16 Lovers Lane: Лондон мұң және Сидней күннің үйлесімі

Кіріспе

16 Lovers Lane – австралиялық The Go Betweens инди-рок тобының 1988 жылы Beggars Banquet Records лейблынан шыққан алтыншы альбомы. Альбомды жазу алдында, ұзақ жылдар бойы бас-гитарист болған Роберт Викерс топтан кетіп қалды, себебі топтың қалған мүшелері Лондонда, Англияда бірнеше жыл өткізгеннен кейін Австралияға оралуға шешім қабылдаған; оның орнына Джон Уиллстид келді. Альбом 1987 жылғы Рождество мен 1988 жылғы күз аралығында Сиднейдегі 301 студиясында жазылды. 16 Lovers Lane – топтың бастапқы құрамынан соңғы шыққан альбомы. The Go Betweens 1989 жылы тарап кетті, ал Грант МакЛеннан мен Роберт Форстер 2000 жылы топты мүлдем жаңа құраммен қайта құрғанға дейін жаңа материал шығармады.

Егжей-тегжейлер

1987 жылдың соңында топ Ұлыбританиядан Сиднейге көшіп келді. Гитарист Роберт Форстер мен барабаншы Линди Моррисонның қарым-қатынасы аяқталды, ал әнші Грант МакЛеннан мен скрипкашы Аманда Браун араласуын күшейтті. Австралияға оралғаннан кейін топқа Джон Уиллстидті бас гитараға қосып, алтыншы альбомын дайындауға кірісті. "16 Lovers Lane" альбомын жазу процесі бұрынғы шығарылымдардан өзгеше болды. 1987 жылдың желтоқсаны мен 1988 жылдың қаңтары аралығында МакЛеннан мен Форстер қарқынды ән жазу процесін бастады. Олар барлық әндерді алдын ала демо-жазбаға түсіріп, продюсерге және топ мүшелеріне ұсынды, бұл импровизацияға мүмкіндік қалдырмады. МакЛеннан былай деді: "Біз көп жылдан бері алғаш рет отырып, жаңа ойларды бір түнде ойлап тапқаннан кейін қайта жинап, тастап немесе басқаша өңдеп қоятынбыз. Әдетте әрқайсымыз жеке жазып, екі апта бірге өткізіп, бір-біріміздің әндерімен танысып, ұсыныстар жасаушы едік. Ал бұл жол мүлдем басқаша процесс болды, себебі топты бастаған жағдайға оралуға тырыстық". Форстер келісіп, "энергияның және әндердің күшеюі" деді. Форстер альбомды "Лондонның күйреуі мен Сиднейдің шуақты күні арасындағы керемет үйлесім" деп сипаттады. Моррисон мен Браунның екеуі де олардың үлесін шектеген алдын ала өндіріс процесіне наразы болды, бірақ Форстер оны қорғап: "Әр альбомға дайындық әрқашан бірдей бола бермейді. Бір нәрсені қайта-қайта істеудің қажеті жоқ" деді. Дегенмен, "Great Australian Albums" (2008) деректі фильмінің бірінші бөлімінде Уоллис барлық тректердегі барабанның бағдарламаланған және нақты барабандардың қоспасы екенін айтты, ал Моррисон – отбасылық себептермен үнемі қолжетімді болмағандықтан – машинаның соққысының өзінің екенін "бәрі өте қарапайым" деп түсіндірді. Басқа жерде Форстер жазбалардың синтетикалық сипаты үшін басқаларды кінәлады. Ол былай деді: "Мен 'Danger in the Past' альбомындағыдай әнді жасағым келді. Мен тек топтың тікелей эфирде ойнауын, үлкен студияға кіруін қаладым. Оның орнына студияда бір адам қалды, ал қалғаны бильярд ойнады. Линди барабан аспаптары туралы айтты, ал ол және Аманда скрипканы синтезатордың дыбыстарын шығару үшін қолдану туралы әңгімелесті. Албомдағы екі әнді де мен жаздым, және соларға талап еттім". 2016 жылы Форстер былай деп жазды: "Мен '16 Lovers Lane' альбомымен ұзақ уақыт бойы күрестім. 1990-дардың соңында ғана оның шынымен поп-жазу екенін түсіндім". Альбомның алғашқы шығарылымында он ән болды. МакЛеннанның көптеген өлеңдері Браун туралы жазылған. 2004 жылы LO MAX Records кеңейтілген CD шығарды, оған он бонус тректің екінші дискісі және "Streets of Your Town" (екі нұсқасы) мен "Was There Anything I Could Do?" әндеріне түсірілген бейнеклиптер енді, олар альбомның алғашқы шығарылған кезде жарнамалау үшін түсірілген.

In late 1987, the band relocated from the UK to Sydney. The relationship between guitarist Robert Forster and drummer Lindy Morrison had ended, whilst singer Grant McLennan and violinist Amanda Brown became more involved. Upon their return to Australia, the band added John Willsteed on bass and began preparing their sixth album. The recording process for 16 Lovers Lane was different to previous releases. Between December 1987 and January 1988, McLennan and Forster began an intense songwriting process. They demoed all the songs in advance and then presented them to the producer and their bandmates, leaving less room for improvisation. McLennan stated: "We really sat down for the first time in years and wrote together in the sense that anything new we'd come up with the night before we'd go through and rearrange and discard or put it into something else. Our normal method was to write separately and the spend two weeks together, familiarising ourselves with each others songs and suggesting things. So this way was a completely different process and it was due to trying to get back to what started the band – closeness." Forster agreed saying it brought on "a burst of energy, a burst of songs". Forster described the album as, "the perfect combination between London melancholy and Sydney sunshine". Both Morrison and Brown were unhappy with the pre production process, which limited their contribution, but Forster defended it, saying: "The pre production to every album can't always been the same. You can't keep doing the same things over and over". Still, in the documentary Great Australian Albums (2008) episode one, on the album, Wallis says that the drumming on all of the tracks are a mix of programmed and real drums, and Morrison – not available all the time for family reasons – says that you can tell that the machine beats are still hers from the fact that "everything is so "simple". Elsewhere, Forster blamed others for the synthetic nature of the recordings. He said: "I wanted to make the kind of record I ended up making on Danger in the Past. I just wanted the band to be playing live, get us into a really big studio. Instead, it was one person in the studio with the rest of them playing pool. Lindy would be talking about drum machines, and her and Amanda were talking about triggering the violin to make synthesizer keyboard sounds. The only two live tracks on that album are both my songs, and I insisted on those." In 2016, Forster wrote, "I had trouble with 16 Lovers Lane for a long time. It wasn't until the late nineties that I recognised it for what it was – a pop record". The original release of the album contained ten songs. Most of McLennan's lyrics were written about Brown. In 2004, LO MAX Records issued a greatly expanded CD, which included a second disc of ten bonus tracks, and music videos for the songs "Streets of Your Town" (two versions) and "Was There Anything I Could Do? ", which were filmed to promote 16 Lovers Lane at the time of its initial release.

Қабылдау

The Village Voice газетінің заманауи шолуында Роберт Кристагау 16 Lovers Lane альбомын Go-Betweens тобының "ең тікелей және есте қалатын махаббат әндері" деп сипаттады және топты "әлі де жақсы поп-музыканттардың романтикалық ақындары болуы керек" деп атады. Альбомның әшекейлі жазылуына қатысты МакДоннелл Уоллистің "әсіресе безендіруге бейімділігі" кейде "жағымсыз сәттерге" алып келгенін айтты. Авторлар бұл альбомды "топтың ең жоғары жетістігі" деп атады, "Форстер мен МакЛеннан олардың қажеттісін тапқанын білгенін" және әндердің "олардың ең тікелей, түсінікті және шынайы әндері" екенін мәлімдеді, сонымен қатар "Форстер, әсіресе, жаңа ұстанымды үйренген. Оның бұрынғы жұмыстарының көп бөлігіне тән батылдық пен елікпеу жойылды, оның орнына ашықтық пен шыншылдық келді". 16 Lovers Lane альбомы 1001 Albums You Must Hear Before You Die кітабына енді. 2021 жылы Rolling Stone Australia журналының "Барлық уақыттың ең үздік 200 австралиялық альбомы" тізімінде 15-орынға ие болды.

Шығару тарихы

Өңір Күні Белгі Форматы Каталог
Австралия Тамыз 1988 Құрамы LP L38950 CD D38950
Біріккен Корольдік Beggars Banquet LP BEGA 95 Кассета BEGC 95 CD BEGA 95CD
АҚШ 1988 Capitol CDP 7 91230 2
Германия Rebel Rec. SPV 85 2875
Ұлыбритания 1996 Beggars Banquet BBL 2006 CD
Австралия Silk Sheen SILK 007
Еуропа Labels 724384173029
Біріккен Корольдік 2004 LO MAX LO MAX CD004
Австралия EMI Австралия 0946 3 69600 2 9
АҚШ Jetset TWA72CD