Николас Лебег: француз барокко композиторы, органист, клавесинист (1631-1702). Француз органдарының дамуына үлес қосты, Tierce en taille жанрын жетілдірді. 🎹🎵
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз барокко композиторы, органшы және клавесинші (1631 – 1702)
Николя Антуан Лебег (сондай-ақ Ле Бег; шамамен 1631 – 17 шілде 1702) – француз барокко композиторы, органшы және клавесинші. Ол Лаон қаласында дүниеге келді және 1650 жылдары Парижде қоныс тапты, осылайша өзін елдегі ең үздік органшылардың бірі ретінде тез таныстырды. Өмірінің соңына дейін Парижде тұрып жұмыс істеді, бірақ орган жасау және күтіп ұстау мәселелері бойынша кеңес беру үшін басқа қалаларға жиі сапар шекті. Лебегтің бүгінгі танымалдығы оның клавитуралық музыкасына байланысты. Ол француз орган мектебінің дамуына маңызды үлес қосты, тәуелсіз педальді бөлімдермен шығармалар жасады және Tierce en taille жанрын дамытты. Оның шығармаларында алғаш рет жарияланған өлшемсіз прелюдиялар, сондай-ақ ең ерте белгілі рождество әндері бар.
French Baroque composer, organist and harpsichordist (1631 1702)
Nicolas Antoine Lebègue (also Le Bègue; c. 16316 July 1702) was a French Baroque composer, organist and harpsichordist. He was born in Laon and in the 1650s settled in Paris, quickly establishing himself as one of the best organists of the country. He lived and worked in Paris until his death, but frequently made trips to other cities to consult on organ building and maintenance matters. Lebègue's reputation today rests on his keyboard music. He made particularly important contributions to the development of the French organ school by devising pieces with independent pedal parts and developing the Tierce en taille genre. His oeuvre also includes the earliest published unmeasured preludes, as well as some of the earliest known noëls.
Өмір
Лебег Лаонда дүниеге келген, оның ерте жылдары мен білімі туралы нақты ештеңе белгісіз. Оның інісі (сондай-ақ Николя Лебег аталған), аспап шебері, Лебегтің музыкалық біліміне қандай да бір үлес қосып, оқытуына көмектескен болуы мүмкін. Лебегтің Парижге қоныс аударуының мән-жайы да көп белгісіз: Лебег туралы алғашқы дерек 1661 жылғы құжатта кездеседі, онда композитор "танымал париждік органшы" деп сипатталған, демек ол сол кезде қалада жеткілікті уақыт өмір сүріп, жұмыс істеген болуы керек. Бұл оның Парижде кем дегенде бір органшы лауазымын атқарғанын білдірсе де, қай жерде жұмыс істегені белгісіз. Оның 1664 жылдың 18 желтоқсанынан бастап өмірінің соңына дейін қызмет еткен жалғыз орны – Сент-Мерри шіркеуі. Лебег музыкасын 1676 жылы жариялай бастады, ал 1678 жылы Гийом Габриэль Ниверс, Жак Дени Томлен және Жан Батист Бутернмен бірге бөліскен құрметті "Патшаның органшысы" (organistes du Roi) лауазымына таңдалды. Лебегтің музыкасының көптеген көшірмелері сақталған, бұл оның өте танымал музыкант болғанын көрсетеді. Ол сонымен қатар орган жасау саласындағы сарапшы ретінде де танымал болды: осы бағытта Лебег Бурж, Блуа, Шартр, Суассон және Труа қалаларына дейін сапар шекті. Соңында, Лебегтің ықпалды ұстаз екенін де айту керек: оның шәкірттерінің арасында Франсуа д’Агинкур, Николя де Гриньи және, мүмкін, Габриэль Гарнье, Жан Николас Джефрой және Жиль Жюльен сияқты танымал есімдер бар.
Lebègue was born in Laon, and nothing certain is known about his early years or training. It may be possible that his uncle (also named Nicolas Lebègue), a maître joueur d'instrument, played some role in Lebègue's music education. Equally little is known about the circumstances of Lebègue's move to Paris: the first reference to Lebègue is found in a 1661 document, in which the composer is already described as "the famous Parisian organist", so by then he must have lived and worked in the city long enough to secure a solid reputation. Although this must mean he held at least one organist's position in Paris, where he worked is unknown. The only post he is known to have held is at the church of Saint Merri, where he worked since from 18 December 1664 until his death. Lebègue started publishing his music in 1676, and in 1678 was selected to become one of the organistes du Roi ("organist to the King"), a prestigious position he shared with Guillaume Gabriel Nivers, Jacques Denis Thomelin, and Jean Baptiste Buterne. The surviving copies of Lebègue's music are very numerous, and this indicates that he was a very highly acclaimed musician. He was equally famous as an expert on organ building: in this capacity, Lebègue travelled as far as Bourges, Blois, Chartres, Soissons, and Troyes. Finally, Lebègue was also an influential teacher: his pupils include François d'Agincourt, Nicolas de Grigny, and probably many lesser figures such as Gabriel Garnier, Jean Nicolas Geoffroy, and Gilles Jullien.