Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық авиатор (1877–1912)
футбол жаттықтырушысы
American aviator (1977–1912)
the football coach
Чарльз Фрэнсис Уолш (27 қазан 1877 – 3 қазан 1912) – американдық авиацияның алғашқы пионері, Нью-Джерси штатының Трентон қаласында апатқа ұшырап қаза тапты.
Charles Francis Walsh (October 27, 1877 – October 3, 1912) was an American pioneer aviator who died in a crash in Trenton, New Jersey.
Ерте өмір
Чарльз Фрэнсис Уолш 1877 жылғы 27 қазанда Калифорния штатының Мишн-Вэлли қаласында Уолтер С. Уолш пен оның әйелінің отбасында дүниеге келді. Ол кішкентай кезінде отбасымен бірге жақын орналасқан Сан-Диегоға (Калифорния штаты) көшіп келді. Бала кезінде ол әкесінің азық-түлік дүкенінде жұмыс істеді. Жастайынан кәсіпкерлік қабілетімен көзге түскен ол жасөспірім шағында велосипед бизнесін бастады, бірақ бұл Уолш үшін отыз жасқа дейін жалғасқан бірнеше сәтсіз кәсіптің біріншісі болды. 1901 жылы, 24 жасында, ол Лос-Анджелеске автостоппен барып, Лос-Анджелестегі Калифорния Бас ауруханасында стационарлық инженер болып жұмысқа орналасты. Сонда ол медбикелікке оқыған Элис Коннолли есімді жас студентке кездесті. Олар 1903 жылғы 23 қыркүйекте үйленді. 1904 жылдың қаңтарында ол жаңа әйелімен Аризона штатының Уинслоу қаласына көшіп барды, онда ол Юнион Пасифик темір жолында локомотив жүргізушісі болып жұмыс істеді. Шарльз ұзақ және көңіл көншітпейтін тәжірибеден шаршап, Лос-Анджелеске қайтып, мұнай зауытында шебер-инженер болып жұмыс істеді. Бірақ көп ұзамай олар Невада штатының Голдфилд қаласына алтын іздеуге бет бұрды. Бастапқыда Уолштер қаладағы дамып келе жатқан кен өнеркәсібіне көмектесіп, жақсы табыс тапты. 1905 жылдың көктемінде жұбайлар ұлдары Кеннетті дүниеге әкелу үшін Лос-Анджелеске оралды, ал Чарльз қысқа мерзімге мұнай кендерінде жұмыс істеді. Олар көп ұзамай Голдфилдке қайтып оралды. Келесі жылы Алиса қызы Хуанитаны дүниеге әкелді. Алайда, 1907 жылы Голдфилд тез құлдырағанда, қаржылық қиындыққа тап болған Уолш отбасын Сан-Диегодағы 17-ші және K көшелеріндегі әкесінің үйіне көшіруге мәжбүр болды. Чарльз жергілікті қонақүйдің лифті операторы болып жұмыс істеді. Уолш жергілікті газеттерде оқығаннан кейін авиацияға қызығушылық танытты. Ол газеттердегі суреттерді ғана пайдаланып, жұмыста лифтпен жүріп-тұрудың арасында өзінің ұшақ дизайнын сызып, бір күні оны ұшыруға бел буды. 1909 жылы Уолш жергілікті инвесторлардың шағын тобын Калифорнияда алғашқы ұшақ құрастыру компаниясын ашуға көндірді.
Charles Francis Walsh was born in Mission Valley, California, on October 27, 1877, to Mr. and Mrs. Walter C. Walsh. When he was a young boy, the family moved to nearby San Diego, California. Growing up, he worked in his father's grocery store. Enterprising even at an early age, he started his own bicycle business as a teenager, but this would be the first of several unsuccessful ventures for Walsh until his early thirties. In 1901, at the age of 24, he hitchhiked to Los Angeles and took a job as a stationary engineer at the California General Hospital in Los Angeles. It was there that he met a young nursing student named Alice Connolly. They were married on September 23, 1903. In January 1904, he and his new wife moved to Winslow, Arizona, where he went to work for the Union Pacific Railroad as a freight train engineer. Charles grew impatient during what turned out to be a long and frustrating apprenticeship, so he moved back to Los Angeles to work in an oil refinery as a field engineer. It was not long, however, before they ventured to Goldfield, Nevada, to seek their share of the gold fortune believed to be there. At first, the Walshes were able to make decent money supporting the blossoming mining industry of the town. The couple did return to Los Angeles in the spring of 1905 to give birth to their son Kenneth, while Charles briefly returned to work in the oil fields. They returned to Goldfield a short time later. Alice gave birth to a daughter (Juanita) there the following year. When Goldfield died a quick death in 1907, however, a financially troubled Walsh was forced to move his family into his father's house at 17th and K streets in San Diego. Charles found work as an elevator operator in a local hotel. Walsh became fascinated with aviation from reading about the subject in the local newspapers. Using only pictures from these newspapers, he sketched his own airplane design in between elevator trips at work and was determined to fly it one day. In 1909, Walsh convinced a small group of local investors to open the first airplane manufacturing company in California.
Бірінші ұшақ
Сан-Диего ұшақтар жасау компаниясы 1909 жылдың 25 тамызында 200 000 долларлық капиталмен тіркелді. Компания Сан-Диего қаласының орталығындағы Бесінші және F көшелерінің қиылысында орналасқан Китинг ғимаратының 432-ші бөлмесінде орналасқан. Уолш вице-президент және бас менеджер болды. Ол өзінің ұшағын компания штаб-жайына жақын, Үшінші көшедегі (E және F көшелері арасында) ескі Роджерс атқарушылар шеберханасында жасады. Бұл орын қазір Вестфилд Хортон Плазаның тұрақ орны болып табылады. Қараша айының соңына қарай Уолш ұшағын дайын деп есептеді. Оның ұзындығы 12 метр, қанат ені 15 метрді құрады. Ол сол кездегі әлемдегі ең үлкен моноплан деп саналды. Райт ағайындарының дизайнына ұқсас, қозғалтқыш велосипед тізбегі арқылы екі итергіш винтті итерді. Винттердің ұзындығы 2 метр, Орегон қарағайынан жасалған, ал ступицалары гикориден жасалған. Кертисс сияқты, ол да үш дөңгелекті қону шассисі мен аэронды пайдаланды, ал Райт ағайындарының қанатты бұру әдісіне қарамай, оның Bleriot типіндегі монопланының бүйірлік бағыттауын басқару үшін аэронды қолданды. Оның қанаттары ортасынан иіліп, ұштарына қарай жалпақталды. Бұл дизайнның себебі – ол үлгі ретінде қолданған газет суретінде қанаттардың ұштары кесілгендіктен, олар солай көрінеді деп ойлады. Оған бекітілген арнайы құрылғы ұшақтың бойлық тұрақтылығын автоматты түрде қамтамасыз етті. Бұл құрылғы бес метрлік таяқшаға ілінген 15 фунт салмақтан тұрды, ол екі қанаттың ұшына жалғанған. Ауа ағыны қанаттарға әсер еткенде, салмақ бір қанат ұшын көтеріп, екіншісін төмендетіп, ұшқыштың араласуынсыз бойлық тұрақтылықты сақтады. Басқару үшін Уолш Райт ағайындарына ұқсас екі рычагты жүйені жасады. Біреуі қозғалтқышты, екіншісі – қанатын басқарды. Ол 30 ат күші бар Камерон автомобиль қозғалтқышымен жабдықталған. Уолш ұшағын желтоқсанның соңғы аптасында Коронадо аралындағы Кантри-клуб жарыс жолында сынақтан өткізді. Ол 1910 жылғы Домингуес алаңындағы Лос-Анджелес халықаралық әуе көрмесіне ұшаққа қатысуға тырысқан Уолдо Уотермен сияқты Сан-Диегоның үш жергілікті авиаторының бірі болды. Ұшақ 29 желтоқсанда Коронадодағы жердегі сынақтар кезінде зақымдалды. Оның әйелі Элис оның бұл шараға көрермен ретінде қатысуы үшін әшекейлерін сатты. Сол жерде ол авиациядағы ең көрнекті пионерлерден ұшақ құрылысы туралы білуге мүмкіндік алды. Сан-Диего Лос-Анджелестегіден кейін өзінің әуе көрмесін өткізеді деп шешілгенде, Уолш үйге асығып, үйренгендерін өз дизайнына енгізу үшін, шара алдында ұшағын қайта құру үшін үйге оралды. Ол қанат енін шамамен бес футқа қысқартты, алдыңғы лифт тіреу құрылымын он футқа қысқартты және артқы рульдің үстіне «көлденең жазықтықты» қосты. Сондай-ақ ол артқы рульдердің бірін алып тастады және проблемалы тізбектік жетекті, екі винтті конфигурацияны бір винтті, тікелей жетекті жүйеге алмастырды. Уолш жаңа алты футты винтке тапсырыс берді және 1910 жылғы Сан-Диего авиациялық көрмесіне келгенде Чарльз К. Гамильтоннан оны сатып алуды жоспарлады. Бұл барлығы салмақты 100 фунтқа азайтып, басқаруды жақсартты. Оның Камерон қозғалтқышы негізгі раманың төменгі деңгейінен екі футқа көтеріліп, 2000 айналым жасады.
The San Diego Aeroplane Manufacturing Company incorporated on August 25, 1909, capitalized at $200,000. The company was located in room 432 of the Keating Building on the corner of Fifth and F Streets in downtown San Diego. Walsh was vice president and general manager. He built his airplane in the old Rogers carriage shop on Third Street (between E and F Streets) near the company headquarters. This location is now a parking garage for the Westfield Horton Plaza. By late November, Walsh had essentially completed his airplane. Built from seasoned spruce and piano wire it measured 40 feet long with a 50 foot wingspan. It was reported to be the largest monoplane in the world at the time. Like the Wright Brothers design, a motor drove twin pusher propellers through a bicycle chain. The propellers were seven feet long and made of Oregon pine with hickory hubs. Like Curtiss, he used a tricycle type landing gear and ailerons vice the Wright's wing warping method for lateral control of his Bleriot type monoplane. His wings tapered from curved in the middle to flat ends. The reason given for this is that the newspaper picture he used as his template for the design had the ends of the wings cutoff, so that is how he thought they looked. Attached to these was his specially designed device to automatically provide lateral stability to his airplane. This consisted of a fifteen pound weight suspended from a five foot rod which was connected to both wingtips. As air flow acted on the wings, the weight would act as to raise on wingtip and lower the other, maintaining lateral stability without pilot input. For control, Walsh designed a dual lever system, closely resembling that of the Wright Brothers. One controlled the engine and one controlled the pitch. It was powered by a 30 H. P. Cameron automobile engine. Walsh tested his airplane at the Coronado Island Country Club racetrack during the last week of December. He was one of three local San Diego aviators, including Waldo Waterman, attempting to enter an airplane in the 1910 Los Angeles International Air Meet at Dominguez Field. The airplane was damaged during ground runs at Coronado on December 29. His wife Alice sold her jewelry so that he could attend the event as a spectator. While there, he made the most of the opportunity to learn about airplane design from the most legendary pioneers in aviation. When it was decided that San Diego would host its own air meet immediately following the one in Los Angeles, Walsh hurried home to incorporate what he learned into his own design as he rebuilt his airplane ahead of the event. He shortened his wingspan by approximately five feet, shortened the front elevator support assembly by ten feet, and added a "horizontal plane" over the rear rudder. He also removed one of his rear rudders and abandoned his problematic chain drive, dual propeller configuration for a single propeller, direct drive system. Walsh ordered a new six foot propeller and intended to purchase one from Charles K. Hamilton upon his arrival at Coronado for the 1910 San Diego Aviation Meet. All of this yielded a 100 pound savings in weight and better controllability. His Cameron engine was raised two feet above the lower level of the main frame and produced 2000 rpm.
1910 жылы Сан-Диего авиациялық кездесуі
1910 жылы Домингуес алаңында өткен Лос-Анджелес халықаралық әуе көрмесінде Чарльз К. Гамильтонды Сан-Диегодағы бірнеше кәсіпкерлер Коронадо аралына шақырып, сол көрмеде Луи Полхан орнатқан биіктік рекордын бұзуға тырысуға шақырды. Сан-Диего халқы үшін бұл шара авиацияны қалаға тарту және 1915 жылы қалада өткізу жоспарланған Панама-Калифорния көрмесіне қаражат жинау мақсатын көздеді. Глен Кертисс қысқы штаб-пәтер орналасу үшін қолайлы жер іздеп, Гамильтоннан Сан-Диегоны зерттеуді сұрады. Ол Гамильтонға өзінің "Кертисс No. 2" ("Реймс Рейсер") ұшағын осы мақсатта берді. 1910 жылғы Сан-Диего авиациялық көрмесі 23-25 қаңтарға жоспарланды. Чарльз Ф. Уолшке көрменің ашылу күнінде ұшағын көрсеткені үшін алғашқы 500 доллар табыс кепілдік берілді. Уолш көрменің ашылу күні көрсетілім барысында Гамильтон мен "Реймс Рейсер" ұшағына соқтығыспау үшін ұшағын қоршауға тіреуге мәжбүр болды, нәтижесінде ұшағы қирады. Екі күннен кейін Гамильтон Уолшты "Реймс Рейсер" ұшағында жолаушы ретінде алып ұшты. Бұл Уолш үшін алғашқы ұшу болды.
During the 1910 Los Angeles International Air Meet at Dominguez Field, Charles K. Hamilton was invited by some San Diego businessmen to come to Coronado Island and attempt to beat the altitude record that Louis Paulhan set during that meet. For the people of San Diego, the event was about attracting aviation to San Diego and raising money for the Panama California Exposition the city planned to host in 1915. Glenn Curtiss was in search of a suitable location for a winter headquarters and asked Hamilton to scout out San Diego for him. He loaned Hamilton his Curtiss No. 2 "Reims Racer" for this purpose. The 1910 San Diego Aviation Meet was scheduled for January 23–25. Charles F. Walsh was guaranteed the first $500 in profits to demonstrate his airplane on the opening day of the meet. Walsh destroyed his airplane during his demonstration on the opening day of the meet when he was forced to taxi his airplane into a fence to avoid hitting Hamilton and the Reims Racer. Two days later, Hamilton took Walsh along for a flight as a passenger in the Reims Racer. This was the first flight for Walsh.
Империал Бич, Калифорния
Сан-Диего авиациялық фестивалінен кейін Уолш 30 күннің ішінде жаңа ұшақ салды. Ол Сан-Диегодағы әзірлеуші Э.В. Петерсонның шақыруымен ұшағын жақын орналасқан Калифорния штатының Империал-Бич қаласына көшірді. Петерсон осы мақсат үшін үш 30 фут ені бар және 600 фут ұзын ұшу-қону жолағын дайындаған еді. 1910 жылдың 1 сәуіріне таяу, Уолш жаңа ұшағын сынап жатқанда, онда авиациялық лагерь құруды бастады. Ұшақ ол Чарльз К. Гамильтонмен бірге жолаушы ретінде ұшқан Реймс Racer ұшағының дерлік толық көшірмесі болды. Дегенмен, Уолш басқаруды жеңілдетуді үміттене отырып, өзінің дизайнымен бірнеше ерекшеліктер қосты. Иық тіреуінің орнына, Уолш рульді екі осьті басқаруды қамтамасыз ететін қос тіреуі бар тіреуге орнатты, сондай-ақ рульдің негізінен сым арқылы элеронды басқаруға мүмкіндік берді. Қозғалтқышты тоқтату және іске қосу тежегіші аяқ тірегінің сол жағына тікелей бекітілген бір рычаг арқылы басқарылды. Екі құрылғы да аяқпен бірдей қозғалыспен басқарылды. Қозғалтқыш жылдамдығын реттегіш рычагі әлі де пилоттың жанындағы рамаға қосылған еді. Бір-екі күннен кейін Уолш қозғалтқышына инерциялық жүктеме қосты, бұл жылдамдықты 25%-ға арттырды. 1910 жылдың 10 сәуірінде оның алғашқы ұшуын шамамен 100 көрермен тамашалады. 15-20 фут биіктікке көтеріліп, ол Империал-Бич ұшу-қону жолағының үстінен шамамен 400 фут ұшты, содан кейін, хабарланғандай, мінсіз қонды. Мамыр айының соңына қарай, ол Бейкер-Сити, Орегон; Сент-Луис, Миссури; және Филадельфия, Пенсильваниядағы 4 шілде мерекесінде өнер көрсету ұсыныстарын қабылдамай қойды. Мұндай алыс сапарларға кеткен жеке шығындар оны Сан-Диегоға жақын мүмкіндіктерге назар аударуға итерді. Ол сонымен қатар ұшағына маңызды жақсартулар енгізді, қону шассисіне болаттан жасалған дөңгелектер мен жаңа үлгідегі винт орнатты. Реймс Racer ұшағының үлгісі болған қозғалтқышының салмағының артуынан туындаған артқы ауырлық орталығын теңгеру үшін, ол құйрығын жеке лифт орнына тіктөртбұрышты конструкцияға өзгертті. 2 маусымда Уолш авиациялық бағытта жаттығу барысында тік бұрылыстан кейін ұшағы апатқа ұшырады, бұл үлкен кері кетуге әкелді. Оның қозғалтқышы көлбеу бұрышта биіктікті сақтау үшін жеткілікті итеру күшін бере алмайтыны анықталды. Бұл апат Уолшты авиацияны толығымен тастауға шама келмегенімен, Империал-Бич авиаторы Б.Ф. Рориг жақсырақ қозғалтқыш алу үшін ақша жинауға кірісті. Ол осы уақытқа дейін 40-тан астам ұшу жасаған еді. Көпшілігі 50 футтан төмен биіктікте 100-ден 1000 фут арақашықтыққа дейін тікелей және тегіс болды, ол өзіне және ұшағына сенімділігін арттырды. Сол айдың соңында Уолш тағы бір Сан-Диего авиациясынан 40 ат күші бар Elbridge қозғалтқышын жалға алды. Қуаттырақ қозғалтқыш оған авиациясын үлкен аренаға шығаруға сенімділік берді.
Following the San Diego Aviation Meet, Walsh built a new airplane in less than 30 days. He was invited by a San Diego developer named E W Peterson to move his airplane to nearby Imperial Beach, California. Peterson had three 30 foot wide by 600 foot long runways graded for this purpose. Around April 1, 1910, Walsh began developing an aviation camp there while testing his new airplane. The plane was a nearly exact copy of the Reims Racer in which he had flown as a passenger with Charles K. Hamilton. Walsh added features of his own design that he hoped would simplify controllability, however. Instead of a shoulder yoke for lateral control, Walsh mounted the steering wheel to a post on a double hinge, allowing for dual axis control to operate the ailerons in addition to the elevators via a wire connection to the ailerons from the base of the control yoke. The engine shutoff and starting wheel brake were controlled by a single lever fastened directly over the left side of the foot rest. The same motion of the foot operated both devices. The engine speed lever was still connected to the frame next to the pilot. A day or two later, Walsh added a thrust bearing to his engine, yielding an additional 25% increase in speed. On April 10, 1910, approximately 100 onlookers witnessed his first flight. Reaching an altitude of 15–20 feet, he flew for approximately 400 feet over the Imperial Beach runway before executing a reportedly flawless landing. By late May, he had already turned down offers to perform during the Fourth of July celebration of Baker City, Oregon; St. Louis, Missouri; and Philadelphia, Pennsylvania. The personal expense to him for such long distance trips made him concentrate on opportunities closer to San Diego. He also made significant improvements to his airplane by this time, adding steel rimmed wheels for his landing gear and installing a more advanced propeller. To compensate for the aft center of gravity resulting from the increased weight of his engine relative to the one that powered the Reims Racer that he faithfully modeled his airplane after, he modified his tail to a box design, vice the single elevator. On June 2, Walsh suffered a major setback when his airplane crashed following a steep turn during a practice run on the aviation course. It was quickly determined that his engine could not provide sufficient thrust to maintain altitude at steep angles of bank. While this accident almost convinced Walsh to abandon aviation altogether, fellow Imperial Beach aviator B F Roehrig began an effort to raise money for a better engine. He had made over 40 flights at this point. Most were straight and level below 50 ft covering distances of 100 to 1000 feet as he gained confidence in himself and his airplane. Later that month, Walsh acquired a more powerful 40 hp Elbridge engine, which he rented from another San Diego aviation hopeful. The more powerful engine quickly gave him the confidence to take his aviation to a larger venue.
Лос-Анджелес
1910 жылдың қыркүйек айының басында Уолш Лос-Анджелес мотодромында орналасты, онда Калифорнияның Әуе клубы авиациялық лагерь құрған болатын. Үш цилиндрлі Elbridge жеңіл қозғалтқышымен қуаттандырылған Уолш, 22-23 қазан күндері мотодромда өткен жаңадан бастаған авиаторлардың арасындағы жарыста өзге әуешілерден басым түсіп, барлық іс-шарада жеңіске жетті. Жүлделердің ішінде ақшалай сыйлықтар мен кубоктар болды, соның ішінде ең жоғары биіктікке көтерілгені үшін Сан-Диего кубогы да бар еді. Бұл оқиға оған танымал атақ әкелді. Содан кейін Уолш Лос-Анджелестегі жергілікті роторлық қозғалтқыш өндіруші Macomber Aeroplane Engine Company компаниясымен байланыс жасады және өзінің Elbridge Featherweight қозғалтқышын ең алғаш салынған Macomber роторлық қозғалтқышымен ауыстырды. Алайда, қозғалтқыш жақсы жұмыс істемеді және Уолшқа 1910 жылдың желтоқсан айының соңында Домингуэз алаңында өткен екінші Лос-Анджелес Әуе Кездесуіне қатысуға мүмкіндік бермеді. 1911 жылдың 19 ақпанында Уолш жақсартылған Macomber қозғалтқышымен қуаттандырылып, бүкіл отбасын ұшырды. Чарли, Элис, Кеннет және Хуанита ұшақта бірге ұшқан алғашқы отбасы атанды. 1911 жылдың 4 наурызында Гарри Харкнесс Уолшпен келісімшарт жасасып, бас механик Джон Килиге ұшуды үйрену үшін Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы Солтүстік аралдағы Харкнесс лагерінде пайдалануға болатын ұшақ жасауды тапсырды.
By early September, 1910, Walsh was established at the Los Angeles Motordrome, where the Aero Club of California had established an aviation camp. Powered by his three cylinder Elbridge featherweight, Walsh dominated a small field of fellow amateur Southern California aviators in the novice air meet held at the motordrome from 22 to 23 October, winning every event. Prizes included cash and trophies, including the San Diego Cup for highest altitude. The event also earned him notoriety. Soon afterward, Walsh became aligned with Macomber Aeroplane Engine Company, a local rotary engine manufacturer in Los Angeles, and replaced his Elbridge Featherweight with the first Macomber rotary engine ever built. The engine did not perform well and prevented Walsh from participating in the second Los Angeles Air Meet at Dominguez Field in late December 1910. On February 19, 1911, Walsh took his entire family flying, powered by an improved Macomber engine. Charlie, Alice, Kenneth, and Juanita became the first family to every fly together in an airplane. On March 4, 1911, Harry Harkness contracted Walsh to build an airplane for use by his chief mechanic John Kiley to learn to fly at the Harkness camp at North Island in San Diego, California.
Арқан мен күміс жебелер
Уолш ұшақты 1911 жылдың 7 сәуірінде Солтүстік аралдағы Харкнес авиациялық лагерінде Джон Килиге тапсырды. Бір дереккөз бойынша, Уолш ұшу беттерінің ақталмаған муссалиніне «күміс шаң» қосты. Осының арқасында ұшақ «Күміс жебе» деген атқа ие болды. Харкнес Уолшқа ұшақ үшін 5000 доллар төледі, соның нәтижесінде ол қаржылық жағдайына келді. Бір аптадан кейін Уолш Калифорнияның Аэро клубының алғашқы лицензияланған ұшқышы болуға тырысқанда Домингуэз алаңында ұшағымен апатқа ұшырады. Кейін Уолш өзіне жеке «Күміс жебе» ұшағын жасады. Уолш жасаған «Күміс жебе» Домингуэздегі апатқа дейін жасалған ба, әлде кейін жасалған ба деген мәселеде пікір таласы бар. Ол Гарри Харкнесске сатқан «Silver Dart» сияқты, сол кездегі Curtiss ұшағының негізінде құрылған, бірақ төрт қанаттың ұшына төрт Farman типіндегі элерон орнатылған, бұл әдетте жоғарғы және төменгі қанаттардың арасында орналасқан Curtiss стиліндегі элеронды алмастырды. Жоғарғы және төменгі элерон тік полюс арқылы байланыстырылып, бірдей жұмыс істеді. Олар ұшқыш рульдік тірегіне қосылған сымдар арқылы басқарылды. Қанаттарының ауданы Curtiss ұшағына қарағанда шамамен 1/3-ке артық, ені 40 фут, ал хордасы 4,5 фут болды. Алдыңғы лифтінің ұшынан рульдің құйрығына дейінгі қашықтық 37 фут құрады. Руль және алдыңғы лифт екі қабатты немесе қорап тәрізді болып жасалған, рульдің екі жағында горизонталь бетке перпендикуляр екі футтық тік қанаттар орналасқан. Артқы жағында лифт болған жоқ. Құйрық және лифт беттерінің өлшемдері шамамен екі футқа алты фут болды және олар қанаттардан әдеттегі Curtiss ұшағына қарағанда әлдеқайда алыс орналастырылған. Алайда, Харкнес ұшағынан айырмашылығы, бұл «Silver Dart» алғашқы өндірістегі 40 атты күшті, төрт цилиндрлі Hall Scott қозғалтқышымен жабдықталған, ол сегіз футтық винтті айналдырды.
Walsh delivered the plane to John Kiley at the Harkness aviation camp at North Island on April 7, 1911. According to at least one source, Walsh added "silver dust" to the unbleached muslin of the flying surfaces. This earned the aircraft the name "Silver Dart". Harkness paid Walsh $5000 for the plane, finally making him solvent. A week later, Walsh crashed his plane at Dominguez Field while attempting to qualify as the Aero Club of California's first licensed aviator. At some point, Walsh built a Silver Dart of his own. There seems to be disagreement as the whether the Walsh Silver Dart was built before or after his crash at Dominguez. Like the Silver Dart he sold to Harry Harkness, his was based on the Curtiss airplane of the day, but with four Farman type ailerons mounted flush to the end of all four wings replacing the Curtiss style ailerons normally located between the upper and lower wing. The upper and lower ailerons were connected to each other via a vertical pole and operated in unison. They were moved via wires connected to the pilots steering wheel post. The wings also had about 1/3 more surface area than a Curtiss, spanning 40 feet with a 4.5 foot chord. It measured 37 feet from the tip of the forward elevator to the tail of the rudder. Both the rudder and front elevator were double surfaced, or box type, with the rudder being enclosed by a pair of two foot square vertical wings on either side of the horizontal surface. There was no elevator function to the tail. The tail and elevator surfaces measured approximately two feet by six feet and were set much farther out from the wings than a normal Curtiss. Unlike the Harkness airplane, however, this Silver Dart was powered by the first production 40 hp, four cylinder Hall Scott engine which turned an eight foot propeller.
Pacific Aviation Company компаниясы
Уолш мансабын Орегон штатының Портленд қаласындағы Маннинг ағайындыларына тиесілі «Тынық мұхиты авиациялық компаниясында» кәсіби авиатор ретінде бастады. Оның алғашқы шарасы 1911 жылдың 11-12 мамырында Орегон штатының Розбург қаласында өтті. Ол Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы жұмыс кестесін тығыз ұстап, бірнеше қауіпті жағдайлар мен апаттарға тап болды. 31 шілдеде Вайоминг штатының Ларами қаласында өткен шарасында ол АҚШ-тағы ұшақтардың ең жоғары биіктікте (7200 фут) сәтті ұшуының рекордын орнатты. Кейін Элис Уолш Чарльздің «Silver Dart» ұшағының бір аптадан соң Маннинг ағайындылары тарапынан Небраска штатының Керни қаласында ұрланғанын еске түсірді, бірақ бұл мәлімдеме жергілікті газеттерде күмәндалған. Оның ұшағы 4 тамыздағы көрсетілім кезінде ағашқа соғылып, жартылай қираған. Содан кейін 12 тамызда Чарльз Уолш Небраска штатының Фримонт қаласында көрсетілім кезінде жүгері егістігіне қонды. Жергілікті тұрғындар Уолштің нашар көрсеткеніне қатты ашуланды. Егістіктің иесі бірнеше күннен кейін «Pacific Aviation Company» компаниясына егініне келтірілген 100 долларлық зиянды өтеу үшін сотқа жүгінді, ал жергілікті судья келісімге қол жеткенше ұшақты тәркіледі. Бұл осындай сот ісінің алғашқысы болған болуы мүмкін. 24 тамызда «Pacific Aviation Company» Фримонт қаласының жергілікті авиация комитетімен 300 долларға келісім жасады. Содан кейін Уолш «Pacific Aviation Company» компаниясын шарадан түскен билет сатудан оған тиесілі деп санайтын 56,25 долларды төлемегені үшін сотқа берді. Нәтижесінде ұшаққа қатысты заңдық шара қолданылды. Сол түні Фримонттағы Терри қонақ үйінің алдында Уолш пен Мэннинг арасында Мэннингтің билет сатудан түскен үлесінен ұшақ жөндеу шығындарын шегергеніне байланысты дау болды. Уолш бұл оның шартын анық бұзғанын мәлімдеді. Жергілікті газеттің хабарлауынша, Уолш ұшақтың иесі болған жоқ.
Walsh began his career as a professional exhibition aviator with the Pacific Aviation Company, owned by the Manning Brothers of Portland, Oregon. His first event was May 11–12, 1911 in Roseburg, Oregon. He kept a very busy schedule throughout the Pacific Northwest and endured some close calls and crashes. At his event at Laramie, Wyoming, on July 31, he set a record for the highest elevation at which airplane flight was ever successfully conducted in the United States (7200 feet). While Alice Walsh would later recall that Charles had his Silver Dart stolen at Kearney, Nebraska, about a week later by the Manning Brothers, this account is disputed by local newspapers. His airplane was reportedly almost completely destroyed when he hit a tree during his exhibition there on August 4. Following that, on August 12, Charles Walsh landed in a cornfield while performing an exhibition at Fremont, Nebraska. The locals were very upset by what they considered a poor showing by Walsh. The farmer who owned the field sued the Pacific Aviation Company a few days later for $100 in damages to his crops and a local judge confiscated the airplane pending a settlement. This was perhaps the first such lawsuit of its kind. On August 24, the Pacific Aviation Company settled a suit brought by the local aviation committee of Fremont for $300. Walsh then sued the Pacific Aviation Company for $56.25 that he felt was owed to him as his share of ticket sales for the event. This resulted in an attachment (law) being executed against the airplane. Walsh and Manning then had an altercation in front of the Terry Hotel in Fremont that night over Manning deducting airplane repair costs from his share of ticket sales. This was something Walsh claimed clearly violated his contract. According to the local newspaper covering the event, Walsh did not own any interest in the plane.
Кертисс көрмелер компаниясы
1911 жылы Чикагодағы халықаралық авиациялық көрмеден кейін Уолш Curtiss Exhibition Company компаниясымен шартты ұшқыш болып жұмыс істеді. 1911 жылдың 31 тамызында ол жаңа тағайындалған 75 ат күші бар Curtiss түрткіш ұшағымен алғаш рет Иллинойс штатының Стерлинг қаласында ұшты, одан кейін Айовада да көрсетілім болды. Уолш Небраскаға оралып, қазан айының бірінші аптасына дейін әуеде демонстрациялар жасады. 12 қазанда Нью-Мексико штатының Альбукерки қаласындағы Traction Park-ке көптеген адам жиналды, олар Уолштің Рио-Гранде аңғарынан алғаш ұшқан ұшқыш болып көруге келді. Альбукерки халықаралық әуежайының терминалында Уолш ұшқан 1914 жылғы Curtiss стиліндегі түрткіш ұшақтың үлгісі қойылған, ол осы оқиғаны еске түсіруге көмектеседі. Ол жыл соңына дейін өте қарбалас кестемен жұмыс істеді. Уолш үшін 1912 жыл Жаңа жыл күні Кубаның Гавана қаласынан ұшумен басталды. Оның бұл қаладағы демонстрациялық ұшуларына Кубадағы алғашқы әйел жолаушыны тасымалдау кірді. Қаңтар айының қалған бөлігін ол Техас штаты бойынша өте қарбалас турда өткізді. Ұшу өнеріне Линкольн Бичидің ықпалы күшті болды. Ол 1912 жылдың 3 қазанында Нью-Джерси штатының Трентон қаласында қаза тапты және Сан-Диего қаласындағы Calvary зиратына жерленді.
Following the 1911 Chicago International Aviation Meet, Walsh became a contract demonstration pilot with the Curtiss Exhibition Company. On August 31, 1911, he reportedly flew his newly assigned 75 hp Curtiss pusher for the first time at Sterling, Illinois, without incident, followed by an event in Iowa. Walsh then returned to Nebraska, performing aerial demonstrations until the first week of October. On October 12, crowds gathered at Traction Park in Albuquerque, New Mexico, to watch Walsh become the first pilot to fly over the Rio Grande Valley. The Albuquerque International Sunport has a 1914 Curtiss style pusher representative of the one flown by Walsh on display in the terminal which helps commemorate the event. He continued on a very busy schedule for the rest of the year. For Walsh, 1912 began by making flights over Havana, Cuba, on New Years Day. His demonstration flights in that city included flying the first woman passenger in Cuba. He spent the rest of January on a very busy tour throughout Texas. His flying soon became influenced by Lincoln Beachy. He crashed and died on October 3, 1912, in Trenton, New Jersey, and was buried in Calvary Cemetery, San Diego.