйі 2020 жылдары Стоунволл ұлттық ескерткішінің келушілер орталығына айналды. Ғимараттардың өзі сәулеттік жағынан ерекшеленбейді, олардың қасбеті кірпіш пен штукатурдан жасалған. Алғашқы бардың интерьері жылдар бойы едәуір өзгертілді. Қазіргі заманғы барда түрлі шаралар мен қойылымдар өтеді, ал оның иелері ЛГБТ жақтау ұйымын басқарады. Стоунволл Inn көтерілістен кейін туристік орынға айналды және ЛГБТ қауымдастығының символы болды, сонымен қатар бар туралы көптеген медиа материалдары жасалды. ЛГБТ мәдениетіне тигізген әсеріне байланысты Stonewall Inn – ЛГБТ мәдени орны ретінде алғашқы Ұлттық тарихи ескерткіш және Нью-Йорк қаласының ескерткіші болып табылады. Бар сонымен қатар ЛГБТ құқық қозғалысына арналған алғашқы АҚШ ұлттық ескерткіші – Стоунволл ұлттық ескерткішінің бөлігі болып табылады.
The Stonewall Inn (also known as Stonewall) is a gay bar and recreational tavern at 53 Christopher Street in the Greenwich Village neighborhood of Manhattan in New York City. It was the site of the 1969 Stonewall riots, which led to the gay liberation movement and the modern fight for LGBT rights in the United States. When the riots occurred, Stonewall was one of a relative few gay bars in New York City. The original gay bar occupied two structures at 51–53 Christopher Street, which were built as horse stables in the 1840s. The original Stonewall Inn was founded in 1930 as a speakeasy on Seventh Avenue South. It relocated in 1934 to Christopher Street, where it operated as a restaurant until 1966. Four mafiosos associated with the Genovese crime family bought the restaurant and reopened it as a gay bar in early 1967. The Stonewall Inn was a popular hangout for gay men, particularly for youth and those on the fringes of the gay community. Stonewall operated as a private club because it was not allowed to obtain a liquor license; police raided the bar frequently, in spite of bribes from the owners. The Stonewall riots of June 28 to July 3, 1969, took place following one such raid. The bar went out of business shortly after the riots, and the two buildings were divided and leased to various businesses over the years. In 1990, Jimmy Pisano opened a new bar at 53 Christopher Street, which was initially named New Jimmy's before becoming Stonewall. After Pisano's death in 1994, his boyfriend Thomas Garguilo took over the bar, followed by Dominic DeSimone and Bob Gurecki. The Stonewall Inn closed in 2006, and it reopened in March 2007 after Bill Morgan, Tony DeCicco, Kurt Kelly, and Stacy Lentz acquired the bar. The structure at 51 Christopher Street became a visitor center for the Stonewall National Monument in the 2020s. The buildings themselves are architecturally undistinguished, with a facade of brick and stucco. The original bar's interior has been modified significantly over the years. The modern bar hosts various events and performances, and its owners also operate an LGBT advocacy organization. The Stonewall Inn became a tourist attraction and a symbol of the LGBT community after the riots, and various works of media about the bar have been created over the years. In part because of its impact on LGBT culture, the Stonewall Inn is the first LGBT cultural site designated as a National Historic Landmark and a New York City designated landmark. The bar is also part of the Stonewall National Monument, the first U. S. National Monument dedicated to the LGBT rights movement.
Бастапқы және ерте тарихы
Нью-Йорк қаласындағы Манхэттеннің Гринвич-Виллидж ауданындағы Кристофер-Стрит, 51–53 мекенжайындағы Стоунволл-Инн ғимараттары бастапқыда екі қабатты жылқы тұрақтары ретінде салынған. Екі ғимараттың ескісі – Кристофер-Стрит, 51, оны 1843 жылы А. Вурхис салған, ал 1898 жылы үш қабатқа дейін кеңейткен. Тарихшы Дэвид Картер 1930 жылдары бұл әйелдерді сырттай құрметпен қабылдау әрекеті болуы мүмкін деп жазған. Бар, АҚШ-та спирттік ішімдіктерге тыйым салынған кезеңде алкогольді жасырын сатқан спики болған; осының салдарынан 1930 жылдың желтоқсан айында оған рейд жасалған. Бонавия 1934 жылы тыйым алынғаннан кейін Кристофер-Стрит, 51–53-ке көшкен. Архитектор Гарри Яриш ғимараттың фасадына үлкен тік белгіні және Кристофер-Стрит, 53 үйіне кіреберістің екі жағына бағаналар қойылған есікті орнатқан. Ішкі дизайны аң аулау үйі стилінде жасалған. Ресторанда түрлі банкеттер мен тойлар өткізілген, сондай-ақ 1961 жылы «Жаз және түтін» пьесасында ойнаған актерлердің кездесу кеші ұйымдастырылған. 1940 жылдары бұл орын Боннидің Стоунволл-Инн атымен белгілі болды, ал Кристофер-Стрит, 51-ден 61-ге дейінгі ғимараттар 1965 жылдың наурыз айында сатылды. Жаңа иесі Берт пен Люсиль Хендельсман болған-жоқпын анықтау қиын, ақпарат көздері келіспейді. Ауданның ЛГБТ қауымы бастапқыда Гринвич-Авеню мен Вашингтон-сквер паркінің маңында шоғырланған, бірақ 1960 жылдары Кристофер-Стрит бойымен батысқа қарай жылдамдады. Ол ресторан үшін 2000 доллар төлеген, ал Зоки Зарфас, Тони Сниф және Джой атты үш мафиози әрқайсысы 500 доллар төлеген. Бұл Нью-Йорктегі Геновез синдикаты басқаратын көптеген гей-барлардың бірі еді. Мафияның түрлі барларын бақылаған Геновез мафиози Мэтти Ианниелло бардың кірісінің бір бөлігін алып отырған. Олар одан қорғау үшін үнемі ақша талап еткен. Гей-барларға жасалған жиі рейдтердің салдарынан көптеген жеке гей-барлар жабылды, тек мафиозилер басқаратындары ғана ашық қалды. Алайда, жеке клубтардың мүшелері Нью-Йорк штатының заңына сәйкес өзімен бірге алкогольді ішімдіктер әкеле алатын. Сондықтан Лаурия мен оның серіктестері Стоунволл үшін жеке клуб лицензиясын алды, себебі олар NYSLA-дан лицензия алмастан ЛГБТ адамдарына қызмет көрсетуді жоспарлаған. Жаңа басшылар алдыңғы есіктерге қараңғы тесіктер мен бірнеше құлыптар орнатты. Жаңа иелері Стоунволл ресторанының ескі атын сақтап қалды, себебі сыртқы белгіні ауыстыру қажеттігі туындамады (ресторан сөзі атаудан ресми түрде алынып тасталған болса да, ол белгіде боялмаған).
The Stonewall Inn buildings at 51–53 Christopher Street, in the Greenwich Village neighborhood of Manhattan in New York City, were constructed as double height horse stables. The older of the two buildings is 51 Christopher Street, which was built in 1843 by A. Voorhis and expanded to three stories in 1898. The historian David Carter wrote that, even in the 1930s, this may have been an attempt to subtly welcome queer women. The bar was a secret speakeasy that illegally sold alcohol during Prohibition in the United States; as a consequence, it was raided in December 1930. Bonavia relocated to 51–53 Christopher Street in 1934, after Prohibition was repealed. The architect Harry Yarish installed a large vertical sign on the facade and a doorway with columns around the entrance to 53 Christopher Street. The interior was designed in the style of a hunting lodge. The restaurant hosted various banquets and weddings, and a 1961 reunion party for performers involved with the play Summer and Smoke. The eatery had become Bonnie's Stonewall Inn by the 1940s and the structures at 51 through 61 Christopher Street were sold in March 1965. Sources disagree over whether the new owner was Burt and Lucille Handelsman, The neighborhood's LGBT community was originally concentrated around Greenwich Avenue and Washington Square Park, but, by the 1960s, had started to move westward along Christopher Street. he paid $2,000 for the restaurant, and three other mobsters named Zookie Zarfas, Tony the Sniff, and Joey paid $500 each. It was one of several gay bars operated by the Genovese syndicate in New York City. Matty Ianniello, a Genovese mafioso who controlled various mob operated bars, collected a portion of the bar's profits. in return, they demanded regular payoffs for protection. Frequent raids against gay bars forced most of the state's private gay bars to close, except for those operated by mobsters. By contrast, members of private clubs could bring their own alcoholic beverages under New York state law. Accordingly, Lauria and his co owners acquired a private club's license for Stonewall, as they intended to serve LGBT people without obtaining a license from the NYSLA. The new operators added peepholes and several locks to the front doors, The new owners retained the Stonewall Restaurant's old name so they did not have to replace the exterior sign (although the word "restaurant" was officially dropped from the name, that word was not painted over on the sign).
Операция
Stonewall Inn ЛГБТ-барға айналғанда, бар екі негізгі бөлмеге бөлінді, әр ғимаратта бір-бір бөлмеден. Келушілер тікелей кішкентай вестибюльге кіретін. Бас кіреберістің сол жағында, Кристофер көшесі, 53-ші үйдің алдыңғы терезесінің артында кеңсе немесе пальто сақтау орны болды. Бас бөлмеден бір саты жоғары, Кристофер көшесі, 53-ші үйдің артқы бөлмесіне айналмалы есіктер арқылы өтіледі. Бірінші қабаттың ішкі безендірілісінде бір қабырғаны алып жатқан айна, сондай-ақ қалған қабырғаларында ағаш панельдер бар. Әрі, қызыл жарықпен жабдықталған қосалқы бөлме де бар. Қазіргі заманғы бардың ішінде 2019 жылы құрылған, көрнекті ЛГБТ тұлғаларын құрметтеуге арналған Ұлттық ЛГБТҚ Құрмет қабырғасы орналасқан. 21-ші ғасырдағы бар туралы айтылатындар, оның әртүрлі мақтаныш туларымен безендірілгенін көрсетеді; Бардың ресми сырасы – Бруклин сыра зауытының Stonewall Inn IPA сырасы, ол цитрус, лимон және грейпфрут дәмдес, және көлемі бойынша 4,5% алкоголь құрайды. Бардың қо-иесі Стейси Ленц 2021 жылы негізінен Бруклин сыра зауыты, Gay Beer және Dyke Beer сияқты ЛГБТ-ға жақын компаниялардың сыра брендтерін сатқысы келгенін айтты. Бар 2021 жылы Anheuser Busch брендтерін, мысалы Bud Light-ты сатуды тоқтатты, себебі Anheuser Busch көптеген саясаткерлерге, ЛГБТ-ға қарсы заңнама ұсынғандарға қаржылық көмек көрсеткен. Stonewall Bud Light сатуды тоқтатқан кезде, ол бардағы ең танымал сыра брендтерінің бірі болған. Time Out және New York барының сусындарын орташа бағалы деп бағалайды.
When the Stonewall Inn was turned into an LGBT bar, the bar was split into two primary rooms, one in each building. Visitors entered straight into a tiny vestibule. There was an office or coat check to the left of the main entrance, immediately behind the front window of 53 Christopher Street. Swinging doors led from the main room, up one step, to the back room at 53 Christopher Street. The ground floor's interior decorations include a mirror occupying one wall, as well as wood paneling along the other walls. There is also a side room with red lighting. Inside the modern day bar is the National LGBTQ Wall of Honor, which was established in 2019 to honor notable LGBT individuals. Accounts of the bar in the 21st century described it as containing a variety of pride flags; The bar's official beer is Brooklyn Brewery's Stonewall Inn IPA, a citrus, lemon, and grapefruit IPA that is 4.5% alcohol by volume. Co owner Stacy Lentz said in 2021 that she mainly wanted to sell beer brands made by LGBT–friendly companies, including Brooklyn Brewery, Gay Beer, and Dyke Beer. The bar stopped selling Anheuser Busch brands such as Bud Light in 2021 because of Anheuser Busch's donations to numerous politicians who had introduced anti LGBT legislation. Bud Light had been among the most popular beer brands sold at the bar when Stonewall stopped selling it. Time Out and New York rank the bar's drinks as being moderately priced.
Оқиғалар
2000 жылдардан бері Stonewall Inn-де түрлі жергілікті музыканттар, драг-шоулар, викторина кештері, кабаре, караоке, жеке кештер және бір жынысты неке тойлары өткізілді. Сондай-ақ, басты бардың жанында қара-ақ түсті фильмдер көрсетілді. Барда 2018 жылы Мадонна, 2019 жылы Тейлор Свифт сияқты жұлдыздардың өнер көрсетулері болды, сондай-ақ 2023 жылы АҚШ вице-президенті Камала Харрис та келді. XXI ғасырда Stonewall Inn ЛГБТ қауымының жиналатын ортасына айналды, әсіресе ЛГБТ халыққа әсер ететін маңызды оқиғалардан кейін. Мұндай оқиғалардың қатарында 2011 жылы Нью-Йорк штатында бір жынысты некелерді заңдастырған «Неке теңдігі» заңы, 2013 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының «АҚШ-тың Виндзорға қарсы ісі» бойынша бір жынысты некелерді федералдық деңгейде мойындауы және 2015 жылы «Обергефеллге қарсы Ходжес» ісі бойынша бір жынысты некелерге қатысты барлық штаттық тыйымдарды жою туралы шешімі болды. Жағымсыз жағдайлар болған кезде де адамдар барда жиналды. Дональд Трамптың АҚШ президенті әкімшілігінің ЛГБТ-ға қарсы қадамдарына наразылық ретінде барда шерулер өтті, сондай-ақ 2015 жылы гейлер арасында неке қию рәсімі болды. Саясаткерлер де барды сайлау кампаниялары үшін пайдаланды.
Since the 2000s, the Stonewall Inn has hosted a variety of local music artists, drag shows, trivia nights, cabaret, karaoke, private parties, and same sex wedding receptions. and screened black and white films near the main bar room. The bar has hosted celebrity performances such as those by Madonna in 2018 and Taylor Swift in 2019, as well as visits from other figures such as U. S. vice president Kamala Harris in 2023. By the 21st century, the Stonewall Inn frequently served as a gathering place for the LGBT community, especially after major events that affected LGBT people. These included celebrations in 2011, after the Marriage Equality Act legalized same sex marriage in New York state; in 2013, after the U. S. Supreme Court decided in United States v. Windsor to recognize same sex marriage on the federal level; and in 2015, after the Supreme Court decided in Obergefell v. Hodges to repeal all state bans on same sex marriage. People have also convened at the bar following negative events. and people protested at the bar in response to anti LGBT actions taken by the U. S. presidential administration of Donald Trump. and a 2015 gay marriage ceremony. Politicians have used the bar for campaign events,
Қолдау
Ленц барды басқарғаннан кейін, ол ЛГБТ құқықтарын қолдау мақсатында бірнеше шаралар ұйымдастырды, мысалы, 2013 жылы бардың алдында бір жынысты некелерді заңдастыру жөнінде митинг өткізді. Ұйым Stonewall Inn IPA және Stonewall Inn Gives Back Initiative сатудан түскен қаражатты алды. Бұл ұйым түнгі клубтарда жұмыс істейтіндерге ақша жинау үшін неміс алкоголь бренді Jägermeister ұйымдастырған 2020 жылғы концерт сияқты іс-шараларды өткізді. Алты ЛГБТ тобымен бірлесіп әзірленген бұл бағдарлама 2023 жылға қарай бірнеше тілге аударылып, басқа елдерде де іске асырыла бастады. Ұзақ жылдар бойы директорлық қызмет атқарып келе жатқан Уильямсон Хендерсонның сөзіне сүйенсек, топтың бастапқыда 113 мүшесі болған, олар тәртіпсіздіктер кезінде қатысқан (соның ішінде боксшы Эмиль Гриффит), бірақ топтың көптеген мүшелері құрылғаннан кейін ЖИТС/АҚС-тен қайтыс болды. Топ сонымен қатар Хендерсонның көк түсті 1969 жылғы Cadillac машинасын сақтайды, ол тәртіпсіздіктер кезінде бардың алдында тұрған және Мақтаныш шерулерінде пайдаланылады. Топ ресми түрде қазіргі тавернамен байланысты емес, ал қауымдастықтың мүшелерінің бар иелерімен қарым-қатынасы шиеленіскен. Тәртіпсіздіктерге дейінгі гей және лесбиянкалар мәдениетінің көптеген аспектілері, мысалы, ұят пен құпиялылықтың ондаған жылдарынан қалыптасқан бар мәдениеті, күштеп елемей, жоққа шығарылды, ал адамдар ашық түрде ЛГБТ екенін білдіруден қорықпады. Америкалық ЛГБТ қауымдастығы тәртіпсіздіктерден кейін көбірек көзге түсе бастады, ал ЛГБТ қауымдастығының кеңінен қабылдануы ЛГБТ-ға қарсы көптеген заңдар мен ережелерді жоюға әкелді, мысалы, Гей бостандық фронты және Көше трансвеститтері революциялық қозғалысы сияқты.
After Lentz took over the bar, she organized several events in support of LGBT rights, such as a 2013 rally for the legalization of same sex marriage outside the bar. The organization has received proceeds from the sale of the Stonewall Inn IPA Stonewall Inn Gives Back Initiative has hosted events such as a 2020 concert co hosted by German alcohol brand Jägermeister to raise money for nightlife workers. Developed in conjunction with six LGBT groups, by 2023, the program had been translated into multiple languages and was being implemented in other countries. According to its longtime director Williamson Henderson, the group originally had 113 members who were present during the riots (including the boxer Emile Griffith), though many of the group's members died of HIV/AIDS after its formation. The group also maintains Henderson's blue 1969 Cadillac, which was parked outside the bar during the riots and is used during Pride parades. The group is not formally affiliated with the current tavern, and the association's members have had a strained relationship with the bar's owners. Many aspects of gay and lesbian culture from before the riots, such as bar culture formed from decades of shame and secrecy, were forcefully ignored and denied, and people became less afraid of being openly LGBT. The American LGBT community become more visible following the riots, and wider acceptance of the LGBT community led to the repeal of many anti LGBT laws and regulations. such as the Gay Liberation Front and Street Transvestite Action Revolutionaries.
Көршілес аймақтарға әсері
Stonewall Inn-де болған тәртіпсіздіктердің салдарынан ЛГБТ бизнесі Кристофер көшесінің маңына жинала бастады. 1970 жылдардың басына қарай көше бойында тағы да ЛГБТ бизнесі ашылды, тіпті сол бардың өзі де жабылды. 1972 жылы The Advocate журналының бір комментаторы Кристофер көшесінің атын ЛГБТ мәдениетімен байланыстыруға Stonewall-дың көмектескенін жазды. 1999 жылы The New York Times Stonewall Inn-ды "қарсылықтың күшті символы" деп атады. Stonewall Inn, бір блок қашықтықтағы Julius Bar-мен (1960 жылдары ЛГБТ белсенділері отырып наразылық білдірген) салыстырылды. Мысалы, 1994 жылы Washington Post Stonewall-дың "басқа бір дәуірге жататын сияқты, онда галстукпен наразылық білдіруді ойлағанның өзі абсурд болар еді" деп жазды, сондай-ақ Stonewall ЛГБТ орындары бойынша жаяу серуендер маршрутына да қосылды.
In part because of the riots at the Stonewall Inn, LGBT businesses began to congregate around Christopher Street. By the early 1970s, other LGBT businesses had opened along the street, even as the bar itself had closed. A commentator for The Advocate wrote in 1972 that the riots had succeeded in associating Christopher Street's name with LGBT culture, The New York Times said in 1999 that the Stonewall Inn was "a powerful symbol of resistance". The Stonewall Inn has been contrasted with Julius Bar one block away (where LGBT activists staged sit ins during the 1960s). For example, the Washington Post wrote in 1994 that Stonewall "seems to belong to another era, one that made the notion of protesting in neckties ludicrous", and Stonewall has also been included on walking tours of LGBT sites.
Еске алу рәсімі
Кристофер Стрит бостандық күні, 1970 жылғы 28 маусымда, Стоунволл көтерілісінің бірінші жылдығын белгіледі; ол, сол күні басқа қалаларда өткен басқа да шаралармен бірге, АҚШ тарихындағы алғашқы Гей-марафоны болды. Бұл Гей-парад АҚШ және көптеген басқа елдердегі гей-парадтарға үлгі болды. 1970 жылғы алғашқы шеруден бастап, әр маусымның соңғы жексенбісінде Нью-Йорк қаласында Гей-Прайд шеруі өткізіліп келеді. 1994 жылы көтерілістің 25 жылдығына арналған шеруге миллионнан астам адам қатысты; негізгі шеру Стоунволл мейрамханасының жанынан өтпесе де, кішігірім, ресми емес топ бардың жанынан шеру жасады. 2014 жылы өткен Stonewall 45 көрмесінде, көтерілістің 45 жылдығын еске алу мақсатында, Arcus Foundation және Гринвич Виллидж Тарихи сақтау қоғамы (GVSHP) Кристофер көшесіндегі бизнес орындарының терезелеріне плакаттар іліп қойды, оның ішінде Stonewall Inn-нің терезесіне де. 2016 жылы Стоунволл ұлттық монументі құрылғаннан кейін, Google.org қайырымдылық ұйымы бардың тарихын сақтау бағдарламасына 1 миллион доллар сыйлады; осының нәтижесінде 2019 жылы Stonewall Forever деп аталатын десктоптық қосымша іске қосылды. Бар Stonewall 50 – WorldPride NYC 2019 іс-шарасы аясында митинг өткізді, ол көтерілістен кейін жарты ғасыр өткен соң және 5 миллион көрерменмен сол кездегі тарихтағы ең ірі халықаралық Мақтаныш мерекесі болды.
Christopher Street Liberation Day, on June 28, 1970, marked the first anniversary of the Stonewall riots; it, along with other events hosted the same day in other cities, was the first Gay Pride march in U. S. history. The Pride march became the inspiration for gay pride parades in the United States and in many other countries. A Gay Pride march has been hosted in New York City on the final Sunday of each June since the first parade in 1970, Over a million people attended a parade commemorating the 25th anniversary of the riots in 1994; although the main parade did not pass by the Stonewall Inn, a smaller, unofficial group did march near the bar. As part of the Stonewall 45 exhibit in 2014, which commemorated the 45th anniversary of the riots, the Arcus Foundation and Greenwich Village Society for Historic Preservation (GVSHP) placed posters in the windows of businesses on Christopher Street, including the Stonewall Inn. After the creation of the Stonewall National Monument in 2016, the charity Google. org donated $1 million toward a program to preserve the bar's history; this became the Stonewall Forever desktop app, which was launched in 2019. The bar hosted a rally as part of the Stonewall 50 – WorldPride NYC 2019 event, which took place a half century after the riots and, with 5 million spectators, was the largest international Pride celebration in history at the time.
Тарихи аудан және алғашқы ұсыныстар
Кристофер көшесіндегі екі ғимарат та 1969 жылдың сәуір айында белгіленген Нью-Йорк қаласының ескерткіштерін сақтау комиссиясының Гринвич ауылының тарихи ауданының бөлігі болып табылады. Тарихи ауданның мәртебесі ғимараттарға жартылай қорғау қамтамасыз еткенімен, LPC мақұлдауымен оларды жаңартуға немесе бұзуға әлі де болады. NRHP тізіміне ұсынуды дайындаған тарихшы Эндрю Долкарт, төңкерістердегі рөліне байланысты Кристофер паркін және оның төңірегіндегі көшелерді де ұсынуға кіргізді; барға шабуыл жасаған полицейлер Гринвич Вилладждың дұрыс емес көше желісімен таныс болмағандықтан, олар көпшілікті осы көшелерде қуудан өткізді. 1999 жылдың наурыз айында бұл аймақ Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. GVSHP 2014 жылдың қаңтар айында Парк-авенюдегі көрме залының бұзылуынан кейін Стоунволлды жеке қалалық ескерткіш деп тағайындауды талап етті, себебі ұйым ғимараттардың сыртқы келбетін сақтап қалуды қалады. Нью-Йорктің жылжымайтын мүлік кеңесі бұл мәртебені қолдағандардың бірі болды. LPC 2015 жылдың 23 маусымында Стоунволлды қалалық ескерткіш ретінде қорғауға дауыс берді, бұл шешім сол жылдың соңында Нью-Йорк қалалық кеңесімен бекітілді. Сол кезде Стоунволл – қаланың 33 000 ескерткіш құрылысының ішінде оның символикалық маңызы үшін арнайы таңдалған 50 ескерткіштің бірі еді. Мәртебе ғимараттардың сыртқы келбетін сақтады, бірақ оларды бар ретінде пайдалануды жалғастыруды міндеттемеді. 2010 жылдары бірнеше жыл бойы Стоунволлды АҚШ ұлттық ескерткіші деп жариялауға тырысылды, ал 2015 жылдың соңында Нью-Йорктан үш АҚШ конгресінің депутаты ғимараттарды ұлттық ескерткіш деп тағайындауды ресми түрде ұсынды. Саясаткерлер мен белсенділер бұл мәртебені қолдады, ал Нью-Йорк губернаторы Эндрю Куомо Ұлттық саябақтар қызметіне жақын жердегі Кристофер паркін басқаруға рұқсат беретін заңға қол қойды, бірақ Кристофер көшесіндегі 51 және 53 нөмірлі бар ғимараттары жеке меншікте қалды. 2016 жылдың 24 маусымында Куомо Стоунволлды Мемлекеттік тарихи орын деп жариялады, ал АҚШ президенті Барак Обама бардың айналасында 7,7 акр (3,11 га) аумақты Стоунволл ұлттық ескерткіші деп белгіледі. Стейси Лентц қалалық ескерткіш және ұлттық ескерткіш мәртебелерін қолдады, оларды ЛГБТ тарихы үшін маңызды деп атады. Стоунволл NRHP-ге қосылған алғашқы ЛГБТ мәдени орыны болды. Стоунволлды қалалық ескерткіш деп тағайындағаннан кейін LPC басқа ЛГБТ мәдени орындарын, мысалы Одре Лордтың үйін және ЛГБТ қоғамдық орталығын тағайындауға тырысты. Стоунволлдың тағайындалуынан кейін NRHP-ге басқа ЛГБТ-мен байланысты орындар қосылды, соның ішінде Джулиус Бар, Джеймс Болдуиннің үйі және Нью-Йорктегі Кафе Чино. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, бұл жалпы 90 000-нан астам NRHP тізіміндегі ЛГБТ тарихына байланысты арнайы тағайындалған 28 NRHP орынының бірі болды. Бұл мәртебе 2002 жылы тоқтатылды. Солт-Лейк-Ситидегі ЛГБТ құқықтарын қорғау ұйымы, британдық ЛГБТ құқықтарын қорғау тобы Stonewall және танысу сайты. Бардың бұрынғы операторы Томас Гаргило да бардың тарихы туралы Facebook парақшасын және веб-сайтты құрды. Төңкерістер туралы ешқандай кинохроникалық немесе телеарнадан түсірілмеген, ал сол кездегі жаңалықтарда төңкеріс туралы егжей-тегжейлі сипаттама берілмеген, оның туралы кеңінен хабарланбады. Кейбір журналистер, мысалы The Village Voice-тан Фред В. МакДарах және New York Daily News-тан Джозеф Амброзини, төңкерістер мен бардың өзінен шектеулі санда суреттер түсірді. Бар болған бірнеше үй фильмдері мен фотосуреттер деректі фильмдерде пайдаланылды. Мартин Дуберманның 1993 жылғы "Stonewall" кітабы барды және төңкеріске әкелген оқиғаларды сипаттайды, ал Дэвид Картер 2004 жылы төңкерістің 35 жылдығына арналған "Stonewall: Гей революциясын тудырған төңкерістер" кітабын жариялады. Бар Гаргилоның 2018 жылғы "Stonewall Revival: Tales Of 53 Christopher Street" романының тақырыбы болды. Төңкерістер кино мен театрларда да бейнеленді, мысалы 1995 жылғы комедиялық фильм "Stonewall", 2010 жылғы "Stonewall" деректі фильмі (Картердің кітабына негізделген), 2012 жылғы "Hit the Wall" пьесасы және 2015 жылғы "Stonewall" драмалық фильмі.
Both of the Christopher Street buildings are part of the New York City Landmarks Preservation Commission's Greenwich Village Historic District, designated in April 1969, Though the historic district designations provided partial protection to the buildings, they could still be renovated or demolished with the LPC's approval. The historian Andrew Dolkart, who prepared the NRHP nomination, included Christopher Park and the surrounding streets in the nomination because of their role in the riots; the officers who had raided the bar were unfamiliar with Greenwich Village's irregular street grid, so they simply chased the crowd down these streets. The area was designated a National Historic Landmark in March 2000, a label that, at the time, was given to just three percent of all NRHP sites. The GVSHP began advocating for Stonewall to be designated as an individual city landmark in January 2014, following the demolition of a showroom on Park Avenue, as the group wanted the buildings' appearance to be preserved. the Real Estate Board of New York was among the supporters of the designation. The LPC voted on June 23, 2015, to protected Stonewall as a city landmark, which was confirmed by the New York City Council later that year. Stonewall was, at the time, one of 50 city landmarks selected specifically for its symbolism, out of the city's 33,000 landmarked structures. The designation preserved the buildings' appearance but did not mandate that they continue to be used as a bar. There had been efforts to designate the Stonewall Inn as a U. S. national monument for several years during the 2010s, and three U. S. Congress members from New York formally proposed designating the buildings as a national monument in late 2015. Politicians and activists supported the monument designation, and New York Governor Andrew Cuomo signed legislation to allow the National Park Service to take over the nearby Christopher Park, though the bar buildings at 51 and 53 Christopher Street remained privately owned. On June 24, 2016, Cuomo named the Stonewall Inn as a State Historic Site, and U. S. President Barack Obama established a 7.7 acre (3.11 ha) area around the bar as the Stonewall National Monument. Stacy Lentz supported both the city landmark and the national monument designations, calling them important for LGBT history. Stonewall was both the first LGBT cultural site ever added to the NRHP Following Stonewall's designation as a city landmark, the LPC sought to designate other LGBT cultural sites, such as the Audre Lorde Residence and the LGBT Community Center. Other LGBT–related sites were added to the NRHP following Stonewall's designation, including Julius Bar, James Baldwin Residence, and Caffe Cino in New York City. as of 2023, it was one of 28 NRHP sites nationwide that had been designated specifically because of their LGBT history, out of over 90,000 total NRHP listings. the label was discontinued in 2002. an LGBT rights organization in Salt Lake City, the British LGBT rights group Stonewall, and a dating site. Thomas Garguilo, the bar's onetime operator, also created a Facebook page and a website about the bar's history. No newsreel or TV footage was taken of the riots, and contemporary news articles did not describe the riot in detail, nor was it reported widely. Some reporters, such as Fred W. McDarrah of The Village Voice and Joseph Ambrosini of the New York Daily News, took a limited number of pictures of the riots and the bar itself. The few home movies and photographs that do exist have been used in documentaries. Martin Duberman's 1993 book Stonewall describes the bar and the events leading up to the riots, and David Carter published a book about the bar's history, Stonewall: The Riots That Sparked the Gay Revolution, in 2004 for the 35th anniversary of the riots. The bar was the subject of Garguilo's 2018 novel Stonewall Revival: Tales Of 53 Christopher Street. The riots were depicted in movies and theater as well, such as the 1995 comedy film Stonewall, the 2010 documentary Stonewall (which was based on Carter's book), the 2012 play Hit the Wall, and the 2015 drama film Stonewall.