Нью-Джерсидегі "Бөліну қызыбы" құбылысы (1890-жылдар)

Кіріспе

1890 жылдардағы АҚШ-тың Нью-Джерси штатындағы жаңа қалашықтардың өркендеуі

Борохит (сондай-ақ қалашықтар ықыласы немесе қалашықтар қызылы) – 1890 жылдары АҚШ-тың Нью-Джерси штатында, әсіресе Берген округінде референдум арқылы көптеген шағын қалашықтардың құрылуы. Нью-Джерси заң шығарушы органы жергілікті басқару және мектеп жүйесін реформалауға тырысқанда, Берген округінің көптеген қалалары шағын қалашықтарға бөлінді, бұл әлі де штаттың саяси картасын бөліп тұрады. Бұл Нью-Джерсидегі қала маңындағы елді мекендердің дамуынан кейін болды, олардың тұрғындары мемлекеттік қызметтерді көбірек қаласа, ал ұзақ жылдар бойы тұрған ауыл тұрғындары салықтың артуынан қорқып келді. XIX ғасырдың соңында Нью-Джерсидің көп бөлігі ірі қалашықтарға бөлінген. Берген округіндегі бірнеше қалаларда теміржол станцияларының маңында жиі құрылған бірнеше қала маңындағы елді мекендер болды. Теміржол желілерінің жанындағы жаңа құрылыстар үшін көбірек мемлекеттік қызметтерді қажет ететін қала маңындағы тұрғындардың санының өсуіне қарсы фермерлер сияқты ұзақ жылдар бойы тұрған тұрғындар арасында саяси даулар туды, олар мұны жоғары салықтармен байланыстырды. Бұрын аз қолданылған заң, қазіргі қалашықтардың шағын бөліктеріне референдум арқылы дауыс беруге және тәуелсіз қалашықтар құруға мүмкіндік берді. 1893 жылдың соңында республикашылар, қала маңындағы тұрғындардың қолдауымен заң шығарушы органына басымдық алды; келесі жылы олар екі немесе одан да көп қалашықтың бөліктерінен құрылған қалашықтарға округтік таңдаулы еріктілер кеңесіне өкіл сайлауға рұқсат беретін заң қабылдады. Бұл 1894 жылғы заң, сол жылы мектеп округтерін бір муниципалитетке біріктірген екінші заңмен бірге, наразы қауымдардың округ кеңесінде орын алуы немесе жергілікті мектепті бақылауы үшін бөлініп, қалашықтарға айналуын жеңілдетті. 1894 және 1895 жылдары қырық жаңа қалашық құрылды, олардың көп бөлігі Берген округінде болды, онда көптеген қалашықтар бөлінді немесе айтарлықтай кішірейді; қазіргі күні ондайлардың саны аз. Штат заң шығарушы органы 1895 жылы еріктілерді сайлау құқығын жойды және келесі жылы референдум арқылы қалашықтар құруды тоқтатты. Муниципалитеттер 20-ғасырдың басында да заң шығарушы органмен құрыла берді, және соңғы жылдары үкіметтің жоғары құнына қарсы біріктіруге тырысып баққанмен, бұл тырысықтар аса тиімді болған жоқ.

Boroughitis (also borough fever or borough mania) was the creation in the 1890s, usually by referendum, of large numbers of small boroughs in the U. S. state of New Jersey, particularly in Bergen County. Attempts by the New Jersey Legislature to reform local government and school systems led to the breakup of most of Bergen County's townships into small boroughs, which still balkanize the state's political map. This occurred following the development of commuter suburbs in New Jersey, residents of which wanted more government services, whereas the long time rural population feared the increases in taxation that would result. In the late 19th century, much of New Jersey was divided into large townships. In Bergen County, several of these townships contained multiple commuter suburbs, often formed around railroad stations. Political disputes arose between the growing number of commuters, who wanted more government services for the new developments near railroad lines, and long time residents such as farmers, who understood this to come with higher taxes. A previously little used law permitted small segments of existing townships to vote by referendum to form independent boroughs. In late 1893, Republicans, backed by commuters, captured control of the legislature; the following year, they passed legislation allowing boroughs that were formed from parts of two or more townships to elect a representative to the county Board of Chosen Freeholders. This 1894 act, in combination with a second one the same year that consolidated school districts into one per municipality, made it easy and attractive for dissatisfied communities to break away and become boroughs, in order to gain a seat on the county board or to keep control of the local school. Forty new boroughs were formed in 1894 and 1895, with the bulk in Bergen County, where most townships were broken up or greatly reduced in size; there are few there today. The state legislature scuttled the right to elect a freeholder in 1895, and ended the formation of boroughs by referendum the following year. Municipalities continued to be created by the legislature into the 20th century, and although there have been efforts at consolidation in recent years to lower the high cost of government, they have not been particularly effective.

Өмірбаян

Шығыс және Батыс Джерси 1702 жылы Нью-Джерси провинциясы болып біріккен кезде шамамен 24 қалашық болды; одан кейін британ үкіметі кезінде патенттер, сот шешімдері немесе заңнамалық актілер арқылы олардың саны көбейді. Америка революциялық соғысынан кейін Нью-Джерси заң шығарушы органы барлық қалалық харталарды бекітіп, жаңаларын берді; 1798 жылға қарай штаттың құрамында 104 қалашық болды. Эссекс, Моррис және Сассекс округтерінде экономикалық белсенділіктің күшеюі және Уоррен округінің құрылуы 1834 жылға қарай олардың санын 125-ке жеткізді. Көптеген қалашықтарда төмен салықтар мен аз үкіметтік басқару болды; жолдар (көбінесе топырақтан жасалған) салық төлеудің орнына фермерлермен күтілді. Қалашықтардағы жиналыстар әр ақпанда өтіп тұратын; азаматтар алаңдатарлық мәселелерді талқылап, ерікті түрде шешімдер іздеп, өздерінің қалауын іске асыру үшін бірлесіп өкілдер тағайындайтын. Әр қалашықтағы сайлаушылар округтік басқару органы – Сайланған еріктілер кеңесінің мүшелерін сайлайтын. Темір жол 19 ғасырдың ортасынан бастап Нью-Джерсиге маңызды өзгерістер әкелді. Штат көбінесе ауылшаруашылықпен айналысты, ал жаңа желілер фермерлерге өнімдерін нарыққа оңай жеткізуге мүмкіндік берді. Бірақ олар Нью-Йорк немесе Филадельфия қалаларында жұмыс істейтіндерге қала сыртында тұрып, күнде жұмыста болуды да жеңілдетті. Сәйкесінше, қалашықтарда бірнеше мектеп округтері болуы мүмкін: Берген округіндегі Франклин қалашығы 1890 жылдардың басында 774 оқушыға қызмет ететін он бір мектеп округін қамтыды. Берген округінде 1893 жылы болған 94 мектептің 31-і бір бөлмелі мектептер болды, бірақ бұл көрсеткіш 1880 жылы 44-тен төмендеді. Берген округі 1850 жылдары темір жол желілері салынған кезде сиреп қоныстанғандықтан, Юнион және Камден сияқты басқа қала маңындағы округтерге қарағанда дамудың өзгеше үлгісін қалыптастырды, олар темір жол станцияларының маңында жоспарланған дамуды көбірек көрді. Берген округінің даму үлгісі Нью-Джерсиде бірегей болды, 1894 жылға дейін бір қалашықта бірнеше қала маңындағы елді мекендер болды, мұндай жағдай штатта басқа жерде сирек кездеседі. Қалашықтар үшін бұрынғы қалалық кеңес үлгісіндегі басқару сол кезеңдегі өзгерістерге жарамсыз болып шықты. Нью-Джерси конституциясы Трентондағы мемлекеттік үкіметке қалашықтарға қатысты салыстырмалы түрде әлсіз билік берді, бірақ заң шығарушы орган уақыт өте реформалар жасауға тырысты. Қалашықтар жол аудандарына бөлінді, тұрғындар күтім жұмыстарын жүргізу үшін тағайындалды; 1859 жылы штат әрбір ауданның тұрғындарына жол комиссарын сайлауға рұқсат берді, ол жол салығының тиімді жұмсалуын қадағалады. Кейіннен осы аудандардың көпшілігі жеке муниципалитетке айналды, ал жол комиссары көбінесе алғашқы қала әкімі болды.

At the time of the union of East Jersey and West Jersey into the Province of New Jersey in 1702, there were about 24 townships; more were added under British government by letters patent, court decrees, or legislative action. Following the American Revolutionary War, the New Jersey Legislature confirmed all municipal charters, and granted new ones; by 1798, the state had 104 townships. Increased economic activity in Essex, Morris and Sussex counties, and the formation of Warren County, raised the number to 125 by 1834. Most of the townships had low taxes and little government; the roads (mostly of dirt) were maintained by farmers in lieu of taxes. Township meetings occurred each February; the citizens would discuss concerns, voluntarily seek solutions, and collectively appoint agents to carry out their will. Voters in each township elected members of the county governing body, the Board of Chosen Freeholders. The railroad brought major changes to New Jersey beginning in the mid 19th century. The state was mostly agricultural, and the new lines made it easier for farmers to get their crops to market. But they also made it easier for those employed in New York City or Philadelphia to live outside the urban core and yet commute to work each day. Accordingly, townships could contain a number of school districts: Bergen County's Franklin Township in the early 1890s contained eleven school districts serving 774 students. Of the 94 schools in Bergen County in 1893, 31 were one room schoolhouses, though this was a decrease from 44 in 1880. Bergen County was sparsely populated when the railroad lines went through in the 1850s, making for a different pattern of development than other suburban counties, such as Union and Camden, which saw more planned development around railroad stations. Bergen's pattern of development was unique in New Jersey, with, until 1894, several commuter suburbs in a single township, something rare elsewhere in the state. The town meeting style of government then prescribed for townships proved ill suited to those changing times. The New Jersey Constitution gave the state government in Trenton relatively weak powers over the townships, but from time to time the legislature attempted reform. The townships were divided into road districts, with residents appointed to see that maintenance was done; in 1859, the state allowed residents of each district to elect a road commissioner, who saw to it their road taxes were spent effectively. Many of these districts later became individual municipalities, with the road commissioner often the first mayor.

Заңнама

1875 жылға дейін муниципалитеттер заң шығарушы органның арнайы заңдарымен ғана құрылған немесе өзгертілген, бірақ сол жылы мемлекеттік конституциялық түзету жеке муниципалитеттерге арналған арнайы заңдарды жойды. Содан кейін заң шығарушылар муниципалитеттерге қатысты жалпы заңдарды қабылдады және жаңаларын құруды тілейтін аудандардағы референдумдарға, сондай-ақ соттарға қалдырды. 1878 жылы заң шығарушы орган Бороу заңын қабылдады, ол 4 шаршы мильден (10 км²) аз және 1000-нан кем адам тұратын аудандағы жер иелеріне жаңа борон құру үшін қаладан бөліну туралы референдум өткізуге мүмкіндік берді. Бұл референдумды аудан жерінің құны бойынша өлшенген 10 пайызын иеленушілердің өтініші бойынша өткізуге болады, ал дауыс беру күніне 10 күн бұрын хабарлау қажет болды. 1882 жылы заң шығарушы орган бұл шараны кеңейтіп, 5 км²-ден аз аумақты аудандарды қала құрамындағы белгілі бір автономиясы бар округтік комиссияларға айналдыруға рұқсат берді. 1870 жылдары муниципалитеттерге ынталандырудың тағы бір себебі болды, себебі Нью-Джерси халқы 1873 жылғы үрейдің салдарынан теміржолдарға наразы болды. Жаңадан құрылған Демократиялық заң шығарушы орган теміржолға тиесілі жерлерге салық жеңілдіктерін тоқтату заңдарын қабылдады. Жердің көп бөлігі, әдетте станцияларға жақын жерде сатылып, кейіннен олар орналасқан қаладан бөлініп, кейінірек "донат тесіктерін" құрады, яғни бұрынғы қалалармен қоршалған борон, бүгінгі Нью-Джерси муниципалитеттерінің ландшафтын құрайды. 1893 жылғы сайлауда республикашылар Нью-Джерси заң шығарушы органының бақылауын қайта алды. Бұл бір жағынан демократ Гровер Кливлендтің басшылығымен болған 1893 жылғы экономикалық дағдарысқа, екінші жағынан кейбір демократтар, олардың алдындағы республикашылдар сияқты, жемқорлыққа қатысқандықтарына байланысты болды. Сонымен қатар, жолаушылар санының артуы да рөл атқарды; Берген округі Нью-Йорк қаласына жақындығының арқасында көптеген жолаушылар қауымдастығын қамтыды (әлі де қамтиды). Бұл жаңа тұрғындар демократтар фермерлерге қарағанда республикашыл болды. Берген округінің тарихшысы Кевин Райттің айтуынша, "1893 жылы Пункин Дастерлерге сайлауда қарсы тұру үшін жеткілікті санды жинағаннан кейін, Берген округінің жолаушылары ақыры ескі тәртіпті құлатқан Үйдегі басқарудағы саяси төңкеріске шықты". Ал 1893 жылы Берген округінде үш борон ғана болды. Хадсон өзенінің бойындағы Палисадес қалашығында бір жылға созылған заңдық күрес 1894 жылдың қаңтарында Тенафлидің бөлініп кетуіне әкелген референдумға әкелді. Сәуір айында Трентондағы республикашыл көпшілігі Дельфорд мәселесін шешу үшін екі немесе одан да көп қалашықтың бөліктерінен борон құруға рұқсат беру туралы заң жобасымен жұмыс істеп жатқанын мәлімдеді, және бұл 1894 жылғы 9 мамырдағы заңға айналды. Заң сондай-ақ мұндай боронға округтік таңдаулы еріктілер кеңесінде орын берді. Райттың айтуынша, "жалпы заңның нысанымен арнайы заң шығарудың салдары көп ұзамай айқын болды". Партизандар 1894 жылғы заңның саяси мүмкіндіктерін көріп, өз партиясының еркін иелерін сайлайтын борон құру арқылы Берген округі үкіметінің бақылауына таласты. Егер заң шығарушы орган бұдан артық ештеңе жасамаса, бұрынғы Нью-Джерси Бас Ассамблеясының спикері Алан Карчердің айтуынша, "Нью-Джерсиде бүгінгі күні 500-ден аз муниципалитет болуы мүмкін еді". Алайда, заң шығарушы орган заң жобасында бұдан әрі бекітті: "әрбір қала, борон және қосылған қала қалашықтың мектеп ауданынан бөлек және ерекше мектеп ауданы болады". Осылайша, егер қауым өзінің қалашығынан бөлініп, борон құрса, ол өз мектебін бақылайтын болады. Жаңа қалашықтардағы мектептер бұрынғылардың қарызы үшін жауапты болады, яғни кейбір қауымдастықтар басқалардың қарызының бір бөлігін төлеу және олардың салық ақшаларының басқалардың мектептерін қаржыландыруға баратынын көру перспективасына тап болды. Заң бойынша, олар осы нәрселерден аулақ бола алады. Мектеп заңнамасы Берген округінде боронға деген құштарлықты қатты күшейтеді. Өздерінің мектеп аудандарына ие болған бай қауымдар енді мектеп салықтарының табысын кедей аудандармен бөлісу немесе борон референдумдарында бөліну перспективасына тап болды. Оллендейл, негізінен, Франклин қалашығынан осындай қорқыныштан бөлініп кетті. 650 тұрғыны бар Оллендейл 1894 жылы құрылған халық саны көп боронның бірі болды. Парк Ридж сияқты қала маңындағы қауымдастықтарда жаңа тұрғындар көбінесе ескі тұрғындардың қарсылығына қарсы боронды ұйымдастырды, олар жақсартулар оларға пайда келтірмейді деп қорқып, жаңа борон муниципалдық облигациялар шығару арқылы тез қарызға батып кетеді деп ойлады. Борон құру кезінде айқас және жағымсыз сезімдер болды, және Рассел Джонс, оның үйі Теанек пен Богота арасындағы жаңа шекарада орналасқан, өрт сөндірушілер өкілеттік туралы дауласып жатқанда үйінің өртеніп кеткенін көрді.

Until 1875, municipalities had been created or modified only by special acts of the legislature, but a state constitutional amendment that year abolished special laws for individual municipalities. Thereafter, lawmakers passed general laws regarding municipalities, and left incorporation of new ones to referendums in areas wanting redress, and to the courts. In 1878, the legislature passed the Borough Act, allowing landowners in an area less than 4 square miles (10 km2) and with fewer than 1,000 people to seek a referendum on secession from the township to become a new borough. This referendum could take place on petition of the owners of 10 percent of the land, as measured by value, in the area in question, and 10 days notice of the vote was required. In 1882, the legislature expanded this measure to allow areas of less than 2 square miles (5 km2) to become borough commissions with some autonomy within the township. Another impetus towards more municipalities developed in the 1870s, with the New Jersey public soured on the railroads because of the Panic of 1873. The newly Democratic legislature passed laws that ended tax exemptions on railroad owned lands. Much of the land, generally near stations, was sold off, and was transformed into communities that in the following years would secede from the township in which they lay, creating some of the "doughnut holes", with boroughs surrounded by the townships they were formerly part of, that mark the New Jersey municipal landscape today. In the 1893 elections, Republicans recaptured control of the New Jersey Legislature. This was due in part to another economic depression, the Panic of 1893, which had occurred with Democrat Grover Cleveland in the White House, and in part because some Democrats, like Republicans before them, had proven corrupt. The increasing commuter population also played a role; Bergen County contained (and still does) many commuter communities because of its proximity to New York City. These new residents were strongly Republican, as contrasted with the Democratic farmers. According to Bergen County historian Kevin Wright, "Having gained sufficient numbers by 1893 to challenge Punkin Dusters at the polls, the Commuters of Bergen County led a political revolution in Home Rule that finally toppled the ancien régime." and in 1893, Bergen County had only three boroughs. A year long legal battle in Palisades Township, along the Hudson River, led to a referendum that saw Tenafly break away in January 1894. In April, the Republican majority in Trenton let it be known they were working on a bill to solve Delford's problem by allowing boroughs to be formed from portions of two or more townships, and this became the Act of May 9, 1894. The act also granted such boroughs a seat on the county Board of Chosen Freeholders. According to Wright, "the consequences of casting special legislation under guise of a general law soon became patent". Partisans saw the political possibilities of the 1894 law, and contested control of the Bergen County government through the formation of boroughs that would elect freeholders of their party. Had the legislature done no more, according to former New Jersey General Assembly Speaker Alan Karcher, "New Jersey might have had fewer than 500 municipalities today". However, the legislature further enacted in the bill, "that each city, borough, and incorporated town, shall be a school district, separate and distinct from the township school district". Thus, if a community seceded from its township to form a borough, it would keep control of its school. The new township school districts would be responsible for the debts of their predecessors, meaning that some communities faced the prospect of paying off, in part, the debts of others, and seeing some of their tax dollars going to fund others' schools. Under the law, by becoming an incorporated borough, they could avoid these things. The school legislation greatly fueled the borough craze in Bergen County. Wealthy communities that had had their own school districts now faced the prospect of sharing their school tax revenues with poorer areas, or of being divided up piecemeal in borough referendums. Allendale broke away, principally from Franklin Township, because of such fears. At 650 people, Allendale was one of the more populous boroughs formed in 1894. In commuter communities as Park Ridge, the new residents often led the borough drives against the opposition of the old inhabitants who feared the improvements would not benefit them and that the new borough would quickly incur debt through issuance of municipal bonds. There were some fistfights and hard feelings over the borough formations, and Russell Jones, whose house was on the newly drawn line between Teaneck and Bogota, saw it burn down as firefighters argued about who had jurisdiction.

Кейінгі оқиғалар мен мұра

Инкорпорациялардың толқыны 1895 жылы да жалғасты, ал Cliffside Park қаңтар айында борон мәртебесін алды. Сол айда Берген округінің мектеп басшысы Джон Терхун Трентонға заңның борон құруға үміттенедін азаматтарға қарсылардың аумағын жоюға мүмкіндік беретінін айыптап хат жазды: «Жаңа үрдіске қарсылық білдіргендерді қабылдау не қабылдамау құқығын қарапайым көпшілікке беру идеясы – мүлдем дұрыс емес және зор әділетсіздік. Зардап шеккендердің қорғаны жоқ, олар жағдайды мойынсұнып қабылдауға мәжбүр. Бұл бізге баршамызға қымбат еркіндікке қайшы келеді». Басшы Терхун «борон құрылысы аяқталғанша» жылдам бөліністің көптеген мәселелерін бағалау мүмкін емес екенін жазды: «Мен боронның салдарынан туған өзгерістерді бағалауға немесе тіпті жуықтауға әрекеттенбеймін. Бұл түсініксіз». 1980 жылдардың басында бірқатар борон аудандарға айналды, бірақ олар басқару нысанын міндетті түрде өзгертпеді, себебі 1986 жылға дейін «аудан» деп аталатын муниципалитеттерге, «борон» деп аталатын муниципалитеттерге қарағанда көбірек федералдық көмек қарастырылған. 2022 жылғы Пайн Вэлли мен Пайн Хиллдің бірігуімен Нью-Джерсиде 564 муниципалитет бар, және кез келген штаттың халқына шаққанда ең көп муниципалитетке ие. Оның борондық құрамына Берген округіндегі әуежайы, өнеркәсіптік ғимараттары мен жүзден аз тұрғыны бар Тетерборо және Камден округіндегі негізінен гольф клубынан тұратын Тависток кіреді. Губернатор Крис Кристи үкімет шығындарын төмендету үшін біріктіруді ұсынды, және бірқатар муниципалитеттер оны зерттеді, бірақ соңғы кезде бірігудің аз ғана жағдайлары болды, соның бірі – 2012 жылы Принстон борондық және Принстон ауданының бірігуі. Карчер спикер болған кезде де, кейін де біріктіруді қолдады, бірақ ол жергілікті басқаруды жақтаушылардың құрбаны болды. Ол борондық аурудың ұзақ мерзімді әсерлерін талқылады:

The wave of incorporations continued into 1895, with Cliffside Park gaining borough status in January. That month, Bergen County's school superintendent, John Terhune, wrote a report to Trenton, decrying that the law allowed borough petitioners to set the proposed lines to exclude opponents of incorporation, "The idea of allowing a bare majority the power to accept or reject a few that have dared to oppose the new fad, and for this simple expression of their rights to cut them from all school facilities is radically wrong and gross injustice. There is no defense for the injured, but they must meekly accept the situation. It is inconsistent with liberty, a term so dear to us all". Superintendent Terhune wrote that "until the boroughing is done", it would not be possible to assess the many problems that the rapid subdivision had caused: "I would not attempt to estimate, let alone approximate, the changes caused by the boroughs. It is simply inconceivable". A number of boroughs became townships in the early 1980s, though they did not necessarily change their form of government, as until 1986, more federal aid was available to municipalities called townships than to those styled boroughs. As of 2022, with the merger that year of Pine Valley into Pine Hill, New Jersey has 564 municipalities and the most municipalities per capita of any state. Its boroughs include Teterboro in Bergen County, site of an airport, industrial buildings, and the homes of fewer than a hundred residents, and Tavistock in Camden County, consisting primarily of a country club. Governor Chris Christie urged consolidation to lower the cost of government, and a number of municipalities have studied it, but there have been few recent mergers, with the other one being the merger of Princeton Borough with Princeton Township in 2012. Karcher, both while Speaker and afterwards, promoted consolidation, but saw it fall victim to home rule advocates. He discussed the long term effect of the boroughitis craze: