Кіріспе

Жану кезінде диффузиялық жалын – отын мен тотықтырғыш зат жану алдында бөлінетін жалын. Аты айқын болғанымен, диффузиялық жалын диффузия және конвекция процестерін қамтиды. Диффузиялық жалын атауын алғаш рет 1928 жылы С. П. Берк және Т. Э. В. Шуман ұсынды, бұл алдын ала араластырылған жалыннан (дето, отын мен тотықтырғыш жануға дейін араластырылған) ерекшелеу үшін жасалды. Диффузиялық жалын сондай-ақ араласпаған жалын деп те аталады. Дегенмен, жанасу жылдамдығы диффузия жылдамдығымен шектеледі. Диффузиялық жалындар алдын ала араластырылған жалындарға қарағанда баяу жанады және көбірек күйе шығарады, себебі реакция толық аяқталуы үшін жеткілікті тотықтырғыш болмауы мүмкін, бірақ осы ережеге ерекшеліктер де бар. Диффузиялық жалында пайда болатын күйе жалынның қызуынан жарқырап, оның оңай танылатын сары-қызыл түсіне себеп болады. Диффузиялық жалындар алдын ала араластырылған жалындарға қарағанда жалын фронты аз локалдануға бейім. Диффузияның жағдайлары әлдебір шамада өзгеше болуы мүмкін. Мысалы, шам өзінің жалуының жылуын май отынын буландыру үшін пайдаланады, ал тотықтырғыш (оттегі) қоршаған ауадан жалынға диффузияланады, ал газ шам жалыны (немесе Бунсен горелкасының сынақ жалыны) отынды бу түрінде пайдаланады. Диффузиялық жалындар көбінесе кері ағынды (немесе қарама-қарсы сорғыш) жағылғыштарда зерттеледі. Оларға турбулентті жану үшін жалынша модельде қолдану мүмкіндігі болғандықтан қызығушылық танытылады. Бұдан бөлек, олар кернеулі жалындарды және тесігі бар жалындарды зерттеуге ыңғайлы жағдай жасайды. Бұл жалындар "шеттік жалындар" деп те белгілі, олар тұрақтанған нүктеге жақын жоғары кернеу деңгейіне байланысты өз осі бойынша жергіліктік сөнумен сипатталады. Диффузиялық жалындар микрогравитациялық ортада мүлдем басқаша көрінеді. Ыстық жану өнімдерін отын көзінен алып тастау үшін конвекция болмайды, нәтижесінде жалын фронты шар тәрізді болады, мысалы, мұнда көрсетілген шамдағыдай. Бұл диффузиялық жалынның сирек кездесетін мысалы, ол көп күйе шығармайды, сондықтан әдеттегі сары жалыны болмайды.