Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Эндрю Макфейл (ағылш. Sir John Andrew Macphail, 1864 жылғы 24 қараша – 1938 жылғы 23 қыркүйек) – канадалық дәрігер, жазушы, медицина профессоры және әскери адам. Макфейл – шығармашылығымен көзге түскен жазушы, 20 ғасырдың басындағы ықпалды зиялы.
Sir John Andrew Macphail, (November 24, 1864 – September 23, 1938) was a Canadian physician, author, professor of medicine, and soldier. Macphail was a prolific writer, and an influential intellectual during the early twentieth century.
Өмір және жұмыс
Макфейл Принс-Эдвард аралындағы Оруэллде, отбасының жаңадан сатып алған 100 акрлық шаруашылығында дүниеге келді. Оның әкесі Уильям Макфейл, мектеп мұғалімі; анасы Кэтрин Мур Смит, бұрын Ньютон, П.Э.А. қаласының тұрғыны.
Macphail was born in Orwell, Prince Edward Island, on the family's newly purchased 100 acre farm. His father was William Macphail, a schoolmaster; his mother was Catherine Moore Smith formerly of Newton, P. E. I.
Макфейл Шарлоттаундағы Уэльс принці колледжінде, содан кейін Монреальдегі МакГилл университетінде білім алды. Алтыншы далалық жедел жәрдем құрамының мүшесі ретінде ол бірнеше шайқаста, соның ішінде Вими Риджінде қызмет етті. Макфейл сонымен қатар романдар жазушы болды. «Сибманың жүзімі: пуритандар туралы әңгіме» (1906) – Реставрация дәуірінде өтетін романтикалық роман. 1921 жылы Луи Хемонның «Мария Шапделен» классикалық туындысының алғашқы аудармасын жариялады. Макфейл төрт бір актілік пьеса жазды: «Жер» (1914), «Соңғы көтеріліс» (1930), «Компания» (1936) және «Жаңа үй» (1937). Олардың ешқайсысы қойылған жоқ. «Жер» пьесасы, шартты түрде «Шипалы қызды бауырмалдыққа үйрету» романына негізделген, нарықтық спекуляцияны, әлеуметтік теңсіздікті және отбасылық құндылықтардың өзгеруін сынап, ауылдық өмір салтына оралуды қолдады. 1929 жылы Макфейл «Үш тұлға» атты кітап жазды, онда Т.Э. Лоуренс сияқты Бірінші дүниежүзілік соғыс туралы естеліктер жазған үш автордың еңбектеріне егжей-тегжейлі шолу жасалған. Бұл шолулар Канада мен Еуропаның назарын аударды; «Лондон Меркьюри» журналы кітапты «соңғы жүз жылда жарық көрген ең өткір сын» деп атады. Генерал-губернатор Эрл Грей оны «Канададағы ең жақсы мерзімді басылым» деп сипаттады. Далхаузи, МакГилл және Торонто университеттерінің қолдауымен жарық көрген журналға Рудьярд Киплинг, бірнеше министрлер кабинеті, сондай-ақ Стивен Ликок және Марджори Пикхолл сияқты көптеген канадалық ғалымдар мен әдеби тұлғалар үлес қосты.
Macphail was educated at Prince of Wales College in Charlottetown, and then at McGill University in Montreal, As a member of the Sixth Field Ambulance, he served in several battles, including Vimy Ridge. Macphail was also a novelist. The vine of Sibmah: a relation of the Puritans (1906) is a romantic novel set in the Restoration period. In 1921 he published the first translation of Louis Hémon's classic Maria Chapdelaine. Macphail published four one act plays: The land (1914), The last rising (1930), Company (1936), and The new house (1937). None of these were performed. The Land, based loosely on The Taming of the Shrew, decried market speculation, class inequality, and changing family values, and promoted a return to a rural way of life. In 1929 Mcphail write a book, Three persons, consisted of detailed reviews of the memoirs written by three First World War authors, including T. E. Lawrence. The reviews received attention in both Canada and Europe; the London Mercury labelled the book 'the most devastating review published in the last hundred years.'" The Governor General, Earl Grey, called it "the best periodical published in Canada." Sponsored by Dalhousie, McGill and Toronto universities, its contributors included Rudyard Kipling, several cabinet ministers, and many Canadian academics and literary figures such as Stephen Leacock and Marjorie Pickthall.
Қожайынының әйелі
Макфейлдің "Мастердің әйелі" кітабы 1939 жылы, оның өлімінен кейін жарық көрді.
Macphail's book The Master's Wife was published posthumously, in 1939.
Тану
1918 жылғы қаңтарда Макфейл әдеби еңбектері мен әскери қызметі үшін рыцарь атағымен марапатталды. Бұл жер Макфейл Вудс экологиялық орман шаруашылығы жобасының орны болып табылады, бұл қор және Принс-Эдвард аралының қоршаған орта коалициясының мүліктердің көп бөлігін жабатын ежелгі Акаден орманын сақтау мақсатындағы бірлескен күш-жігері.
In January 1918 Macphail received a knighthood for his literary accomplishments and military service. It is the site of the Macphail Woods Ecological Forestry Project, a joint effort of the Foundation and the Environmental Coalition of Prince Edward Island to preserve the old growth Acadian Forest covering much of the property.