Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық епископ Стивен Мейсон Меррилл (16 қыркүйек 1825 – 12 қараша 1905) – 1872 жылы сайланған Америкалық Методист Епископ шіркеуінің епископы.
American bishop
Stephen Mason Merrill (September 16, 1825 – November 12, 1905) was an American bishop of the Methodist Episcopal Church, elected in 1872.
Ерте өмір
Стивен Мейсон Меррилл 1825 жылдың 16 қыркүйегінде Огайо штатының Маунт-Плезант қаласында дүниеге келді. Ол отбасының он бір баласының бесіншісі болды және бала кезінде олар Огайо штатының оңтүстік-батысындағы Клемонт округіне көшіп келді, бұл жер Улисс С. Гранттың туған жері еді. Ол өсіп-жеткен жылдарын осы жерде өткізді. Өсе келе Меррилл аяқ киім жасау шеберлігін үйренді және 17 жасқа толғанда (1842 жылы) Огайо штатының Хайленд округіндегі Гринфилд қаласына көшіп барды. Осы жерде ол жергілікті методист қоғамына қосылды. Бұл қоғам ертедегі методист жүйесінің үш маңызды құрамының бірі болды. Методизмде дұға ету мен бірлесу үшін үнемі жиналатын мүшелерден тұратын қоғам, діни тәжірибелерін бөлісу үшін жиналатын онға жуық сенушілерден құралған сынып және жақын зерттеулер мен әңгімелер үшін төрт немесе бес адамнан тұратын топ болды.
Stephen Mason Merrill was born in Mount Pleasant, Ohio on September 16, 1825. He was the fifth of eleven children and as a child the family moved to Clemont County in southwest Ohio, the birthplace of Ulysses S. Grant. It was here that he spent his growing years. While growing up, Merrill learned the trade of shoemaking and by the time he was 17 years old (1842) he had moved to Greenfield, Ohio in Highland County. It was here that he joined the local Methodist Society. The society was one of three important components of the early Methodist system. Methodism had the society, composed of all who met regularly for prayer and fellowship; the class, a dozen or so believers that met to share religious experiences; and the band, which numbered four or five persons for intimate study and conversation.
Діни қызмет
Меррилл Америка революциясының "бір минуттық ер" атанған қатысушысының немересі еді. 1845 жылы, Меррилл 20 жасқа келгенде, ол уағыз айтуға лицензия алды және мектепте сабақ берді. Келесі жылы ол Огайо конференциясына емтихан тапсырып, қабылданды және 22 тоқталыстан тұратын Джорджтаун округіне бекітілді. Округте үш жыл қызмет еткен соң Меррилл Анна Беллмайрға үйленді. Ол үйленгеннен кейін бір жыл өткенде (1849 жылы), 24 жасында Солтүстік методист епископ шіркеуінде диякон болып тағайындалды (1844 жылы методист епископ шіркеуі құлдық және құлдар ұстау мәселесі бойынша географиялық принцип бойынша екіге бөлінді). 1844 жылдан 1848 жылға дейін методизмдегі мүшелер саны бір миллионнан жартысына жуық азайды, және осы бөлінген методизмге қосымша басшылық қажет болды. Ол Огайо жылдық конференциясында пастор және президенттік қазынашы ретінде еңбек етті. Епископ сайланған кезде ол "Western Christian Advocate" (өзінің діни ағымының ресми басылымы) журналының редакторы болды.
Merrill was the grandson of a Minute Man of the American Revolution. By 1845, when Merrill was 20 years old, he had been licensed to preach and was teaching school. The next year he was admitted to the Ohio Conference on trial and received the Georgetown circuit, which had 22 stops. After spending three years on the circuit Merrill married Anna Bellmire. A year after his marriage (1849) at 24 years of age, Merrill was ordained a deacon in the Methodist Episcopal Church, North (In 1844 the Methodist Episcopal Church had split along geographical lines because of slavery and slave holding) From 1844 to 1848, Methodism declined in membership from over one million to nearly half that number and this fractured Methodism needed additional leadership. He served with distinction as a pastor and presiding elder in the Ohio Annual Conference. He was the Editor of the Western Christian Advocate (an official publication of his denomination) when elected Bishop.
Епископтық қызмет
1851 жылы Меррилл ақсақалдыққа бекітілді. Мериллдің өркендеген кезеңі методистік қозғалыстың қиын тұсында болды. Пасторлыққа тағайындалғаннан кейін, ол пасторлық қызметтен аудандық жетекшіге, содан кейін ақсақалдар кеңесінің төрағасына дейін өрледі. Онжылдықтың соңында, 34 жасында Меррилл Кентукки конференциясына ауыстырылды. Кейіннен 1863 жылы 38 жасында Огайо конференциясына қайта оралды. 1868 жылы Меррилл алғашқы Бас конференциясына қатысты. Бұл методист шіркеуінің ұлттық құрылтайы Меррилл үшін стратегиялық маңызға ие болды, себебі ол Джон М. Ридтің орнын басып, методист газеті – «Батыс христиан жақтасы» редакторы болып тағайындалды және 1872 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Меррилл «Жақтас» газетінің редакциялық саясатына алдыңғы редакторынан гөрі саяси мәселелерді көбірек енгізді. АҚШ президенті Гранттың кандидатурасын ашық түрде сынап, әскери шеткілерге тұтқынға алып, сотқа берген Индиана штатының азаматы Ламбдин П. Миллиганның ісі бойынша Жоғарғы соттың шешімін айыптаған бас мақаласын жариялады. Миллиган ісі азаматтық бостандықтар мәселесіне қатысты, онда Жоғарғы сот өз шешімінде азаматтық бостандықтар соғыс және бейбіт уақытта қорғалатынын және азаматтық соттар басқа трибуналдардың шешімдерін жауапкершілікке тарта алатынын мәлімдеді. Меррилл қолдаған басқа да мәселелерге бұрынғы Конфедерация мүшелерінің сайлау құқығын жою және қасиеттілікке ұмтылу кірді. Рид сияқты, Меррилл де қара методистердің ақ адамдардан көрген қатыгездік салдарынан өз шіркеулерін құруды қалағандарына сенді. Күтпегендей, Меррилл Оңтүстік методист епископалдық шіркеуімен бауырластық қарым-қатынасты кеңейтуде және 1892 жылы жарық көрген «Одақ жоспары» мен деноминациялық бірлік туралы «Органикалық одақ» еңбегі арқылы оны ілгерілетуде маңызды рөл атқарды. Меррилл ақырында епископ лауазымына тағайындалу үшін қызметтен кетті. «Жақтас» американдық методизміндегі епископтыққа жол ашатын сынақ алаңы болған сияқты. Епископ болып сайланғаннан кейін Меррилл Миннесота штатының Сент-Пол қаласына көшіп, келесі 8 жылды өткізді. Осы кезеңде Меррилл жазушылық мансабын кеңейте бастады. Осы уақытта жазған кітаптары теологиялық сипатта болды. 1876 жылы оның «Христиандық крещение» кітабы жарық көрді. 1878 жылы «Жаңа өсиеттегі тозақ туралы түсінік», 1879 жылы «Мәсіхтің екінші келуі» және 1882 жылы «Христиандық тәжірибе аспектілері» кітаптары жарық көрді. Бұл теологиялық еңбектерге екі басқа еңбек – Мерриллдің редакциялаған «Супераннуат еске алулары» (1857) және «Ақталу туралы ауызша талқылау» (1858) кітаптары бастау берді. Осы кезеңнен кейінгі жазбалары шіркеутану және басқару мәселелеріне арналған. Бұл өзгеріс 1880 жылы Миннесотадан Чикагоның гүлденген мегаполисіне көшуімен сәйкес келді. Оның ең маңызды еңбектері – «Методист заңдары туралы жинақ» (1885) және «Методист епископалдық шіркеуінің ілімдері мен тәртіптері» (1888). Чикагодағы уақыты оның деноминациясының басқаруына және үкіметіне көбірек араласуына әкелді. Мерриллдің методист заңдары туралы білімі энциклопедиялық деңгейде болды және ол ертедегі американдық методизмінің жемісті авторы және көшбасшысы Джошуа Сульдің білімімен ғана теңестірілді. Суль «Методист епископалдық шіркеуінің ілімдері мен тәртіптері» кітабының бұрынғы нұсқаларының авторы болды. Меррилл жариялаған қосымша жазбалар да діни сипаттағы, я толық құлшылық, я теологиялық болды. 1886 жылы ол «Сынақ мерзімі туралы ойлар» атты еңбегін жариялады. 1895 жылы «Назареттен шыққан Мария және оның отбасы» және 1896 жылы «Бұл әлемнің дағдарысы» жарық көрді. 1899 жылы Меррилл «Джошуа Меррилл және оның отбасы: отбасылық жазба» атты отбасылық тарих кітабын жариялады. Өлімінен бұрын бұл ойын тағы үш кітаппен аяқтады. Ғасырдың басында Меррилл 1901 жылы «Құдайға бағышталу және күнәнің құнын өтеу» кітабын жазды. 1902 жылы «Ғажайапаттар туралы баяндамалар» кітабы жарық көрді. Меррилл сол жылы Огайода туған М. Е. Епископы Рэндольф Синкс Фостермен бірге епископтыққа сайланды. Епископ Меррилл методист заңдары бойынша танымал тұлға болды.
By 1851 Merrill was ordained an elder. It was during this time of crisis in the Methodist movement that Merrill shown brightly. Once he was appointed to the pastorate he rose from pastor to district captain to presiding elder. By the end of the decade, at age 34, Merrill was transferred to the Kentucky Conference. He later returned to the Ohio Conference in 1863 at the age of 38. Merrill attended his first General Conference in 1868. This national convention of the Methodist Church was strategic for Merrill as he was chosen to succeeded John M. Reid as editor of the Methodist newspaper, Western Christian Advocate, a post he held until 1872. Merrill brought more politics to the editorials of the Advocate than some of his predecessors. He openly disapproved of the candidacy of U. S. Grant for President and printed a front page editorial denouncing the Supreme Court's decision in the case of Lambdin P. Milligan, an Indiana man arrested and tried by military officials for treason. The Milligan case revolved around the issue of civil liberties, where the Supreme Court in its ruling stated that civil liberties were guaranteed in times of war and peace and that civil courts could call to account the decisions of other tribunals. Other issues that Merrill advocated were the disenfranchisement of the former Confederates and the pursuit of holiness. Merrill, like Reid, thought that black Methodists wanted churches of their own, probably because of cruelty received from whites. Merrill, surprisingly, eventually played a role in extending fraternal relations with the Methodist Episcopal Church, South and in furthering the "Plan of Union" with his work on denominational unity, Organic Union, published in 1892. Merrill eventually left his post to assume the position of bishop. The Advocate seems to have been a proving ground for the bishopric within American Methodism. After his election as bishop, Merrill moved to St. Paul, Minnesota where he spent the next 8 years. It was during this time that Merrill began to expand his writing career. The books that he authored during this time were of a theological nature. In 1876 his Christian Baptism was published. 1878 saw his work The New Testament Idea of Hell published which was followed by The Second Coming of Christ in 1879 and Aspects of Christian Experience in 1882. These theological works had been preceded by two other works, Recollections of a Superannuate (1857), a book edited by Merrill and An Oral Discussion of Justification (1858). The writings that followed this period were focused on issues of ecclesiology and polity. This change corresponds to his movement from Minnesota to the thriving metropolis of Chicago in 1880. His most significant works were A Digest of Methodist Law (1885) and The Doctrines and Disciplines of the Methodist Episcopal Church (1888). His time in Chicago brought more involvement in the administration and government of his denomination. It was said that Merrill’s knowledge of Methodist Law was encyclopedic and was seconded only by that of Joshua Soule, a prolific author and leader in early American Methodism. Soule was the author of earlier versions of The Doctrines and Disciplines of the Methodist Episcopal Church. Additional writings that Merrill published were also of a religious nature, either devotional or theological. In 1886 he published Outline Thoughts on Probation. Mary of Nazareth and Her Family was released in 1895 and followed by The Crisis of This World in 1896. In 1899 Merrill published a work of family history titled Joshua Merrill and Family: a family record. This diversion was ended with three other books before his death. After the turn of the century, Merrill wrote Sanctification and Atonement in 1901. 1902 saw the publication of Discourses on Miracles. Merill was elected to the episcopacy the same year as another Ohio born M. E. Bishop, Randolph Sinks Foster. Bishop Merrill became an acknowledged authority on Methodist law.
Өлім
Өмірі баяулап, соңына жақындаған кезде Меррилл зейнетке шығуға тырысты. 79 жасында ол зейнетке шығу туралы өтініш берді және ол қабылданды. Бұл зейнетке шығу оған қажетті демалысты сыйлады. Меррилл 1905 жылдың 12 қарашасында Нью-Джерси штатының Кипорт қаласында дүние салды.
As his life slowed and neared its end Merrill sought to retire. At the age of 79 he requested and received retirement. This retirement brought needed rest. Merrill died in Keyport, New Jersey on November 12, 1905.